English - Greek Translation Services, Greek Dictionaries, Machine Translation
Translatum - The  Greek Translation Vortal
Translatum.gr - Greek Translation
Greek Translation Services
 Ask a terminology question in the forum!
Sitemap | News | Tell a friend | RSS
Translatum Greek Translation Forum
Our page on facebookFollow us on twitterRSS feed


 Ιωάννης Δόικας  
 Παξινά Ιστορικά Μελετήματα - 29


Δύο περιπτώσεις σκλάβων Κερκύρας


Στο Δελτίο της Αναγνωστικής Εταιρίας Κερκύρας το 1982, δημοσίευσα έγγραφα και επιστολές σκλάβων Κερκύρας - Παξών.

Επειδή το θέμα (σκλάβοι) συγκινεί και είναι πάντα επίκαιρο, θα αναφερθώ εδώ σε δύο περιπτώσεις σκλάβων.

Η μία αφορά τον σκλάβο Μιχαήλ Τόμπρο από το χωριό Ευρωπούλοι Κερκύρας και απευθύνεται "Προς το τημιότατο και ευγενεςτάτο Γερολίμω Τόμπρο τού Σταβράκι. αξίος δοθίτο μπόργο Ζερβοπούλους. Νίσον Τόν Κουρυφών).

Είναι γραμμένη το 1817 όταν η Επτάνησος ήταν κάτω από την προστασία της Μ. Βρετανίας. Από το κείμενο της επιστολής πληροφο- ρούμεθα ακόμη τη σκλαβιά δύο Κερκυραίων, του Φώτιου Παναγιωτάκη από το χωριό Σπάγους και του ποτέ Σπυρίδωνα Ζερβού από την Πόλη.

Η άλλη είναι μια αναφορά του σκλάβου Λουκά Κουλούρη από το χωριό Ποτάμι Λευκίμμης προς τον Μ. Πρωτοπαπά Κερκύρας. Στην αναφορά του μας λέει για την πολύχρονη αιχμαλωσία του και την τραγική του μοίρα, να βρει παντρεμένη τη γυναίκα του με τον Στέλιο Κάντα από το χωριό Μελίκια Λευκίμμης. Τη λύση στο δύσκολο πράγματι νομικό πρόβλημα θα τη βρείτε στα κείμενα που ακολουθούν.

1) Ι. Α. Κερ. Ενετική Διοίκηση Τ. 466, φίλτζα 2, φύλλο 17.

Μετά τη 15 Αυγούστου 1817 ε.π.

Προς τήν γλικυτάτην κι πολά ηγαπημένην μου Μητέρα κι ηγαπημένην μου γινί ελένι ακριβός τούς οφθαλμούς σας ασπάζωμε ομίος δε κι τα παμφιλτάτά μου τέκνα τόν οποίον ηστέρισης μέ θλίβι δεόμενος δέ τού πάν αγάθου θεού νά σάς δίνι ηγία κι πολιχρόνιον ζωήν σας εις γένιτο. Αμοίν.

Από εργάστολο ήνα ηπό καλιότερα δικαστίριον τής Βίλα φράνκα (πόλις της Ιταλίας).

Απορό ης τόσες γραφές οπού σας έστηλα κι κάν απόκρισην δεν έλαβα λιπόν δεν ηξεύρο μην δέν τές ελάβετε αγκαλά λέγω πός νά λέτε πός απέθανα διατή ηξεύρετε τές αγάπες οπού έκαμαν η κρατεότατη Βασιλίς τής Ευρόποις μέ τόν γενικόν Βασιλέα της Φράντζας ότη όλι η ξένι οπού ευρίςκοντε σκλάβι ης φιλακές κι μπάνια (ειρκτές) της φράντζας ης διορίαν μίνας δίο νά στείλουν τόν καθέναν ης τόν τόπον του όλλους τούς έστειλαν, έστηλαν λιπόν κί εμέ μέ άλλους δίο διστηχισμένους ομοπηστούς μου ρωμέους Φότηον Παγιατάκι του ποτέ Αντωνίου από χορίον Σπάους κι ποτέ Σπυρίδων Ζερβόν τού ευλαβεστάτου παπά Αντωνίου από τήν χόρα.

Τέλος τή τό εντεύθεν στερνοντάς μας η φραντζέζι εδό ης τήν Νίσα (πόλη της Σερβίας) του Βασιλέος της σαρδινίας ηποχρεόνοντας η φραντζέζι ετούτο τό γοβέρνο (κράτος) σαρδι(νία) ότη νά μάς εστείλουν ης τον τόπον μας δίχος καμίαν άργιτα κατά τα δεκρέτα (νόμους) τόν ανοηριμένον Βασιλέον. Ετούτη μέν ος άσπλαχνι μήν έχοντας φόβου Θεού μάς έρριψαν εδό ης ένα χάος παρέτητο μέ σίδερα κι βαρίτατες άλισες οπού μας περικηκλόνουν τό βασανισμένο μας κορμί νίκτα κι ημέρα δεμένι από τόν πύργο κι κηνδινέβομε νά πεθάνομε, μήν έχοντας τά αναγγέα του σόματως κι ηποφέρομε πήνα δίψα ψύλους κόρζες κί άλα παρόμια έτερα ηυρισμένι κι καταφρονεμένι από τούς αλόφιλους κί τολμό ηπήν μιτέ ο άγοιος πέτρος δέν έλαβε τόσα ος ημής άποτες ο Θεός να μας δίνι ηπομονί έος τέλως.

Τέλος πάντων ευθίς οπού λάβετε τό παρών εν τό άμα νά ηπάτε μέ ομοθιμαδών ης τό γενικό γοβέρνο αυτού κι νά μέ ανακράξετε κι ευθίς οπού τό γοβέρνο μας μάς ανακράξι από ετούτο τό γοβέρνο ετούτη ευθίς μάς εστέρνουν ης τήν ποθινήν πατρίδα μας, διατή δέν έχουν καμίαν εξουσίαν νά μάς κρατήσουν αλλά ετούτο ήνε ένα μέγα άδικο οπού μάς κάνουν, μάλιστα μάς προφασίζωντε πός ευθίς πού μάς ανακράξι η πατρίδα μάς εστέρνουν.

Όμως Ορκίζω σας ης τόν Θεόν κι ης τόν λεμόν σας νά κρέμετε η ψυχί μου κι αφίνο σας ης τό φοβερόν Κριτήριων τού Θεού να μου δόσετε απολογίαν ενόρα τής κρίσεος αν μαφίσετε κι απωθάνο εδό ης τόπον αλλότριον κι χαθό ψυχικός κι σοματηκός .

Διατή ης μέγα κήνδινο ευρίσκετε η ψυχί μας οσάν ξένι κι σκλάβοι. Ομίος δέ ορκίζο σας κι διά τόν ανοηριμένον Φότηον νά δόσετε λόγον ης τούς εδικούς του κι νά τούς αφανερόσετε καταλεπτός τήν ηπόθεσιν κι να μού στήλετε πενίντα τάλαρα Ν. 50 διά βοηθιάν μου διατή ημπορί νά καταλάβετε τήν ελεηνήν καταστασήν μου κι νά διαβάσετε μίαν λιτουργίαν ης τήν μονήν του Αγοίου θαυματουργού Σπυρίδωνος του κατά κάλος.

Ελπήζο δέ πρός τήν εν χριστώ τή κατασάρκα αγάπην πός νά μήν μό ηστερίσετε ης όσα γονιπετός κι μετά δακρίως σάς γράφο εγώ δέ έχο νά περικαλό Κύριων τόν Θεόν κι τήν Βασίλισα τόν Αγγέλον νά σάς δίνι ηγία κι καρτερίαν ης τό γίρας τόν γερατηόν σου ζητόντας τήν ευχήν σου κι εσί ηγαποιμένι μου γινί γήρισον τούς Θίους νόμους τής εκκλησίας μας νά ευαρεστήσης Θεώ κι ανθρώποις κι εσίς παμφηλτάτά μου τέκνα νά ηπακούετε τήν μητέρα σας κι προμιτέρα σας δίναντας δέ τά πρεπούμενα χερετήςματα τού ηγαπιμένου μας Θείου σταβράκι κι αγαπημένου μας γαμβρού Κωνσταντή κι παμφιλτάτης αδελφίς μου Ξάνθος μέ όλλην τους τήν φαμιλήαν, αγκαλά κι ελπήζω πός νά μήν άφισαν τά πεδιά μου νά κατά φονευθούν οσάν ορφανά αλά πάντα νά τά επροσπάθισαν οσάν πατέρες κι έτζι ελπήζω κι τούς περικαλό νά επημελιθούν κι διά τήν ποθινήν μου ελευθερίαν νέ αδελφί λιτρόστε τόν αδελφόν σας από τάς χίρας τού ανθρωποκτόνου δέμονος θιμιθίτε λιπόν τό ψομί κι άλας οπού εφάγαμε. δίνοντας δέ τά πρεπούμενα χερετήςματα τόν ευλαβεστάτον ηερέον κι ευγενεστάτου προεστόν κι σηγγενόν κι φίλον εις γένιτο Κύριε Αμήν.

Ο δςτηχίς σκλάβος κι παμφίλτατωςου υιός.
μιχαήλ τόμπρος.

Τήν επιστολή αυτή, διαβιβάζει προς τον βασιληά της Νάπολης η γυναίκα του Έλενα μαζί με την Αναστασούλα μητέρα του σκλάβου Φώτη Παγιατάκη. Ζητούν την απελευθέρωση των συγγενών τους που βρίσκονται φυλακισμένοι στη Βίλλα Φράνκα του βασιλείου της Νάπολης μαζί με τον Σπυρίδωνα Ζερβό του ποτέ παπά Αντώνη από την πόλη της Κέρκυρας.

Οι φυλακισμένοι εστάλησαν στην Σαρδηνία από το βασιλιά της Γαλλίας μετά την απόφασή του να επαναπατρίσει τους ξένους φυλακισμένους. Από τη Σαρδηνία βρέθηκαν φυλακισμένοι και σιδεροδέσμιοι στη Βίλλα Φράνκα. Η επιστολή φέρει ημερομηνία τις 20 Μαρτίου 1819.

2) Μεγάλοι Πρωτοπαπάδες Κερκύρας, τόμος 44, βιβλίο Α', σελ. 2.

1755 Ιουλίου 3 ε.π.

Ενεφανίσθη εις τήν παρουσίαν του παναιδεσιμωτάτου, και Μεγίστου αυθέντου ημων πρωτοπαπά κύ(ρίου) κύ(ρίου) Σπυρίδωνος Βούλγαρι και διά ορισμόν κι εξής εις τήν ιεροκαγγελαρίαν ταύτην ο Λούκας Κουλούρης από χον Ποτάμι, όστις λέγει πως ήτον υπανδρεμένος μέ τήν Διαμάντη θυγατέρα του ποτέ Αναστασίου Κάφηρη από χον Μελίκια, καί εις ένα ήμιση χρόνον κατόπι αφ' ου τήν έλαβε νά έπεσε αιχμάλωτος εις τάς χειρας των βαρβάρων, καί έκαμε εις τήν αιχμαλωσίαν χρόνους είκοσι πέντε, καί μήν έχοντας είδησιν η άνωθεν Διαμάντη διά αυτόν άν ήτον ζωντανός, επειδή καί ποτέ δέν έγραψεν ούτε ηκούσθη από τινά μετ' έπειτα χρόνους δέκα επτά απέρασε εις δεύτερον γάμον μέ τόν Στέλιον Κάνιτα (Κάντα) από τό χωρίον Μελίκια.

Τά νυν ελευθερομένος από τήν σκλαβιάν ο αυτός Κουλούρης, και ευρίσκοντας υπανδρεμένην τήν αυτήν γυναίκα του μέ τόν αυτόν Κάνιτα, αναζητά ότι νά ήθελε από ταύτην τήν εκκλησιαστικήν δικαιοσύνην υποσχεθη η αυτή Διαμάντη νά υπάγη μέ αυτόν ως πρωτον νόμιμον της άνδρα, ούτω κι εξής.

Στίς 5 Ιουλίου 1755, έπειτα από πρόσκληση του Μ. Πρωτοπαπά Κερκύρας, Σπυρίδωνος Βούλγαρη, παρόντων των ενδιαφερομένων μερών ανακοινώθηκε η απόφαση του ιεροδικαστηρίου ως εξής:

Επαρουσιάσθησαν εις τήν παρουσίαν της αυτου παναιδεσιμότητος οι άνωθεν Λούκας Κουλούρης, Διαμάντη γυνή του και ο Στέλιος Κάνιτας δεύτερος της άνδρας, καί αναζητωντας ο αυτός Λούκας τήν αυτήν Διαμάντη νά ήθελε υπάγη μέ αυτόν.
Όθεν η αυτου παναιδεσιμότης εδιόρισε καί αποφάσισε, ότι η αυτή Διαμάντη κατά τόν νόμον, νά ήθελε υπάγη καί συγκατοικήση μέ τόν αυτόν Λουκαν πρωτον της άνδρα, καί ευχαριστήθησαν τά αυτά μέρη, ούτω κι εξής.

main}{468}
top
© Translatum.gr 2001-2016. All rights Reserved
Facebook