Translatum - The Greek translation Vortal home page | Forum index | The Rules | FAQ | Gallery | Converters | Media | RSS | Recent Find us on facebook Follow us on twitter

Translatum forum—the forum that pays you! ($3980 paid so far)
*13 Mar, 2010, 20:05:49
Welcome, Guest. Please login or register.
Did you miss your activation email?
13 Mar, 2010, 20:05:49

Login with username, password and session length
217618 Posts in 49838 Topics by 9317 Members - Latest Member: akan
IMPORTANT: Before posting please read the RULES
Search:     Advanced search
 

 
English-Greek
 

 


Onelook.com
 


Greek monolingual
Microsoft glossaries
Greeklish converter
More Greek dictionaries
Iate multilingual search
Greek grammar
Telecommunications EL-EN/FR

Translatum Greek Translation Forum

* Home Help Search Calendar Login Register

« previous next »
Pages: 1 2 3 [4] | Go Down Send this topic | Print
Author Topic:

Ζωή Καρέλλη

 (Read 65676 times)
wings
Global Moderator
Hero Member
*****
*
Gender: Female
Posts: 41822



« Reply #45 on: 01 Dec, 2009, 22:09:28 »

Γιάννης Σταύρου - Μετά τη βροχή, Θεσσαλονίκη (λάδι σε καμβά)
Πηγή: http://paintings2-yannisstavrou.blogspot.com/2009/08/12.html


[Από την ενότητα Παραμύθια του κήπου]

Ζωή Καρέλλη, Μουσικότητα

Έμορφη μουσικότητα των φθινοπωρινών
ημερών στη Θεσσαλονίκη,
όταν η βροχή πέφτει πότε πυκνή,
αραιώνει κι' ύστερα πάλι
πυκνώνει η ασημένια βροχή,
των πρώτων φθινοπωρινών ημερών,
διάφανη και λεπτή τόσο, σαν

σιγανή μουσική ομιλία γυναικών
στο φθινόπωρο της ζωής των.
Εκείνων των γυναικών που μένουν
ήσυχες και σιωπηλές, μοιάζουν,
λιγάκι περήφανες ή μελαγχολικές
και κάποτε, όταν μιλήσουν,
βιάζονται να πουν εκείνο
που ζητούν ίσως να λησμονήσουν.

Από τη συλλογή Παραμύθια του κήπου (1955)
« Last Edit: 08 Mar, 2010, 21:40:28 by wings » Logged

wings
Global Moderator
Hero Member
*****
*
Gender: Female
Posts: 41822



« Reply #46 on: 11 Mar, 2010, 20:09:47 »


Joan Miró, Abstraction

Ζωή Καρέλλη, Στέρηση

Πρόσωπο ανθρώπινο, δεν μπορώ
να σ' αγγίξω, με ζαλίζει τόση επιθυμία,
που χάνομαι, δίχως τη χαρά ν' ακουμπήσω
το χέρι μου απάνω σου.
              Η στέρησή σου
σε όνειρα με φέρνει πολύ δυνατά
κι' απείραχτα. Αν σε πειράξω,
με την δική μου έννοια, σε χάνω,
σαν την όμορφη φαντασία.
Γιατί με πτοεί η δική σου
πραγματικότητα; Πέρ' από σένα
μαίνεται η δική μου επιθυμία,
τόσο, που γίνεσαι πρόφαση
κι' είσαι απ' αρχής όλα τα πρόσωπα.
Της απαντοχής αθλιότητα.
Δεν είμαι αρκετός να σε καλέσω,
να μοιραστείς την ορισμένη μου
οντότητα. Όμως, όσο φεύγω,
τόσο, πιο κοντά σου
έρχομαι.

Από τη συλλογή Της μοναξιάς και της έπαρσης (1951)
Logged
Pages: 1 2 3 [4] | Go Up Send this topic | Print
« previous next »
Jump to:  

Powered by SMF 1.1.11 | SMF © 2006-2009, Simple Machines LLC | Sitemap
Themis design by Bloc | Content copyright translatum.gr 2001-2010
Page created in 0.118 seconds with 28 queries.