Author Topic: Γυναικεία Ονόματα Που Λήγουν σε "υ"  (Read 32223 times)

Leon

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 387
  • Gender: Male
Πρέπει να βάλουμε ένα "ς" στο τέλος των γυναικείων ονομάτων που τελειώνουν σε "υ" στη γενική (δηλαδή: "της Μπέττυς", "της Πέγκυς", "της Νάνσυς");

« Last Edit: 12 May, 2005, 14:45:12 by Leon »
«Όποιος ελεύθερα συλλογάται συλλογάται καλά»
- Ρήγας Φερραίος


banned8

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 134
  • Gender: Male
Γενικές γυναικείων ονομάτων σε –υ:

Τη σύζυγό μου τη λένε Βίκυ. Από το Βασιλική, αλλά το γράφει με –υ. Όλοι λένε «της Βίκυς», αλλά μια φορά που έκανα το λάθος να το γράψω «της Βίκης», μου έκανε παρατήρηση…

Λοιπόν, αυτά τα ξενόφερτα θηλυκά που λήγουν σε –υ (Βίκυ, Μάντυ, Μπέττυ, Πέγκυ, Νάνσυ) είναι κανονικός πονοκέφαλος. Σύμφωνα με τη γραμματική, θα έπρεπε να απλοποιούνται σε Βίκι, Μάντι, Μπέτι, Πέγκι, Νάνσι. Από τη στιγμή που θα δήλωναν έτσι ξεκάθαρα την καταγωγή τους, δεν θα είχαν την απαίτηση να κλίνονται στη γενική: θα είχαμε «της Βίκι» και «της Μάντι» κ.ο.κ. Όπως ο Ράντι Νιούμαν, του Ράντι Νιούμαν.

Ωστόσο, καμιά από δαύτες δεν βαφτίστηκε μ’ αυτά τα ονόματα. Στη διαδρομή έκαναν το Βασιλική Βίκυ, το Αδαμαντία Μάντυ, το Ελισάβετ Μπέττυ, το Ευγενία Τζέννυ, το Κωνσταντίνα ίσως Νάνσι και το Παγώνα, ή ποιος ξέρει τι, Πέγκυ. Δεν είχαν κανένα πρόβλημα με αυτά τα χαϊδευτικά επειδή έληγαν σε έναν ήχο απόλυτα αποδεκτό στο ελληνικό κλιτικό σύστημα.

Δεν ξέρω καμιά Ελένη που να έγινε Έλεν, αν και αρκετές έγιναν Έλενα. Ούτε πολλά χαϊδευτικά του τύπου Μπες ή Λιζ για την Ελισάβετ, Αϊρίν για την Ειρήνη, Τζόουν για την Ιωάννα, Μάργκαρετ για τη Μαργαρίτα ή Τες για την Τερέζα, καραμπινάτα ξενόφερτα μια και δεν ταιριάζουν στο δικό μας κλιτικό.

Πήραν λοιπόν και έφεραν το ξενόφερτο που ταίριαζε στα δικά μας καλούπια, αλλά δεν ολοκλήρωσαν τη δουλειά: δηλαδή να τα κάνουν Βίκη, Μάντη, Μπέτη, Πέγκη, Νάνση, Τζένη. (Η Καρέζη πάντως ήταν Τζένη.)

Εκεί όμως που αυτές πρόδιδαν την ορθογραφία, ερχόταν η λογική και έκανε τις φιλενάδες τους να τους κλίνουν το όνομα έτσι όπως απαιτεί η ελληνική γλώσσα: της Βίκης, της Μάντης, της Μπέτης, της Πέγκης, της Νάνσης, της Τζένης – άλλο αν εξακολουθούν να γράφονται όλα αυτά με εκείνη την ανελλήνιστη κατάληξη –υς.

Έτσι ακόμα και για την Πέγκυ Ζήνα, θα βρεις στο Ίντερνετ 122 «της Πέγκυς Ζήνα» (έναντι 78 «της Πέγκυ Ζήνα») παρότι μπορείς λόγω των δύο συριστικών (σ-ζ) να ξεχάσεις εύκολα το πρώτο.

Εγώ θα ήθελα να ευχαριστήσω εκείνους τους ελάχιστους στο διαδίκτυο που έχουν γράψει «της Βίκης Μοσχολιού», «της Μπέτης Αρβανίτη», «της Πέγκης Ζήνα» και «της Νάνσης Αθανασοπούλου».

Άποψή μου, λοιπόν, όταν λες τα ονόματα αυτά, να τα κλίνεις κανονικά. Και όταν τα γράφεις: η Βίκη, της Βίκης. Έτσι, για να τους μπεις στο μάτι.

Wings, πάρε θέση.


–ing, –οντας/–ώντας

Εδώ το «τελειώνοντας» είναι εκτός τόπου. Η σωστή απόδοση του –ing σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι «που…»: που τελειώνουν ή, καλύτερα, που λήγουν σε…

Υπάρχει όμως μια άλλη μετάφραση του –ing σε –οντας/–ώντας που συχνά με ενοχλεί: σε τίτλους. Λέει, ας πούμε: Reading and Writing. Και μεταφράζει ο άλλος: Διαβάζοντας και γράφοντας. Playing the Guitar. Παίζοντας την κιθάρα. Travelling in the Aegean. Ταξιδεύοντας στο Αιγαίο. Τσίτα τα νεύρα μου. Περισσότερα όμως γι’ αυτό, άλλη φορά.
« Last Edit: 10 May, 2005, 15:05:15 by nickel »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 57240
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Προσωπικά προτιμώ το άκλιτον των λέξεων (ονομάτων και μη) που είναι ξενόφερτες.

Επειδή το όνομά μου ανήκει στο μετρίως σπάνιο είδος των σε -υ ληγόντων ονομάτων, αναπόφευκτα οδηγούμεθα σε γενική "της Βίκυ". Εκτός αν ακολουθήσουμε τον κανόνα των λέξεων που λήγουν σε -υ και η γενική τους φέρει κατάληξη -ού, πλην όμως είναι ουδέτερα :-) π.χ. το δίχτυ, του διχτιού

Ασφαλώς η ελληνοποιημένη κατάληξη σε -η βοηθά στο σχηματισμό ομαλής ελληνικής γενικής αλλά ψιλομεταλλάσσει την αρχική γραφή του ονόματος, Νίκο μου. Τουτέστιν ορθώς σε "πρόγκηξε" η Βίκυ.

Προσωπικά, μεταξύ μετάλλαξης και ουδετέρου γένους, προτιμώ το ουδέτερο.

Ωστόσο, παιδιά, λυπάμαι αλλά αλλάζω τον τίτλο στο μήνυμά μου γιατί εκείνο το "ονόματα ΤΕΛΕΙΩΝΟΝΤΑΣ" με βάρεσε στο δοξαπατρί και μου έκανε τα νεύρα κουρέλια.



banned8

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 134
  • Gender: Male
Δεν με διαφώτισε η απάντηση της Βίκης παραπάνω (ή της Βίκυ ή του Βικιού, κατά τα δικά της λεγόμενα). Πολύ ... ουδέτερη τη βρήκα.

Υπάρχει βέβαια και η αρχαιοελληνικότερη εκδοχή: του βικίου.

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 57240
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Την προτιμώ. "Βικίον" = στάμνα με λαβές/πήλινο αγγείο κατάλληλο για κρασί/ποτήρι/αμφορέας/κρασοκανάτα/κανάτα (γι' αυτό σου είπα πως δεν ξέρεις τη σχέση μου με το κρασί).

Με λίγα λόγια, Νίκο μου, συμφωνώ μαζί σου πως η γενική θα πρέπει να είναι της "Βίκης, Πέννης, Μπέττης".

Αν επιμείνουμε στο αρχικό "Βίκυ, Πέννυ, Μπέττυ" δεν θα προσθέσουμε το τελικό -ς.

Δεν καταλαβαίνω γιατί θάπρεπε να μετατραπεί το τελικό -υ σε -ι ως ξενόφερτο. Εκεί νομίζω πως το άπτεται των επιθυμιών της εκάστοτε ενδιαφερόμενης.
« Last Edit: 10 May, 2005, 18:41:38 by spiros »

Philip

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 340
  • Gender: Male
  • μεγαλώνουν, μεγαλώνουν ...
Έχω να παρατηρήσω 2 - 3 πράγματα.  (τα οποία εν τω μεταξύ ... πλήθυναν και έγιναν 5)

1) στον προφορικό λόγο τουλάχιστο, η ορθογράφία είναι άσχετη.  Το Βίκυ και το Βίκη είναι και τα δυο /viki/, και φαντάζομαι ότι σαν όνόματα, είναι πιο συχνά στον προφορικό λόγο απ' ό,τι στο γραπτό.  Έτσι προφορικά δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο για γενική σε -ς (εκτός από το ότι ως ξένο ή ξενόφερτο όνομα επιτρέπεται ο δισταγμός (πβ. της Νικαράγουας και της Νικαράγουα).

2) Η απάντηση της (των??) Wings ισχύει για τον γραπτό λόγο, αλλά εγώ τουλάχιστο δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι κανόνες του γραπτού πρέπει να είναι ίδιες με τους κανόνες του προφορικού.  Παρόμοιο πρόβλημα είχα σαν καθηγητής των αγγλικών με την απόστροφο στη γενική στα αγγλικά - ποιο γράφουμε, και ποιο λέμε, Dickens' characters ή Dickens's characters; Η γνώμη μου είναι ότι δεν χρειάζεται η προφορά να ακολουθήσει τη γραπτή μορφή, και αντιστρόφως.  Η προφορά στη ζωντανή συζήτηση είναι θέμα άμεσης ανάκτησης από το μυαλό, και δεν πιστεύω ότι το μυαλό τρέχει στην αποθήκη των κανόνων για να βρει το σωστό πριν ανοίξω το στόμα.  

3)  Δικό μου όνομα είναι, μπορώ να το γράψω όπως θέλω εγώ (με την επιφύλαξη ότι όταν ταξιδεύω στο εξωτερικό πρέπει στο αεροπορικό εισιτήριο να γράφεται ακριβώς όπως στο διαβατήριο).  Πολλοί με ρωτάνε, Do you spell Philip with one l or two?, γιατί η παραλλαγή Phillip είναι αρκετά διαδεδομένη.  Γενικά αυτοί που δεν ρωτάνε και το γράφουν με δύο l είναι ή γιατροί ή οδοντίατροι.  Τους διορθώνω ανάλογα με τη διάθεσή μου.  Και δεν τους διορθώνω διότι έτσι είναι το ιστορικώς σωστό, αλλά επειδή έτσι το γράφω εγώ.

4) και γενικά πιστεύω ότι οι "κανόνες" πολλές φορές δεν δίνουν μια σωστή εικόνα της γλώσσας όπως πραγματικά λειτουργεί.  Με αυτό δεν θέλω να πω ότι είναι άχρηστες, αλλά ότι λειτουργούν μάλλον σαν (ως?) οδηγός παρά ως (σαν?) δικτάτορας.  Γιατί να μήν έχουμε εναν κανόνα που να λέει ότι όλα τα θηλυκά που η ονομαστική τελειώνει σε φωνήεν παίρνουν γενική σε -ς, εκτος, πολλές φορές, από όσες γράφονται με -υ σαν τελικό φωνηέν, όπότε υπάρχει και η γενική χωρίς -ς.  Δεν δίνει μια καλύτερη εικόνα της πραγματικότητας;

5) Και άμα είσαι μεταφραστής, έχει γούστο ο moderator να σου το αλλάξει, ό,τι και να κάνεις.



Φίλ(λ)ιπ
But how shall men meditate in that, which they cannot understand? How shall they understand that which is kept close in an unknown tongue?

THE TRANSLATORS TO THE READER
Preface to the King James Version 1611


Leon

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 387
  • Gender: Male
Τι μεγάλη συζήτηση! Εγώ δεν προσθέτω το τελικό "ς" στη γενική στα γυναικεία ονόματα που τελειώνουν σε "υ".

Quote
Dickens' characters ή Dickens's characters;
Πάντα χρησιμοποιώ το δεύτερο.

Επίσης, στα αγγλικά υπάρχει ακόμα ένα άλλο πρόβλημα: "Tony and Claire's wedding" or "Tony's and Claire's wedding"? Πάλι το δεύτερο χρησιμοποιώ.

Quote
ή ποιος ξέρει τι, Πέγκυ

That also comes from 'Elizabeth'.

Quote
Reading and Writing. Και μεταφράζει ο άλλος: Διαβάζοντας και γράφοντας.

How do you think 'reading and writing' (as a title) should be translated in Greek?

Leon

banned8

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 134
  • Gender: Male
Σε απάντηση προς τον Philip:

Το θέμα του πώς τη λέμε (ή θα ’θελα να λέμε) τη γενική, το ξεκαθάρισα: της /'veekis/. Κι εγώ τουλάχιστον ανήκω σ’ εκείνους που κλίνουν όλα τα ξένα ονόματα που λήγουν σε –α: της Νικαράγουας, της Κένιας, της Καλιφόρνιας. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα για τα ουδέτερα που λήγουν σε –ο: του Κονγκό ή του Κονγκού; Η λογική θα μπορούσε ή θα έπρεπε να είναι η ίδια, αλλά δεν πάει εύκολα το παντέρμο το στόμα.

Ωστόσο, η δυσκολία έρχεται όταν πρέπει να το γράψεις: πώς να υιοθετήσει η γραμματική, έστω και κάτω από εκβιασμό, την ανελλήνιστη γενική «της Μπέττυς» όταν η ίδια γραμματική απαιτεί να απλοποιούμε τα ξενόφερτα και να λέμε «η Μπέτι» (π.χ. η Μπέτι Μίντλερ, της Μπέτι Μίντλερ).

Λες: «Η γνώμη μου είναι ότι δεν χρειάζεται η προφορά να ακολουθήσει τη γραπτή μορφή, και αντιστρόφως». Δεν κατάλαβα. Θα λέμε /tis 'veekis/ και θα γράφουμε «της Βίκυ» ή κάτι τέτοιο; Θα λέμε “Dickens’s characters” αλλά θα γράφουμε “Dickens’ characters” ή αντιστρόφως; Κάνε σαφές τι εννοείς.

Λες: «Η προφορά στη ζωντανή συζήτηση είναι θέμα άμεσης ανάκτησης από το μυαλό, και δεν πιστεύω ότι το μυαλό τρέχει στην αποθήκη των κανόνων για να βρει το σωστό πριν ανοίξω το στόμα.» Συχνά. Γι’ αυτό και συχνά λέμε και μπούρδες που δεν θα γράφαμε ποτέ. Όμως, για να πω μερικά γνωστά πράγματα, μιλάμε μια γλώσσα με βάση κάποιους άγραφους κανόνες της λογικής και της μουσικής. Κάποια στιγμή έρχονται οι γλωσσολόγοι και δημιουργούν κανόνες για πράγματα που έχουν ήδη καθιερωθεί. Κάποια καινούργια πράγματα προσπαθούμε να τα στριμώξουμε σ’ αυτούς τους γραφτούς κανόνες, αλλά αν δεν στριμώχνονται, θα πρέπει να δημιουργηθούν νέοι γραφτοί κανόνες. Και όταν μιλάμε, υπακούουμε συνεχώς και ασυναίσθητα σε χίλιους-μύριους κανόνες: μουσικούς, συντακτικούς, γραμματικούς, κοινωνικούς… Και όταν τους παραβαίνουμε, απλώς κάνουμε λάθη και γκάφες, δεν δημιουργούμε οπωσδήποτε νέα δεδομένα (εκτός από τις γνωστές ευρέως διαδεδομένες γλωσσικές γκάφες, που κάποια στιγμή, ναι, δημιουργούν νέα πραγματικότητα, έτσι ας πούμε που το ΛΚΝ να δέχεται (?) το ρήμα «προοιωνίζω»).

Λες: «Δικό μου όνομα είναι, μπορώ να το γράψω όπως θέλω εγώ». Κι εγώ βεβαίως έχω το δικαίωμα να σκεφτώ ότι αυτός που γράφει το όνομά του Phillip δεν έχει ποτέ αναρωτηθεί για την προέλευση του ονόματός του και πιθανότατα είναι ανιστόρητος. Ευτυχώς, δεν ανήκεις σ’ αυτή την κατηγορία. Αλλά έτσι την έπαθε ο E.E. Cummings, που δεν ακολουθούσε τους κανόνες. Έγραφε τα ποιήματά του χωρίς να βάζει κεφαλαία, οπότε κάποια στιγμή και οι εκδότες του τού κάνανε το όνομά του “e.e. cummings” και πού να φέρει αντίρρηση ο φτωχός.

Και, εντέλει, η wings μπορεί να γράφει το όνομά της «της Βίκυς» και εγώ, ασκώντας επίσης τα δικά μου απαράγραπτα δικαιώματα, να επιμένω να γράφω «της Βίκης» και ας μας κρίνει η ιστορία. Όταν η Βίκη αποφασίσει να εκδώσει τα απομνημονεύματά της και με προσλάβει για επιμελητή, εκεί θα τα τσουγκρίσουμε. Αλλά ως τότε έχουμε καιρό.

banned8

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 134
  • Gender: Male
Προς τον Λεόν (ή Λέοντα):

1. Αφού είχες ήδη αποφασίσει ότι δεν θα προσθέτεις το τελικό "ς" στη γενική στα γυναικεία ονόματα που τελειώνουν σε "υ", γιατί μας βάζεις εδώ και απεραντολογούμε; (Τα θέλει κι ο κ… μας, βέβαια.)

2. «Πάντα χρησιμοποιώ το δεύτερο (Dickens's characters)». Καλά κάνεις. Και ο Fowler έτσι λέει να κάνεις.

3. Tony and Claire's wedding ή Tony's and Claire's weddings. Στο πρώτο ο Τόνι παντρεύτηκε την Κλερ, στο δεύτερο έχουμε δύο γάμους κι ο καθένας παντρεύτηκε κάποιον άλλο.

4. Στα αγγλικά η Peggy είναι από το Μάργκαρετ, νομίζω, αλλά την Πέγκη Ζήνα αγνοώ παντελώς πώς τη βαφτίσανε και τώρα που άνοιξες αυτό το θέμα, θα χάσω και τον ύπνο μου.

5. Για τη μετάφραση του 'reading and writing' ή των άλλων, θα σε αφήσω να σε φάει η αγωνία.

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 57240
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δεν έχεις παρά να πας για "διασκέδαση" στο μαγαζί όπου εμφανίζεται η εν λόγω κυρία και να τη ρωτήσεις αυτοπροσώπως για την προέλευση του ονόματός της. Γιατί η αϋπνία είναι δύσκολη κατάσταση....
« Last Edit: 10 May, 2005, 18:44:52 by spiros »

Philip

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 340
  • Gender: Male
  • μεγαλώνουν, μεγαλώνουν ...
Re: Γυναικεία ονόματα που λήγουν σε "υ"
« Reply #10 on: 11 May, 2005, 15:03:28 »
To Nickel

Quote
Λες: «Η γνώμη μου είναι ότι δεν χρειάζεται η προφορά να ακολουθήσει τη γραπτή μορφή, και αντιστρόφως». Δεν κατάλαβα. Θα λέμε /tis 'veekis/ και θα γράφουμε «της Βίκυ» ή κάτι τέτοιο; Θα λέμε “Dickens’s characters” αλλά θα γράφουμε “Dickens’ characters” ή αντιστρόφως; Κάνε σαφές τι εννοείς.

ναι, ακριβώς, να λέμε /dikinz/ και να γράφουμε Dickens's, ή να λέμε /dikinziz/ και να γράφουμε Dickens'.  Ή να είμαστε πιο "συνεπής" και να λέμε και να γράφουμε /dikinz/ και Dickens', κ.ο.κ.  Σαν καθηγητής των αγγλικών, έχω παρατηρήσει ότι πολλές φορές οι "κανόνες" κάνουν την κατάσταση πιο δύσκολη απ' ό,τι πρέπει για τον μαθητή.  Ένα παράδειγμα: οι κανόνες για τον πλάγιο λόγο στα αγγλικά που μαθαίνεις ολόκληρη λίστα ότι το here γίνεται there, το now γίνεται then, κλπ.  Η δε πραγματικότητα είναι πολύ πιο απλή:  οι αλλαγές αυτές γίνονται μόνο αν έχει αλλάξει ο χρόνος ή ο τόπος, ώστε ο πλάγιος λόγος να γίνει πολύ μετά ή πολύ μακριά από κει που έγινε η αρχική πρόταση.

Philip

Το παρόν είναι δωρεάν προσφορά του Philip για όσους πάσχουν από αϋπνία 



banned8

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 134
  • Gender: Male
Re: Γυναικεία ονόματα που λήγουν σε "υ"
« Reply #11 on: 11 May, 2005, 15:59:15 »
Σε κατατρύχουν, αγαπητέ Philip, οι εμπειρίες της έδρας.

Δυστυχώς, οι μέθοδοι διδασκαλίας τύπου direct method και total immersion δεν μπορούν να βρουν τη σωστή εφαρμογή τους στα στενά πλαίσια που γίνεται η διδασκαλία της ξένης γλώσσας σε σχολειά και φροντιστήρια. Έτσι, αναγκαστικά, οι δάσκαλοι καταφεύγουν στους κανόνες, για να καλύπτουν τα νώτα τους και να είναι ευχαριστημένοι και οι πατεράδες όταν βλέπουν τα παιδιά τους να παπαγαλίζουν κάτι σωστά (κι ας μην μπορούν ν' ανοίξουν το στόμα τους, κατά τ' άλλα).

Είπα ωστόσο πιο πάνω: "με βάση κάποιους άγραφους κανόνες της λογικής και της μουσικής". Όλα αυτά τα here->there, now->then, και όλα τ' άλλα των γραφτών κανόνων (και κανονισμών) υπηρετούν τη λογική και πρέπει να την υπηρετούν χωρίς να περνάνε στο χώρο του παραλόγου. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι κανόνες θεσπίζονται για να διευκολύνουν την επικοινωνία και να μη χρειάζεται να χασομεράμε συζητώντας τη λεπτομέρεια.

Για παράδειγμα, στην περίπτωση του Καρόλου, συμφωνήθηκε να λέμε και να γράφουμε Dickens's. Μπορεί να μη ζήτησαν τη γνώμη σου ή τη δική μου, αλλά αν δεν έχεις βάσιμο λόγο να το κάνεις θέμα, ας πάμε παρακάτω.

Leon

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 387
  • Gender: Male
Re: Γυναικεία ονόματα που λήγουν σε "υ"
« Reply #12 on: 11 May, 2005, 16:52:26 »
Προς τον Νίκο:

(1)
Quote
Προς τον Λεόν (ή Λέοντα)
Λήον με λένε.

(2)
Quote
Tony and Claire's wedding ή Tony's and Claire's weddings. Στο πρώτο ο Τόνι παντρεύτηκε την Κλερ, στο δεύτερο έχουμε δύο γάμους κι ο καθένας παντρεύτηκε κάποιον άλλο.

Δεν είδες καλά. Έγραψα "Tony's and Claire's wedding" (δίχως "s"), δηλαδή ο γάμος είναι και του Tony και της Claire.

(3)
Quote
Ναι, ακριβώς, να λέμε /dikinz/ και να γράφουμε Dickens's, ή να λέμε /dikinziz/ και να γράφουμε Dickens'.

Αν γράφουμε "Dickens's", λέμε "/dikinziz/" και αν γράφουμε "Dickens'" λέμε "/dickinz/"!
________________________________________________________________

Εάν κάποιο αγγλικό γυναικείο όνομα που τελειώνει σε "α" ή "η", στα ελληνικά θα το έλεγαν στη φωνητική μορφή "της "-ας"/"-ης" στη γενική, αλλά τυπικά πρέπει πάντα να το λέμε "της -α/-η". Και έτσι με το "-υ".

Η Ελληνίδα μου καθηγήτρια φώναζε τον φίλο μου "Λούη" αντί να "Louis", όμως αντιλαμβάνεται τα λάθη της αλλά είναι δύσκολο να το πει σωστά.

________________________________________________________________

Λήον / Leon
« Last Edit: 11 May, 2005, 17:12:58 by spiros »

σα(ρε)μαλι

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 1293
  • Gender: Male
  • Σταβανγκεριανό μου έαρ
Καλησπέρα σε όλους

Θα ήθελα κι εγώ να συμμετάσχω στην πολλή ενδιαφέρουσα συζήτησή σας, αν μου επιτρέπετε βέβαια. Καταρχάς, συμφωνώ απόλυτα με το Φί(λ)λιπ στο
Quote
και γενικά πιστεύω ότι οι "κανόνες" πολλές φορές δεν δίνουν μια σωστή εικόνα της γλώσσας όπως πραγματικά λειτουργεί.  Με αυτό δεν θέλω να πω ότι είναι άχρηστες, αλλά ότι λειτουργούν μάλλον σαν (ως?) οδηγός παρά ως (σαν?) δικτάτορας
Για να παραφράσω και τον Οκτάβιο Παζ η Γραμματική είναι εργαλείο κι όχι αυτοσκοπός.
Λες κάπου Νίκο ότι
Quote
Και όταν μιλάμε, υπακούουμε συνεχώς και ασυναίσθητα σε χίλιους-μύριους κανόνες: μουσικούς, συντακτικούς, γραμματικούς, κοινωνικούς… Και όταν τους παραβαίνουμε, απλώς κάνουμε λάθη και γκάφες, δεν δημιουργούμε οπωσδήποτε νέα δεδομένα
Βλέπω κάποιες αντιφάσεις στα λεγόμενά σου. Πρώτον εφόσον πιστεύεις ότι μπορούν να δημιουργηθούν νέα δεδομένα (φυσικά δημιουργούνται νέα δεδομένα, η γλώσσα είναι ετερογενής οντότητα, όπως και η κοινωνία και οποιαδήποτε μορφή ομογενοποίησης οδηγεί και τις δύο σε εκφυλισμό), γιατί αντιδράς τόσο έντονα σε γλωσσικούς πειραμματισμούς; το πώς μπορούν να δημιουργηθούν και ποιοι μπορούν να το καταφέρουν αφορά άλλη συζήτηση, αλλά τα παραδείγματα πολυάριθμα. Σε λίγο θα μου πεις και ότι όλες οι διάλεκτοι ανά τον κόσμο, που έχουν γραμματικές αποκλίσεις είναι κατακριτέες. Συγχώρεσέ με, αλλά βρίσκω αυτήν την άποψη πολύ ελιτίστικη. Όσο για τους χίλιους-μύριους κανόνες στους οποίους πρέπει να υπακούει ο προφορικός λόγος, πιστεύεις ότι πάντα βρίσκονται σε συμφωνία; μ' άλλα λόγια οι γραμματικοί κανόνες που αναφέρεις είναι πάντα ευθυγραμμισμένοι με τους κοινωνικούς (δηλαδή με τη γλώσσα όλων των κοινωνικών στρωμάτων που απαρτίζουν την κοινωνία;) ή μήπως η μουσικότητα είναι πάντα σύμφωνη με το συντακτικό, αν ήταν έτσι δεν θα υπήρχε ποίηση.
Δεν πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε προσκολλημένοι στη στρουκτουραλιστική γλωσσολογία του Saussure στους δυισμούς της π.χ. langue και parole (γενικά ο πρώτος όρος αναφέρεται στη δομή και ο δεύτερος στη χρήση της γλώσσας), μιας και η εμμονή σε αυτή μόνο πόλωση (γλωσσική εννοώ) μπορεί να επφέρει.
Τέλος, θα ήθελα να παρατηρήσω πως κι εσύ έχεις τις αισθητικές προτημήσεις σου, καθώς προτιμάς το γραφτοί κανόνες, αλλά και το απαράγραπτα δικαιώματα. Ή μήπως υπάρχει κανόνας και γι' αυτό; 
Αν παρέκλεινα, ζητώ συγγνώμη.
 
I can live everywhere in the world, but it must be near an airport -and a pharmacy, I would add.

Δεν είναι ο ύπνος της λογικής που γεννάει τέρατα, αλλά ο άγρυπνος ορθολογισμός που πάσχει από αϋπνίες.

banned8

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 134
  • Gender: Male
Re: Γυναικεία ονόματα σε "υ"
« Reply #14 on: 11 May, 2005, 18:04:49 »
Προς τον Λεόν:

1. Με συγχωρείς που επιμένω να σε φωνάζω όπως θέλω, αλλά δεν την μπορώ την αγγλική προφορά του ονόματός σου.

2. Μην ανησυχείς, καλά διάβασα. Απλώς η δεύτερη εκδοχή σου ήταν λάθος και σου ανέφερα σε ποια περίπτωση θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί.

3. Δεν με αφορά. Δεν το έγραψα εγώ.

4. Εγώ λέω "της Καμίλας" (όπως και της καμήλας) και "της Νταϊάνας" και "της Βικτωρίας".

5. Το Louis προφέρεται και Λούι και Λούις -- κι αν έχεις γαλλικές συνήθειες, και Λουί (βλέπε Λεόν).