|
|
G.T.
Rietveld, Schroeder House, Utrecht.
|
Αξίζει
να σημειωθεί εδώ η ιδιαίτερη βαρύτητα που έδινε η σχολή
του Bauhaus στο χρώμα σε σχέση με το σχήμα,
κάτι που φαίνεται κυρίως στις μελέτες του Johannes Itten. Η πρόσφατη αποκατάσταση των κατοικιών των δασκάλων του Bauhaus (Meisterhauser) που έχτισε ο Walter Gropius το 1925-27 στο Dessau,
μας φανέρωσε έναν πλούτο χρωμάτων, o οποίος δεν μας ήταν γνωστός από τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του αρχείου
του Bauhaus.
Στη μελέτη αποκατάστασης της κατοικίας του ζωγράφου
Lyonel Feininger αποκαλύφθηκαν
40 διαφορετικές αποχρώσεις, οι οποίες τονίζουν τη δομή
της κατοικίας και δημιουργούν ευαίσθητες αρμονίες. Χρησιμοποιείται
ακόμα και το μαύρο σε μεγάλες επιφάνειες προκειμένου
να τονιστεί το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς, κάνοντας
έτσι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την πορεία μέσα στον χώρο.(4)
Ο F.L.Wright και ο Alvar Aalto, χρησιμοποιούσαν το χρώμα μέσα από τα
οικοδομικά υλικά, τα κεραμικά πλακίδια, τις πλινθοδομές,
το χρωματιστό γυαλί, το ξύλο, θυμίζοντάς μας το σημαντικό
έργο του Gaudi. Στην αντίληψη του F.L.Wright για μια "οργανική
αρχιτεκτονική" στην οποία σχεδιάζεται και η παραμικρή
λεπτομέρεια, (στο βαθμό που αποτελεί αναπόσπαστο σύνολο
της ενότητας), το χρώμα και η υφή των υλικών παίζει
σημαντικό ρόλο στην υλοποίηση αυτού του στόχου, ο οποίος
παράλληλα αποτελεί μια βαθύτερη στάση ζωής.
Μετά το '70 το μεταμοντέρνο κίνημα στις περισσότερες
εκφάνσεις του χρησιμοποιεί το χρώμα ως αναπόσπαστο μέρος
της αρχιτεκτονικής. Επιλέγονται μορφές και χρώματα,
τυπολογίες από την ιστορία της αρχιτεκτονικής και μέσω
εκλεκτικιστικών διαδικασιών σχεδιασμού συντίθενται σύνολα
τα οποία αποβλέπουν στην μετάδοση μηνυμάτων μέσα από
την αντίφαση, την παρωδία ή ακόμα και την πρόκληση.
Ο Michael
Graves ένας από τους σημαντικότερους ίσως αρχιτέκτονες
του μεταμοντέρνου κινήματος, θεωρεί ότι το χρώμα σε
αντίθεση με την μορφή έχει αναφορά στη φύση και μόνο,
και όχι στον άνθρωπο. Έτσι χρωματίζει τις επιφάνειές
του σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της επαφής ανάμεσα
στον Άνθρωπο στην Αρχιτεκτονική και τη Φύση. Χαρακτηριστικό
παράδειγμα η οικία Schulman στην οποία βάφει αναπαραστατικά την βάση της πρόσοψης με το σκούρο πράσινο
του κήπου, επιδιώκοντας να "ριζώσει" το σπίτι
στο έδαφος. Στη συνέχεια μια λωρίδα καφέ (το χρώμα της
γης) το χρησιμοποιεί για να τονίσει - σηματοδοτήσει
το "ανυψωμένο επίπεδο εδάφους", δηλαδή το
πάτωμα του ισογείου.(5) Στο Centre
G. Pompidu των R. Rogers και R. Piano το χρώμα χρησιμοποιείται για να δώσει πληροφορίες
σχετικά με την λειτουργία του κτιρίου, το οποίο δίνει
την αίσθηση ότι είναι ένας ζωντανός οργανισμός που συνεχώς
μεταβάλλεται. Έτσι οι αεραγωγοί και οι σωλήνες αφήνονται
εμφανείς και βάφονται με διαφορετικά έντονα χρώματα
ανάλογα την λειτουργία τους (6). Όλες αυτές οι ενδιαφέρουσες
απόψεις του μεταμοντέρνου κινήματος για μετασχηματισμό
ιστορικών συμβόλων, χρησιμοποιούνται με αφελή τρόπο
μετά το ΄80. Εργολαβικά κατασκευάσματά βάφονται χωρίς
καμία αρχιτεκτονική λογική και το επικρατέστερο χρώμα
είναι το "ροδακινί". Ένα χρώμα χωρίς ένταση,
εύκολα αποδεκτό από τις ευρύτερες μάζες. Επικρατούν
απόψεις για το πώς κάποια χρώματα μικραίνουν ή μεγαλώνουν
τον χώρο, οι απόψεις οι οποίες όμως μοιάζουν αστείες
όταν υπάρχει έλλειψη αρχιτεκτονικής παιδείας, και το
χρώμα χρησιμοποιείται σαν περιτύλιγμα με σκοπό να κρύψει
το άσχημο περιεχόμενο.
|
|
