Σε άγνωστα μονοπάτια
έτσι πρόχειρα θάψαμε τα όνειρά μας για να μεγαλώσουμε γρήγορα.
Για να προλάβουμε τα όνειρα άλλων, γιατί έτσι είναι η ζωή λέγανε,
έτσι πρέπει, έτσι θα μάθουμε, έτσι θα γνωρίσουμε, έτσι θα ζήσουμε.
Και τώρα, μεγαλώσαμε ηθοποιοί σε όνειρα άλλων και πονάμε,
και πίσω γυρνάμε σε δρομάκια στενά, να βρούμε αυτά που παραχώσαμε,
τα δικά μας όνειρα.
Κι ελπίζουμε ότι θα τα βρούμε σε κάποιο στενό μονοπάτι,
σε κάποια ξεχασμένη αυλή που είχαμε αφήσει το παιχνίδι στη μέση.
Κι αλλάζουμε γειτονιές άγνωστες πια γιατί πέρασαν χρόνια, όμως ελπίζουμε.

Άλλωστε, τα είχαμε θάψει πρόχειρα.