Translatum Greek Translation Forum

[wings]

Να σου πω κάτι; Οι υπεύθυνοι από ανάμεσά μας βγαίνουν. Εσύ κι εγώ είμαστε. Το κεφάλι τού ψαριού βρομάει από το σώμα ή είναι τμήμα ενός βρομερού σώματος, λέω από παλιά, παραφράζοντας τη γνωστή σχετική παροιμία.

Ανήκω στη γενιά που δεν διδάχτηκε Ρίτσο και Ελύτη και Καβάφη παρά στα 18 της, στη τελευταία τάξη του σχολειού. Λόγω δικτατορίας όλοι οι νεωτεριστές ποιητές τού μεσοπολέμου ήταν αποκηρυγμένοι, προγραμμένοι και ανύπαρκτοι στα βιβλία μας. Πολέμη και Δροσίνη διδασκόμασταν και κάναν Παλαμά στο τσακίρ κέφι του καθηγητή. Μέσα κι έξω απ' το σχολειό όλα τα 'σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά. Τα πρώτα βιβλία με τους λογοτέχνες που δεν έγραφαν παραδοσιακά ήρθαν μόλις τη σχολική περίοδο 1977-1978. Όλα τα βιβλία μας ως το 1977 ήταν στην καθαρεύουσα. Και κληθήκαμε να δώσουμε εξετάσεις πανελλήνιες, πολύ σκληρότερες απ' ό,τι σήμερα, με γιγαντιαία ύλη, σε άπταιστη δημοτική. Μέσα σε ένα χρόνο.

Συνεπώς, η γενιά μου δεν μπορεί να έχει ως άλλοθι τον κρατικό μηχανισμό. Γιατί; Γιατί είναι οι γονείς των μισών παιδιών που δεν τους έδειξε κανείς τι πραγματικά αξίζει τον κόπο. Και τα παιδιά γύρω στα 30 έχουν γονείς τη γενιά του πολυτεχνείου.

Η γενιά του Πολυτεχνείου και η γενιά μου δεν έχουν άλλοθι γιατί ήδη στελεχώνουν τον κρατικό μηχανισμό σήμερα. Οι πρόεδροι των δύο μεγάλων κομμάτων είναι οι νεότεροι σε ηλικία πολιτικοί ηγέτες της σύγχρονης Ελλάδας. Το πρόβλημά μου ξέρεις πού είναι; Στο τι κάνουν όταν πάνε σπίτι τους και αράζουν στον καναπέ τους. Το έγκλημα τότε το κάνουν. Και την άλλη μέρα πιασμένοι από τον καθισιό στον καναπέ δεν ξέρουν να κυβερνήσουν. Γιατί άνθρωποι «ακούλτουροι» δεν μπορούν να κάνουν τίποτα σωστά. Να πάνε να κάψουν τα πτυχία τους και τα βιογραφικά τους άμα δεν ξέρουν να δείξουν στα παιδιά τους τι πάει να πει γραφή, ανάγνωση και προπαντός ευαισθησία και ψυχή.

[and33]

Τους υπεύθυνους εμείς τους ψηφίζουμε στη δημοκρατία μας. Τώρα τι κάνουν στον καναπέ τους έχω κι εγώ την ίδια απορία. Ας μη πω τι νομίζω γιατί θα παρεκτραπώ. Οι γονείς, Βίκυ μου, οι περισσότεροι τουλάχιστον, προσπαθούν να μάθουν κάποια πράγματα στα παιδιά τους. Αλλά αν το σχολείο δεν φροντίζει να δίνει τις γνώσεις που πρέπει, τι να κάνουν οι γονιοί. Εμένα οι γονείς μου ήταν αγράμματοι άνθρωποι - δημοτικό είχανε πάει μόνο-. Όμως στο σχολείο διδάχτηκα το Ρίτσο, τον Ελύτη, τον Παλαμά, τον Καβάφη. Σήμερα ενώ η απόκτηση γνώσεων είναι εύκολη τα παιδιά άγονται σε ένα δρόμο στείρας γνώσης με μοναδικό σκοπό μια θέση στο Πανεπιστήμιο.  Σίγουρα η γενιά μου, η γενιά του Πολυτεχνίου, έχει μεγάλη ευθύνη για πολλά στραβά και κυρίως για την έλλειψη παιδείας και σωστών γνώσεων στους νεώτερους. Έχει όμως το θάρρος κάποιος να πει τουλάχιστον μια συγνώμη σ΄αυτα τα παιδία; Εγώ τόχω πει και το λέω πάντα. Η συγνώμη η δική μου όμως δεν φτάνει. Γι αυτό ας βάλουμε ένα λιθαράκι σ' αυτό τον μισογκρεμμισμένο πύργο της γνώσης, παραθέτωντας τους ποιητές μας εδώ στο Translatum.
Kαι να γκρινιάζουμε για τα κακώς κείμενα αλλά και να κάνουμε τη δική μας προσπάθεια διόρθωσης.         

[Frederique]

Καλημέρα.

Το πρόβλημα της παιδείας και των γενικών γνώσεων είναι γενικότερο δυστυχώς και δεν περιορίζεται μόνο στον Ελλαδικό χώρο! Αλλά ας μην λοξοδρομήσω. Όλοι είμαστε υπεύθυνοι και όλα παίζουν ρόλο. Κράτη, γονείς, σχολεία ακόμα και τα ίδια τα παιδιά. Σίγουρα η πνευματική και ψυχική καλλιέργεια και ανατροφή ξεκινούν από το σπίτι και το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώσαμε / μεγαλώνουμε και ζούμε.

Αγαπητέ Ανδρέα σε παρακαλώ μην τα βάζεις με γονείς που δεν είχαν τη δυνατότητα να τελειώσουν το σχολείο. Οι γονείς που πραγματικά αγαπούν και φροντίζουν ουσιαστικά τα παιδιά τους, ανεξάρτητα μόρφωσης, παρέχουν με το δικό τους υπερήφανο τρόπο στα παιδιά τους αυτό που δεν μπόρεσαν οι ίδιοι να ολοκληρώσουν. Έτσι δεν μας έχει διδάξει η ιστορία; Συνήθως τα πιο πετυχημένα μυαλά ξεκίνησαν με πολύ δυσκολότερες συνθήκες. Πάρε για παράδειγμα το δικό σου αποτέλεσμα. Είναι προφανές νομίζω :-)

Όταν είπα «σταδιακά» ήταν λάθος επιλογή λέξης Βίκυ. Αυτό που προσπαθούσα να πω ήταν, επειδή έχω το συνήθειο να σκέφτομαι θετικά ότι αν όλα μας τα μέλη και επισκέπτες προωθήσουν το νήμα καθημερινά σε όσους «δεν το πήραν χαμπάρι» θα το μάθουν περισσότεροι και πάει λέγοντας.

Αν πρέπει να αναφέρω άμεσα σε πολλά άτομα ένα γεγονός για να κερδίσω χρόνο το λέω σε ένα φίλο μου και τον παρακαλώ να το διαδώσει σε δύο φίλους του. Εκείνος το λέει στους δύο φίλους του οι οποίοι με τη σειρά τους μεταδίδουν το μήνυμα ο καθένας ξεχωριστά σε τρίτους και πάει λέγοντας. Στο μάρκετινγκ θαρρώ πώς λέγεται «πυραμίδα».

[and33]

Καθόλου δεν τα βάζω με τους γονείς που δεν τέλειωσαν το σχολείο. Το αντίθετο μάλιστα. Τους τιμώ και τους σέβομαι, και λέγοντας ότι οι γονείς μου αν και αμόρφωτοι εννοούσα ότι φρόντισε το σχολείο τότε να μάθω αυτά που οι ίδιοι δεν μπόρεσαν να μου μάθουν. Με δίδαξαν βέβαια άλλα πράγματα για τα οποία είμαι περήφανος. Αν τάχω με κάποιους αυτοί είναι οι πολιτικοί πουν δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι η παιδεία είναι η βάση της πετυχημένης κοινωνίας. Και φτάσαμε στο σημείο όχι μόνο το κάθε κόμμα να έχει τη δική του θέση για τη παιδεία αλλά και ο κάθε υπουργός. Θα δούμε άραγε ποτέ μια εθνική πολιτική για την παιδεία;

[Frederique]

Ήμουν σίγουρη! Δεν αναφερόμουν στους δικούς σου γονείς συγκεκριμένα.
«Αν τάχω με κάποιους αυτοί είναι οι πολιτικοί πουν δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι η παιδεία είναι η βάση της πετυχημένης κοινωνίας».
Τα ίδια λέμε Ανδρέα. Μόνο που εγώ συμπλήρωσα ότι όλοι είμαστε υπεύθυνοι και όχι μόνο οι πολιτικοί.

[wings]

Φυσικά είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι. Δηλαδή, άντε και ως παιδί δεν σου μάθανε σωστά μερικά πράγματα στο σχολειό ή στο σπίτι, για 1.128 λόγους. Ως μεγάλος τι στο καλό κάνεις; Κλαίγεσαι μια ζωή για τα δύσκολα παιδικά σου χρόνια; Ο ενήλικος άνθρωπος έχει πλήρη και ακέραια την ευθύνη για όλα: τις σκέψεις και τις πράξεις του. Και μη μου πείτε ότι για τα ενήλικα «ξύλα απελέκητα» φταίνε οι κυβερνήσεις γιατί θα βάλω τέτοιες φωνές που θ' ακουστώ ως τη Μονεμβασιά του Γιάννη Ρίτσου.

[Frederique]

Όχι δεν θα το πούμε γιατί θα ακουστείς και πέρα από τη Μονεμβασιά!

[wings]

Ναι, αλλά τα 'χει τα μπάσα της η φωνή μου, δεν μπορείς να πεις. :-)

[and33]

Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του και την εξέλιξή του.

Αντί να ξεφωνίσεις όμως και να ακουστείς ως τη Μονεμβασιά, γιατί όλοι τα ίδια λέμε, ας σκεφτούμε καλύτερα μήπως μετά τα 100 ποιήματα πάμε εμείς οι ίδιοι στη Μονεμβασιά του Ρίτσου να τον τιμήσουμε στο πλακόστρωτο μπροστά στο σπίτι του όπου είναι η προτομή του.

[Frederique]

Ανδρέα, ανοίγεις επικίνδυνο κεφάλαιο τώρα. Μπορούμε να τον τιμήσουμε και από δω που βρισκόμαστε :-) Παράδειγμα: Για να προσευχηθώ δεν χρειάζεται να πάω στην εκκλησία. Το κάνω όπου κι αν βρίσκομαι.
Βίκυ είχα τη τιμή να ακούσω τη φωνή σου σε τηλεοπτική εκπομπή και ήταν πολύ γλυκειά.

[and33]

Το κεφάλαιο επικίνδυνο, η Μονεμβασιά του Ρίτσου υπέροχη. Η φωνή της Βίκυς είναι γλυκιά. Το ξεφωνητό της, όμως;

[wings]

Ραδιοφωνική ήταν, μη με εκθέτεις ανεπανόρθωτα. Ακόμα δεν έφτασε στο γυαλί η χάρη μου. Άλλωστε μ' αρέσει περισσότερο το ραδιόφωνο. :-)

Συμφωνώ με τη Frederique, Ανδρέα. Τον ποιητή μπορούμε να τον τιμήσουμε όπου κι αν είμαστε. Διαβάζοντας τα γραπτά του ξανά και ξανά, ακούγοντας τους μελοποιημένους στίχους του ξανά και ξανά, μιλώντας για κείνον παντού.

[Frederique]

Ναι, τα μπέρδεψα. Ραδιόφωνο ήθελα να πω. Φταίει μια άλλη ψυχή που εμφανίστηκε πρόσφατα στο γυαλί.

[wings]

Ένα αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο κάνει αυτή τη στιγμή η εκπομπή «Έχει γούστο», η Μπήλιω Τσουκαλά και η ΝΕΤ. Όσοι μπορέσετε, δείτε το. Αξίζει τον κόπο!

[Frederique]

Πράγματι! Ευτυχώς που πέσαν διαφημίσεις για να σου πούμε ευχαριστώ...