Translatum Greek Translation Forum

[wings]

ΝΙΚΟΣ ΒΡΕΤΤΟΣ

Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1938 και σπούδασε Θέατρο στη Σχολή Θεάτρου Αθηνών του Κωστή Μιχαηλίδη και της Μαίρης Αρώνη. Ηθοποιός από το 1964. Συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Σκηνοθέτησε έργα των Αριστοφάνη, Μπέκετ, Κορομηλά, Ψαθά, Μουρσελά, Ποντίκα. Έχει γράψει θεατρικά έργα, ποίηση, δοκίμιο και έχει διασκευάσει για το θέατρο, τον κινηματογράφο και το ραδιόφωνο διηγήματα των Παπαδιαμάντη και Τσέχωφ.

Ποιητικές συλλογές:
«Έξοδος», 1966
«Ο ύπνος της ημέρας», 1973
«Σκλάβοι της δύσης», 1975

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum:

• Ο ύπνος της ημέρας (Α) - Ο ύπνος της ημέρας (1973)
• Ο ύπνος της ημέρας (Γ) - Ο ύπνος της ημέρας (1973)
• Αυτοί που φτάσαν απ' τα σύνορα τη νύχτα... - Σκλάβοι της δύσης (1975)
• Η ρίζα βαθιά, χαμένη μέσα στους αιώνες... - Σκλάβοι της δύσης (1975)
• Τι φιλήδονες εικόνες, Θεέ μου... - Σκλάβοι της δύσης (1975)

Περισσότερα ποιήματα του Νίκου Βρεττού θα βρείτε στην ενότητα Πες το μ' ένα ποίημα (των ποιητών της Θεσσαλονίκης) και στο ιστολόγιο Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη.


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]

[wings]

Νίκος Βρεττός, Ο ύπνος της ημέρας (Α)

Βυθίζομαι αργά στον ύπνο της ημέρας
δίχως όνειρο, δίχως καημό να υπάρξω.

Το σώμα φθαρτό και η ψυχή στεγνώνει
σβήνει ολοένα η αίσθηση του κόσμου.

Οι ώρες περνούν και πέφτει το βράδυ
αύριο ίσως δε θα μπορώ να λυπάμαι.

Περνούν καθώς την έρημο οι καμήλες
μέχρι το τέλος τίποτα δε θα μείνει.

Πηγές και μνήμες μου έξω από τον ύπνο
κι όλο το πάθος για τη γέννησή μου.

Από τη συλλογή Ο ύπνος της ημέρας (1973)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/LXaR2hkD4bQ" target="_blank">http://www.youtube.com/v/LXaR2hkD4bQ</a>

Θανάσης Παπακωνσταντίνου & Χρήστος Μπράβος, Ήμερος ύπνος (από το δίσκο Βραχνός προφήτης (2000))

Νίκος Βρεττός, Ο ύπνος της ημέρας (Γ)

Είχαν στα μάτια τους μια ήρεμη αγωνία
τη σάρκα ρυτιδωμένη και σκληρή.
Καθισμένοι στις εξώπορτες μιλούσαν
την ώρα που η μέρα χάνει το φως της.

Ποιος μόχθος, ποια πανάρχαια ρίζα
μέσα στην εγκαρτέρηση!

Μηρυκάζοντας αργά τη σοφία του χόρτου
οι αγελάδες γυρνούσαν στους στάβλους
φορτωμένες τον γεμάτο μαστό τους.
Σηκώνονταν ευλαβικά και προσεύχονταν όλοι.

Τώρα τα σούρουπα είναι όλα χωρίς γείτονες
καμιά ευγνωμοσύνη και καμιά εγκαρτέρηση
ένας δε θα σπάσει με τη γροθιά το τραπέζι.

Από τη συλλογή Ο ύπνος της ημέρας (1973)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/c2p3moXIt1U" target="_blank">http://www.youtube.com/v/c2p3moXIt1U</a>

Λίνος Κόκοτος & Αργύρης Βεργόπουλος, Μικρό παιδί
(τραγούδι: Γιώργος Ζωγράφος - δίσκος 45 στροφών (1966))

Νίκος Βρεττός, Σκλάβοι της δύσης (Η ρίζα βαθιά, χαμένη μέσα στους αιώνες...)

Η ρίζα βαθιά, χαμένη μέσα στους αιώνες
εκεί που κοχλάζουν οι μύθοι τις σκοτεινές εποχές –
          Προμηθέας Πυρφόρος
          Προμηθέας Δεσμώτης
και η λύτρωση Μοίρα πάνω από τις μοίρες
          Προμηθέας Λυόμενος
Επειδή ο τόπος ηλιόλουστος πάντα
και πολλές ψυχές ελεύθερες σαν αηδόνες
και ψυχές που ματώνουν στο αχ του άλλου
ο Δεσμώτης Λυόμενος
Επειδή το τόπος συχνά σκοτεινός – μπουντρούμι
και δεσμώτες με βόγκους, με πόθους
οι Πελασγοί
οι Δωριείς, οι Ίωνες, οι Αιολείς
          οι Αχαιοί –
ο Δεσμώτης Λυόμενος
Γιατί Μοίρα πάνω από τις μοίρες η λύτρωση
και η κάθαρση Μοίρα μέσα στις μοίρες

          Σφίγγα
          Σφίγγα στη χώρα
και η δύση τρισάθλια πόρνη, πανέμορφη
νύχτα μέρα να τρέφει τη Σφίγγα

          Ήμουν παιδί
           ήμουν πουλί
          Τίποτα σάπιο –
Πώς κατρακύλησα, πώς έγινα σκλάβος;

Από το ποίημα Σκλάβοι της δύσης (1975)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/J2NTkiD1qJU" target="_blank">http://www.youtube.com/v/J2NTkiD1qJU</a>

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες
(τραγούδι: Μαρινέλλα - δίσκος: Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες (2000))

Νίκος Βρεττός, Σκλάβοι της δύσης (Τι φιλήδονες εικόνες, Θεέ μου!)

Τι φιλήδονες εικόνες, Θεέ μου!
Πήρε το ρυθμό της το σώμα μου
τα φιλιά, οι βόγκοι, τα λόγια της
σκιρτάνε μέσα μου το κτήνος

Τι είναι πάλι αυτή η παρένθεση;
Μορφή της Καβάλας, της Θάσου
ακρογιαλιές, βουνά, ελαιώνες
Εκεί η ζωή μου με τις μέλισσες

Αυτά τα χέρια κι αυτά τα χείλη
δε μπορεί να είναι δικά μου
χέρια και χείλη της ντροπής –
Μια ώρα ντροπής ένας μήνας

Τι είναι πάλι αυτή η παρένθεση;
Στον αέρα που αναπνέω Εκείνη
η Άλλη με την ψυχή της Πηνελόπης
η βγαλμένη από το σπάνιο κοχύλι

Κρυφά που σκλαβώνουν τα πράγματα!

Από το ποίημα Σκλάβοι της δύσης (1975)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/q5LIgzfpxG8" target="_blank">http://www.youtube.com/v/q5LIgzfpxG8</a>

Νίκος Αντύπας & Λίνα Νικολακοπούλου, Η πατρίδα
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου / δίσκος: Δι' ευχών (1992))

Νίκος Βρεττός, Σκλάβοι της δύσης (Αυτοί που φτάσαν απ' τα σύνορα τη νύχτα...)

Αυτοί που φτάσαν απ' τα σύνορα τη νύχτα
«και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν»
άθλιοι ψεύτες
                    προδότες
σκλάβοι των βαρβάρων –
μας εξαπάτησαν οι μαντατοφόροι των συνόρων

          Μεσάνυχτα
γλιστρήσαν ίσκιοι μες στον τόπο
σκύλοι, γάιδαροι και τράγοι
                                      λύκοι
σπάσαν τις πόρτες, κλείσαν τα περάσματα
των γυναικών και των αντρών
των κοριτσιών, των αγοριών –

          Αχ αυτός ο άντρας
     κι αχ αυτός ο έφηβος
     Αυτή η μάνα κι αυτή η γκαστρωμένη
     Αχ η σάρκα της γυναίκας που σκιρτά
     από τη σάρκα της γυναίκας
     Κι αχ ο έρωτας με το αγόρι
     κι ο έρωτας με το κορίτσι
     ο πόνος τους κι ο σπαραγμός τους
     ο ποταμός από το αίμα τους
     Κι αχ ο έρωτας με τη νεκρή –

          Παντού
μια βάρβαρη σκλαβιά ξημέρωσε στον τόπο

Από το ποίημα Σκλάβοι της δύσης (1975)