Translatum Greek Translation Forum

[wings]

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ

Γεννήθηκε το 1916 στην Καστοριά. Ζει εδώ και πολλά χρόνια μόνιμα στη Θεσσαλονίκη. Είναι ποιήτρια, πεζογράφος και λαογράφος. Έχει γράψει και μελέτες. Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά της Δυτικής Μακεδονίας. Το 1997 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την πολυετή λαογραφική και πολιτιστική της προσφορά στον βορειοελλαδικό χώρο.

Ποιητικές συλλογές:
«Άνθινες ώρες», 1959
«Λυρικός Αμφορέας», 1960
«Μνήμες και παρουσίες», 1964
«Παράθυρο στον ουρανό», 1966
«Χρονικά», 1969
«Ελεγείο στον πατέρα», 1976

Πεζογραφία:
«Καστοριανά» (ηθογραφίες), 1959
«Απλός κόσμος» (διηγήματα), 1963
«Στα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα» (διηγήματα), 1989

Μελέτες:
«Το δημοτικό τραγούδι της Καστοριάς», 1963
«Ο ποιητής Τάκης Γκοσιόπουλος», 1968
«Καστοριά, πατρίδα μου» (λαογραφία), 1976
«Τόποι και τραγούδια της Μακεδονίας» (ανθολογία), 1983

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum:

• Αντιθέσεις - Μνήμες και παρουσίες (1964)
• Θέατρο - Μνήμες και παρουσίες (1964)
• Άδεια εποχή - Παράθυρο στον ουρανό (1966)

Περισσότερα ποιήματα της Ιφιγένειας Διδασκάλου θα βρείτε στην ενότητα Πες το μ' ένα ποίημα (των ποιητών της Θεσσαλονίκης) και στο ιστολόγιο Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη.


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]

[wings]

Ιφιγένεια Διδασκάλου, Αντιθέσεις

Έξω απ' το παράθυρό μου στέγες με χιόνια
μια γκρίζα πολιτεία
κι ο θαμπός τρούλος της εκκλησιάς.

Άγγελοι στην κάμαρά μου τραγουδούν.

Κανένας δεν κυκλοφορεί στο χιονισμένο αυλόγυρο.
Φοβούνται οι άνθρωποι τα χιόνια;
Κι ωστόσο κάποιες μνήμες προφταίνουν
ν' αμαρτήσουν την καρδιά μου
που επιμένει να κρατεί
στα χέρια της τη λευκότητα χιονιού.

Ήλιος πουθενά.

Πώς τσούζουνε τα μάτια μου απ' τη λάμψη;

Τα τζάμια μας είναι θολά.

Εγώ γράφω απάνω τους τ' όνομά σου
κι εκείνο φέγγει... φέγγει... φέγγει...

Από τη συλλογή Μνήμες και παρουσίες (1964)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/o0bkHE-kSsk" target="_blank">http://www.youtube.com/v/o0bkHE-kSsk</a>

Θόδωρος Δερβενιώτης & Κώστας Μάνεσης, Άλλα μου λεν τα μάτια σου
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας - δίσκος: 50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι (1988))

Ιφιγένεια Διδασκάλου, Θέατρο

Δεν έχεις δίκιο.
Επιτέλους υπάρχει κάποιο θέαμα.
Διασκεδάζω μπρος στην ανοιχτή αυλαία τής καρδιάς σου
με τη σκηνή την τελευταία.
Προσωπίδες.
Προσωπίδες πολλές ταίριαξες
στο χώρο τής μορφής σου.
Δε θα μπορούσαν οι άνθρωποι
να υποψιαστούνε τ' αληθινό σου πρόσωπο.
Ν' ανέχονται συνήθισαν το πλαστό τους γέλιο.
Εγώ όμως με τούτη την ψυχή
που δοκιμάστηκε καθώς παιχνίδι πάνω στον τοίχο,
δε ζητώ πια να σε γνωρίσω...

Από τη συλλογή Μνήμες και παρουσίες (1964)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/_AlUJ7rJn6A" target="_blank">http://www.youtube.com/v/_AlUJ7rJn6A</a>

Φίλιππος Πλιάτσικας & Μάρω Βαμβουνάκη, Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο
(τραγούδι: Πυξ Λαξ - δίσκος: Ο μπαμπούλας τραγουδάει μόνος τις νύχτες... (1996)

Ιφιγένεια Διδασκάλου, Άδεια εποχή

Ήρθε η πλήξη
δίχως αφή
με βάρος μολυβιού
και θρόνιασε ακίνητη
στ' άδεια μου χέρια.
Μια πλήξη δίχως απόκριση
με την όψη της αμετανόητη
στο χώρο τής μοναξιάς,
δίχως μνήμη
με τις παλάμες της γεμάτες
απουσία
στην καρδιά μου.

Τίποτε να μην έρχεται
τίποτε να μη φεύγει
κι εγώ με τα μάτια
γεμάτα σιωπή.

Από τη συλλογή Παράθυρο στον ουρανό (1966)