Είναι παντελώς άσχετο αυτό που πρότεινα :))
Ε, όχι και παντελώς άσχετο, μην υπερβάλλουμε.
Κι εκεί που ήμουν έτοιμη να συμφωνήσω με τον Nickel, ανακάλυψα ότι κάτι ανάλογο με το decreto legge υπάρχει και στην ελληνική έννομη τάξη. Είναι η πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Παραθέτω από το άρθρο 44 του Συντάγματος:
1. Σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί, ύστερα από πρόταση του Yπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Oι πράξεις αυτές υποβάλλονται στη Bουλή για κύρωση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 παράγραφος 1, μέσα σε σαράντα ημέρες από την έκδοσή τους ή μέσα σε σαράντα ημέρες από τη σύγκληση της Bουλής σε σύνοδο. Aν δεν υποβληθούν στη Bουλή μέσα στις προαναφερόμενες προθεσμίες ή αν δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε τρεις μήνες από την υποβολή τους, παύουν να ισχύουν στο εξής.
Έχω όμως έναν δισταγμό: μήπως θα ήταν ανεπίτρεπτος εξελληνισμός, κάτι σαν "ελληνικές καλένδες";