εις μνήμην -> in memoriam

[apd]

• Tweet

Άντε, πάει κι ο Γονατάς.

Είς μνήμην, ένα από τα αποφθέγματα - μονόστιχα του Βολς που μετέφρασε:


    Για τα σακατιλίκια της ζωής σας, ποιος σκοτίζεται...
   

[user3]

Το ξέρω ότι η μνήμις, εις μνήμιν ακούγεται πιο καθαρευουσιάνικο,
άρα πιο επίσημο, αλλά επειδή το σωστό είναι η μνήμη, εις μνήμην,
δεν το διορθώνουμε, μη θυμώσει κι ο μακαρίτης;

[banned8]

Προφανώς ήθελαν να επισύρουν την μήνιν κάποιων...

[apd]

Ας πούμε ΟΚ. Και τι θα γίνει με τη Ζωή εν Τάφω;

Θα μου πεις, δοτική, ίσως να μην είναι καλό παράδειγμα. Απλώς μου φαίνεται παράλογο και αντιφατικό να κρατάς το εις και να αλλάζεις την κατάληξη...

[banned13]

Το ξέρω ότι η μνήμις, εις μνήμιν ακούγεται πιο καθαρευουσιάνικο,
άρα πιο επίσημο, αλλά επειδή το σωστό είναι η μνήμη, εις μνήμην,
δεν το διορθώνουμε, μη θυμώσει κι ο μακαρίτης;

Απλώς μου φαίνεται παράλογο και αντιφατικό να κρατάς το εις και να αλλάζεις την κατάληξη...

Mάλλον δεν κατάλαβες το χιούμορ του Sarant:
H σωστή λέξη και στην καθαρεύουσα και στη δημοτική είναι η μνήμη-της μνήμης –-> εις μνήμην.

Δεν υπάρχει ούτε μνήμις, ούτε εις μνήμιν. Είναι λάθος.

[banned8]

Τώρα, apd, μας μπέρδεψες ακόμα περισσότερο. Το "εν" ακολουθείται από δοτική (εν ολίγοις, εν τέλει, εν πλω, εν γνώσει, εν καιρώ· "εν Ηρακλείω" έγραφα μικρός), το "εις" (ή "ες") από αιτιατική (εις επήκοον όλων, ες αύριον τα σπουδαία).

Αυτό που επισήμανε ο Ν.Σ. είναι ότι η μνήμη είναι και ήταν ένα πρωτόκλιτο, σαν τη "νύμφη" του Τζάρτζανου: η μνήμη, της μνήμης, τη μνήμη, την μνήμην, ώ μνήμη! Σε όποια πτώση και να μπει, "η" θα μείνει εκείνο το τελευταίο /i/.


(Όπως άλλωστε λέει κι η Αλεξάνδρα...)

[apd]

ουπς! Τουσέ! πάσο... :)