« Τώρα το ξέρω, το καταλαβαίνω, Κώστια, πως στη δουλειά μας –στο παίξιμο ή στο γράψιμο– κείνο που αξίζει δεν είναι η φήμη, δεν είναι η δόξα, μήτε εκείνα που ονειρευόμαστε, αλλά το να μάθεις πώς να κάνεις υπομονή… | In diese Nacht des Blickes mich zu tauchen, Unwissend Kind, du selber lädst mich ein Willst, ich soll kecklich mich und dich entzünden, Reichst lächelnd mir den Tod im Kelch der Sünden! »
  Go Down

Author Topic: Ε, αφού το ξέρεις ότι οι συγγραφείς πρέπει πάντα να φιλούν τους κώλους των εκδοτών  (Read 266 times)

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 180972
  • Gender: Male
  • point d’amour
    • spiros.doikas
    • 102094522373850556729
    • doikas
    • greektranslator
    • lavagraph
    • Greek translator CV
Ε, αφού το ξέρεις ότι οι συγγραφείς πρέπει πάντα να φιλούν τους κώλους των εκδοτών
« on: 08 Aug, 2012, 13:04:51 »
«Τι γλυκό πράμα είσαι», της είπε και πλησιάζοντας της έσφιξε το δεξί μπούτι. «Σ’ αγαπώ».
«Είσαι γρήγορος», είπε εκείνη.
«Ε, αφού το ξέρεις ότι οι συγγραφείς πρέπει πάντα να φιλούν τους κώλους των εκδοτών».
«Νόμιζα ότι ισχύει το αντίστροφο».
«Όχι, είναι οι συγγραφείς που πεινούν».

Βάλε τις φωνές όταν θα κάθεσαι, σελίδα 83
Τσαρλς Μπουκόφσκι, Βρόμικος κόσμος, εκδόσεις Το Βήμα, 2012, μετάφραση Έφη Καλιφατίδη, Γιώργος Μπλάνας, Λουκάς Θεοδωρακόπουλος (επιλογή από αρχικές εκδόσεις της Απόπειρας).


Αντί για «φιλούν τους κώλους των εκδοτών» θα έλεγα καλύτερα «γλείφουν» (τους εκδότες, όχι τους κώλους τους), μιας και το πρώτο στα ελληνικά παραπέμπει στην κυριολεκτική και όχι τη μεταφορική έννοια. Βλέπε και: kiss arse
« Last Edit: 08 Aug, 2012, 13:12:42 by spiros »
Share Post | Logged
  Go Up
« Τώρα το ξέρω, το καταλαβαίνω, Κώστια, πως στη δουλειά μας –στο παίξιμο ή στο γράψιμο– κείνο που αξίζει δεν είναι η φήμη, δεν είναι η δόξα, μήτε εκείνα που ονειρευόμαστε, αλλά το να μάθεις πώς να κάνεις υπομονή… | In diese Nacht des Blickes mich zu tauchen, Unwissend Kind, du selber lädst mich ein Willst, ich soll kecklich mich und dich entzünden, Reichst lächelnd mir den Tod im Kelch der Sünden! »