Translatum Greek Translation Forum

[wings]

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ



Γεννήθηκε το 1959 στη Θεσσαλονίκη. Έγινε γνωστός ως ο τραγουδιστής του ροκ συγκροτήματος «Τρύπες», από το 1984 ως το 2000. Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, ασχολήθηκε με την ηθοποιία και το ραδιόφωνο, ενώ παράλληλα συνέχισε τη μουσική του καριέρα. Οι ποιητικές του συλλογές συνοδεύονταιι από δικά του σκίτσα.

Ποιητικές συλλογές:
«Σάλια, μισόλογα και τρύπιοι στίχοι», εκδ. Λιβάνη, Αθήνα (1995)
«Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε;», εκδ. Λιβάνη, Αθήνα (1999)

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum:

• Ο χαμένος καιρός δε χάνεται... - Σάλια, μισόλογα και τρύπιοι στίχοι (1995)
• Η εποχή των σκιών - Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; (1999)
• Θέλω να γνωρίσω όλους αυτούς που σκύβουν - Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; (1999)
• Μητέρα θλίψη - Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; (1999)
• Οι καλύτεροι της ράτσας μας - Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; (1999)

Περισσότερα ποιήματα του Γιάννη Αγγελάκα θα βρείτε στην ενότητα Πες το μ' ένα ποίημα (των ποιητών της Θεσσαλονίκης) και στο ιστολόγιο Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη.


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]

[Anastasia]

Χαίρομαι ιδιαίτερα που θα φωτίσουμε λιγάκι και αυτή τη γωνιά της ποίησης. Όπως ξέρεις, και όπως θα δούμε και οι υπόλοιποι, τα γραπτά του Γιάννη Αγγελάκα είναι διαφορετικά από αυτά που έχουμε διαβάσει έως τώρα. Ωστόσο, δεν παύουν να κρύβουν ιδιαίτερη ευαισθησία, τρυφερότητα και πόνο... Πραγματικά, πιστεύω, ότι θα δούμε ενδιαφέροντα πράγματα μέσα από τις ποιητικές συλλογές του Γιάννη Αγγελάκα.

Καλές μας περιπλανήσεις μέσα στα χωράφια και στα λαμπερά κύματα...

Αγαπημένη φράση από τη συλλογή Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε;:

«Ποιος καίγεται απόψε
και μύρισε η πόλη αγάπη;»

[wings]

Αναστασία, καταρχήν πρέπει να σ' ευχαριστήσω που μου έστειλες μία συλλογή του Γιάννη Αγγελάκα και υπήρξες έτσι η αφορμή για να διαβάσω τα ποιήματά του και να αναζητήσω και τις υπόλοιπες συλλογές του.

Ο συμπατριώτης και σχεδόν συνομήλικός μου τραγουδοποιός έχει ένα ιδιαίτερα προσωπικό ύφος, έχει πολλά πράγματα να πει και τα λέει έξω απ' τα δόντια και, όπως είδες, βρήκε αμέσως τη θέση του στους ποιητές της γενιάς του '80 στην ανθολογία μας.

Δεν με εξέπληξε καθόλου το ότι είναι καλός ποιητής - ήταν μάλλον αναμενόμενο γιατί έχει δώσει τα ίδια δείγματα ευαισθησίας και ποιότητας και μέσα από την ως τώρα πορεία του στο τραγούδι.

Ας πούμε για όσους δεν έχουν διαβάσει ποιήματα του Γιάννη Αγγελάκα ότι η αγαπημένη σου φράση είναι ένα όμορφο δίστιχο που συνοδεύει τον τίτλο της ενότητας Ανταποκρίσεις από την ατέλειωτη γιορτή, στη συλλογή Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; του 1999.

[Anastasia]

Συμφωνώ απόλυτα με όσα γράφεις και ευχαριστούμε για τις σημαντικές πληροφορίες.

Σε αναμονή, λοιπόν, των ποιημάτων... Περιμένω να δω πότε θα ανεβάσεις το αγαπημένο μου... ;-)

[wings]

Θα περιμένεις αρκετά, όπως κι ο Τόλης που με θερμοπαρακαλάει για ένα ποίημα του Αλέξη Ασλάνογλου, γιατί, όταν έχουμε θεματικά αφιερώματα, πρέπει να δημοσιεύονται τα αντίστοιχα ποιήματα.

[Anastasia]

Ήμουν σίγουρη!!! ;-)))

[wings]

[Από την ενότητα Αποσπάσματα από ανολοκλήρωτες σκέψεις]

Γιάννης Αγγελάκας, Οι καλύτεροι της ράτσας μας

Οι καλύτεροι της ράτσας μας γίνονται φονιάδες
Ακολουθούν σε απόσταση ασφαλείας
                                             οι ποιητές
                                             οι παραμυθάδες
                                             οι τερατολόγοι γενικώς
Μερικές χιλιάδες έτη φωτός πιο πέρα
Πλατσουρίζουν αγέλαστοι κι ανόρεχτοι
Στα στάσιμα νερά της μετριότητας
Οι όμηροι του φόβου

Από τη συλλογή Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; (1999)

[Anastasia]

Οι καλύτεροι της ράτσας μας γίνονται φονιάδες
Ακολουθούν σε απόσταση ασφαλείας
                                             οι ποιητές

Αλήθεια, αυτό πώς και δεν το σχολίασε κανείς;;;

[wings]

Προφανώς λόγω «σεμνότητας»... :-)

Χρόνια πολλά στους ποιητές μας για σήμερα!

[Anastasia]

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους ποιητές μας και ένα μεγάλο ευχαριστώ!

[banned]

Να σας ευχαριστήσω και εκ μέρους όλων των άλλων. Πάντως, το μεγαλύτερο ευχαριστώ οφείλεται σε σας και στην αγάπη σας. Το ξέρω καλά ότι χωρίς αυτήν τίποτα δεν μπορεί να ανθίσει.

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/AmaGmFN9FtQ" target="_blank">http://www.youtube.com/v/AmaGmFN9FtQ</a>

Τρύπες & Γιάννης Αγγελάκας, Ακίνδυνο τραγουδάκι
(τραγούδι: Τρύπες - δίσκος: Μέσα στη νύχτα των άλλων (1999))

[Από την ενότητα Ανταποκρίσεις από την ατέλειωτη γιορτή]

Γιάννης Αγγελάκας, Θέλω να γνωρίσω όλους αυτούς που σκύβουν

Θέλω να γνωρίσω όλους αυτούς που σκύβουν
Πάνω από ένα καθαρό κομμάτι χαρτί
Μέσα σε βρόμικες διαλυμένες κάμαρες
Γεμάτοι οργή κι απόγνωση
Αποφασισμένοι ωστόσο
Να το λεκιάσουν με λέξεις
                     βρόμικες λέξεις
                          άγιες λέξεις
                               λέξεις κλειδιά
                                    ιδέες φαντάσματα
                                         λυτρωτικές φράσεις

Θέλω να γνωρίσω όλους αυτούς τους μανιακούς του λόγου

Να γλείψω το μελάνι από τα δάχτυλα τους
Να φιλήσω τα παραμορφωμένα τους μέτωπα
Να συμμαζέψω τις τσαλακωμένες τους ονειρώξεις
Να διορθώσω τα ορθογραφικά λάθη του έρωτα τους
Να τους καθησυχάσω
Να τους πείσω πως δε χρειαζόμαστε άλλο αίμα γι' απόψε
Πως χορτάσαμε
Κι ύστερα να τους βάλω στο κρεβάτι
Και να τους νανουρίσω

Από τη συλλογή Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; (1999)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/il2LdyaKiVw" target="_blank">http://www.youtube.com/v/il2LdyaKiVw</a>

Ara Dinkjian & Μιχάλης Γκανάς, Σκιές και χρώματα
(τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη / δίσκος: Τα κορμιά και τα μαχαίρια (1994))

[Από την ενότητα Αποσπάσματα από ανολοκλήρωτες σκέψεις]

Γιάννης Αγγελάκας, Η εποχή των σκιών

Είμαστε εδώ
Χωρίς να είμαστε
Αναπνέουμε
Περπατάμε
Μισούμε
Αγαπάμε
Αγοράζουμε
Πουλάμε
Μόνο και μόνο
Για να δικαιολογούμε
Την απουσία μας
Πώς μπορεί να ονομάζεται
Ένας κόσμος
Φτιαγμένος από σκιές
Ανύπαρκτων σωμάτων
Οι καθρέφτες αποτυπώνουν
Εντυπώσεις δυνατών ψευδαισθήσεων πόνου
Είμαστε όλοι
Ασθενικά αιμορραγούντα φαντάσματα
Μάταια προσπαθούμε ν' αφήσουμε τα χνάρια μας
Για την εποχή των πραγμάτων
Που θα ακολουθήσει
Τη δικιά μας εποχή των σκιών

Από τη συλλογή Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; (1999)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/qn1oiBLSIaY" target="_blank">http://www.youtube.com/v/qn1oiBLSIaY</a>

Ξύλινα σπαθιά, Αλλάζει πρόσωπα η θλίψη (δίσκος: Μια ματιά σαν βροχή (1997))

[Από την ενότητα Ανταποκρίσεις από την ατέλειωτη γιορτή]

Γιάννης Αγγελάκας, Μητέρα θλίψη

Φανερώσου
Με τα σκοτάδια σου να χαμογελούν
Την πέτρινη αγκαλιά σου να ορέγεται ακόμη
Στρατιές μοναχικών δημίων
Τους πειρατές των εφτά σκουπιδότοπων
Με τις λιγδιάρικες στολές τους
Να λαμπυρίζουν
Στη διάταξη των μικρών και των μεγάλων φαλλών
Αναλογίσου όλους εμάς
Που καρτερούμε τυλιγμένοι σε μολυσμένες ρόμπες
Με παντόφλες και κέρατα
Ρίχνοντας χαμόγελα νάρκες στους καχύποπτους γείτονες
Όλους εμάς
Που φτυαρίζουμε αποκαμωμένοι το σκοτάδι
Με υπεριώδη βλέμματα
Και στρώνουμε δείπνα συντροφικά
Και μοιραζόμαστε ψίχουλα μπαγιάτικιας δόξας
Και μουχλιασμένους μύθους
Αναλογίσου μας και φανερώσου
Με το επίσημο σου ένδυμα
Με τα δόντια σου τα κοφτερά τα δίκαια
Ροκάνισε το θάνατο
Που καρφιτσώθηκε στα κόκαλα μας
Και ξαναβάφτισέ μας γιους σου
Φανερώσου
Μητέρα θλίψη
Δεν την αντέχουμε πια
Τόση ορφάνια

Από τη συλλογή Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; (1999)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/PiFCfMbOyyE" target="_blank">http://www.youtube.com/v/PiFCfMbOyyE</a>

Γιάννης Αγγελάκας, Σιγά μην κλάψω (δίσκος: Από δω και πάνω (2005))

Γιάννης Αγγελάκας, Άτιτλο (Ο χαμένος καιρός δε χάνεται...)

Ο χαμένος καιρός δε χάνεται
Οι ώρες που σκοτώνουμε επιζούν
Κάποιος θεός τις συμμαζεύει
Ζητά πίστη για λύτρα
Και μεις πληρώνουμε

Όλα τελικά
Επιστρέφουν σε μας

Τα δάκρυα σαν εξατμίζονται δε χάνονται
Η θλίψη που σκορπάμε επιζεί
Κάποιος θεός τη συγκεντρώνει
Ζητά δύναμη για λύτρα
Και μεις πληρώνουμε

Όλα τελικά
Επιστρέφουν σε μας

Τα όνειρα που εγκαταλείψαμε
Τα λόγια που δεν είπαμε
Τα απραγματοποίητα θαύματα
Οι γιορτές που αναβλήθηκαν
Οι αστερισμοί που αγνοήθηκαν
Τα ταξίδια που ακυρώθηκαν
Δεν χάθηκαν
Κάποιος θεός τα φροντίζει

Όλα τελικά
Επιστρέφουν σε μας

Από τη συλλογή Σάλια, μισόλογα και τρύπιοι στίχοι (1995)