Translatum Greek Translation Forum

[spiros]

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΔΙΝΑΡΑΣ

Γεννήθηκε το 1951 στη Μόρφου της Κύπρου, όπου και έζησε μέχρι την τουρκική εισβολή. Σπούδασε ελληνική φιλολογία στην Αθήνα και αγγλική φιλολογία στη Θεσσαλονίκη. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στα παιδαγωγικά στη Μεγάλη Βρετανία. Δίδαξε σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης στην Κύπρο.

Ποιητικές συλλογές:
«Ένα Πράσινο Θολό», Λευκωσία, 1996
«Φαράγγια των Αγγέλων», Λευκωσία, 2008

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum:

• Ένα πράσινο θολό - Ένα Πράσινο Θολό (1996)
• Καλοκαιρινά γητέματα (I) - Ένα Πράσινο Θολό (1996)
• Μόρφου 1992 - Ένα Πράσινο Θολό (1996)
• Ταξίδια... - Ένα Πράσινο Θολό (1996)
• Τίμημα - Ένα Πράσινο Θολό (1996)
• Θα 'ναι πάντα εκεί - Φαράγγια των Αγγέλων (2008)
• Κραυγή τής άνοιξης - Φαράγγια των Αγγέλων (2008)
• Μικρόκοσμοι - Φαράγγια των Αγγέλων (2008)
• Παλιός επισκέπτης - Φαράγγια των Αγγέλων (2008)
• Φαράγγια των αγγέλων - Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Το ιστολόγιο του ποιητή στη διεύθυνση: http://faragiaagelon.blogspot.com/

Περισσότερα ποιήματα του Γιάννη Ποδιναρά θα βρείτε και στο ιστολόγιο Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη.


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]

[and33]

Χαίρομαι που έβαλα κι εγώ ένα λιθαράκι στην τόσο σημαντική δουλειά των ανθρώπων του Translatum.

Ευχαριστώ!  

[wings]

[Μέρος Β']

Γιάννης Ποδιναράς, Θα 'ναι πάντα εκεί

Υπάρχουν εκείνοι που στο κάλεσμά σου
πάντα θα λένε ναι
χωρίς μετρήματα και μασημένα λόγια.
Μόνο ένα νεύμα αρκεί.
Μια ικεσία άναρθρη της μυστικής βουής
της πιο βαθιάς λαχτάρας σου.
Θα 'ναι πάντα εκεί
χωρίς αντίπραξη και μελωδίες γλυκερές.
Χωρίς ούτε ένα δάκρυ στη θολή ματιά
της κοινωνίας τής πιο βαθιάς ουσίας σου.
Αυτή που κάποτε την είπανε μοίρα ή θεά.
Αγέραστη, χωρίς λύπη ή ακραία χαρά.
Είναι εκεί∙ σαν υγρή νοτιά καινούριας μέρας.
Η βεβαιότητα αυτού που είσαι.
Η γαλήνια προσμονή αυτών
που πάντοτε θα λένε ναι στο κάλεσμά σου
για να μη χαθείς.
Να μη νοιώσεις ποτέ
το φόβο της φθοράς
μα ούτε και την ψευδαίσθηση
των μάταιων ονείρων.
Αυτοί που πάντα θα 'ναι εκεί.
Για να κοιτάξεις
μέσα στην ήρεμη κι απόλυτη αποδοχή τους
το πιο βαθύ σημάδι της ζωής σου
που τους χάραξε.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Πηγή: http://and33andreas.blogspot.com/2009/01/blog-post.html

Ένα λιθαράκι δεν φτάνει, Ανδρέα. Ετοιμάσου για σκληρή δουλειά μέσα στο 2009. :-)

[and33]

Αυτό που υπονοείς δουλειά για μένα είναι απόλαυση ψυχής. Είμαι έτοιμος, λοιπόν, για τέτοιες απολαύσεις...

[spiros]

Χαίρομαι που έβαλα κι εγώ ένα λιθαράκι στην τόσο σημαντική δουλειά των ανθρώπων του Translatum.
Eυχαριστώ!!!   

Εμείς σε ευχαριστούμε:

A thing of beauty is a joy for ever:
Its loveliness increases; it will never
Pass into nothingness...

Read more

[yiannispodinaras]

Σπύρο σε ευχαριστώ θερμά που φέρνεις την ποίησή μου κοντά σε τόσο ευαίσθητους δέκτες. Να σαι πάντα καλά κ συ κ ο Ανδρέας και η Βίκυ και όλοι οι φίλοι σας.

[spiros]

Καλώς όρισες, Γιάννη! Η ομορφιά, η ειλικρίνεια, η πίστη, η φιλία, ο σεβασμός, η ανοιχτή καρδιά είναι από τα πράγματα που πρέπει να μοιραζόμαστε, αν μας αρέσει να μας αποκαλούν «ανθρώπους».

Η χαρά είναι όλη δική μου, όποτε βρίσκω κάτι που μιλάει από καρδιάς, να το μοιράζομαι με όλο τον κόσμο... καθώς η αμοίραστη χαρά, είναι χαρά λειψή.

[wings]

Γιάννη, εμείς σ' ευχαριστούμε πολύ για το πολύ ωραίο ποίημά σου που μας έδωσε την ευκαιρία να διαβάσουμε ο Ανδρέας, αλλά και για την παρουσία σου εδώ μαζί μας. :-)

Να είσαι πάντα καλά, να μπορείς να γράφεις ακόμα καλύτερα ποιήματα κάθε μέρα το 2009 και μια παράκληση - εκεί στη Λάρνακα που βρίσκεσαι, εύχομαι να μην ξεχνάς τα χρόνια της Θεσσαλονίκης.

[yiannispodinaras]

Η Θεσσαλονίκη είναι η πνευματική μου πατρίδα. Έζησα δέκα χρόνια στη Λάρνακα και τώρα ζω στη Λεμεσό εδώ και 20 χρόνια.

[wings]

Α, ωραία. Η Λεμεσός μού αρέσει περισσότερο, αλλά ντρεπόμουν να το πω. :-)

[yiannispodinaras]

Και μένα μ αρέσει περισσότερο

[wings]

Η καταγωγή σου είναι από τα κατεχόμενα, όπως και του Ανδρέα;

[yiannispodinaras]

Ναί είμαι από τη Μόρφου

[wings]

Και για να δουν οι αναγνώστες μας για ποια περιοχή μιλάμε (ο κόλπος και η πόλη της Μόρφου είναι στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, ας έχουμε και εδώ ένα χάρτη της Κύπρου:




Πηγή: http://www2.cytanet.com.cy/gym-the-paf/cymap.htm

[wings]

[Μέρος Α']

Γιάννης Ποδιναράς, Ταξίδια...

Περάσαμε τη ζωή μας ταξιδεύοντας
στους λερούς δρόμους του Μπρούκλιν.
Παίξαμε, εκ του ασφαλούς,
διασχίζοντας το Σέντραλ Παρκ,
ανατριχιάζοντας σε κάθε κίνηση σκιών των απεγνωσμένων.

Χαζέψαμε την αγωνία
των βετεράνων του Βιετνάμ
που έκοβαν στα δυο,
με ειδικά μαχαίρια,
την ψυχή τους.

Κρατήσαμε συντροφιά
στους μοναχικούς καβαλάρηδες
και ψάλλαμε δυνατά
στις εκκλησίες των νέγρων.
...

Όταν άναβαν τα φώτα,
αναγνωρίζαμε τους ίδιους ίσκιους
στα πρόσωπα των ανθρώπων
που κάθε βράδυ παίρναν το ίδιο τραίνο,
την ίδια ώρα, κι από τον ίδιο πάντα σταθμό.
Το τραίνο που δεν ακολουθούσε
ποτέ το ίδιο δρομολόγιο
και δεν γνώριζες
τους ενδιάμεσους σταθμούς,
ούτε το τέρμα.

Κι όταν ξανάσβηναν τα φώτα,
πάλι ταξίδια.
Ταξίδια που δεν έγιναν,
κι όμως υπήρξαν.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996)

Με πολλή χαρά υποδέχομαι τον Κύπριο ποιητή Γιάννη Ποδιναρά στην ανθολογία των ποιητών της Θεσσαλονίκης. Έζησε στην πόλη μας 8 συναπτά χρόνια και, όπως μου είπε, η πνευματική του καρδιά πάντα θα χτυπά στη Θεσσαλονίκη. Επομένως, τιμής ένεκεν δικαιούται μια θέση δίπλα μας και θα την έχει.

Επιλέγω το σημερινό ποίημα από την πρώτη συλλογή του Γιάννη γιατί ξέρω πως έχει ιδιαίτερη σημασία για κείνον και τον παρακαλώ να μας εξηγήσει γιατί.

Γιάννη Ποδιναρά, καλώς ήρθες στο Translatum και στα Θεσσαλονικιώτικα ποιητικά «φαράγγια των Αγγέλων»!