Translatum Greek Translation Forum

[wings]

ΠΑΝΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ



Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1948, αλλά μεγάλωσε στα Γιαννιτσά. Σπούδασε αρχιτεκτονική στη Θεσσαλονίκη και συντήρηση μνημείων στη Νέα Υόρκη. Από το 1965 δημοσιεύει ποίηση και πεζογραφία σε περιοδικά κυρίως στη Θεσσαλονίκη. Έχει ασχοληθεί με το θέατρο, τον κινηματογράφο και το ραδιόφωνο.Υπήρξε συνεκδότης του περιοδικού Τραμ και καλλιτεχνικός διευθυντής του Οργανισμού «Πολιτιστική Πρωτεύουσα Θεσσαλονίκη, 1997».

Ποιητικές συλλογές:
«Το μανιτάρι», 1969
«Προσπέκτους», 1977
«Στην αγκαλιά της Ντεζιρέ», 1980
«Ποιήματα που θα χαθούν στην ομίχλη», 2001

Πεζογραφία:
«Το θεόπαιδο», 1992
«Το ηχομυθιστόρημα του Καπετάν Άγρα», 1994
«Τι εφύλαγεν αυτός ο χαμαιδράκων;» (χρονικά της μεσαιωνικής Θεσσαλονίκης), 1996
«Το ροκ των Μακεδόνων», 1998
«Η δεξιά ερωμένη», 1999
«Αναφορά στον άγγελο», 2002
«Αιγυπτιακή νουβέλα», 2003

Άλλα:
«Επέτειοι Ή τα πράγματα; όπως θα μπορούσαν να χουν γίνει» (Τα καθημερινά σχόλια στην εφημερίδα Θεσσαλονίκη, Απρίλιος 1998 - Σεπτέμβριος 2000), 2000

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum:

• Προσπέκτους - Προσπέκτους (1977)
• Τα χωριά - Προσπέκτους (1977)
• Ποίημα (Από πότε οι προσωπικές εμπειρίες...) - Στην αγκαλιά της Ντεζιρέ (1980)
• Γενέθλια - Ποιήματα που θα χαθούν στην ομίχλη (2001)
• Η πόλη της Ρεντίνας - Ποιήματα που θα χαθούν στην ομίχλη (2001)

Περισσότερα ποιήματα του Πάνου Θεοδωρίδη θα βρείτε στην ενότητα Πες το μ' ένα ποίημα (των ποιητών της Θεσσαλονίκης) και στο ιστολόγιο Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη.


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]

[wings]

Πάνος Θεοδωρίδης, Ποίημα (από τη συλλογή «Στην αγκαλιά της Ντεζιρέ»)

Από πότε οι προσωπικές εμπειρίες
γίνονται ποίηση διαρκής και λάγαρη
κι ως πότε την πτωχεία των υψηλών
νοημάτων θα κρύβουν∙ χειμώνιασε
οι γνωστοί δουλεύουν∙ η βενζίνη ακρίβυνε
με δυσκολία βγαίνει ο στίχος.

Από τη συλλογή Στην αγκαλιά της Ντεζιρέ (1980)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/mHZJ9qfcrZo" target="_blank">http://www.youtube.com/v/mHZJ9qfcrZo</a>

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Το κάστρο
(τραγούδι: Άλκηστη Πρωτοψάλτη - δίσκος: Ανθρώπων έργα (1993))

Πάνος Θεοδωρίδης, Η πόλη της Ρεντίνας

Την αγαπούσα όσο τίποτε στον κόσμο
κρόσσια αφημένα στη βροχή, λερό
ενδιαίτημα υφύγρου καρυκόξυλου
κι εκείνα τα μυρωμένα σκίνα της,
μικρά και τραγανά για το κοτσύφι

Την αγαπούσα όσο την ήξερα μόνον εγώ
δακρυσμένος, κρατώντας ένα φρυγικό
ή βλάχικο σκουφί στην κορυφή του λιχανού
κι έπειτα, τηγανιτά αυγά, κρασί ασβε-
στωμένο, βλέποντας ν΄αλλάζουν χρώμα

τα πλατάνια. Διότι την αγαπούσα
ως κάτοικος, ως ξενοπάροικος, ως κοινο-
τάρχης: κι όταν στις πέτρες της άγγιζα
τη φαιά απάτη των βρύων, τότε πράγματι
ήμουν λευκός, ένα χαρτί στα σύννεφα.

Πάει καιρός που δεν την αγαπώ.
Του ζώντος σώματος τη γοητεία,
γαλάζια μάτια, δορυφορικό πλεκτό
πάει καιρός που αυτά προτιμώ
και τις Ρεντίνες στα αρχεία θάβω.

Από τη συλλογή Ποιήματα που θα χαθούν στην ομίχλη (2001)

Το βυζαντινό κάστρο της Ρεντίνας (ή Μακεδονικός Μυστράς)
και τα στενά της Ρεντίνας (ή Μακεδονικά Τέμπη) στον Ρήχιο ποταμό.

Ο οχυρωμένος Μυγδονικός οικισμός στη Ρεντίνα ανακαλύφτηκε από τον καθηγητή του Α.Π.Θ. Νίκο Μουτσόπουλο ύστερα από 25 χρόνια ανασκαφών [σχετικό άρθρο: http://www.hyper.gr/makthes/950819/50819d05.html]



Πηγή για τη φωτογραφία: http://mobile.agrotravel.gr/ag...rentinas&sub_nav=Landmarks

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/tyYjQRrZvbE" target="_blank">http://www.youtube.com/v/tyYjQRrZvbE</a>

Μάνος Λοΐζος & Φώντας Λάδης, Ρημάξαν τα χωριά μας
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας - δίσκος: Τα τραγούδια μας (1976))

Πάνος Θεοδωρίδης, Τα χωριά

Ο χάρτης αυτός διπλωμένος στα τέσσερα
διδάσκει ονόματα και δρόμους. Αδύνατο
να φανταστείς αναγνώστη την αλήθεια.
Και ποιος μπορεί; τα χωριά
όταν τα χτυπάει λοξά ο ήλιος
και κοιτάς από ψηλά φαίνονται ωραία.
Δε γίνεται τέτοιες στιγμές πάνω στο λόφο
να συλλογιέσαι το εισόδημα και τη σοδειά τους∙
δε γκρινιάζεις άλλο.
Πάνω σε εκτεταμένους ερειπιώνες αναγνώστη
κρατώντας όστρακα και μια μετροταινία
νοιάζεσαι γι' άλλα πράγματα:
πού ήταν το περιτείχισμα του ερύματος
γιατί δεν υπάρχει τίποτα ρωμαϊκό
καθώς και πότε θα φάμε.
Ο χάρτης αυτός διπλωμένος στο γραφείο
δε θυμίζει πια τα χωριά που πέρασες
άλλα θυμίζει∙

Από τη συλλογή Προσπέκτους (1977)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/L-UQVv1Y0OM" target="_blank">http://www.youtube.com/v/L-UQVv1Y0OM</a>

Γιάννης Μαρκόπουλος & Κ. Χ. Μύρης, Γεννήθηκα
(τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης / δίσκος: Ιθαγένεια (1972))

Πάνος Θεοδωρίδης, Γενέθλια

Γεννήθηκα Πάσχα σε ψεύτικη πόλη
Στα δόντια της μαύρης σελήνης σκουριά
Φορούσαν ρεπούμπλικα χαφιέδες και φλώροι
Και βάζαν μπριολ στα μαλλιά

Στο σπίτι που μέναμε, τρία δωμάτια
Μου μάθαν τους νόμους χωρίς λογική
Να σβήνω τα φώτα, να διώχνω τους γύφτους
Να παίζει σιγά η μουσική

Τους φίλους που κέρδισα στη λάσπη τους χάνω
Τρελού φωτογράφου ρετούς στην καρδιά
Ο Φάνης κι ο Στέφανος γελούν και τα χάνω
Που σβήνουν χαμένοι σε ξένη αγκαλιά

Στην άκρη του δρόμου αστράφτουν τα φλίππερ
Βαθύζωνος ήχος κελλί μυστικό
Τα δόντια μου τρίζουν φοβίζουν τη νύχτα
Κοιμάμαι με φως ανοιχτό

Δεν ήθελα να 'χω τη σελήνη στο δέρμα
Ήθελα επίμονα να μείνω μικρός
Φοβόμουν τον θάνατο στα δόντια το κέρμα
Φυτό που λατρεύει το φως

Από τη συλλογή Ποιήματα που θα χαθούν στην ομίχλη (2001)

[wings]

<a href="http://www.youtube.com/v/qlEfd1Mer_4" target="_blank">http://www.youtube.com/v/qlEfd1Mer_4</a>

Διονύσης Σαββόπουλος, Μπάλλος (δίσκος: Μπάλλος (1971))

Πάνος Θεοδωρίδης, Προσπέκτους

Βαλκανικοί στρατοί στο παράθυρο
με βαριές μελωδίες διασχίζουν τα ποτάμια∙
κάπου τα ξέρω όλα αυτά κάπου τα θυμάμαι:
την ανόητη προσήλωση στα βουνά
τις διαλέκτους αργά το βράδυ στα στρατόπεδα
το ξένο αίμα και την ξένη φωνή
τον ήλιο στη Μακεδονία. Τώρα
στριφογυρίζω με σαθρές δικαιολογίες
στο Δεμίρ καπού
συμμετρικά επισκοπώ τις διαβάσεις στο Πάικο
την ομίχλη στο Βαρδάρη
περιμένω να γυρίσει ο καιρός με άνοιγμα στα βόρεια
να ταξιδέψω υστερικά στην πατρίδα
κομμένος στη μέση δεμένος με τα βουνά
κάπου τα ξέρω αυτά
κάπου.

Από τη συλλογή Προσπέκτους (1977)