Author Topic: Ντίνος Χριστιανόπουλος  (Read 132576 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Κατατρέχουν τη γραφικότητα

[Ενότητα Ο αλλήθωρος (ποιήματα 1949-1970)]

Κατατρέχουν τη γραφικότητα.

Ήρθαν κύριοι με τσάντες και μεζούρες,
μέτρησαν το οικόπεδο, άνοιξαν χαρτιά,
οι εργάτες έδιωξαν τα περιστέρια,
ξήλωσαν το χαγιάτι, έριξαν το σπίτι,
σβήσαν ασβέστη μες στον κήπο,
φέραν τσιμέντο, στήσαν σκαλωσιές –
θα χτίσουν κι άλλη πολυκατοικία.

Ρίχνουν τα ωραία σπίτια ένα ένα,
τα σπίτια που μας ανάστησαν από μικρά,
με τα φαρδιά παράθυρα, τις ξύλινες σκάλες,
με τα ψηλά νταβάνια, τις λάμπες στους τοίχους,
τρόπαια λαϊκής αρχιτεκτονικής.

Κατατρέχουν τη γραφικότητα,
τη διώχνουν διαρκώς στην πάνω πόλη,
εκπνέει σαν προδομένη επανάσταση,
σε λίγο δε θα υπάρχει ούτε στις καρτ-ποστάλ,
ούτε στη μνήμη και την ψυχή των παιδιών μας.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα (Ιανός, 2004)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 19:23:15 by wings »


Anastasia

  • Anastasia Giagopoulou
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 2373
  • Gender: Female
  • Set goals, Work hard!
    • anastasia.giagopoulou
    • https://twitter.com/ingreekt
    • My Website
Νομίζω ότι έχει απόλυτο δίκιο ο ποιητής. Την καταστρέφουν την ομορφιά και την παράδοση της πάνω πόλης. Νιώθει κανείς ότι ξεθωριάζει μια όμορφη ζωγραφιά.
"Only Love can leave such a... Mark!"

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ναι, αλλά είναι μερικές ζωγραφιές που, ευτυχώς, ακόμα και ξεθωριασμένες παραμένουν πολύτιμες.


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Ανοίγεις και κλείνεις σα λουλούδι

[Ενότητα Ο αλλήθωρος (ποιήματα 1949-1970)]

Ανοίγεις και κλείνεις σα λουλούδι.

Έρχομαι – μουδιασμένος με υποδέχεσαι,
κρατάς τα μάτια επίμονα χαμηλωμένα,
ύστερα λίγο λίγο ξεθαρρεύεις,
αρχίζεις να μιλάς με τρυφεράδα,
τα μάτια χρωματίζεις με ιλαρότητα,
ω πόσο εγκάρδια έγινε η κάμαρη,
δε θέλω γλύκισμα, η κουβέντα σου μου αρκεί.

Μα αν ξεχαστώ και κοιτάξω το ρολόι,
και δείξω μέριμνα για τις δουλειές του κόσμου,
σβήνεις σιγά σιγά την ομιλία,
αρχίζεις να μουδιάζεις λίγο λίγο,
σα να ’μουν ξένος μ’ αποχαιρετάς,

και κλείνεις, κλείνεις σα λουλούδι.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα (Ιανός, 2004)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 19:24:15 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Άτιτλο (φίλος ποιητής, διευθυντής εταιρείας...)

φίλος ποιητής, διευθυντής εταιρείας
μού στέλνει τα ποιήματά του με τον κλητήρα του

ω Ποίηση
πώς δέχεσαι να σε υπηρετούν διευθυντές

Από τα Μικρά ποιήματα (Ιανός, 2004) που αποτελούνται από την ποιητική συλλογή Το κορμί και το σαράκι (1964)
« Last Edit: 11 Apr, 2013, 21:57:40 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Όσο με πληγώνεις

[Ενότητα Ο αλλήθωρος (ποιήματα 1949-1970)]

Ολόκληρος στον έρωτα δοσμένος,
άλλη χαρά δεν έχω παρά μόνο
στην άγρια σου ματιά να κρυφολιώνω
και να σου είμαι πάντα υποταγμένος.

Κι όταν στα πόδια σου γονατισμένος,
τ’ απελπισμένα χέρια μου απλώνω
κι εσύ με διώχνεις, νιώθω τέτοιον πόνο,
που ευφραίνομαι, σα σκύλος κλοτσημένος.

Σκληρό αγόρι, όσο με πληγώνεις,
τόσο και πιο πολλή χαρά μού δίνεις∙
σκιρτά η ψυχή μου όταν τη ματώνεις

και τρέμει από φόβο μήπως γίνεις
πιο τρυφερός μια μέρα – γιατί ξέρει
να χαίρεται μονάχα αν υποφέρει.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα (Ιανός, 2004)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 19:24:54 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Η νύχτα το ’χει απόψε

Η νύχτα το ’χει απόψε να εκμαυλίζει
μπερδεύοντας τα βήματα στη μουσική της.

– Τρέξε κι απόψε, τρέξε απελπισμένα,
πάρε τους δρόμους που οδηγούνε στην ψευδαίσθηση
(κι οι άλλοι ας δημιουργήθηκαν,
ας παντρευτήκαν, ας έκαναν παιδιά,
ας αποχτήσαν σπίτι κι αυτοκίνητο,
κι εσύ ας είσαι έρημος και μόνος,
ας στάζει από τα μάτια σου το παράπονο,
ας περιμένει η μάνα σου να δει από σένα προκοπή,
να φάει γλυκό ψωμί στα γερατειά της),

τρέξε κι απόψε, τρέξε απελπισμένα,
πάρε τους δρόμους που οδηγούνε στην απόγνωση.

Η νύχτα το ’χει απόψε να εκμαυλίζει...

Από τη συλλογή Ανυπεράσπιστος καημός (1960)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 19:25:24 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Το πεινασμένο σκυλί

Μια διαδήλωση κατεβαίνει στην Τσιμισκή. Ο κόσμος βρήκε θέαμα. Μονάχα ένα κοπρόσκυλο δε δίνει σημασία. Πέτυχε ένα κόκαλο σε μια σακούλα και προσπαθεί να την ξεσκίσει. Δείχνει ευτυχισμένο. Δεν περιμένει τίποτα απ’ τις ιδεολογίες.

Από τη συλλογή Νεκρή πιάτσα, νεώτερα ποιήματα (1990-1996) (1997)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 19:25:46 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Μαρία η Αιγυπτία

Ακόμα θυμούμαι την επιγραφή OUT OF BOUNDS.
Συχνά μας επισκέπτονταν ναύτες του N.A.A.F.I. Club.
Μάλιστα ένας μου έλεγε: «Είσαι ένα τίποτα
στο σκοπευτήριο, στο πανδοχείο, στο καπηλειό, στο μπορντέλο».
Όμως τώρα απαρνήθηκα τα εγκόσμια, και τούτο είναι μια ηδονή –
δοσμένη ψυχή τε και σώματι στο Νυμφίο, εν προσευχή και νηστεία,
σε τούτη την έρημο με την ξερή άμμο, το γλυφό νερό, τον αδυσώπητο ήλιο.
Ενίοτε περνούν καραβάνια προσκυνητών με χασίσι και πάπυρο,
όμως η γύμνια μου καταφεύγει στα βράχια∙
έτσι χαράζω τα ποιήματά μου στην άμμο
κι έρχονται οι αγέρηδες να μου τα τραγουδήσουν.
Λίγο πάπυρο, άγιε πάτερ Ζωσιμά, δυο τρία βιβλία θρησκευτικά,
μια σύντομη μέθοδο εκμαθήσεως βυζαντινής μουσικής.
Κει στην αγαπημένη μου Αλεξάνδρεια,
μη με ξεχάσεις, άγιε πάτερ Ζωσιμά∙
με λένε Μαρία, παλαιότερα Κλεοπάτρα, στην Κυρήνη Εσθήρ –
επί δεκαπενταετίαν διατελέσασα πόρνη.
Μα τώρα όλους σχεδόν, συν Θεώ, τους πειρασμούς τους νίκησα
και μόνο το ρεμπέτικο μοτίβο δεν κατόρθωσα
να διώξω από τα χείλη μου, δε μπόρεσα
να ξεριζώσω απ’ την καρδιά μου, δε δυνήθηκα,
το ρεμπέτικο που τραγούδαγα μικρή στο καπηλειό του Αλκέτα.

Από τη συλλογή Εποχή των ισχνών αγελάδων (1950)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 19:26:34 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Στο δρόμο της Δαμασκού

Αδύνατο να δούμε τίποτε∙ μόνο ακούγαμε,
λες κι ο Θεός μας έκανε μια μικρή συγκατάβαση.
Όμως εκείνος έβλεπε καλά,
με μια ψυχή αναλωμένη περισσότερο,
μέχρι που τον σηκώσαμε τυφλό:
η αποκάλυψη τον έκανε ερείπιο.

Έτσι ο Σαύλος έγινε Παύλος – όσο για μας,
μείναμε οι ίδιοι ύστερα απ’ τις πρώτες εντυπώσεις,
ίσως γιατί δεν ήμασταν σκεύη εκλογής. Αργότερα
πήραμε απόφαση ν’ αλλάξουμε (όταν νιώσαμε
τριγύρω μας μονάχα εγκατάλειψη),
έστω κι αν ξέραμε πως μέσα μας
φέρναμε το δαίμονα μιας νέας φυγής.

Από τη συλλογή Εποχή των ισχνών αγελάδων (1950)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 19:27:11 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Άτιτλο (Μην καταργείτε την υπογεγραμμένη...)

Μην καταργείτε την υπογεγραμμένη
ιδίως κάτω από το ωμέγα
είναι κρίμα να εκλείψει
η πιο μικρή ασέλγεια
του αλφαβήτου μας

Από τα Μικρά ποιήματα (Ιανός, 2004) που αποτελούνται από την ποιητική συλλογή Το κορμί και το σαράκι (1964)
« Last Edit: 11 Apr, 2013, 21:55:47 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Ένας ευήθης μαλώνει τα δέντρα

«Δε λέω, έχετε δίκιο. Όμως κι εσείς τι κάνατε ως τώρα για ν’ αποτρέψετε τις πυρκαγιές;
Μήπως κινητοποιηθήκατε καθόλου;
Μήπως δημιουργήσατε ομάδες πυρασφάλειας;
Μήπως ελέγχετε τους ύποπτους που σας πλησιάζουν;
Δεν καταλάβατε λοιπόν πως δε μπορείτε να αφήνεστε παθητικά στον οποιονδήποτε τυχόντα;
Και πώς καταλογίζετε σε μας αδιαφορία, όταν εσείς όχι μόνο κοιμάστε όρθια αλλά μας λέτε από πάνω:
"Μα τι θέλετε επιτέλους;
Πώς κινητοποιείται ένα δέντρο;
Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε εκτός από λουλούδια και καρπούς;"»

Από τη συλλογή Νεκρή πιάτσα, νεώτερα ποιήματα (1990-1996) (1997)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 19:27:33 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Σαββάτο βράδυ

απ’ το Βαρδάρι ως το Σιντριβάνι
(τι Λευκό Πύργο τι Πλατεία Δικαστηρίων)
σε ψάχνω σ’ όλα τ’ αγοραία πεζοδρόμια
έφαγα όλα τα γιαπιά για να σε βρω

Μην είσαι σε κανένα σινεμά
μην παίζεις σε κανένα σφαιριστήριο
ή τάχα ποια ρουφήχτρα να σε χαίρεται
σε ποιο δωμάτιο σε ποιο πάρκο σε ποιο κέντρο,
και τριγυρνώ μονάχος κι αξεδίψαστος
απ’ το Βαρδάρι ως το το Σιντριβάνι
δεν εξαρθρώνεται αυτός ο πυρετός
δεν επανδρώνεται με άλλους η καρδιά μου.

Από τη συλλογή Ανυπεράσπιστος καημός (1960)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 19:28:22 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Τι κέρδισα
« Reply #28 on: 26 Jun, 2008, 01:02:20 »
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Τι κέρδισα

Δυο χρόνια τώρα έδινα, και τίποτα δεν έπαιρνα.
Ενώ εκείνος, χωρίς να βάζει κρέας, έβγαζε κιμά.
«Τι κέρδισα;» αναρωτιόμουν κάθε λίγο πικραμένος.
Μέχρι που η απάντηση ήρθε απ’ τον ίδιο τον Καβάφη:
«Κέρδισες το πιο τίμιο, τη μορφή του».

Από τη συλλογή Νεκρή πιάτσα, νεώτερα ποιήματα (1990-1996) (1997)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 19:28:36 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Τύψεις
« Reply #29 on: 21 Jul, 2008, 02:37:59 »
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Τύψεις

όσο περνούν οι μέρες και μακραίνει
η ηλικία της σεμνότητας, αισθάνομαι
τις ανεπαίσθητες ραγισματιές εντός μου
από νύχτα σε νύχτα να πληθαίνουν:
δρόμοι που πήρα με χαμηλωμένα μάτια
φώτα που πέσαν πάνω μου ανελέητα
λόγια πιο πρόστυχα κι απ’ τις χειρονομίες –
μα πιο πολύ, η όψη της μητέρας μου
όταν γυρνώ αργά το βράδυ και τη βρίσκω
μ’ ένα βιβλίο στο χέρι να προσμένει
βουβή ξενυχτισμένη και χλωμή

Από τη συλλογή Ξένα γόνατα (1954)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 19:29:08 by wings »