Author Topic: Αλέξης Τραϊανός  (Read 102372 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αλέξης Τραϊανός
« on: 17 Mar, 2007, 20:35:49 »
Αλέξης Τραϊανός (1944-1980)



Φιλολογικό ψευδώνυμο του Αλέξανδρου Ζαβατάρη. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1944. Σπούδασε οικονομικές και πολιτικές επιστήμες. Εργάστηκε στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. Αυτοκτόνησε το 1980 στο Καπανδρίτι Αττικής.

Ποιητικές συλλογές:
«Οι μικρές μέρες», εκδ. Τραμ, Θεσσαλονίκη, 1973
«Η κλεψύδρα με τις στάχτες», εκδ. Εγνατία, Θεσσαλονίκη 1975
«Το δεύτερο μάτι του Κύκλωπα / Cancerpoems», εκδ. Τραμ, Θεσσαλονίκη, 1977
«Το σύνδρομο του Ελπήνορα», εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1984
«Φύλακας Ερειπίων – Τα ποιήματα» (συγκεντρωτική έκδοση με επιμέλεια του Στέφανου Μπεκατώρου και του Αλέξη Ζήρα), εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1991

Δοκίμια:
«Το απόν και το παρόν πάθος», περιοδ. Kαινούργια Eποχή, 1976

Ανθολογημένα ποιήματα:


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]
« Last Edit: 14 Jul, 2017, 21:23:04 by wings »


banned

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 1121
  • Gender: Male
Re: Αλέξης Τραϊανός
« Reply #1 on: 09 Sep, 2007, 18:56:34 »
Αλέξης Τραϊανός είναι το φιλολογικό ψευδώνυμο του Αλέξανδρου Ζαβατάρη που αυτοκτόνησε το 1980 στο Καπανδρίτι Αττικής.

Δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω από κοντά. Ο Γιώργος Στογιαννίδης όμως, που ήταν φίλος του, μας διηγήθηκε τις συνθήκες του θανάτου του. Λίγο αργότερα, οργανώθηκε μια συγκινητική εκδήλωση στη μνήμη του στη Λέσχη Γραμμάτων και Τεχνών Β.Ε.
« Last Edit: 11 Sep, 2009, 14:01:06 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Re: Αλέξης Τραϊανός
« Reply #2 on: 09 Sep, 2007, 18:58:48 »
Θαρρώ πως θα γινόταν, ή μάλλον ήταν ήδη, ένας εξαιρετικός ποιητής, Τόλη. Κρίμα που πέθανε τόσο νέος, μόλις 36 ετών.

Τι λένε οι ειδικοί για το θέμα αυτό; Εμένα μου αρέσουν όσα ποιήματά του έχω διαβάσει, παρά τη μελαγχολία που αποπνέουν. Υποθέτω ότι όσα τον έσπρωξαν στην αυτοκτονία απεικονίζονται και μέσα στα ποιήματα που πρόλαβε να γράψει.

Εμφανίστηκε στα γράμματα πολύ μικρός; Νομίζω ότι το έργο του δεν είναι αμελητέο ούτε σε όγκο ούτε σε ποιότητα, αν αναλογιστούμε την ηλικία στην οποία πέθανε.
« Last Edit: 14 Jul, 2017, 21:23:43 by wings »


banned

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 1121
  • Gender: Male
Re: Αλέξης Τραϊανός
« Reply #3 on: 09 Sep, 2007, 19:39:20 »
Παρά τον τόσο πρόωρο χαμό του, ο Αλέξης Τραϊανός είναι αναγνωρισμένος ως ένας σημαντικός ποιητής της γενιάς του. Ο ομότεχνός του Βασίλης Στεριάδης έγραψε στην Καθημερινή το 1978 : «... Η φιλοσοφική-υπαρξιακή θέση του Α. Τ. είναι ακραία. Η ατμόσφαιρα των ποιημάτων του είναι σε οριακό σημείο φορτισμένη από τον κίνδυνο της ακροβασίας του μυαλού και σαν τοξινωμένη, σε μια λειτουργία όπου κάθε στιγμή το παιχνίδι με τα νεύρα μπορεί να χαθεί...»

Το πού θα μπορούσε να φτάσει ο Τραϊανός, αν είχε ζήσει άλλα τόσα χρόνια, και τι τον έσπρωξε στην αυτοκτονία είναι ερωτήματα χωρίς απάντηση. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι τα συμπτώματα που απεικονίζονται στα ποιήματά του. Η πρώτη του ποιητική συλλογή ήταν Οι μικρές μέρες (1973). Εκδόθηκαν συνολικά τέσσερις συλλογές του (η τελευταία το 1984, μετά τον θάνατό του), ενώ ασχολήθηκε και με μεταφράσεις. Το 1991 κυκλοφόρησαν συγκεντρωμένα τα ποιήματά του Φύλακας Ερειπίων - Τα ποιήματα. Πιστεύω ότι σταδιακά θα παρουσιάσουμε ένα αντιπροσωπευτικό μέρος του έργου του.

Εγώ, προσωπικά, μπορώ να καταλάβω, σε ένα βαθμό, την ψυχική κατάστασή του γιατί λίγο έλειψε να φύγω απ' το παράθυρο σε μικρότερη από κείνον ηλικία. Όπως είχαμε αναφέρει σε μια προηγούμενη συζήτηση στο φόρουμ, οι κάθε είδους δημιουργοί είναι πλάσματα με μεγάλη ευαισθησία, με πολύ λεπτές κεραίες που κινδυνεύουν κάθε στιγμή να συντριβούν από τις συνθήκες ενός απάνθρωπου κόσμου. Αυτή είναι η δωρεά και ταυτόχρονα η καταδίκη τους.
« Last Edit: 11 Sep, 2009, 14:01:15 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Re: Αλέξης Τραϊανός
« Reply #4 on: 09 Sep, 2007, 20:01:02 »
Ναι, είναι ολοφάνερο ότι είναι ένας σημαντικός ποιητής της γενιάς του. Ανεξάρτητα από το περιεχόμενό τους κατά περίσταση, τα ποιήματά του έχουν γοργό ρυθμό και «κύλισμα» και πολλή μουσικότητα. Και, βέβαια, πάντα έχει κάτι να πει - δεν γράφει έτσι για να γράψει.

Θα συνεχίσω να λέω ότι ήταν κρίμα που έφυγε τόσο πρόωρα. Ακόμα κι αν δεν βελτιωνόταν η γραφή του θεαματικά στα 25 χρόνια που μεσολάβησαν από το θάνατό του ως τώρα, ακόμα κι αν έγραφε όπως τότε, θα παρέμενε ένας εξαιρετικά σημαντικός ποιητής και σκεπτόμενος άνθρωπος.

Και, ναι, έχουμε μακρύ δρόμο ακόμα μπροστά με τα ποιήματα του Αλέξη Τραϊανού. Σίγουρα θα μπορέσουμε στο εγγύς μέλλον να δώσουμε μέσα από το νήμα αυτό ακριβέστερη και σαφέστερη εικόνα της ποιητικής του αξίας.
« Last Edit: 11 Sep, 2009, 14:01:45 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ας δούμε τι λέει ο Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου για τον Αλέξη Τραϊανό:

Αλέξης Τραϊανός

Συμπληρώθηκαν οχτώ χρόνια από τον αδόκητο θάνατο του Αλέξη Τραϊανού. Η αυτοκτονία του έβαλε τέρμα όχι μόνο σε μια ζωή, αλλά και σ’ ένα ποιητικό έργο. Ήταν ένας εντελώς άδικος θάνατος, όπως όλοι οι θάνατοι των νέων ανθρώπων. Ήταν ο θάνατος ενός ποιητή.

Δεν έχει σημασία αν η γνωριμία μας άρχισε όψιμα, με την αποστολή του πρώτου ποιητικού βιβλίου του. Οι Μικρές μέρες ανήκουν στο κλίμα των ποιητών της Θεσσαλονίκης. Ένα λυρικό, ελεγειακό, απαισιόδοξο βιβλίο. Η ατμόσφαιρα των παιδικών και εφηβικών του χρόνων. Ένα αυτοτελές, τέλειο βιβλίο. Όμως οι αισθητικές του αναζητήσεις άρχιζαν αμέσως μετά καθώς πολύ λαχτάρισε την ξένη ποίηση. Η ενασχόλησή του με την ποίηση των Νέγρων και των Μπητ ποιητών τον είχε καταπονήσει συστηματικά. Τα μετέπειτα βιβλία του υπογράμμιζαν τη βούληση μιας νέας φωνής στο χώρο αυτόν και, φυσικά, στη γενιά του, τη γενιά του ’70.

Οι προτιμήσεις του δεν συνέπιπταν πάντα με τις δικές μου. Αλλά για τους παλιούς ποιητές της Θεσσαλονίκης είχαμε μια ταυτότητα αντιλήψεων, τις περισσότερες φορές. Όσον αφορά τους Μπητ, δηλαδή τους ποιητές που εμφανίστηκαν μετά το 1955 στις Ηνωμένες Πολιτείες κυρίως, οι απόψεις μας διέφεραν. Γιατί, πιστεύω πως η άνθηση της αμερικανικής ποίησης συμπίπτει με την περίοδο του ’20 με ’60, μ’ εκείνο το χρονικό διάστημα που προηγήθηκε και ετοίμασε το κίνημα των Μπητ. Και οι ποιητές αυτοί, οι σημαντικοί, είναι τουλάχιστον είκοσι και ανθίζουν σ’ όλον τον αμερικανικό μεσοπόλεμο, που είναι η χρυσή σελίδα όλων των φιλολογιών, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας.

Αν οι Μπητ άρεσαν στον Τραϊανό, είναι γιατί τον έθελγε ένα κίνημα που όχι μόνο απλωνόταν σ’ όλες τις τέχνες, αλλά ήταν ακόμα, και κυρίως, βιοθεωρία, τρόπος ζωής και σκέψης, ένα φρέσκο αντίκρισμα ζωής, συνθετικό μέσα στις διαλυτικές του τάσεις και συνεκτικό, πράγμα που του διασφάλισε χρονική διάρκεια και δικαίωσε τις προσδοκίες για μιαν άνοιξη που παραμένει ακόμα ένα ζητούμενο. Ο παραλληλισμός του με το υπερρεαλιστικό κίνημα, που άρχισε τριάντα χρόνια πριν, δεν είναι τυχαίος. Η έκδοση μιας ανθολογίας των ποιητών αυτών της σχολής των Μπητ, η σχολιασμένη μετάφρασή τους από τον Αλέξη Τραϊανό, στάθηκε μια σπουδαία αρχή. Δεν είχε συνέχεια.

Η αυτοκτονία του Αλέξη Τραϊανού ρίχνει ακόμη βαριά τη σκιά του πάνω σ’ όλους εμάς που τον γνωρίσαμε από κοντά. Χτυπώντας την πόρτα του μια νύχτα, δεν μπόρεσα να τον βρω. Τρεις μέρες αργότερα, έμαθα για το θάνατό του.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.

Από το βιβλίο του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου Ταξιδεύοντας στη δροσερή νύχτα (1991)
« Last Edit: 14 Jul, 2017, 21:24:32 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αλέξης Τραϊανός, Επισκέψεις
« Reply #6 on: 10 Dec, 2007, 22:20:23 »
Αλέξης Τραϊανός, Επισκέψεις

[Ενότητα Θανάτοψις]

Αυτές οι ξεθωριασμένες ομολογίες του χτες
Επισκέπτες που κλωθογύριζαν ολημερίς
Για νάβρουν ένα σπίτι που ’μεινε κλειδωμένο

Υαλοπίνακες αφημένοι στη θαμπή πρόσθεση των ετών
Φωτογραφίες που άρχισαν να πληθαίνουν
Μέσα στα μαύρα περιγράμματά τους

Τι θέλουν

Αυτοί οι απρόσκλητοι επισκέπτες φύγανε
Διωγμένοι

Σαθρές καρέκλες φιλοξενούν την υπομονή τους
Μετρημένη σε βάρος

Πού να τους βάλω όλους να καθίσουν
Τις σαθρές καρέκλες πώς να δικαιολογήσω

Από τη συλλογή Μικρές μέρες (1973)
« Last Edit: 14 Jul, 2017, 21:25:03 by wings »

banned

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 1121
  • Gender: Male
Re: Αλέξης Τραϊανός
« Reply #7 on: 10 Dec, 2007, 23:27:43 »
Kάτι σημαντικό που ξέχασα να επισημάνω ως τώρα είναι ότι ο Αλέξης Τραϊανός συνέχισε τον μακρύ δρόμο του για τον θάνατο από το ίδιο του το χέρι σε μια περίοδο έξαρσης, ανάτασης, ελπίδας. Και, βέβαια, αγωνιστικότητας. Δηλαδή, στη μεταπολίτευση. Όταν όλοι σχεδόν οι ποιητές της Θεσσαλονίκης έγραφαν ποιήματα επαναστατικά, ανατρεπτικά, αισιόδοξα (έστω κι αν δεν ήταν πάντοτε τα καλύτερα), εκείνος ήταν βυθισμένος σε μια ποίηση πεισιθάνατη. Παράδοξο, λυπηρό κι όμως αληθινό.  
« Last Edit: 19 Sep, 2009, 17:31:37 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Re: Αλέξης Τραϊανός
« Reply #8 on: 10 Dec, 2007, 23:54:18 »
Τόλη, εννοείς ότι πήγε κόντρα στον καιρό και την εποχή εκείνη; Γιατί όσο διαβάζω τα ποιήματά του, πιστεύω ότι είχε από παιδί έναν πολύ δικό του, εσωτερικό ρυθμό κι ότι ήταν η δικιά του ψυχοσύνθεση που τον οδήγησε στον τραγικό (πάντα κατά τη δική μας γνώμη), αλλά λυτρωτικό για κείνον τον ίδιο θάνατο. Μοιάζει να 'ταν μια δικιά του παρόρμηση και ένα πολυετές φλερτ με τον θάνατο. Με λίγα λόγια, δεν μπορώ να υποθέσω ή να φανταστώ πόσο μπορεί να τον επηρέαζε σε βάθος η κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα σε διάφορες εποχές της ζωής του. Θαρρώ πως τον επηρέαζαν περισσότερο οι σκέψεις κι οι εικόνες των συγγραφέων που κατά καιρούς διάβαζε - Ελλήνων και ξένων.
« Last Edit: 10 Dec, 2007, 23:56:51 by wings »

banned

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 1121
  • Gender: Male
Re: Αλέξης Τραϊανός
« Reply #9 on: 11 Dec, 2007, 01:49:56 »
Αυτό εννοώ κι εγώ. Ότι είχε αυτοεξοριστεί σε μια δική του πραγματικότητα, πέρα από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της εποχής. Σε μια εποχή, επιπλέον, πλήρους ερωτικής ελευθερίας, εκείνος ήταν ερωτευμένος με τον θάνατο.

Στην προπολεμική Πρέβεζα, για παράδειγμα, δεν χρειαζόταν να είσαι Καρυωτάκης για να αυτοκτονήσεις, στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα της δεκαετίας του 1980 χρειαζόταν να είσαι Τραϊανός.

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αλέξης Τραϊανός, Όπως τα δέντρα
« Reply #10 on: 14 Dec, 2007, 21:14:07 »
Αλέξης Τραϊανός, Όπως τα δέντρα

[Ενότητα Το νύχι στη σάρκα]

Στον Γιώργο Κάτο

Όπως τα δέντρα
Όπως τα δέντρα μαζεύοντας τη νύχτα μέσα τους
Όπως τα δέντρα έζησε
Τρέμει και βήχει

Κουράστηκε ο άνεμος να περνά στο πρόσωπό του
Σκουριασμένα φύλλα
Την ερημιά

Πέφτουν όλα σ’ ένα μεγάλο φλιτζάνι καφέ
Το κόκκινο της καρδιάς και το μεγάλο γαλάζιο
Πέφτουν και πίνει την ίδια κόκκινη καρδιά του
Και για κανέναν πια δεν είναι
Υποθετικά υπάρχει
Τρέμει
Και πότε πότε τραντάζεται από ’να σπασμένο βήχα

Από τη συλλογή Η κλεψύδρα με τις στάχτες (1975)
« Last Edit: 14 Jul, 2017, 21:25:39 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Αφροδίτη Μάνου, Η νύχτα (ερμηνεία: Μαρία Κανελλοπούλου & Πένυ Ξενάκη)

Αλέξης Τραϊανός, Παλιά χιονισμένα πράγματα

[Ενότητα Θανάτοψις]

Το καθετί μου έξω από μένα πηγαίνει
Προς την επιστραμμένη σκιά του πλησιάζοντας
Τρίβοντας μέρες δίχως ήχο
Τρίβοντας κουρέλια από ουρανό
Τα τελευταία μονοπάτια του καπνού

Ως πού θα σε πάει ο καπνός
Ως πού θα σε πάει μάταιο φως μου
Χυμένο στο καθετί έξω από μένα

Στο πρόσωπό μου ρέει μόνο η νύχτα
Εδώ και καιρό πολύ δε θυμάμαι
Έχει εγκατασταθεί μαζεύοντας όλη μου τη ζωή
Σ’ ανάμνηση ζωής
Όλα μου τα πράγματα
Μιαν ανάμνηση πραγμάτων κάνοντας

Πόσο εξαντλημένος είναι ο χώρος
Πόσο είμαι εξαντλημένος ανάμεσα σε τόσα είδωλα
Παλιά χιονισμένα πράγματα

Έχει χιονίσει ο θάνατος έχει γεράσει
Πριν να γεράσει η ζωή
Πριν πριν ακόμα τις μέρες της μετρήσει
Σε μια κλειστή σελήνη
Πριν πριν ακόμα τα μάτια της ανοίξουν ανυπεράσπιστα
Μέσα στην πιο έκπαγλη άνοιξη
Πριν να γεράσει δε θα ζήσει
Κιόλας ο θάνατος έχει γεράσει μέσα της
Που απ’ τη λιγότερη νύχτα στην περισσότερη τη φέρνει
Πιο γυμνή

Από τη συλλογή Μικρές μέρες (1973)
« Last Edit: 14 Jul, 2017, 21:26:17 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αλέξης Τραϊανός, Ατμόσφαιρα
« Reply #12 on: 20 Dec, 2007, 17:53:11 »
Αλέξης Τραϊανός, Ατμόσφαιρα

[Ενότητα Υδρία]

Η απουσία σου μικραίνει τον ουρανό

Έρχεται φεύγει
Πατά στα νύχια
Ξεκλειδώνει τις πόρτες
Στο ψύχος των μοναχικών χεριών

Τι άσχημα είναι σ’ αυτή την πολική τοποθεσία
Τι άσχημα κλεισμένος μες στο αρκτικό μου σπίτι

Από τη συλλογή Μικρές μέρες (1973)
« Last Edit: 14 Jul, 2017, 21:26:28 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αλέξης Τραϊανός, Ο μορφασμός του νερού

[Ενότητα Υδρία]

Χιόνιζε απέραντα στους δρόμους
Χιόνιζε σε μένα
Καπνούς του Νοέμβρη
Καπνούς ξεχασμένων ωρών
Μ’ ένα σκούντημα της φωνής σου
Ανάβοντας τους χαμηλούς πυράκανθους
Την τελευταία φωτιά
Πριν απ’ το μορφασμό του νερού

Από τη συλλογή Μικρές μέρες (1973)
« Last Edit: 14 Jul, 2017, 21:26:52 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62354
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αλέξης Τραϊανός, Ιωάννης
« Reply #14 on: 23 Dec, 2007, 18:56:33 »
Αλέξης Τραϊανός, Ιωάννης

[Ενότητα Μικρές μέρες]

Εδώ υπήρχες με παρουσία
Κρεμάστρας καρέκλας
Μιας γυναίκας που τα μάτια της άδειαζαν
Σαν έρημη γειτονιά την Κυριακή
Τα μάτια της ακουμπούσαν στα μάτια σου
Στο πουλόβερ στους τοίχους
Κι ακόμη στους τοίχους έπεφτε
Η φωνή ανθρώπων που μίλησαν κάποτε
Αλλά κι ακόμα μιλούν
Όπως μέσα στο δίσκο το κεφάλι σου
Σ’ αυτό τ’ ασήμαντο παλάτι Ιωάννη

Από τη συλλογή Μικρές μέρες (1973)
« Last Edit: 14 Jul, 2017, 21:27:17 by wings »