Translatum Greek Translation Forum

[wings]

Αλεξάνδρα Μπακονίκα



Γεννήθηκε το 1951 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Σπούδασε δύο χρόνια στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε ως καθηγήτρια Αγγλικών. Το 1982 δημοσίευσε ποιήματά της στο περιοδικό «Διαγώνιος». Ποιήματά της μεταφράστηκαν στα αγγλικά, στην έκδοση: "Lovers and Lairs. Poems from the Greek", μετ. Richard Scorza (Samkaleen Prakashan, New Delhi, 1992).

Ποιητικές συλλογές:
«Ανοικτή γραμμή», εκδ. Διαγωνίου, 1984
«Το γυμνό ζευγάρι και άλλα ποιήματα», εκδ. Διαγωνίου, 1990
«Θείο κορμί», εκδ. Διαγωνίου, 1994
«Μαυλιστικά», το Οκτασέλιδο του Μπιλιέτου, 1997
«Παρακαταθήκη ηδυπάθειας», εκδ. Εντευκτηρίου, 2000
«Πεδίο πόθου», Μεταίχμιο, 2005
«Ηδονή και εξουσία», Μεταίχμιο, 2009

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum:

• Κινήσεις μέσα στην ομίχλη / Ανοικτή γραμμή (1984)
• Μέσα στην κίνηση / Ανοικτή γραμμή (1984)
• Μαυρίλα / Το γυμνό ζευγάρι και άλλα ποιήματα (1990)
• Τα τραγούδια / Το γυμνό ζευγάρι και άλλα ποιήματα (1990)
• Οι αποσκευές μου / Θείο κορμί (1994)
• Σύντομο ταξίδι / Θείο κορμί (1994)
• Διάπλαση / Μαυλιστικά (1997)
• Συστέλλεται / Μαυλιστικά (1997)
• Έχανα / Παρακαταθήκη ηδυπάθειας (2000)
• Πλατεία Σιντριβανίου / Παρακαταθήκη ηδυπάθειας (2000)
• Στηρίχτηκα στο μπράτσο σου / Παρακαταθήκη ηδυπάθειας (2000)
• Θαλασσινό ταξίδι / Πεδίο πόθου (2005)
• Μυστικά ενώθηκα / Πεδίο πόθου (2005)

Ιστολόγιο της ποιήτριας θα βρείτε στη διεύθυνση: http://bakonika.blogspot.com/.

Περισσότερα ποιήματα της Αλεξάνδρας Μπακονίκα θα βρείτε στην ενότητα Πες το μ' ένα ποίημα (των ποιητών της Θεσσαλονίκης) και στο ιστολόγιο Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη.


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]

[wings]

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Έχανα

Για να βρούμε μιαν άκρη στο αίσθημά μας
με περίμενε σπίτι του.
Πήγα νωρίτερα και τον βρήκα
να κοιμάται στον καναπέ,
πρόχειρα με μια κουβέρτα.
Για να ζεστάνει λίγο η ατμόσφαιρα
έσκυψε ν' ανάψει το τζάκι.
Τέλειος, ολόκληρος μια θέλξη οφθαλμών
απ' όποια γωνία κι αν τον παρατηρούσα,
καθώς μάζευε τις στάχτες,
άπλωνε τις εφημερίδες και τα ξύλα.
Σάρωνε με τις επιτυχίες του στις γυναίκες,
διαισθανόμουν πως κάποτε, πολύ σύντομα,
θα μ' άφηνε.
Δεν είχα ψευδαισθήσεις. Κράτησα αρνητική στάση
και τον απέκρουσα.

Δεν είχα ψευδαισθήσεις, ούτε μου έτυχε συχνά
παρόμοιο άντρα δυνατό και αγέρωχο να κουρελιάσω
– στο παιχνίδι, βέβαια, έχανα εγώ.
Κι όμως ήταν απόκτημα για μένα η συντριβή του,
το βουβό του παράπονο, ο τρόπος που με ικέτεψε
για ένα άγγιγμα που δεν χάρισα.

Δεν μου έτυχε συχνά άνδρα δυνατό
και αγέρωχο να κουρελιάσω.

Από τη συλλογή Παρακαταθήκη ηδυπάθειας (2000)

[wings]

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Μαυρίλα

Πήγα στην έκθεση ζωγραφικής
–εκλεκτή γκαλερί, υπόγειο
σε κεντρικό δρόμο.

Η ματαιότητα της ζωής
και το υπαρξιακό αδιέξοδο
δέσποζε στο όραμα του καλλιτέχνη.
Είχε άψογη, τέλεια τεχνική.
Με τι ευαισθησία το χεράκι της τέχνης
σερβίριζε μαυρίλα,
έλα όμως που έρχονται στιγμές
που δεν δέχεσαι άλλη μαυρίλα
και δεν σου κάνουν πια τα τ' αδιέξοδα.

Γύρισα ξανά μέσα στα φώτα
και την κίνηση,
με στέγνωσαν οι φοβερές εικόνες τους.

Από τη συλλογή Το γυμνό ζευγάρι και άλλα ποιήματα (1990)

[wings]

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Διάπλαση

Όπως στριμώχτηκαν στο ταξί
έβαλε το χέρι του στο γόνατό της.
Αλλά και στο δρόμο που περπάτησαν
το χέρι του έψαχνε τις καμπύλες της
στη μέση, στους γοφούς και στο στήθος
πάνω από τα ρούχα.
Σύγκορμος αγάλλονταν που του επέτρεψε
να την αγγίξει μέσα σε τόσους που τη διεκδικούσαν,
καθώς ήταν η μοναδική γυναίκα στην ανδροπαρέα τους,
έτσι όπως ξεκίνησαν και βρέθηκαν στην ξένη πόλη.
Αγάλλονταν όπως ένα παιδί που του αφήνουν πρόσβαση
σε απαγορευμένο θησαυρό, και φωναχτά
εκθείαζε τις καμπύλες της.
Υπήρχε έξαψη, συναγωνισμός και διαπάλη
ανάμεσά τους ποιος θα την αποκτήσει.
Μόνο που εκείνη με όλη την άνεσή της
δεν δόθηκε σε κανένα τους ποτέ.

Από τη συλλογή Μαυλιστικά (1997)

[wings]

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Οι αποσκευές μου

Απανθρωπιές και τραγωδίες
δεν μου είναι άγνωστες.
Δια πυρός και σιδήρου τις έζησα.
Αν με ψάξεις θα βρεις τα βαθιά τους σημάδια.
Σκοτάδια, καταχνιές και θλίψεις
τα κουβαλάω στις αποσκευές μου.

Έχω πιστοποιητικά, συστατικές επιστολές
για δοκιμασίες που άντεξα.
Παίρνω, λοιπόν, το δικαίωμα να στραφώ
και να βιώσω τα φωτεινά και τα χαρούμενα.
Το συναπάντημα, το βύθισμά μου στη χαρά
–που τόσο σπάνια συμβαίνει–
είναι δικαίωμα και κερδισμένος χρόνος.
Δεν έχω ενοχές για τις εξάρσεις της χαράς.

Από τη συλλογή Θείο κορμί (1994)

[wings]

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Μυστικά ενώθηκα

Κάποιες σταγονίτσες απ' το σάλιο σου
αιωρήθηκαν στον αέρα, καθώς μιλούσες δυνατά
και γελούσες, κι όπως βρισκόμουν δίπλα σου
τις δέχτηκα στα χείλη.
Πιο πολύ και από αγίασμα οι σταγονίτσες απ' το σάλιο σου,
κι όταν διαλύθηκαν στο στόμα μου,
ήταν σαν μυστικά να ενώθηκα μαζί σου,
σαν μυστικά να σε έβαζα μέσα μου.
Πιο πολύ κι από αγίασμα το σάλιο σου,
κι ας μην έχουμε φιληθεί ποτέ στο στόμα,
κι ας τρέμει το φυλλοκάρδι μου
πως πάλι θα απομακρυνθείς και θα σε χάσω -
και η συμπεριφορά σου δείχνει
πως δεν μετράω πια για σένα.

Από τη συλλογή Πεδίο πόθου (2005)

[wings]

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Στηρίχτηκα στο μπράτσο σου

Δική σου η επιλογή να πάμε σινεμά.
Ένας ποιητικός αισθησιασμός
όλο το έργο που είδαμε,
ζεστάθηκα από τέχνη ωραία δοσμένη.
Και ο πρωταγωνιστής θύμιζε τον παλιό μου έρωτα,
τον μοναδικό λάγνο έρωτά μου
που με παράτησε πριν λίγα χρόνια.

Βγήκαμε από το σινεμά
και στηρίχτηκα στο μπράτσο σου.
Στηρίχτηκα στη θαλπωρή
και στην επιθυμία για το σώμα σου.
Όσο δεν φαντάζεσαι σε είχα ανάγκη
να ξεχάσω, να καταστείλω μέσα μου
τον παλιό μου έρωτα.

Από τη συλλογή Παρακαταθήκη ηδυπάθειας (2000)

[wings]

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Μέσα στην κίνηση

Ξέφυγε τη στενή πολιορκία των ανθρώπων,
ξεγέλασε τους φωτογράφους
κι ύστερα χάθηκε αθόρυβα
στους πολυσύχναστους δρόμους∙
πότε πότε σφυρίζοντας
το ξεχασμένο τραγουδάκι
ή κάποιο τρελό ρυθμό της εποχής
να ξεγελάσει την πολιορκία
οποιασδήποτε μελαγχολίας,
κι ας είχε στο νου του
το λίγο χρόνο που έμενε
να διαγράψει χαρτιά, τηλεγραφήματα
απεγνωσμένους έρωτες.

Όταν συναντηθήκαμε με ρώτησε:
«Λοιπόν η κατάσταση
όπως πάντα ενθαρρυντική;»

Από τη συλλογή Ανοικτή γραμμή (1984)

Η συλλογή αυτή είναι η πρώτη της Αλεξάνδρας Μπακονίκα και τυπώθηκε όπως και οι δύο επόμενες για τις εκδόσεις Διαγωνίου (του Ντίνου Χριστιανόπουλου) με εξώφυλλα φιλοτεχνημένα από τον Κάρολο Τσίζεκ.

[wings]

Το παλιό σιντριβάνι στην πλατεία Σιντριβανίου.

Θεσσαλονίκη Ιστορία της πόλης και του Δήμου, Ιστορικοί συγγραφείς, Εποπτεία Ν. Κ. Μουτσόπουλος, Σύμβουλος Έκδοσης Ν. Καραμανλής, Επιμελητής Έκδοσης Αρ. Κεσόπουλος, Φωτογραφίες Εκδ. Αλέξανδρος, Αρχείο καρτών Ν. Χόρμπου, Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης και άλλες, Εκδ. Αλέξανδρος
Πηγή: Δήμος Θεσσαλονίκης



Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Πλατεία Σιντριβανίου

Ένα κομψοτέχνημα το σιντριβάνι
με τον ψηλό οβελίσκο και τις γωνίες του
φωτισμένο τη νύχτα.
Γύρω η πλατεία του, κι ό,τι λίγο φαίνεται
από τις συστάδες των δέντρων της Ευαγγελίστριας
και την άνω πόλη που ανηφορίζει.
Το βλέπω στο πέρασμά μου
από έναν κάθετο δρόμο εκεί γύρω –
και είμαι ξεθεωμένη
έχοντας μόλις τελειώσει το ωράριο
στο επάγγελμα που κάνω.

Από τη συλλογή Παρακαταθήκη ηδυπάθειας (2000)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/0YHA-TBtoaQ" target="_blank">http://www.youtube.com/v/0YHA-TBtoaQ</a>

Λίνος Κόκκοτος & Οδυσσέας Ελύτης, Το θαλασσινό τριφύλλι
(με τη Ρένα Κουμιώτη - δίσκος: Το θαλασσινό τριφύλλι (1972))

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Θαλασσινό ταξίδι

Το καράβι ξεκίνησε από Θεσσαλονίκη
για Λήμνο τα μεσάνυχτα.
Υπήρχε τόσο πλήθος κόσμου
ώστε μόλις πρόλαβα να πιάσω κάθισμα στο κατάστρωμα.
Για να μη χάσω τη θέση μου
αναγκάστηκα να περάσω εκεί όλο το βράδυ.
Την απόλαυση του ταξιδιού και τη διάθεσή μου
τη χάλασε μια παρέα νεαρών.
Άξεστοι και βίαιοι. Οι άγριες φωνές τους,
οι κραυγές, τα φτηνά αστεία τους
στιγμή δεν σταμάτησαν στο κατάστρωμα
μέχρι να ξημερώσει.
Οι άγριες φωνές τους ξέθαβαν βαθιά μου τραύματα
από αδυσώπητη βία και βαναυσότητα
που έχω υποστεί στη ζωή μου.

Από τη συλλογή Πεδίο πόθου (2005)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/aQuuNIAFCQ8" target="_blank">http://www.youtube.com/v/aQuuNIAFCQ8</a>

Τάκης Μουσαφίρης, Άνθρωπος είσαι και λυγάς
(τραγούδι: Στράτος Διονυσίου - δίσκος: Εγώ ο ξένος (1988))

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Συστέλλεται

Το μυστικό και ανεκδήλωτο πάθος του
γι' αυτήν θεριεύει.
Χαμηλοβλέπει εξαιτίας της.
Έγινε άλλος άνθρωπος.
Από άνδρας δυνατός στη μορφή και την ψυχή,
τώρα χαμηλοβλέπει, μελαγχολεί και συστέλλεται.

Από τη συλλογή Μαυλιστικά (1997)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/TAJJGBfjnTA" target="_blank">http://www.youtube.com/v/TAJJGBfjnTA</a>

Xάρις Αλεξίου, Για ένα τανγκό (δίσκος: Ένα φιλί τού κόσμου (1997))

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Τα τραγούδια

Ο ερωτισμός ξεχύνεται
εκεί που δεν το περιμένεις.
Όχι μόνο στο πρώτο ταξί
αλλά και στα επόμενα που χρειάστηκα
έπαιζε μουσική μ' ερωτικά τραγούδια.

Η ανάγκη και οι έγνοιες της μέρας
μου αμβλύνουν τις αισθήσεις,
τις εχθρεύονται, τις αμπαρώνουν,
κι όμως μέσα στην αγωνία
και την απάνθρωπη κίνηση
η μουσική ήταν τρυφερή
κι ακαταμάχητη συνάμα,
κι από το άκουσμά της γλίστρησε
γλυκιά επιθυμία γι' αγαπημένο πρόσωπο.

Από τη συλλογή Το γυμνό ζευγάρι και άλλα ποιήματα (1990)

[Ko Si]

Το blog της Αλεξάνδρας Μπακονίκα είναι το εξής:
http://bakonika.blogspot.com/
Εδώ θα δείτε και άλλα ποιήματα από τις συλλογές της και μπορείτε να τα σχολιάσετε.

[wings]

Ευχαριστούμε πολύ για την ενημέρωση. Ήδη πρόσθεσα το σύνδεσμο και στο πρώτο μήνυμα με το βιογραφικό της ποιήτριας. :-)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/V7FWBQ_CZ5A" target="_blank">http://www.youtube.com/v/V7FWBQ_CZ5A</a>

Τάκης Μπουγάς & Μάνος Τσιλιμίδης, Ετοιμάζω ταξίδι
(τραγούδι: Ελένη Δήμου / δίσκος: Α & Β προβολή (1984))

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Σύντομο ταξίδι

Όση ώρα ήμουν μαζί της
ήταν απασχολημένη στο τηλέφωνο.
Προσπαθούσε να αγοράσει φτηνό εισιτήριο
για ένα σύντομο ταξίδι στο εξωτερικό.
Το αποφάσισε ξαφνικά
και δυσκολεύονταν να βρει θέση.
Στα ενδιάμεσα της τηλεφωνούσαν
διάφοροι φίλοι,
ακόμη και παλιές της αγάπες.
Παλιές αγάπες που ζητιάνευαν
για μια συνάντηση.
Μ' ευγνωμοσύνη έγινα θεατής στις δοσοληψίες της.
Δοσοληψίες της φυγής, της ξενοιασιάς
και του απρόοπτου.

Από τη συλλογή Θείο κορμί (1994)