Σε παρακαλώ, Γιάννη, πρόσεξε τις απότομες στροφές. Πώς μιλάς έτσι για το φίδι μου (που δεν το ξέρεις); Θα μιλούσα ποτέ εγώ έτσι για το σκύλο σου (που δεν τον ξέρω); Άκου εκεί "μοκασίνια" τον μοκασίνο μου.
Πλάκα πλάκα, πάντως, στο OED διάβασα ότι μάλλον είναι λέξη χωριστής προέλευσης και δεν έχει σχέση με τη λέξη για τα παπούτσια των Ινδιάνων, ή αν έχει σχέση δεν την έχουν βρει.
(Γιατί τον έφαγε το σκύλο η μαρμάγκα; Επειδή σε είπα γαβ-γαβ-γαβ; Τώρα θα σε λέω ζιγκ-ζαγκ.)
Καλημέρα και στη Φιδομάχη.