Translatum Greek Translation Forum

[wings]

ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ



Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1948. Σπούδασε ιατρική και πήρε την ειδικότητα του ακτινολόγου. Ήταν νοσοκομειακός γιατρός ως το 1991 που παραιτήθηκε για να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη ζωγραφική και τη λογοτεχνία. Συνεργάζεται με λογοτεχνικά περιοδικά και ως κριτικός λογοτεχνίας.

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum:

• Πάλι στη μοναξιά θα ακουμπήσεις... - Φεγγάρια στο βυθό (1995)
• Σε συντηρεί η στάχτη... - Φεγγάρια στο βυθό (1995)
• Έστρωσε η μέρα... - Μικρά ερωτικά (1998)
• Μικρά τα μάτια σου... - Μικρά ερωτικά (1998)
• Πώς ξεθυμαίνει... - Μικρά ερωτικά (1998)

Περισσότερα ποιήματα του Βασίλη Ιωαννίδη θα βρείτε στην ενότητα Πες το μ' ένα ποίημα (των ποιητών της Θεσσαλονίκης) και στο ιστολόγιο Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη.


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]

[banned]

Ίσως ενδιαφέρει τους φίλους της ποίησης να πω ότι ο Βασίλης Ιωαννίδης ήταν γιατρός ακτινολόγος που έκανε μια πράξη σπάνιου θάρρους και αφοσίωσης στην τέχνη. Εγκατέλειψε την ιατρική για να αφοσιωθεί στη ζωγραφική και τη λογοτεχνία, παρά τις οικονομικές δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε. Σήμερα διατηρεί τη μικρή αίθουσα τέχνης και βιβλιοπωλείο Δίπολο στη Δημητρίου Γούναρη, πίσω από τη Ροτόντα. Εκτός από ζωγράφος και ποιητής, είναι μελετητής της λογοτεχνίας μας και κριτικός.

[wings]

Κι εγώ να προσθέσω με τη σειρά μου ότι ο Βασίλης Ιωαννίδης είναι ένας βαθύτατα καλλιεργημένος άνθρωπος και έχει εξαιρετικές γνώσεις όσον αφορά τη λογοτεχνία εν γένει. Με συγκίνησε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον και η αγάπη που έδειξε για τη δικιά μας προσπάθεια εδώ στο Τρανσλάτουμ και το ότι μόνος του προσφέρθηκε να βοηθήσει αν χρειαστούμε κάτι στο μέλλον. Βεβαίως, οφείλω και πάλι ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στον Τόλη που μου τον σύστησε.

[Anastasia]

Νομίζω ότι η συλλογή Μικρά ερωτικά είναι ένας από τους θησαυρούς που λέγαμε σε άλλο νήμα. Μεστά και δυνατά νοήματα, λέξεις δεμένες σφιχτά, συναισθήματα που αγγίζουν την ψυχή...

[wings]

Ναι, ναι και πάλι ναι. Είναι θησαυροί και μάλιστα (ας μου συγχωρεθεί ο πλεονασμός) πλούσιοι τούτα τα ποιήματα του Βασίλη.

Ωστόσο, δεν είναι περίεργο. Είναι ο ίδιος ένας χαρισματικός και πολύ πλούσιος άνθρωπος - ψυχικά και πνευματικά. Ο Τόλης που τον ξέρει πολλά χρόνια έχει πολλά να μας πει για τον Βασίλη.

[banned]

Ο Βασίλης είναι ένας σπάνιος άνθρωπος. Κάτι ακόμη με λογοτεχνικό ενδιαφέρον. Ο Γ.Θ. Βαφόπουλος ήταν θείος του. Με τον Βασίλη γνωριστήκαμε στην Πανελλήνια Πολιτιστική Κίνηση στα τέλη της δεκαετίας του '70, οργανώσαμε ένα σωρό εκδηλώσεις και είμαστε φίλοι από τότε. Εκείνος με παρουσίασε στο Κέντρο Ιστορίας του Δήμου το 1999 και εκείνος έγραψε την εκτενή εισαγωγή στη συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων μου το 2004.

Όπως κι εσύ, με μια επίσκεψη στο Δίπολο μπορεί και η Αναστασία να τον γνωρίσει από κοντά (και όποιος άλλος ενδιαφέρεται) και να διαπιστώσει του λόγου το αληθές.

[wings]

Βασίλης Ιωαννίδης, Άτιτλο (Πώς ξεθυμαίνει...)

Πώς ξεθυμαίνει
κάποτε ο ουρανός
και πλημμυρίζει
η νύχτα λόγια;

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά (1998)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/lj8z62uJcCE" target="_blank">http://www.youtube.com/v/lj8z62uJcCE</a>

Μαντώ, Στάχτη (δίσκος: Μαντώ II (2008))

Βασίλης Ιωαννίδης, Φεγγάρια στο βυθό (Σε συντηρεί η στάχτη...)

Σε συντηρεί η στάχτη
που ακόμα καίει
 
Κάποια δοκάρια
που αργούν να πέσουν
στο σπίτι που από καιρό
έχει ρημάξει
 
Σε συντηρούν
κάποια θλιμμένα φώτα
που αστράφτουν μόνα τους
μετά την καταιγίδα
 
Λάμπουν οι δρόμοι τότε
σα φεγγάρια μες στη νύχτα
κλείνουν τα μάτια τους
και σκαρφαλώνουν στο σκοτάδι
 
Σε συντηρεί
η λύσσα της σιωπής
τα αγάλματα που πέφτουν
μαλακά σαν τη βροχή
το γέλιο που πέτρωσε
μες στην ελπίδα
 
Σε συντηρεί η πείνα σου
να ξαναδείς
τα άστρα να πεθαίνουν

Από τη συλλογή Φεγγάρια στο βυθό (1995)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/BJovg1Cdx8E" target="_blank">http://www.youtube.com/v/BJovg1Cdx8E</a>

Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Φιλί αμέθυστο
(τραγούδι: Μελίνα Κανά - δίσκος: Της αγάπης γερακάρης (1996))

Βασίλης Ιωαννίδης, Μικρά ερωτικά (Έστρωσε η μέρα...)

Έστρωσε η μέρα
ένα φιλί
να περπατήσεις,
έστρωσε ο ήλιος
την χαρά
για να χαρείς,
κι ο δρόμος
απ' τα βάθη του
στα χείλη σου
να λάμψει

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά (1998)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/A_YE5b8nwFs" target="_blank">http://www.youtube.com/v/A_YE5b8nwFs</a>

Θοδωρής Παπαδόπουλος & Βαγγέλης Κωνσταντινίδης, Η βροχή (με τον Θοδωρή Παπαδόπουλο)

Βασίλης Ιωαννίδης, Μικρά ερωτικά (Μικρά τα μάτια σου...)

Μικρά τα μάτια σου
κι ο έρωτας μεγάλος∙
τόση σιωπή
μαζεύτηκε,
όμως
δε λέει να βρέξει

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά (1998)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/koUqNu2Gz1w" target="_blank">http://www.youtube.com/v/koUqNu2Gz1w</a>

Ορφέας Περίδης, Ένα δικό σου χάδι (δίσκος: Για πού το 'βαλες, καρδιά μου (1999))

Βασίλης Ιωαννίδης, Άτιτλο (Πάλι στη μοναξιά θα ακουμπήσεις...)

Πάλι στη μοναξιά θα ακουμπήσεις
πάλι εκεί τον πόνο σου θα πεις
πάλι εκεί τα δάκρυα σου θ' αποθέσεις
 
Η πιο πιστή σου ερωμένη είναι αυτή
αυτή που κατοικεί στους άδειους τοίχους
που ξέρει να γελά με το φθινόπωρο
ν' απλώνει τρυφερά το χέρι στο χειμώνα
αυτή που έχει στα μάτια της
ένα βαθύ ουρανό
και μια μεγάλη θάλασσα
γεμάτη δέντρα

Από τη συλλογή Φεγγάρια στο βυθό (1995)