Translatum Greek Translation Forum

[wings]

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ



Ο Παναγιώτης Αργυρόπουλος το 1967 γεννήθηκε στον Πύργο Τριφυλίας στη Μεσσηνία. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και σήμερα εργάζεται ως καθηγητής στη μέση εκπαίδευση στο νομό Θεσσαλονίκης. Έχει εκπονήσει μελέτες λαογραφικού και ιστορικού περιεχομένου και έχει κάνει εισηγήσεις για θέματα σχετικά με την ποίηση.

Ποιητικές συλλογές:
«ΑΡ.ΠΑ. σε περισυλλογή», εκδ. Χριστοδουλίδη, Θεσσαλονίκη, 2001
«Εκκωφαντική σιωπή», εκδ. University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2004
«Ασυγκράτητα που είναι τα όνειρα όταν μεθύσουν» (χαϊκού), εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα, 2007

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum:

• Όταν οι σελίδες θυμώνουν... / ΑΡ.ΠΑ σε περισυλλογή (2001)
• Ο πολυτονισμός τού πόνου / Εκκωφαντική σιωπή (2004)
• Καλαμάτα / Εκεί που χτυπάει η φλέβα (2005)
• Πες μου τα λόγια... / Ασυγκράτητα που είναι τα όνειρα όταν μεθύσουν (2008)
• Στο χέρι μέσα επωάζω... / Ασυγκράτητα που είναι τα όνειρα όταν μεθύσουν (2008)
• Δύο μοναχικοί ποιητές / αδημοσίευτο (2008)

Ιστολόγιο του ποιητή θα βρείτε στη διεύθυνση: http://www.argipa.blogspot.com/.

Περισσότερα ποιήματα του Παναγιώτη Αργυρόπουλου θα βρείτε στην ενότητα Πες το μ' ένα ποίημα (των ποιητών της Θεσσαλονίκης) και στο ιστολόγιο Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη.


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]

[wings]

Παναγιώτης Αργυρόπουλος, Όταν οι σελίδες θυμώνουν...

Οι σελίδες του τετραδίου ήταν πανικόβλητες
και θυμωμένες συνάμα.
Αιμορραγούσαν ακατάσχετα
από μελάνι νωπής προσδοκίας
κυλιόντουσαν μέσ' στο βούρκο
μουτζουρωμένων εντάσεων
σκίζονταν απ' τους θυελλώδεις ανέμους της ψυχής
τσαλακώνονταν από ανταριασμένους σπασμούς αισθημάτων
πληγώνονταν απ' τις επιθέσεις της αιχμηρής πένας
που κάρφωνε κάθε τόσο στο λευκό τους κορμάκι τελείες
προσπαθώντας μάταια να τελειώσει
όνειρα που 'χαν μείνει μισά.
Οργισμένες οι σελίδες απαιτούσανε σεβασμό.
Πρόβαλαν επιχείρημα την υψηλή τους καταγωγή.
Μιλούσαν για τους σπουδαίους προγόνους τους
τα υπερήφανα δέντρα.
Όταν όμως τους έδειξα εικόνες
της εν τη αγκάλη σου ευδαιμονίας μου
σκηνές της πτώσης μου απ΄την καρδιά σου
με δήμιο την αναίτια φυγή σου
τότε μόνο σώπασαν λέγοντας:
- Υπάρχουν και χειρότερα.

Από τη συλλογή ΑΡ.ΠΑ σε περισυλλογή (2001)

[spiros]

τότε μόνο σώπασαν λέγοντας:
- Υπάρχουν και χειρότερα.

And worse I may be yet: the worst is not
So long as we can say "This is the worst".

Shakespeare, King Lear, Act 4. Scene I

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/GIix5XaHr-I" target="_blank">http://www.youtube.com/v/GIix5XaHr-I</a>

Μάνος Χατζιδάκις & Αλέκος Σακελλάριος, Πες μου μια λέξη
(τραγούδι: Μάρω Κοντού & Δημήτρης Χορν - ταινία: Αλίμονο στους νέους (1961) του Αλέκου Σακελλάριου)

Παναγιώτης Αργυρόπουλος, Άτιτλο (Πες μου τα λόγια...)

Πες μου τα λόγια
που δίχως αυτά, όλα
μοιάζουν γελοία.

Από τη συλλογή Ασυγκράτητα που είναι τα όνειρα όταν μεθύσουν (2007)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/5EmN4ceRbcY" target="_blank">http://www.youtube.com/v/5EmN4ceRbcY</a>

Μαρία Θωίδου, Του πόνου
(τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας & Μαρία Θωίδου - δίσκος: Της νύχτας τα μακριά μαλλιά (2004))

Παναγιώτης Αργυρόπουλος, Ο πολυτονισμός τού πόνου

Τι σημασία έχει
αν παίρνω λύπες
ή περνώ λύπες.
Ο πόνος δε ρωτάει
πού τονίζεσαι.
Σα βροχόπτωση πέφτει
και χτυπάει όποια συλλαβή σου
τύχει να βρει ακάλυπτη.
Κάποτε μάλιστα
σε τονίζει παντού
κι ας φωνάζεις
πως είσαι καρδιά
μονοτονικής αντοχής.

Από τη συλλογή Εκκωφαντική σιωπή (2004)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/uaEoEll0cPI" target="_blank">http://www.youtube.com/v/uaEoEll0cPI</a>

Μιχάλης Χατζηγιάννης & Λήδα Ρουμάνη, Πάρε με αγκαλιά και πάμε
(τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη / δίσκος: Όλα στο φως (2004))

Παναγιώτης Αργυρόπουλος, Άτιτλο (Στο χέρι μέσα επωάζω...)

Στο χέρι μέσα
επωάζω το χάδι
να σε ζεστάνω.

Από τη συλλογή Ασυγκράτητα που είναι τα όνειρα όταν μεθύσουν (2007)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/hf08yh-c9T8" target="_blank">http://www.youtube.com/v/hf08yh-c9T8</a>

Λένα Πλάτωνος & Μαριανίνα Κριεζή, Στον αστερισμό του πιγκουίνου
(τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου / δίσκος: Σαμποτάζ (1981))

Παναγιώτης Αργυρόπουλος, Δύο μοναχικοί ποιητές

Ένας νεαρός μοναχικός πιγκουίνος
Έγραφε με το ράμφος του πάνω στον πάγο
Ποιήματα για του ψύχους τη μοναξιά.
Τα αντέγραφε ο ήλιος με τις αχτίδες του
Και τα 'στελνε σ' όλη τη γη.
Ελάχιστοι τα διαβάζανε.
Ανάμεσά τους ένας γέρικος κάκτος
Που ζούσε μόνος στην έρημο.
Έγραφε κι αυτός ποιήματα με τ' αγκάθια του
Πάνω στης άμμου το δέρμα.
Οι δύο ομότεχνοι
Αντάλλασσαν μεταξύ τους τα ποιήματά τους
Με τη βοήθεια του ήλιου.
Ο πιγκουίνος σ' ένα ποίημά του ευχόταν
Να γέμιζε γύρω του ο τόπος με άνθη
Κι ο ίδιος να γινόταν μια μέλισσα
Και να 'φτιαχνε πασίγλυκο μέλι.
«Τι λόγια είναι αυτά;»
Του έστειλε απάντηση ο κάκτος.
«Η κάψα και το χιόνι μάς κάνανε ποιητές
Κι εσύ θα τ' άλλαζες όλα αυτά
Για να γίνεις ζαχαροπλάστης;»

Αδημοσίευτο (2008)

[lefty]

Αχ, καταπληκτικό!

[wings]

Βρε καλώς το! Από πού ξεφύτρωσες εσύ έτσι ξαφνικά, Μαράκι; :-)

Αυτό το ποίημα είναι όντως ωραίο και το είχε διαβάσει ο Παναγιώτης σε μια εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη για την παγκόσμια ημέρα ποίησης του 2008. Το ζήτησα μόλις τέλειωσε και, καταπώς βλέπεις, το πήρα και το έφερα εδώ.

[lefty]

το έφερα εδώ.

Πολύ καλά έκανες!

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/dXeM5f56Zsc" target="_blank">http://www.youtube.com/v/dXeM5f56Zsc</a>

Μιλτιάδης Πασχαλίδης, Ηράκλειο-Καλαμάτα (δίσκος: Κακές συνήθειες (1998))

Παναγιώτης Αργυρόπουλος, Καλαμάτα
 
Απ' τα μαλλιά σου
τα πλεγμένα στο κάστρο
ως τις πατούσες σου
που τις βρέχει το κύμα
ένα ταξίδι της ομορφιάς το αλφάβητο
και στο κορμί σου
μαθαίνω ορθογραφία.

Από τη συλλογή Εκεί που χτυπάει η φλέβα (2005)