Βαλεντίνη Καλφαδοπούλου

vmelas · 50 · 16647

vmelas

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 4932
    • Gender:Female


Shattered

I walked by a mirror today
What a revelation!
I looked into my eyes, the eyes of a stranger
I touched my lips, are they really mine?
Detachment, isolation, fear

A bell tolls somewhere bringing me back to "life"
and I walk by again
looking away ...


Written: July 9, 2008 - Location: Athens
First published on my leximania blog
« Last Edit: 18 Apr, 2009, 09:12:12 by Valentini »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72434
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Τι τρέχει; Γιατί ο ποιητής είναι τόσο θλιμμένος;
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)



vmelas

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 4932
    • Gender:Female


ΛΑΘΗ

Κι αναγνωρίζω
το δικαίωμά σου στη ζωή
Κι αναγνωρίζω
το δικαίωμά σου στη ψυχή
Κι αναγνωρίζω
Το δικαίωμά σου στα λάθη σου
Κι εσύ;
Εσύ κοιτάζεις τον ουρανό
και χαμογελάς, γιατί όλα, λες,
είναι φτιαγμένα για σένα.


Written: November 10, 2008 - Location: Athens

First published on my Leximaniac's blog
« Last Edit: 04 Feb, 2009, 11:09:39 by Valentini »


vmelas

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 4932
    • Gender:Female


Τι να 'ναι η ποίηση;

Σα μικρό παιδί που παίζει στην τραμπάλα,
είναι η ποίηση.
Σα παιδί που όταν πέφτει κλαίει, γιατί
έγδαρε το γόνατό του.
Σα μωρό που ξέρει μόνο το εγώ
Σαν ηλιαχτίδα που παίζει κρυφτό
στο μάγουλό σου.
Αυτό είναι ποίηση.


Written: November 10, 2008 - Location: Athens

First published on my Leximaniac blog
« Last Edit: 04 Feb, 2009, 11:09:27 by Valentini »



vmelas

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 4932
    • Gender:Female
Καιρός

Μισάνοιχτη πόρτα
κλειστό παράθυρο.
Μ' ακούς; φωνάζω απ' έξω
«Ποτέ», μου λένε από μέσα.
Κάθομαι στην πόρτα
κοιτάζω ευθεία,
κοιτάζω κάτω,
κοιτάζω τον εαυτό μου σε μια λακούβα νερό
σαν μια Αλίκη.

Ακούστε με! φωνάζω
Εδώ είμαι! λέω.
Χτυπάω την πόρτα
Σπάω το παράθυρο ...

Ένα λουλούδι άσπρο
στη γωνία κοιτάω
σπασμένα παράθυρα
και φεύγω μακριά.

Ένα δάκρι, στον κόσμο,
«Μια ελπίδα, λέω,
μυρίζω το λουλούδι και ξαφνικά
όλα φαίνονται να έχουν χρώμα και νόημα.

Written: March 7, 2000 - Location: Athens
First published on my Leximaniac blog


 

Search Tools