Πόλεμος για τα φωνήεντα

spiros · 16 · 6320

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 827349
    • Gender:Male
  • point d’amour
Πόλεμος για τα φωνήεντα

Μία ιδιότυπη διαμάχη ξέσπασε για τα φωνήεντα της ελληνικής γλώσσας, με αφορμή καταγγελία δασκάλων από την Ανατολική Αττική ότι στο νέο βιβλίο Νέα Ελληνική Γραμματική της Ε' και ΣΤ' Δημοτικού «καταργήθηκαν» τα γράμματα «η» και το «ω» και αντικαταστάθηκαν από το «ου».

Το συγκεκριμένο βιβλίο προκηρύχθηκε το 2003. Το 2005 η συγγραφή του ανατέθηκε στη συγγραφική ομάδα: Ειρήνη Φιλιππάκη- Warburton, Μιχάλης Γιωργιαφέντης, Γεώργιος Κότζογλου, Μαργαρίτα Λουκά, ενώ εγκρίθηκε από το συντονιστικό συμβούλιο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου το 2008.

Κατά τα φαινόμενα, και όπως εξηγούν οι αρμόδιοι φορείς του υπουργείου Παιδείας σε σχετική ανακοίνωση, η σύγχυση που δημιουργήθηκε αφορά την διαφορά μεταξύ φωνητικής και γραπτής διδασκαλίας της γραμματικής.

Ι.Καζάζης: Κανένα γράμμα δεν αφαιρείται

Ο Πρόεδρος του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, Ι.Καζάζης, το οποίο αποτελεί τον κατά τον νόμο επιστημονικό σύμβουλο του υπουργείου Παιδείας, σημειώνει χαρακτηριστικά τα εξής:

Πρώτον, «τα γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου, τα οποία χρησιμοποιούμε στον γραπτό λόγο είναι εικοσιτέσσερα (24). Επομένως κανένα γράμμα δεν αφαιρείται ούτε παραλείπεται στο διδασκόμενο σχολικό εγχειρίδιο».

Δεύτερον, «Οι φθόγγοι (ή ήχοι) που χρησιμοποιούνται στον προφορικό λόγο διακρίνονται σε φωνήεντα και σύμφωνα. Όπως διδάσκει ομόφωνα η επιστήμη της γλωσσολογίας (από τη μεγάλη ή «κρατική» Γραμματική Τριανταφυλλίδη του 1940 ως εκείνη των Κλαίρη -Μπαμπινιώτη του 2011), τα φωνήεντα, δηλαδή οι φωνηεντικοί φθόγγοι, είναι πέντε (5) (a, e, i, o, u), ενώ τα γράμματα, δηλαδή η γραπτή απόδοσή τους, είναι δώδεκα (12): επτά μονά γράμματα (α, ε, ι, η, υ, ο, ω) και πέντε διγράμματα: τα ει, οι, υι (για τη γραπτή απόδοση του φθόγγου /i/), το αι (για την απόδοση του /e/), και το ου (για τη γραπτή απόδοση του /u/)».

Τρίτον, «σε πολύ παλαιότερες -προεπιστημονικές-- σχολικές γραμματικές συγχέονταν οι φθόγγοι (ό,τι προφέρουμε) με τα γράμματα (ό,τι γράφουμε). Αντίθετα, στην εν χρήσει σχολική «Νέα Ελληνική Γραμματική της Ε' και ΣΤ' Δημοτικού», και η επιστημονική διάκριση ακουόμενων ήχων και γραφόμενων συμβόλων παρουσιάζεται με απλότητα και ακρίβεια, και η άσκηση των μαθητών στην ορθή γραφή είναι συστηματική και αναλυτική μέσα από σαφείς και κατάλληλες ασκήσεις.

Εδώ και η παραδοσιακή ιστορική ορθογραφία τηρείται (αυτή που επιβάλλει την ποιοτική και την αριθμητική διάκριση 'φθόγγων' και 'γραμμάτων') και η επιστημονική αλήθεια εκφράζεται στο ακέραιο».

Τέταρτον, «η επιστημονική ορθότητα αποτελεί τη μόνη βάση τόσο για την ορθή εκπαίδευση των Ελλήνων μαθητών, όσο και για την προάσπιση της Ελληνικής Γλώσσας.»

Γ.Μπαμπινιώτης: Κρίμα, αν όχι ντροπή...

Στο θέμα παρενέβη και ο καθηγητής γλωσσολογίας και πρώην υπουργός Παιδείας Γ.Μπαμπινιώτης.

«Πληροφορούμαι ότι έχει εγερθεί ζήτημα για το πόσα είναι τα φωνήεντα τής γλώσσας μας! Πέντε (5), όπως γράφει η νέα σχολική γραμματική (και η γραμματική Τριανταφυλλίδη ήδη από το 1940! και η δική μας επιστημονική γραμματική Κλαίρη -Μπαμπινιώτη 2011), ή επτά (7), όπως μαθαίναμε στις παλαιότερες σχολικές γραμματικές; » αναρωτιέται σε ανάρτηση στην προσωπική του ιστοσελίδα ο κ. Μπαμπινιώτης.

Και συνεχίζει: «Επιστημονική γλωσσολογική απάντηση: τα φωνήεντα ως φθόγγοι είναι πέντε (a, e, o, i, u). Τα γράμματα με τα οποία τα γράφουμε είναι επτά (α, ε, ι, η, υ, ο, ω) ή, ακριβέστερα, δώδεκα (12), αν προσθέσουμε τα διγράμματα ει, οι, υι (που χρησιμοποιούμε επίσης για τη γραπτή απόδοση τού φθόγγου i), το αι (για την απόδοση τού e) και το ου (για την απόδοση τού u). Ήτοι:

φθόγγος a = γράμμα α
φθόγγος e = γράμμα ε και δίγραμμα αι (επαινώ)
φθόγγος o = γράμματα ο και ω (χώρος)
φθόγγος i = γράμματα ι, η, υ (κυρία, τύπος) και διγράμματα ει, οι, υι (ειρηνικοί, υιός)
φθόγγος u = δίγραμμα ου (πού)

Στην παλαιότερη σχολική γραμματική -προτού αναπτυχθεί η φωνητική και η φωνολογία στην επιστήμη τής γλωσσολογίας- συγχέονταν οι φθόγγοι (οι ήχοι που προφέρουμε στη γλώσσα μας) με τα γράμματα (με τους τρόπους που παριστάνουμε στη γραφή μας τους ήχους, δηλ. τους φθόγγους).

Στη γλώσσα μας προφέρουμε πέντε (5) φωνηεντικούς φθόγγους, πέντε (5) φωνήεντα, αλλά έχουμε περισσότερα γράμματα, επτά μονογράμματα (7) και 5 διγράμματα για να δηλώνουμε στη γραφή των λέξεων τα 5 φωνήεντα: για τον φθόγγο /i/ (τον αποδίδω φωνητικώς) που προφέρουμε λ.χ. στη λέξη πύλη (για λόγους που συνδέονται με την ετυμολογία και την ιστορική ορθογραφία τής λέξης) χρησιμοποιούμε στη γραπτή απόδοση τής λέξης τα γράμματα υ και η. Για τον φθόγγο /i/ που προφέρουμε στη λέξη θείοι χρησιμοποιούμε τα διγράμματα ει και οι»

«Προσοχή! Είναι κρίμα -αν όχι ντροπή- να ξαναγυρίσουμε σήμερα στον 21ο αιώνα στα λάθη, δηλαδή στη σύγχυση φθόγγων και γραμμάτων ή, αλλιώς, στη σύγχυση προφοράς και γραφής, που γίνονταν στις παλαιότερες γραμματικές. Έχουμε τόσα άλλα προβλήματα να αντιμετωπίσουμε» καταλήγει ο καθηγητής γλωσσολογίας.
http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231204861

« Last Edit: 15 Jul, 2012, 13:46:00 by wings »


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 827349
    • Gender:Male
  • point d’amour
Για την επίθεση στο βιβλίο γραμματικής του δημοτικού

Τις τελευταίες µέρες γίναµε µάρτυρες µιας µαζικής επίθεσης εναντίον του νέου σχολικού εγχειριδίου γραµµατικής για το δηµοτικό σχολείο, µε τον τίτλο «Γραµµατική Ε΄ και Στ΄ ∆ηµοτικού» (το οποίο διανέµεται στα σχολεία της χώρας από τον Νοέµβριο του 2011), και των συγγραφέων του. Με αστραπιαία ταχύτητα εκατοντάδες ιστότοποι στο διαδίκτυο έσπευσαν να αναπαραγάγουν και να διαδώσουν ένα κείµενο πολεµικής το οποίο υπογράφεται από την κ. Μαρία Χρυσού, δασκάλα στο 1ο ∆ηµοτικό Σχολείο Ραφήνας, και αναρτήθηκε την 28η Ιουνίου 2012 στον ιστότοπο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Αλέξανδρος Δελμούζος» [http://www.syllogosdelmouzos.gr/index.php/2011-12-19-06-58-25/572-1].
 
Στο κείµενο αυτό, µε τον τίτλο «Η ελληνική γλώσσα πρέπει να µείνει ανέπαφη» η κ. Χρυσού κατηγορεί τους συγγραφείς του εγχειριδίου ότι καταργούν από την ελληνική γλώσσα τα φωνήεντα ήτα, ύψιλον και ωµέγα, καθώς και τα σύµφωνα ξι και ψι, ενώ προσθέτουν τον (κατά τη γνώµη της) «δίφθογγο» ου καθώς και τα δίψηφα µπ, ντ και γκ.
Υποστηρίζει επίσης ότι η επιλογή αυτή αποτελεί απόκλιση από την «προγενέστερη γραµµατική του Μαν. Τριανταφυλλίδη» καθώς συνιστά «αλλαγή της κλασσικής γραµµατικής σε φωνητική γραµµατική». Υποθέτει ότι είτε το βιβλίο αυτό «εκδόθηκε χωρίς τον ενδελεχή έλεγχο, και ως εκ τούτου, εκ παραδροµής δηµοσιοποιήθηκε κάποια πρόταση κάποιου ανθέλληνα φιλόλογου» είτε στο εγχειρίδιο «εσκεµµένα [..] πάρθηκε η απόφαση ενός ακόµα βιασµού της ελληνικής γλώσσας». Κλείνει µάλιστα το άρθρο της συνδέοντας, δίχως αιτιολόγηση, την υποτιθέµενη αφαίρεση γραµµάτων από την ελληνική γλώσσα µε την «εθνική εξολόθρευση», την προσπάθεια µερικών «να θυσιάσουµε την γλώσσα µας για να µοιάσουµε στους ∆υτικούς, για να γίνουµε αρεστοί από αυτούς» και προσθέτοντας ότι η χρήση του µονοτονικού συστήµατος γραφής «έφερε την δυσλεξία στην πρώτη θέση των µαθησιακών δυσκολιών, εξαιτίας της ελλείψεως βασικών κανόνων γραµµατικής και τονισµού». Υποστηρίζει, τέλος, ότι τα φωνήεντα «ενυπάρχουν στο DNA µας από την αρχή της υπάρξεως µας στον πλανήτη» και ότι «το κάθε γράµµα µας έχει την βαρύτητά του, ο κάθε φθόγγος έχει την µουσικότητα του, και ο κάθε τόνος είχε την αξία του».

Αρχικά, ως επιστηµονική κοινότητα αποφασίσαµε να µην αντιδράσουµε, καθώς εκλάβαµε το παραπάνω κείµενο ως ένα από τα συνήθη διαδικτυακά ευτράπελα. ∆εν µπορούσαµε να φανταστούµε ότι το άρθρο ήταν γνήσιο και ότι µια δασκάλα σε ελληνικό σχολείο θα παρανοούσε βασικούς κανόνες της γραµµατικής της Νέας Ελληνικής. Πολύ δε περισσότερο, δεν µπορούσαµε να φανταστούµε ότι η παρανόηση αυτή θα κατέληγε σε τέτοια σφοδρή επίθεση.

Γρήγορα, όµως, παρατηρήσαµε ότι το κείµενο άρχισε να αναδηµοσιεύεται σε πολυάριθµους ιστοτόπους, διανθισµένο µε πληθώρα ανακριβειών, όπως το ψεύδος ότι ο Σύλλογος «Αλέξανδρος ∆ελµούζος» διεξάγει ψηφοφορία µε σκοπό την απόσυρση του εγχειριδίου γραµµατικής και ότι τάχα το κείµενο της κ. Χρυσού αποτελεί κείµενο διαµαρτυρίας του ίδιου του Συλλόγου. Προς τιµήν του ο Σύλλογος έσπευσε να διαψεύσει τις ανακρίβειες αυτές (στις 4 Ιουλίου 2012, http://www.syllogosdelmouzos.gr/index.php/2011-12-11-10-32-12/2011-12-11-10-39-57/584-q-q), οι οποίες όµως αναπαράγονται ακόµα από την πλειονότητα των ιστοτόπων που αναδηµοσιεύουν το κείµενο της κ. Χρυσού.  

Το ζήτηµα που έχει προκύψει είναι ανησυχητικό για δύο λόγους:
 
(α) Γιατί αποπροσανατολίζει δασκάλους, γονείς και µαθητές, µε τους πιο ψύχραιµους εκ των οποίων να µη γνωρίζουν πλέον τι πρέπει να διδάξουν ή τι απ' όσα έχουν διδαχθεί ανταποκρίνονται στην αλήθεια.

(β) Γιατί είναι ανησυχητικό µε πόση ευκολία και ταχύτητα διαδόθηκε το άρθρο αυτό και πως έσπευσαν τόσοι συµπολίτες µας να το πιστέψουν άκριτα φτάνοντας να δηλώσουν τον αποτροπιασµό τους για το υποτιθέµενο έγκληµα εναντίον της γλώσσας µας. Κάποιοι πίστεψαν στα σοβαρά ότι το σχολικό εγχειρίδιο της γραµµατικής δεν περιλαµβάνει τα γράµµατα ύψιλον, ωµέγα, ήτα κ.τ.λ. 'Αλλοι πήραν τοις µετρητοίς την απειλή ότι το νέο σχολικό εγχειρίδιο αλλάζει την ιστορική ορθογραφία της Ελληνικής σε «φωνητική ορθογραφία». 'Αλλοι έσπευσαν να δηλώσουν ότι είτε θα απαγορεύσουν στα παιδιά τους να παραλάβουν το εγχειρίδιο είτε θα το κάψουν είτε δεν θα στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο! Ορισµένοι προσπάθησαν να εξηγήσουν τα αυτονόητα αλλά χωρίς αποτέλεσµα. Η συκοφαντική επίθεση κατά του βιβλίου συνεχίστηκε και µάλιστα διογκώθηκε καθώς οι ανυπόστατες κατηγορίες της κ. Χρυσού αναδηµοσιεύτηκαν σε εφηµερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας, ενώ ήδη αποτελούν αντικείµενο συζήτησης σε τηλεοπτικά δίκτυα.

Ως γλωσσολόγοι, επιστηµονικά ειδικότεροι και αρµοδιότεροι για τα ζητήµατα γλώσσας και γλωσσικής εκπαίδευσης, και ως πανεπιστηµιακοί δάσκαλοι οφείλουµε να πάρουµε θέση και να εξηγήσουµε γιατί οι κατηγορίες τις οποίες εξαπολύει η κ. Χρυσού κατά των συγγραφέων του εγχειριδίου «Γραµµατική Ε΄ και Στ΄ ∆ηµοτικού» είναι παντελώς εσφαλµένες και ανυπόστατες. Η πρωτοβουλία µας αυτή δεν έχει συντεχνιακό χαρακτήρα αλλά τη θεωρήσαµε επιβεβληµένη, όταν µια επιστηµονικά ανυπόστατη καταγγελία µετατρέπεται τόσο άκριτα σε επιστηµονικό µανιφέστο και οδηγεί χιλιάδες συµπατριώτες µας σε παράλογα συµπεράσµατα. Είναι τραγικό το ότι πολυάριθµοι επιµελητές ιστοτόπων αλλά και δηµοσιογράφοι των Μ.Μ.Ε. έσπευσαν να αναπαραγάγουν µία φήµη, ενδεχοµένως γοητευµένοι από την τροµολαγνική της παρουσίαση και τα προσδοκώµενα οφέλη ακρόασης, τηλεθέασης και ανάγνωσης.

Ας δούµε λοιπόν ποια είναι η αλήθεια για τα καταγγελλόµενα, σύµφωνα µε τις επιστηµονικές αρχές της γλωσσολογίας:

Α) Η συντάκτρια του κειµένου µε τον τίτλο «Η ελληνική γλώσσα πρέπει να µείνει ανέπαφη» συγχέει τους φθόγγους (τους γλωσσικούς ήχους µε τους οποίους εκφωνούνται/προφέρονται οι λέξεις στις διάφορες γλώσσες του κόσµου) µε τα γράµµατα (τα γραπτά σύµβολα που αναπαριστούν τους φθόγγους στον γραπτό λόγο). ∆εν παρατηρεί, λοιπόν, ότι στη σελ. 36 της γραµµατικής εµφανίζονται οι φθόγγοι της Ελληνικής γλώσσας (ή, για να είµαστε ακριβείς, τα φωνήµατά της, βλ. υποσ. 1 σελ. 34 του βιβλίου) και όχι τα γράµµατά της (το αλφάβητό της). Εποµένως, τα [α], [ε], [ι], [ο], [ου], εντός αγκυλών και µε σαφώς διακριτή γραµµατοσειρά (όπως οι συγγραφείς του εγχειριδίου ρητά δηλώνουν στην υποσ. 2 της σελ. 34, πράγµα που φαίνεται, τουλάχιστον, να παραβλέπει η συντάκτρια του άρθρου) είναι οι πέντε φωνηεντικοί φθόγγοι της Νέας Ελληνικής, τα πέντε φωνήεντα της γλώσσας, δηλαδή, καθώς ο όρος φωνήεν είναι όρος που αποδίδεται σε στοιχεία του προφορικού λόγου (τους φθόγγους) και όχι στα γράµµατα. Η αναγνώριση των 5 αυτών φωνηέντων ως των µοναδικών φωνηέντων της Νέας Ελληνικής βεβαίως και δεν αποτελεί καινοτοµία της νέας γραµµατικής, αντίθετα µε όσα υποστηρίζει η κ. Χρυσού. Τα ίδια 5 φωνήεντα αναγνωρίζει και η µεγάλη γραµµατική Τριανταφυλλίδη από το 1941 αλλά και οι σχολικές γραµµατικές Τριανταφυλλίδη και Τσολάκη (απλώς στις σχολικές δεν δηλώνεται ρητά ο αριθµός των φωνηεντικών φθόγγων, συνάγεται όµως από τους ορισµούς). Τα ίδια 5 φωνήεντα αναγνωρίζουν ως φωνήεντα της Νέας Ελληνικής οι ειδικοί γλωσσολόγοι, και ιδιαίτερα οι φωνητικοί και φωνολόγοι, που µελετούν τη Νέα Ελληνική. Εποµένως, είναι σαφές ότι το σύµβολο [ο] για τους συγγραφείς του βιβλίου είναι ο φθόγγος που στην Νέα Ελληνική γράφεται µε τα γράµµατα όµικρον ή ωµέγα. Το σύµβολο [ου] στη σελίδα 36 είναι ο φθόγγος ο οποίος στη γραφή αναπαρίσταται µε τον συνδυασµό των γραµµάτων όµικρον και ύψιλον. Το ίδιο ισχύει και για τα σύµφωνα. Το γράµµα «ξ» δεν παριστάνει έναν µόνο φθόγγο, αλλά το συµφωνικό σύµπλεγµα δύο φθόγγων, του [κ] και του [σ], γι' αυτό και οι συγγραφείς δεν συµπεριέλαβαν το σηµάδι [ξ] στη «χαρτοσακούλα» της σελ. 36. Αντίστροφα, ο συνδυασµός των γραµµάτων «µι» και «πι» στην Ελληνική γλώσσα χρησιµοποιείται για να αποδώσει έναν και µόνο φθόγγο, τον φθόγγο [µπ]. Το ίδιο ισχύει και για τους φθόγγους [ντ], [γκ], καθένας από τους οποίους αποδίδεται µε δίψηφο γράφηµα στον γραπτό λόγο.
  
Β) Στο άρθρο εσφαλµένα και παραπλανητικά υποστηρίζεται ότι «τα φωνήεντα η, υ, ω έχουν καταργηθεί». Τα γράµµατα της γλώσσας µας παρουσιάζονται στην υποενότητα «3.2. Γράµµατα». Στη σελ. 39 παρουσιάζεται το αλφάβητο ενώ η αντιστοιχία φθόγγων γραµµάτων δίνεται στον πίνακα της σελ. 40. Εκεί βλέπουµε ότι τα πέντε (5) φωνήεντα, οι φθόγγοι [α], [ε], [ι], [ο], [ου] αποδίδονται στον γραπτό λόγο µε τα γνωστά µας επτά (7) γράµµατα, το άλφα, το έψιλον, το ήτα, το γιώτα, το ύψιλον, το όµικρον και το ωµέγα (και τους συνδυασµούς τους). Αντίστοιχα, βλέπουµε και τα γράµµατα που αναπαριστούν τα σύµφωνα της Νέας Ελληνικής. Απολύτως τίποτα το διαφορετικό απ' αυτά ακριβώς που υπήρχαν και στις παλιότερες σχολικές γραµµατικές, εκτός από το ότι οι συγγραφείς, πολύ ορθά, δεν ονοµάζουν και τα γράµµατα σύµφωνα και φωνήεντα. Ωστόσο, κανένα γράµµα δεν λείπει και καµία προτροπή για φωνητική ορθογραφία δεν γίνεται προς τους χρήστες του εγχειριδίου. Μάλιστα οποιοσδήποτε ξεφυλλίσει το βιβλίο θα δει ότι από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα του ακολουθείται κατά γράµµα (αν µας επιτρέπεται το λογοπαίγνιο…) η παραδοσιακή ιστορική ορθογραφία. Από το εγχειρίδιο δεν λείπει κανένα ήτα, κανένα ύψιλον, κανένα ξι, κανένα ωµέγα. 'Αρα δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβόµαστε.

Γ) Οφείλουµε να σηµειώσουµε εδώ ότι σε αναπαραγωγές του άρθρου της κ. Χρυσού στο διαδίκτυο αποµονώνεται επιλεκτικά από τις προηγούµενες και τις επόµενες σελίδες η σελίδα 36 του βιβλίου, όπου γίνεται η παρουσίαση των φθόγγων, µε σκοπό να δηµιουργηθεί η παραπλανητική εντύπωση ότι τα απεικονιζόµενα σύµβολα στις δύο «χαρτοσακούλες» του σκίτσου είναι γράµµατα και, εποµένως, ότι τα ήτα, ωµέγα, γιώτα, ξι και ψι έχουν καταργηθεί από το ελληνικό αλφάβητο. Οι εν λόγω αναδηµοσιεύσεις αποσιωπούν το γεγονός ότι η σελίδα αυτή ανήκει στην υποενότητα «3.1. Φθόγγοι» και ότι στις προηγούµενες σελίδες οι συγγραφείς ρητά εξηγούν ότι τα στοιχεία µέσα στις αγκύλες είναι φθόγγοι (δηλαδή ήχοι) και όχι γράµµατα. Συνεπώς, η εκστρατεία αυτή για την παραπληροφόρηση και τροµοκράτηση δασκάλων, γονέων και µαθητών βασίζεται σε χαλκευµένα στοιχεία.

∆) Θα µπορούσαµε να επεκταθούµε περισσότερο και να εξηγήσουµε ότι η διάκριση των συµφώνων (των λεγόµενων συµφωνικών φθόγγων) σε τριβόµενα, κλειστά κ.τ.λ. είναι διάκριση κατά τον τρόπο άρθρωσης και, εποµένως, ριζικά διαφορετική από τη διάκριση κατά τον τόπο ή το σηµείο άρθρωσης, η οποία µάς δίνει κατηγορίες όπως «οδοντικά», «χειλοδοντικά» κ.τ.λ. και -εποµένως- η ειρωνική παρατήρηση της κ. Χρυσού στη σελ. 6 του άρθρου «Τα χειλικά, οδοντικά και λαρυγγικά σύµφωνα ενώθηκαν, ανακατεύθηκαν και ξαναχωρίστηκαν όπως βόλευε τους συγγραφείς σε τριβόµενα και κλειστά!» φανερώνει και πάλι παρανόηση για βασικές αρχές της γλωσσολογίας που διδάσκονται σε όλα τα παιδαγωγικά και φιλολογικά τµήµατα των πανεπιστηµίων. Επίσης, θα µπορούσαµε να διατυπώσουµε σειρά επιστηµονικών επιχειρηµάτων που αποδεικνύουν ότι οι γλωσσικοί μύθοι τους οποίους δείχνει να προσυπογράφει η συντάκτρια του κειµένου (περί δυσλεξίας λόγω µονοτονικού, περί µουσικότητας των φθόγγων, περί της Ελληνικής ως µη συµβατικής γλώσσας, περί της Ελληνικής ως αρχαιότερης γλώσσας όλων των λαών του κόσµου κ.ά.) δεν είναι παρά εθνικά επικίνδυνοι µύθοι που δεν ευσταθούν επιστηµονικά.

∆εν θα σχολιάσουµε καν τις θέσεις της συντάκτριας του κειµένου περί κινδύνων που διατρέχει η Ελληνική από την απώλεια της ετυµολογίας λόγω της χρήσης της φωνητικής ορθογραφίας. Κανείς δεν υποστήριξε τη χρήση της φωνητικής ορθογραφίας ούτε την απλοποίηση της ιστορικής ορθογραφίας στο συγκεκριµένο εγχειρίδιο. Η παρουσίαση των φθόγγων στη νέα σχολική γραµµατική δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί κατά κανένα τρόπο ως προτροπή σε αλλαγή του αλφαβήτου, καθώς το αλφάβητο παρουσιάζεται αυτούσιο και µε αναλυτικό τρόπο. Η δε παρουσίαση των φθόγγων στη γραµµατική δεν συνιστά καινοτοµία• τους φθόγγους τους παρουσίαζαν (ξεκινούσαν µάλιστα από αυτούς και µετά πήγαιναν στα γράµµατα) και οι προηγούµενες σχολικές γραµµατικές. Οι κατηγορίες, λοιπόν, θεωρούµε ότι είναι παντελώς αβάσιµες και ίσως σκόπιµα κινδυνολογικές και διχαστικές σε µια δύσκολη χρονική συγκυρία για τη χώρα µας και τον λαό της.  

                                                                                              *******
 
Για τους παραπάνω λόγους, ως ειδικοί επιστήµονες στον τοµέα της γλωσσολογίας και πανεπιστηµιακοί δάσκαλοι

Αναρωτιόµαστε πώς είναι δυνατόν µια εκπαιδευτικός που δεν παραδέχεται στοιχειώδεις αρχές της γλωσσικής επιστήµης, όπως είναι η διαφορά µεταξύ ήχων και γραµµάτων, βασιζόµενη σε παρανοήσεις και αβάσιµα συµπεράσµατα να αµφισβητεί την εγκυρότητα ενός διδακτικού εγχειριδίου, που έχει εγκριθεί από τους αρµόδιους φορείς της Πολιτείας και αποτελεί έργο ειδικών επιστηµόνων και το οποίο, ως δασκάλα, καλείται να διδάξει.  

Θεωρούµε θλιβερό το γεγονός ότι ένα άρθρο µε τόσο φτωχά, εσφαλµένα και αντιεπιστηµονικά επιχειρήµατα αναπαράγεται και να διαδίδεται άκριτα στο διαδίκτυο και στα Μ.Μ.Ε. και αναγορεύεται σε µείζον θέµα συζήτησης.

Επιβεβαιώνουµε την πέραν πάσης αµφιβολίας επιστηµονικά ορθή παρουσίαση των φωνηέντων της Νέας Ελληνικής στο νέο εγχειρίδιο. Ναι, κανένας γλωσσολόγος δεν αµφιβάλλει ότι η Νέα Ελληνική έχει 5 φωνήεντα, τους φθόγγους [α], [ε], [ι], [ο], [ου], οι οποίοι στον γραπτό λόγο αναπαρίστανται µε τα επτά γράµµατα της αλφαβήτου άλφα, έψιλον, ήτα, γιώτα, ύψιλον, όµικρον, ωµέγα και τους συνδυασµούς των γραµµάτων αυτών ως διψήφων.  

Καταδικάζουµε την ανάρµοστη στοχοποίηση και διαπόµπευση των συναδέλφων στο διαδίκτυο και την κατασυκοφάντηση του επιστηµονικού τους έργου µε ανυπόστατες κατηγορίες.

Ζητάµε, όπως γίνεται σε κάθε πολιτισµένη χώρα, η κρίση ενός επιστηµονικού έργου ή µιας επιστηµονικής άποψης ή ενός επιστηµονικού ζητήµατος να γίνεται µε βάση τεκµηριωµένες µεθόδους και αληθή επιχειρήµατα από τους ειδικούς στην οικεία επιστήµη. Έτσι λοιπόν, όπως για µια ασθένεια συµβουλευόµαστε τον «γιατρό», για τον σεισµό τον «σεισµολόγο», για ένα νοµικό ζήτηµα τον «δικηγόρο», για µια γεωργική καλλιέργεια τον «γεωπόνο», για ζητήµατα γλώσσας και γλωσσικής εκπαίδευσης, παρά το γλωσσικό µας αισθητήριο, είναι σκόπιµο να συµβουλευόµαστε τον «γλωσσολόγο».  

Υπογραφές

1. Ελένη Αγαθοπούλου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
2. Γεωργία Αγγουράκη, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Κύπρου
3. Αγγελική Αθανασιάδου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
4. 'Αρτεµις Αλεξιάδου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Στουτγκάρδης
5. Θεοδώρα Αλεξοπούλου, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Πανεπιστηµίου Cambridge
6. Έλενα Αναγνωστοπούλου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Κρήτης
7. 'Αννα Αναστασιάδη-Συµεωνίδη, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
8. Γιώργος Ανδρουλάκης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστηµίου Θεσσαλίας
9. Γιάννης Ανδρουτσόπουλος, γλωσσολόγος, Καθηγητής Πανεπιστηµίου Αµβούργου
10. Ελένη Αντωνοπούλου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
11. Σπύρος Αρµοστή, γλωσσολόγος, Ερευνητής Ανοικτού Πανεπιστηµίου Κύπρου
12. Αργύρης Αρχάκης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστηµίου Πατρών
13. Ευγενία Βασιλάκη, γλωσσολόγος, Λέκτορας Πανεπιστηµίου Θεσσαλίας
14. Σοφία Βασιλάκη, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια INALCO
15. Σπυριδούλα Βαρλοκώστα, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
16. Ιωάννης Βελούδης, γλωσσολόγος, Καθηγητής Α.Π.Θ.
17. Ράνια Βοσκάκη, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
18. Ζωή Γαβριηλίδου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια ∆.Π.Θ.
19. Ιωάννης Γαλαντόµος, γλωσσολόγος, Λέκτορας (υπό διορισµό) Πανεπιστηµίου Αιγαίου
20. Θανάσης Γεωργακόπουλος, γλωσσολόγος, Επισκέπτης Ερευνητής Humboldt Universität
21. Έφη Γεωργαλά, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Πανεπιστηµίου Γενεύης
22. Μαριάνθη Γεωργαλλίδου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Αιγαίου
23. Γεώργιος Γιαννάκης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Α.Π.Θ.
24. Αναστασία Γιαννακίδου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Σικάγο
25. Γιαννούλα Γιαννουλοπούλου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
26. ∆ιονύσης Γούτσος, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
27. Έλενα Γρίβα, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου ∆υτικής Μακεδονίας
28. Ρέα ∆ελβερούδη, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
29. Βασιλική ∆ενδρινού, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
30. Ελεωνόρα ∆ηµελά, γλωσσολόγος, ∆ιδάκτορας Πανεπιστηµίου Πατρών
31. Μαρία ∆ηµητρακοπούλου, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας
32. Πέτρος ∆ιατσέντος, γλωσσολόγος, Ερευνητής ATER, Πανεπιστήµιο Στρασβούργου
33. Αγγελική Ευθυµίου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια ∆.Π.Θ.
34. David Holton, γλωσσολόγος, Καθηγητής Πανεπιστηµίου Cambridge
35. Ειρήνη Θεοδωροπούλου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Qatar
36. Μαρία Θεοδωροπούλου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
37. Ευαγγελία Θωµαδάκη, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια ∆.Π.Θ.
38. ∆ήµητρα Θεοφανοπούλου-Κοντού, γλωσσολόγος, Οµότιµη Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
39. Μαρία Ιακώβου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
40. Σαβίνα Ιατρίδου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια M.I.T.
41. Brian D. Joseph, γλωσσολόγος, ∆ιακεκριµένος Καθηγητής, The Ohio State University
42. Εύβοια Καϊναδά, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Πανεπιστηµίου Ιωαννίνων, ∆ιδάσκουσα Τ.Ε.Ι. Πατρών
43. Μάρω Κακριδή-Φερράρι, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
44. Αλέξης Καλοκαιρινός, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστηµίου Κρήτης
45. Κωνσταντίνος Κακαρίκος, γλωσσολόγος, ∆ιδάκτορας Ε.Κ.Π.Α.
46. Σταύρος Καµαρούδης, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστηµίου ∆υτικής Μακεδονίας
47. Κώστας Κανάκης, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστηµίου Αιγαίου
48. Ιωάννα Κάππα, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Κρήτης
49. Ελένη Καραντζόλα, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Αιγαίου
50. Πέτρος Καρατσαρέας, γλωσσολόγος, ∆ιδάκτορας Πανεπιστηµίου Cambridge
51. Ρεγγίνα Καρούσου-Φωκά, γλωσσολόγος, Λέκτορας Πανεπιστηµίου Cambridge
52. Μαριλένα Καρυολαίµου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Κύπρου
53. ∆ήµητρα Κατή, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
54. Γεωργία Κατσιµαλή, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Κρήτης
55. Μαριάννα Κατσογιάννου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Κύπρου
56. Γεωργία Κατσούδα, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Γ΄, Ακαδηµία Αθηνών
57. Αξιώτης Κεχαγιάς, γλωσσολόγος, ∆ιδάκτορας/Ερευνητής University College London
58. Μαριάννα Κονδύλη, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Πατρών
59. Βάλια Κορδώνη, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Saarland
60. Σταυρούλα Κούστα, γλωσσολόγος, ∆ιδάκτορας Πανεπιστηµίου Cambridge
61. Ελίζα Κουτούπη-Κητή, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
62. ∆ηµήτριος Κουτσογιάννης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Α.Π.Θ.
63. Σταµατία Κουτσουλέλου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
64. ∆ήµητρα Λαζαρίδου-Χατζηγώγα, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Queen Mary University of London
65. Σοφία Λαµπροπούλου, γλωσσολόγος, Λέκτορας Πανεπιστηµίου Λίβερπουλ
66. Χρυσούλα Λασκαράτου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
67. 'Αγγελος Λέγγερης, γλωσσολόγος, Ερευνητής Α.Π.Θ.
68. Winfried Lechner, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
69. Μαρίκα Λεκάκου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Ιωαννίνων
70. Peter Mackridge, γλωσσολόγος, Οµότιµος Καθηγητής Πανεπιστηµίου Οξφόρδης
71. Μαριάνθη Μακρή-Τσιλιπάκου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
72. Χριστίνα Μανουηλίδου, γλωσσολόγος, Λέκτορας Πανεπιστηµίου Πατρών
73. Θεόδωρος Μαρίνης, γλωσσολόγος, Καθηγητής Πανεπιστηµίου Reading
74. Γεώργιος Μαρκόπουλος, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
75. Θοδωρής Μαρκόπουλος, γλωσσολόγος, Λέκτορας (υπό διορισµό) Πανεπιστηµίου Πατρών
76. Βασιλική Μάρκου, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Κ.Ε.Γ.
77. Σοφία Μαρµαρίδου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
78. Μαρία Μαστροπαύλου, γλωσσολόγος, Λέκτορας Πανεπιστηµίου Ιωαννίνων
79. ∆ηµήτρης Μαυρέας, γλωσσολόγος, ∆ιδάκτορας Γλωσσολογίας Ε.Κ.Π.Α.
80. ∆ήµητρα Μελισσαροπούλου, γλωσσολόγος, ∆ιδάσκουσα Πανεπιστηµίου Πατρών & Ανοικτού Πανεπιστηµίου Κύπρου
81. Jason Merchant, γλωσσολόγος, Καθηγητής Πανεπιστηµίου Σικάγο
82. Γιώργος Μικρός, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
83. ∆ηµήτρης Μιχελιουδάκης, γλωσσολόγος, ∆ιδάκτορας Πανεπιστηµίου Cambridge
84. Αµαλία Μόζερ, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
85. Σπύρος Μοσχονάς, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
86. Ευδοκία Μπαλάση, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
87. Μαρία Μπαλτατζάνη, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Ιωαννίνων
88. Σπυριδούλα Μπέλλα, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
89. Θεόδωρος Μωυσιάδης, γλωσσολόγος, Ερευνητής, Κέντρο Λεξικολογίας
90. Tώνια Νενοπούλου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια, Α.Π.Θ.
91. Βασιλική Νικηφορίδου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
92. Κατερίνα Νικολαΐδου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
93. Καλοµοίρα Νικολού, γλωσσολόγος, Λέκτορας (υπό διορισµό) Πανεπιστηµίου Αιγαίου
94. Κώστας ∆. Ντίνας, γλωσσολόγος, Καθηγητής Πανεπιστηµίου ∆υτικής Μακεδονίας
95. Γιώργος Ι. Ξυδόπουλος, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστηµίου Πατρών
96. ∆έσποινα Παπαδοπούλου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
97. ∆ηµήτρης Παπαζαχαρίου, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστηµίου Πατρών
98. Γεώργιος Παπαναστασίου, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Α.Π.Θ. & ∆ιευθυντής του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών
99. Φοίβος Παναγιωτίδης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστηµίου Κύπρου
100. 'Αννα Παναγιώτου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Κύπρου
101. Ελένη Παναρέτου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
102. Νίκος Παντελίδης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
103. Ευάγγελος Β. Πετρούνιας, γλωσσολόγος, Οµότιµος Καθηγητής Α.Π.Θ.
104. Περικλής Πολίτης, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής, Α.Π.Θ.
105. Απόστολος Πούλιος, γλωσσολόγος, ∆ιδάκτορας Α.Π.Θ.
106. Μαρία Πουλοπούλου, γλωσσολόγος, Ε.Ε.∆Ι.Π. Πανεπιστηµίου Κρήτης
107. Όλγα Προφίλη, γλωσσολόγος, ∆ιδάκτορας Πανεπιστηµίου της Grenoble
108. Αγγελική Ράλλη, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Πατρών
109. Ανθή Ρεβυθιάδου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
110. 'Αννα Ρούσσου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Πατρών
111. Ειρήνη Σανουδάκη, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Πανεπιστηµίου Bangor
112. Σωτηρία Σβώρου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια San Jose State University
113. Ευστάθιος Σελίµης, γλωσσολόγος, Επιστ. Συνεργάτης ΑΤΕΙ Καλαµάτας, ∆ιδάσκων Ε.Κ.Π.Α. & Ερευνητής Κ.Ε.Γ.
114. Μαρία Σηφιανού, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α
115. Γιώργος Σπαθάς, γλωσσολόγος, Ερευνητής Πανεπιστηµίου Στουτγκάρδης
116. Βασίλειος Σπυρόπουλος, γλωσσολόγος, Λέκτορας Ε.Κ.Π.Α.
117. Αναστασία Στάµου, γλωσσολόγος, Λέκτορας Πανεπιστηµίου ∆υτικής Μακεδονίας
118. 'Αννα Σφακιανάκη, γλωσσολόγος, ∆ιδάκτορας Α.Π.Θ. 119. Αλέξανδρος Τάντος, γλωσσολόγος, Λέκτορας (υπό διορισµό) Α.Π.Θ.
120. Μαρίνα Τερκουράφη, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Illinois at Urbana-Champaign
121. Αρχόντω Τερζή, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Τ.Ε.Ι. Πάτρας
122. Μαρίνα Τζακώστα, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Κρήτης
123. ∆ήµητρα Τζανιδάκη-Kreps, γλωσσολόγος, ∆ιδάσκουσα Πανεπιστηµίου Reading
124. Νίνα Τοπιντζή, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Λειψίας
125. Αναστάσιος Τσαγγαλίδης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Α.Π.Θ.
126. Ιάνθη Μαρία Τσιµπλή, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
127. Σταυρούλα Τσιπλάκου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ανοικτού Πανεπιστηµίου Κύπρου
128. Αγγελική Τσόκογλου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
129. Συµεών Τσολακίδης, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστηµίου Frederick
130. Γιώργος Τσούλας, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστήµιου York
131. Σάββας Τσοχατζίδης, γλωσσολόγος, Καθηγητής Α.Π.Θ.
132. Κατερίνα Φραντζή, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Αιγαίου
133. Γεωργία Φωτιάδου, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Α.Π.Θ.
134. Ανθή Χαϊδά, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Ε.Κ.Π.Α.
135. Χριστόφορος Χαραλαµπάκης, γλωσσολόγος, Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
136. Σωφρόνης Χατζησαββίδης, γλωσσολόγος, Καθηγητής Α.Π.Θ.
137. ∆έσποινα Χειλά-Μαρκοπούλου, γλωσσολόγος, Οµότιµη Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
138. Μαρία Χονδρογιάννη, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστηµίου Westminster
139. Μάριος Χρύσου, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
140. Αγγελική Ψάλτου-Joycey, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Α.Π.Θ. & Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρίας Εφαρµοσµένης Γλωσσολογίας
« Last Edit: 15 Jul, 2012, 14:01:10 by wings »



spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 827349
    • Gender:Male
  • point d’amour
Για οργανωμένο σχέδιο διάλυσης της γραμματικής και της γλώσσας, που «γίνεται με 'επιστημονική' υποστήριξη βαρέος πυροβολικού 140 πανεπιστημιακών», κάνει λόγο ο Βύρων Πολύδωρας, αναφερόμενος στο θέμα που έχει προκύψει με το βιβλίο της Γραμματικής της Ε' και ΣΤ' τάξης του δημοτικού.
http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231205320


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 827349
    • Gender:Male
  • point d’amour
Για «ανυπόστατους αστικούς μύθους» μιλούν οι συγγραφείς της Γραμματικής της Ε'-Στ' Δημοτικού

Εξάλλου, μετά την τεκμηριωμένη ανακοίνωση του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας δια του προέδρου του, καθηγητή κ. Καζάζη, μετά τις εύστοχες παρεμβάσεις του καθηγητή κ. Μπαμπινιώτη, αλλά κυρίως μετά τη λεπτομερέστατη και εμπεριστατωμένη τοποθέτηση 140 έγκριτων συναδέλφων γλωσσολόγων, στην οποία ανασκευάζονται ένα προς ένα τα ψευδοεπιχειρήματα της συντάκτριας του άρθρου, δε μένουν περιθώρια αμφισβήτησης ότι το θέμα δεν υφίσταται.

Το μόνο ουσιαστικό ερώτημα που μένει ανοιχτό, το μόνο που πρέπει να μας απασχολήσει όλους σοβαρά -και μάλιστα στις παρούσες πολύ δύσκολες περιστάσεις που περνάει η χώρα μας- είναι σε τι εκδηλώσεις υστερίας μπορεί να οδηγήσει ο συνδυασμός βαθιάς άγνοιας, ελλιπούς ενημέρωσης και άκρατου φανατισμού.

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231205560




spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 827349
    • Gender:Male
  • point d’amour
της Μαριάννας Κατσογιάννου

Όταν έχεις άγνοια για κάτι, εύκολα βρίσκεται κάποιος επιτήδειος να την εκμεταλλευτεί: να σε κλέψει στο ζύγι, να το σκάσει με την προίκα σου, να σε πείσει να τον ψηφίσεις… κοντολογίς να σου πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Αυτό ισχύει για όλους μας. Όταν μάλιστα πρόκειται για θέμα που μας «πονάει», που σχετίζεται με κάποια ανάγκη ή ευαισθησία, τότε γινόμαστε πιο ευάλωτοι σε κάθε είδους τερτίπια, νομικά, λεκτικά, εμπορικά… και είναι ακόμα πιο εύκολο να πέσουμε θύματα απάτης.

Κάτι τέτοιο γίνεται συχνά μ’ ένα θέμα για το οποίο ενδιαφερόμαστε όλοι, άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο, πάντως όλοι το νιώθουμε δικό μας. Εννοώ το πολλαπλά σημαντικό ζήτημα της γλώσσας που και μέρος της ταυτότητάς μας αποτελεί και την ποιότητα της επικοινωνίας μας καθορίζει και σε στενή σύνδεση βρίσκεται με το, πανθομολογούμενο πλέον, έλλειμμα εθνικής πολιτικής στα θέματα παιδείας (και όχι μόνο). Δεν θα επαναλάβω την πρόσφατη συζήτηση γύρω από τα φωνήεντα, τα σύμφωνα και τις διφθόγγους, γιατί πιστεύω ότι έχει διεξαχθεί σε ένα παραπλανητικό πλαίσιο που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πριν πάρουμε οποιαδήποτε θέση.

Η πλάνη (ή μήπως πρόκειται για απάτη;) που με απασχολεί βασίζεται στην άγνοια της ιστορίας. Όπως γίνεται παντού, βρίσκονται μερικοί «επιτήδειοι» να επωφεληθούν από το γεγονός ότι δεν είμαστε όλοι ειδικοί σε όλα και επομένως υπάρχουν πράγματα που αναγκαστικά δεν γνωρίζουμε. Για να στηρίξουν τις απόψεις τους αποκαλύπτουν ένα μέρος της αλήθειας που, αποκομμένο από το πλαίσιό του, φαντάζει πειστικό. Ένα απλό παράδειγμα για να το καταλάβουμε καλύτερα: διαμαρτύρονται κάποιοι ότι, επειδή καταργήθηκαν οι τόνοι και τα πνεύματα, η ελληνική γλώσσα έχασε ένα μέρος από τις εκφραστικές της δυνατότητες. Το τι ακριβώς σημαίνει «εκφραστική δυνατότητα» και πώς μπορεί να χαθεί δεν είναι απολύτως σαφές, αλλά δεν πειράζει, μία πομπώδης ρητορική σε συνδυασμό με το συναισθηματικό φορτίο του θέματος είναι αρκετή για να μας πείσει. Με έναν όρο όμως, να μην έχουμε τις απαραίτητες γνώσεις.

Γιατί τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορεί να πιστέψει κάποιος που γνωρίζει την ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Η πραγματικότητα είναι ότι τα αρχαία ελληνικά δεν είχαν ούτε τόνους, ούτε πνεύματα, ούτε καν διάκριση σε πεζά και κεφαλαία γράμματα: θα έχετε παρατηρήσει ότι όλες οι επιγραφές στα μουσεία και στους αρχαιολογικούς χώρους είναι γραμμένες με κεφαλαία. Στην Αθήνα του 500 π.Χ. δεν έγραφαν Ἔδοξεν τῇ βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ αλλά ΕΔΟΧΣΕΝ ΤΕΙ ΒΟΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟΙ ΔΕΜΟΙ. Και βεβαίως η προφορά της φράσης ήταν εντελώς διαφορετική από τη σημερινή. Τις λεπτομέρειες θα χρειαζόμαστε αρκετές σελίδες (ή ώρες) για να τις εξηγήσουμε, η ουσία όμως είναι ότι κάποια στιγμή, οι διαφορές στην προφορά έγιναν τόσο πολλές που οι άνθρωποι δεν μπορούσαν πια να διαβάσουν εύκολα τα αρχαία κείμενα. Και τότε ήταν που εφηύραν τους τόνους και τα πνεύματα. Γύρω στα 200 π.Χ. στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, τα σημαδάκια αυτά ήταν το «σκονάκι» που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι ως βοήθημα επειδή δεν ήξεραν πια πώς να προφέρουν τις λέξεις με τον παλιό τρόπο. Καμία σχέση με την κλασική ελληνική της Αθήνας του Περικλή!

Προσοχή, αυτά που γράφω δεν αποτελούν τοποθέτηση υπέρ ή κατά του πολυτονικού. Η μόνη μου θέση είναι ότι πριν επιλέξει κανείς, καλό είναι να γνωρίζει την ιστορική αλήθεια για να μην βασίζει τις αποφάσεις του σε επιστημονικοφανείς (και αν) φαιδρότητες.

Δεν θα ήθελα να προχωρήσω σε πιο περίπλοκα ζητήματα γραμματικής, τουλάχιστον όχι προς το παρόν. Κι αυτό επειδή ο στόχος μου δεν είναι να διδάξω σε κανέναν τι συμβαίνει με τους τόνους, τα πνεύματα και την ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Το μόνο που θεωρώ σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι να ξεκαθαρίσει το τοπίο ως προς το τι θα πει παραπλάνηση και πόσο εύκολο είναι να εκμεταλλευτεί κάποιος την καλή μας πίστη και να μας παρασύρει σε λανθασμένα συμπεράσματα, είτε επειδή ο ίδιος έχει πέσει θύμα πλάνης, είτε επειδή η ημιμάθεια, σε συνδυασμό με λίγο θράσος μπορεί να κάνει θαύματα μετατρέποντας τα φύκια σε μεταξωτές… διφθόγγους.

______________________________________

*Δεν πρόκειται για λάθος, η λέξη δίφθογγος ήταν θηλυκού γένους μέχρι πολύ πρόσφατα. Τη διάλεξα ειδικά για να σας πείσω ότι οι αλλαγές στη γλώσσα δεν σημαίνουν απαραίτητα κάποιου είδους ξεπεσμό: το πρόβλημα δεν είναι αν χρησιμοποιώ το ουσιαστικό δίφθογγος ως αρσενικό ή θηλυκό, αλλά αν γνωρίζω τι σημαίνει (αυτό σας το προτείνω για άσκηση στο σπίτι).


Πηγή: http://new-deal.gr/BIG-new-Deal/99-BIG-new-Deal/6366-%CE%A6%CE%A5%CE%9A%CE%99%CE%91-%CE%93%CE%99%CE%91-%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%A9%CE%A4%CE%95%CE%A3-%CE%94%CE%99%CE%A6%CE%98%CE%9F%CE%93%CE%93%CE%9F%CE%A5%CE%A3
« Last Edit: 21 Jul, 2012, 17:32:38 by wings »


lefty

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 987
    • Gender:Female
Χτες το βράδυ είδα για λίγα λεπτά μια εκπομή σ' ένα μικρό κανάλι όπου ο παρουσιαστής συνέχαιρε την δασκάλα για το κείμενό της, έπνεε τα μένεα εναντίον των 140 που υπογράφουν την απάντηση, και είπε κάτι σε στυλ «Φέρτε μου εδώ και τους 140 να τους κολλήσω στον τοίχο, τον έναν μετά τον άλλον» (με τις γνώσεις του, επειδή εκείνοι είναι αδαείς). CSI έψαχνα, σε κωμωδία κατέληξα.


mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Μάλλον σε ιλαροτραγωδία κατέληξες!
« Last Edit: 20 Jul, 2012, 18:24:03 by mavrodon »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72654
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Η αλήθεια περί φθόγγων, φωνηέντων και συμφώνων

Του Θεόφιλου Βαμβάκου*

Επειδή έγινε πολύς ντόρος με την... αποκάλυψη ότι η Γραμματική της Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού εξαφάνισε και έφαγε για κολατσιό... τρία φωνήεντα και δύο σύμφωνα, πρέπει να τονιστούν τα εξής νηφάλια προς αποκατάσταση της αλήθειας.

Η Γραμματική της Ε' και ΣΤ' Δημοτικού εμφανίζει πέντε φθόγγους (διακριτούς ήχους) φωνηέντων /a/, /e/, /i/, /o/, /u/ που παράγει το ελληνικό στόμα, σε αγαστή συνύπαρξη με τα γνωστά επτά (7) φωνήεντα α, ε, η, ι, ο, υ, ω. Οι πέντε (5) αυτοί φθόγγοι δεν είναι τίποτε άλλο παρά αφενός οι μόνο τέσσερις (4) διακριτοί φθόγγοι των επτά (7) φωνηέντων και αφετέρου ο φθόγγος του «ου».

H ίδια Γραμματική εμφανίζει τους εξής δεκαοκτώ φθόγγους (διακριτούς ήχους) συμφώνων που παράγει το ελληνικό στόμα: /k/, /p/, /t/, /g/, /b/, /d/, /n/, /m/, /s/, /z/, /r/, /l/, /θ/, /f/, /x/, /δ/, /v/, /γ/. Ναι, το ελληνικό στόμα παράγει και /d/ και /b/ και /g/. Χρησιμοποιώ τόσο για τους φθόγγους φωνηέντων όσο και για τους φθόγγους συμφώνων λατινικά (και τρία ελληνικά) γράμματα διότι το παρόν περιβάλλον δεν είναι σχολικό βιβλίο ώστε να μπορούν να ισχυριστούν οι διαμαρτυρόμενοι ότι… αφελληνίζεται ο τρυφερός μαθητής, αλλά είναι κείμενο προς κατά τεκμήριο ώριμους πολίτες οι οποίοι όμως πρέπει να πληροφορηθούν ότι υπάρχει το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο (International Phonetic Alphabet, IPA) με το οποίο αποδίδονται στο χαρτί οι φθόγγοι και οι προφορές όλων των γλωσσών του κόσμου, άρα και της Κοινής Νεοελληνικής (πρωτοπόρο σ’ αυτό το θέμα με την προφορά των ελληνικών λημμάτων είναι το ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών).

Το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο περιέχει προφανώς και τους ακραιφνώς ελληνικούς φθόγγους /γ/, /δ/ και /θ/, άρα δεν είναι αυτό που θα μας… αφελληνίσει. Τα ξ και ψ, που ισχυρίζονται οι διαμαρτυρόμενοι ότι αφαιρέθηκαν από τα σύμφωνα, απλώς δεν αφαιρέθηκαν! Υπάρχουν μια χαρά στα σύμφωνα, που παραμένουν 17 και είναι τα β, γ, δ, ζ, θ, κ, λ, μ, ν, ξ, π, ρ, σ, τ, φ, χ, και ψ. Δεν υπάρχουν όμως στους παραπάνω φθόγγους συμφώνων διότι απλούστατα δεν υπάρχει «αυτόνομος» φθόγγος ούτε /ξ/ ούτε /ψ/! Τα ξ και ψ δομούνται ηχητικά με δύο φθόγγους το καθένα. Το ξ με τους διαδοχικούς φθόγγους /κ/ και /s/ και το ψ με τους διαδοχικούς φθόγγους /p/ και /s/.

*Ο κ. Θεόφιλος Βαμβάκος είναι διπλ. Μ-Η μηχανικός ΕΜΠ και δημιουργός της ομάδας «ΓΛΩΣΣΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ» στο Facebook.


Πηγή: εφημερίδα Καθημερινή
« Last Edit: 21 Jul, 2012, 17:30:38 by wings »
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


valeon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 13956
    • Gender:Male
  • Κώστας Βαλεοντής <Φυσική, Tηλ/νίες, ΙΤ, Ορολογία>
Επειδή τα μέλη του Translatum δεν είναι το "ευρύ κοινό" ούτε οι μαθητές του δημοτικού, για να πρέπει να "απλοποιηθούν" οι έννοιες για να γίνουν κατανοητές, επισημαίνω τα ακόλουθα:

1. Αυτά που αναφέρονται στο εν λόγω βιβλίο γραμματικής ως φθόγγοι αναφέρονται ως φθόγγοι και στη Γραμματική Τριανταφυλλίδη. Αυστηρά, όμως, δεν πρόκειται για φθόγγους, αλλά για φωνήματα, δηλαδή για στοιχειώδεις γλωσσικές μονάδες που έχουν εννοιολογικά διαφοροποιητική αξία· αυτό το επισημαίνουν οι συγγραφείς του νέου βιβλίου σε σημείωσή τους (Σημείωση 1 της σελ.34), αλλά εν γνώσει τους τους αποκαλούν και τους συμβολίζουν ως φθόγγους. Δύο φθόγγοι των οποίων η εναλλαγή στο ίδιο γλωσσικό περιβάλλον δεν προκαλεί αλλαγή στην σημασία θεωρούνται το ίδιο φώνημα. Οι φθόγγοι αυτοί λέγονται αλλόφωνα.

2. Οι φθόγγοι συμβολίζονται μέσα σε αγκύλες [...], ενώ τα φωνήματα ανάμεσα σε δύο δεξιοπλαγίες /.../.

3. Παρακάτω δίνονται τα φωνήματα και οι φθόγγοι της Κοινής Νεοελληνικής (το κάθε φώνημα σε αντιστοιχία με τα αλλόφωνά του). Στις παρενθέσεις που ακολουθούν δίνεται από ένα παράδειγμα λέξης με το κάθε αλλόφωνο και έντονα τυπωμένο το γράμμα με το οποίο αυτό παριστάνεται στην γραφή)

Φωνήματα  –  φθόγγοι της Κοινής Νεοελληνικής

Φωνήεντα
/a/  –  [a]  (Παράδειγμα: άλογο)
/e/  –  [e]  (Παραδείγματα: ελέφαντας, αιώνας)
/i/   –  [ i ]  (Παραδείγματα: ίνα, ήτα, ύπνος, εικόνα, οίκος, υιός)
/o/  –  [ o ]  (Παραδείγματα: πόνος, κώνος)
/u/  –  [ u ]  (Παράδειγμα: ουρανός)

Σύμφωνα
/v/  –  [v]                (Παραδείγματα: εβδομάδα, αλλά και ευδαιμονία)
/γ/  –  [γ], [j]           (Παραδείγματα: γάτα, γυναίκα)
/δ/  –  [δ]                (Παράδειγμα: δομή)
/z/  –  [z]                (Παραδείγματα: ζωή, άσμα)
/θ/  –  [θ]               (Παράδειγμα: θέλω)
/k/  –  [k], [c]          (Παραδείγματα: κάνω, κύμα)
/l/   –  [l], [ʎ]          (Παραδείγματα: λαβή, λίμα)
/m/ –  [m]              (Παράδειγμα: μάνα)
/n/  –  [n], [ɲ], [ŋ]   (Παραδείγματα: νάνος, νιάτα, άγχος
/p/  –  [p]              (Παράδειγμα: πανω)
/r/   –  [r]              (Παράδειγμα: ραβω)
/s/   –  [ s ]              (Παράδειγμα: σημείο
/t/   –  [t]              (Παράδειγμα: τιμή)
/f/   –  [f]              (Παράδειγμα: φήμη)
/χ/  –  [χ], [ç]         (Παραδείγματα: χαρά, χέρι)

/g/  –  [g], [ɟ]         (Παραδείγματα: γκάφα και έγκαυμα, γκέτο και άγγελος)
/b/  –  [ b ]             (Παραδείγματα: μπάρα και έμπορος)
/d/  –  [d]             (Παραδείγματα: ντάμα και έντιμος)
/ʦ/  –  [ʦ]             (Παράδειγμα: τσακώνω)
/ʣ/ –  [ʣ]             (Παράδειγμα: τζάμι)

Για τα δύο τελευταία οι γνώμες των γλωσσολόγων διίστανται, αν είναι απλοί φθόγγοι ή αποτελούνται από δύο φθόγγους το καθένα δηλαδή: ʦ = t + s και ʣ = d + z. Προσωπικά – επειδή έχω ασχοληθεί με την άκουστική και την φωνητική και φωνολογία της νεοελληνικής – είμαι με το μέρος εκείνων που τα θεωρούν ως ενιαίους φθόγγους με το αγγλικό όνομα affricates (ελληνικό: προστριβόμενα).


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72654
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Να διευκρινίσω ότι στο κείμενο του Θεόφιλου στην Καθημερινή σκόπιμα μετέτρεψα τις αγκύλες σε δεξιοπλαγίες για να μην έχουμε πρόβλημα με τη μορφοποίηση του κειμένου στο φόρουμ.
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


valeon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 13956
    • Gender:Male
  • Κώστας Βαλεοντής <Φυσική, Tηλ/νίες, ΙΤ, Ορολογία>
Το είδα, Βίκυ :-)
Αλλά αυτά που λέει φθόγγους η γραμματική (και οι παλιές και η καινούργια), στα οποία αναφέρεται και ο Θεόφιλος, είναι στην ουσία τα φωνήματα. Επομένως, ο συμβολισμός με τις δεξιοπλαγίες είναι σωστός προκειμένου για φωνήματα. Δεν είναι βέβαια ίδιος με τον συμβολισμό του βιβλίου που τα έχει σε αγκύλες, ενώ είναι ίδιος με τον συμβολισμό του Διεθνούς Φωνητικού Αλφαβήτου (ΙΡΑ), γιατί το ΙΡΑ αναφέρεται σε φθόγγους, δεδομένου ότι περιλαμβάνει και τα αλλόφωνα.

Το ότι οι αγκύλες δημιουργούν πρόβλημα μορφοτύπησης το έχω υποστεί!... Για να μπορέσω να δείξω σε αγκύλες τα  i , b, u και s χρειάστηκε να προσθέσω – μέσα στην αγκύλη – από ένα διάστημα πριν και μετά από αυτά, γιατί αλλιώς η μορφοτύπηση του κειμένου τα εξελάμβανε ως διακόπτες: i : italics, b: bold, u: underline και s: strikethrough!...
(Πενία τέχνας κατεργάζεται :-))


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72654
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ναι, είδα την επινόησή σου και θα την ακολουθήσω την επόμενη φορά που θα χρειαστεί, Κώστα. :-)

Όσο για τις δεξιοπλαγίες, ήξερα ότι είναι σωστές γιατί έτσι είχα διδαχτεί τα φωνήματα στο πανεπιστήμιο.
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Σχετικό είναι και το άρθρο του Παντελή Μπουκάλα στην Καθημερινή της περασμένης Κυριακής με τίτλο: Πήραν την Πόλη, πήραν και το ωμέγα (βλ. http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_22/07/2012_489848).


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72654
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou

dimace

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2058
    • Gender:Male
  • Dimitris Nawas
Βλέποντας την ατέλειωτη λίστα των γλωσσολόγων, κατάλαβα γιατί η Ελληνική γλώσσα πήγε στο διάβολο κι ακόμη παραπέρα. Βλέποντας κι άλλους "ειδικούς" να ασχολούνται σοβαρά με ένα ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ζήτημα, συνειδητοποίησα το έλλειμα της παιδείας μας. 'Οσο για τους "εφευρέτες" (με σκοπό την κακή δημοσιότητα και τίποτα άλλο) της νέας γλωσσικής κουλτούρας, ουδέν σχόλιο.

*Χίλιες φορές τα "ελληνικά" του Σφραντζή, από δαύτα που διαβάζω δεξιά κι αριστερά και θυμίζουν ακρωτηριασμένο πτώμα. Δε με πειράζει το λάθος. Ούτε το πείραμα (έστω ανεπιτυχές) με σκοπό τη δημιουργία. Με πειράζει η φτώχια, η μιζέρια και η ανέξοδη έκπτωση σε αξίες που κάποιοι, πολύ καλύτεροί μας, μάς παρέδωσαν για να τις φυλάξουμε και όχι να τις σκυλέψουμε.   
South Africa (1961-1994) presidents: Charles Swat, Jozua Naude, Jacobus Fouche, Johannes de Klerk, Nicolaas Diederichs, Marais Viljoen, Balthazar Vorster,  Pieter Botha, Chris Heunis, Frederik de Klerk.


 

Search Tools