Ερώτημα δεοντολογίας

vikar · 5 · 1390

vikar

  • Newbie
  • *
    • Posts: 15
    • Gender:Male
Άλλο ένα ερώτημα ερασιτέχνη: Πολλές φορές θέλω σε κείμενό μου να χρησιμοποιήσω κάποιο παράθεμα απο ξενόγλωσση πηγή, το οποίο μεταφράζω ο ίδιος στα ελληνικά, όταν δέν έχω στην κατοχή μου μετάφρασή του. Δεδομένου οτι αυτή υπάρχει και κυκλοφορεί, αναρωτιόμουν αν θεωρείται αντιδεοντολογικό να μήν τη χρησιμοποιείς, παρα να μεταφράζεις εκ νέου. Ποιά είναι η αίσθησή σας;


user10

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 1244
    • Gender:Female
Προσωπικά, χρησιμοποιώ πάντα κείμενο που έχει ήδη μεταφραστεί, ιδιαιτέρως αν πρόκειται για κλασικό έργο (π.χ. ποιήματα του Πόε - ούτε που θα τολμούσα να τ' αγγίξω!) Πρώτον, γιατί διευκολύνει τους αναγνώστες να αναγνωρίσουν το έργο που απόσπασμά του παρατίθεται· μπορεί να το έχουν ήδη διαβάσει ή να θέλουν να το διαβάσουν κάποια στιγμή στο μέλλον. Ακόμα περισσότερο, αν αυτό που μεταφράζω είναι δοκίμιο και όχι λογοτεχνία, οπότε μιλάμε πια για παραπομπή. Δεύτερον, γιατί με γλιτώνει από πολύ κόπο - και πάλι τα ποιήματα του Πόε, ναι, ναι!



kat of cicero

  • Full Member
  • ***
    • Posts: 415
    • Gender:Female
Ερώτηση που θέτω εξ αντανακλάσεως και σε εμένα:

Ναι αλλά μήπως να ενημερώνουμε πελάτη/ εκδότη ή αναγνώστη πως η δεδομένη απόδοση δεν είναι δική μας; Εννοώ σε ζητήματα π.χ. ποιητικού λόγου που διακόπτει μια πρόζα (π.χ. Πόε) να ενημερώνουμε με μια υποσημείωση πως η τάδε απόδοση ανήκει εκεί.
Φυσικά κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνεται διαρκώς αλλά τα όρια της μεταφραστικής δεοντολογίας ακόμα αναζητούνται.

(Εκτός πλέον κι αν μιλάμε για πατενταρισμένα κείμενα Διεθνούς Δικαίου κλπ. )

traduttore/ traditore
In and Above (Don't try this at home!)


auditor

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2469
    • Gender:Male
Ναι αλλά μήπως να ενημερώνουμε πελάτη/ εκδότη ή αναγνώστη πως η δεδομένη απόδοση δεν είναι δική μας; Εννοώ σε ζητήματα π.χ. ποιητικού λόγου που διακόπτει μια πρόζα (π.χ. Πόε) να ενημερώνουμε με μια υποσημείωση πως η τάδε απόδοση ανήκει εκεί.
Φυσικά κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνεται διαρκώς αλλά τα όρια της μεταφραστικής δεοντολογίας ακόμα αναζητούνται.

Μα, είναι δεδομένο! Φυσικά και θα γίνει υποσημείωση, με πλήρη στοιχεία της παραπομπής: σελίδα, ελληνικός τίτλος, εκδοτικός οίκος, έτος κυκλοφορίας, ονοματεπώνυμο μεταφραστή.

Πλέον, είναι σχεδόν οι μοναδικές υποσημειώσεις που βάζω στις μεταφράσεις μου.
Nick Roussos



user10

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 1244
    • Gender:Female
Σωστή παρατήρηση, Κατ, ξέχασα να συμπληρώσω το εξής:
Όταν χρησιμοποιώ μια μετάφραση άλλου, πάντα βάζω υποσημείωση με τίτλο, συγγραφέα, χρόνο και τόπο έκδοσης, εκδοτικό οίκο και -κυρίως- μεταφραστή.

Έντιτ: με πρόλαβε ο Όντι. :)


 

Search Tools