Ιδιωτική ή Δημόσια ασφάλεια υγείας / ασφάλιση υγείας;

ragnaroc · 54 · 28381

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 824608
    • Gender:Male
  • point d’amour

mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Έτσι χάνεται χρόνος ασφάλισης και με τα νέα μέτρα θα πρέπει να συμπληρωθούν 40 έτη.



xerola

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 625
Ναι, αλλά αυτό μπορείς εσύ λόγω μισθωτής εργασίας, δεν ξέρω αν μπορούν οι αμιγώς ελεύθεροι επαγγελματίες.
Οι μη μισθωτοί δε θα εισπράξουν ταμείο ανεργίας φυσικά αν διακόψουν τις εργασίες τους ή μπουν σε αδράνεια, αλλά σίγουρα θα αποφύγουν το  ΤΕΒΕ για όσο διάστημα το κάνουν αυτό. Ο καθένας δικαιούται να διακόπτει και να ξαναρχίζει όποτε θέλει τις εργασίες του υπό τις νόμιμες προϋποθέσεις. Ελεύθερη οικονομία έχουμε.
Όσο για το ότι χάνεται χρόνος ασφάλισης, ανέπτυξα το σκετπικό μου πιο πάνω, ότι αξίζει να πληρώνει όσο το δυνατόν λιγότερα κανείς σε ασφαλιστικά ταμεία και να επενδύει αλλού τα χρήματά του. Ειδικά για τη δική μου ομάδα των 37αρηδων που δεν έχουν πάνω από 10 χρόνια ασφάλισης αυτό, με τα νέα μέτρα, καθίσταται μονόδρομος διότι θα καταλήξουν να βγουν στη σύνταξη στα 75 τους και να πάρουν 500ευρώ το μήνα ενώ θα έχουν πληρώσει ένα σκασμό λεφτά στα ταμεία για 30 χρόνια. Εκτός αυτού για πολλούς είναι μια ανακούφιση να γλιτώσουν αυτά τα χρήματα για ένα διάστημα τώρα με την κρίση που υπάρχει στην αγορά και τις καθυστερήσεις πληρωμών. Γενικά είμαι απαισιόδοξη και θεωρώ ότι πρέπει πλέον ο καθένας να αναλάβει την ευθύνη του εαυτού του για το μέλλον και να μην ελπίζει σε κρατικές παροχές κλπ


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 824608
    • Gender:Male
  • point d’amour
Εννοείς δηλαδή να γράφεται άπαξ ετησίως για κανένα μήνα, να εκδίδει τα σχετικά τιμολόγια για το σύνολο του έτους και να ξανακλείνει; Τόσο απλό είναι;



xerola

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 625
Κάπως έτσι...Το ψάχνω και θα ενημερώσω σχετικά. Προς το παρόν δεν είχα κανένα πρόβλημα με τη διακοπή που έκανα και ο λογιστής μου είπε ότι μπορώ να κάνω νέα έναρξη όποτε το θελήσω. Φυσικά, δε γνωρίζω πόσο συχνά μπορεί να επαναλαμβάνεται αυτό αλλά έχω πρόθεση να το ερευνήσω πολύ σοβαρά διότι θεωρώ ότι τα υπέρογκα ποσά που ζητάει ο ΟΑΕΕ είναι τελείως χαμένα λεφτά. Eπίσης, σκοπεύω να ερευνήσω το θέμα της έναρξης εργασιών σε άλλη χώρα της Ευρώπης ώστε να ενταχθώ σε κάποιο πιο υγιές σύστημα δημόσιας ασφάλισης ως ευρωπαίος ελεύθερος επαγγελματίας.
Με την ευκαιρία να ενημερώσω ότι κλείνοντας τα βιβλία μου υπέβαλα εκκαθαριστικές ΦΠΑ για το 2010 και φέτος θα πρέπει να υποβληθούν διαφορετικές εκκαθαριστικές για κάθε διαφορετικό ποσοστό ΦΠΑ, δηλαδή από 1.1.10 ως 19.3.10 (για ΦΠΑ 19%) από 19.3.10 ως ?/7/10 για ΦΠΑ 21%, από ?/7/10 ως 31/12 για ΦΠΑ 23% κλπ.
« Last Edit: 18 Jun, 2010, 12:54:08 by xerola »


Λευτέρης

  • Semi-Newbie
  • *
    • Posts: 5
Καλησπέρα σας,

Είμαι ασφαλιστικός σύμβουλος της Εθνικής Ασφαλιστικής. Βρήκα τυχαία το thread αυτό και καταλαβαίνοντας απόλυτα τους προβληματισμούς σας θεώρησα σωστό να σας εκφράσω τη άποψή μου.

Φαντάζομαι πως έχετε ακούσει τις εκφράσεις "το φτηνό είναι το πιο ακριβό" και "ότι πληρώνεις παίρνεις". Η Aspis και πιο συγκεκριμένα ο Ψωμιάδης έκανε το εξής απλό, μείωσε τόσο ασφάλιστρα ώστε να προσελκύσει κόσμο στην εταιρία του χωρίς να έχει κάνει σωστό υπολογισμό του κινδύνου (κίνδυνο ονομάζουμε τις περιπτώσεις που θα χρειαστεί να δωθεί αποζημίωση). Το φυσικό επόμενο ήταν να έχει περισσότερα έξοδα απο έσοδα με αποτέλεσμα να κλείσει. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο έκλεισαν και οι άλλες ασφαλιστικές εταιρίες του κλάδου αυτοκινήτων. Όταν μιλάμε για αυτοκίνητα όμως το κακό είναι "μικρό", κουτσά στραβά υπάρχει και το επικουρικό και όπως και να'χει στη τελική το αυτοκίνητο είναι κάτι άψυχο. Όταν μιλάμε για τον κλάδο ζωής όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά. Η ζημιά που έκανε η Ασπίδα (και η κάθε Ασπίδα) στους ασφαλισμένους της είναι ανεπανόρθωτη, κατα τη διάρκεια λειτουργίας της κάποιοι αρωστήσανε, για παράδειγμα κάποιοι πάθαν καρκίνο. Ποιά ασφαλιστική θα δεχτεί αυτούς τους ανθρώπους; Καμία. Δυστυχώς τώρα είναι ξεκρέμαστοι και καλούνται να πληρώσουν το κόστος της θαραπείας τους από τη τσέπη τους και την όποια συμβολή του ταμείου, αν υπάρχει. Γι αυτό λοιπόν η επιλογή της εταιρίας τόσο στον κλάδο ζωής όσο και στον κλάδο αυτοκινήτων πρέπει να γίνεται με γνώμονα την υπόσταση της εταιρίας και όχι την τιμή του ασφαλίστρου. Άλλο πράγμα είναι να αγοράσεις ένα παντελόνι των 10 ευρώ από τη λαϊκή και μέσα σε 2 μήνες να έχει μαζέψει, να έχει ξεβάψει, να του έχουν φύγει οι ραφές και ναι είναι για πέταμα και άλλο πράγμα είναι να αγοράσεις ένα με 100 ευρώ και να σου κρατήσει 2, 3 ή παραπάνω χρόνια και να το φοράς και να το χαίρεσαι. Σε βάθος χρόνου φαίνεται ξεκάθαρα πως το φτηνό είναι όντως το πιο ακριβό. Δυστηχώς όμως είμαστε της "αρπαχτής" χωρίς να υπολογίζουμε τον κίνδυνο πως αυτό που φένεται να συμφέρει σήμερα ενδεχομένως να χρειαστεί να το πληρώσουμε ξανά και ξανά.

Όσο αφορά το θέμα των κρατικών ταμείων. Οι μελέτες που δείχνουν το σημερινό πρόβλημα έχουν γίνει..  πότε λέτε;   20 χρόνια πριν. Όταν όμως μιλάγανε αυτοί οι ανθρώποι τους έπαιρναν με τις πέτρες γιατί καμία κυβέρνηση δεν ήθελε να αναλογιστεί το πολιτικό κόστος των μέτρων που έπρεπε να παρθούν. Ακόμα και τώρα οι μελέτες δείχνουν ότι σε 15 χρόνια οι εισφορές των ασφαλισμένων δεν θα αρκούν να καλύψουν τα απαιτούμενα έξοδα (συντάξεις, επιδόματα κλπ), αυτό οφείλεται στο πρόβλημα της υπογεννητικότητας, δηλαδή ακόμα και αν ως δια μαγείας σταματήσει το κλέψιμο από τα ταμεία το πρόβλημα αυτό παραμένει άλυτο. Το τι  θα κάνει το κράτος ο Θεός κι η ψυχή τους το ξέρει. Αν και από ότι βλέπουμε σήμερα η λύση τους θα είναι περισσότερες περικοπές των συντάξεων, αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης και όλα αυτά τα "καλά" που κάνουν τον κόσμο να "χαίρεται" που ζει και εργάζεται σε αυτή τη χώρα μέχρι τα βαθιά γεράματα.

Για τα δημόσια νοσοκομεία λίγο πολύ τα βλέπουμε όλοι, περισσότερο αυτοί που είχαν την ατυχία να τα χρειαστούν και λιγότερο οι "τυχεροί" που μέχρι στιγμής δεν τα χρειάστηκαν.  Δεν θα αναφερθώ καν στον τρόπο μεταχείρησης των ασθενών γιατί απλά δεν περιγράφεται με λόγια. Σου κλείνουν ραντεβού 1 και 2 μήνες μετά επειδή δέχονται 5 ραντεβού την ημέρα. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν εντατικές, είναι γεμάτες. Αναβάλονται χειρουργία λόγω έλειψης υλικών, υλικά τα οποία δε στέλνουν οι προμηθευτές λόγο χρέους, χρέοι  από προμήθειες που μπήκαν σε τσέπες και τραπεζικούς λογαριασμούς και καλούνται οι ασφαλισμένοι να πληρώσουν και ούτω καθεξής, ο συνειρμός της ξεφτίλας τους είναι ατελείωτος και στεναχωριέμαι κάθε φορά που κάνω αυτή τη συζήτηση.

Τα ιδιωτικά νοσοκομεία από τη μεριά τους είναι εταιρείες, κοιτάνε το συμφέρον και την επιβίωσή τους. Για να μπεις εντατική αν δεν έχεις ιδιωτική ασφάλεια απλά δεν μπαίνεις,  έχει τύχει σε πολλές περιπτώσεις ενώ κάποιος αρχικά είχε τα χρήματα να καλύψει ένα άλφα κόστος στη πορεία να προκύψει κάτι παραπάνω, γιατί σε μια νοσηλεία ποτέ δε ξέρεις τι μπορεί να χρειαστεί και να μην έχει τα απαραίτητα χρήματα να το καλύψει. Το νοσοκομειο όμως είναι υποχρεωμένο να τον κρατήσει, δε μπορεί να βγάλει έναν άνθρωπο από την εντατική επειδή δεν έχει λεφτά. Συνεπως δεν τον βάζει μέσα εξ'αρχής ακόμα κι αν λέει πως έχει τα χρήματα.

Η διαφορά δημόσιου και ιδωτικού νοσοκομείου στο θέμα των επενδύσεων για εξοπλισμό, οι συνθήκες διαμονής, οι παροχές, η εξυπηρέτηση και πολλά άλλα είναι η μέρα με τη νύχτα. Ένα μικρό παράδειγμα, στο ιδιωτικό πας στο δωμάτιο και έρχεται η νοσοκόμα με το μενού και σε ρωτάει "Τι θα θέλατε να φάτε σήμερα;". Βέβαια όλα αυτά κοστίζουν και όσο εξελίσσεται η τεχνολογία και η ρομποτική θα κοστίζουν ακόμα περισσότερο.
Όσοι θέλουν να ρίξουν μια κλεφτή ματιά στο μέλον για την εξέλιξη της ιατρικής τεχνολογίας υπάρχει το παρακάτω εκπληκτικό ντοκυμαντέρ.

http://video.google.com/videoplay?docid=1184154058172908237#


Είναι γεγονός πως ακόμα και με ένα κλάσμα από τα λεφτά τα οποία μας καλεί το κράτος να πληρώνουμε στα ταμεία θα μπορούσαμε να θωρακίσουμε την υγεία μας με όλες αυτές τις εξαιρετικές παροχές των ιδιωτικών νοσοκομείων και να εξασφαλίσουμε μια μεγάλη σύνταξη που θα μας επιτρέψει να ζήσουμε την 3η ηλικία με αξιοπρέπεια χωρίς να χρειαστεί ποτέ να γίνουμε βάρος ούτε στα παιδιά μας ούτε στους συγγενείς μας ούτε να φτάσουμε να πουλήσουμε τη περιουσία μας όσο όσο για μια νοσηλεία η οποία θα απαιτούσε κάποιο μεγάλο χρηματικό ποσό. Μόνο που εάν αφήσουν την επιλογή της ασφάλισης στον ίδιο τον ασφαλισμένο (όπως θα έπρεπε) θα καταρεύσει το σύστημα που έχουν καθιερώσει, κάτι που προφανώς οι κυβερνήσεις δεν θέλουν.

Δυστηχώς η ασφαλιστική συνείδηση στην χώρα μας είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Είναι τραγικό να χάνονται ζωές λόγω έλειψης χρημάτων την στιγμή που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί με ένα κόστος της τάξεως του ΕΝΟΣ ευρώ την ημέρα! Με τη φοροαπαλαγή που προκείπτει δεν είναι ούτε τόσο. Για όνομα του Θεού δίνουμε 4 ευρώ τη μέρα για τσιγάρα και για ένα σωρό άχρηστα πράγματα και ούτε 1 για την υγεία μας. Θυμάμαι την τραγική περίπτωση του πατέρα που είχε βγει στα κανάλια να κάνει έρανο για να χειρουργηθεί το παιδί του και τελικά επειδή δεν κατάφερε να πάρει τα χρήματα το παιδί ξεψύχησε στην αγκαλιά του, είχαν πέσει και οι κάμερες από πάνω σαν τα κοράκια. Τα γράφω και ανατριχιάζω. Αν δεν συμβεί όμως σε εμάς ή σε κάποιο συγγενή δεν συγκινούμαστε, λέμε δε θα τύχει σε μένα. Αν ήξερε αυτός ο άνθρωπος τι θα συμβεί πιστεύετε ότι δεν θα είχε ασφαλίσει το παιδί του; Φυσικά θα το είχε ασφαλίσει. Επειδή όμως κανείς δε μπορεί να ξέρει τι του ξημερώνει έχει βγει το ρητό "η καλύτερη ασφάλεια είναι αυτή που έγινε εχθές".


Εαν κάποιος πιστεύει ότι τα γράφω όλα αυτά μόνο για το συμφέρων μου κάνει λάθος. Σε 3 μήνες μπαίνω στα 28. Δόξα το Θεό έχω ήδη εξασφαλίσει εισόδημα για το υπόλοιπο της ζωής μου, μέσω της Εθνικής έχω εξασφαλίσει και το όποιο πρόβλημα υγείας μου προκείψει και την σύνταξή μου. Πραγματικά θα μπορούσα να κάνω διακοπές για πάντα κι όμως είμαι μπροστά από τον υπολογιστή στης 1:30 το βράδυ γιατί μου αρέσει και με γεμίζει αυτό που κάνω κι αυτό που κάνω δεν είναι άλλο από το να βοηθάω τον συνάνθρωπό μου την στιγμή που με χρειάζεται περισσότερο. Όταν έχω στα χέρια μου την επιταγή της αποζημίωσης ενός ανθρώπου που έγινε καλά με τα χρήματα που σε άλλη περίπτωση θα αναγκαζόταν να πουλήσει ότι έχει και δεν έχει για να τα βρει φαντάζεστε πως με υποδέχεται; Σαν άγγελο εξ ουρανού. Αυτή είναι η ικανοποίηση μου.

Ελπίζω να σας βοήθησα να δείτε λίγο περισσότερο ένα πολύ σημαντικό θέμα, αυτό της υγείας, που ίσως λίγο πολύ να κάνουμε τα στραβά μάτια, όχι επειδή δεν ενδιαφερόμαστε αλλά επειδή είναι δυσάρεστο το θέαμα.
Ασφάλεια,  αν-ασφάλεια.  Διαλέγεις και παίρνεις.

Ελπίζω μόνο να μην θεωρείται διαφήμιση από τους κανόνες του forum, πραγματικά δεν έχω τέτοια πρόθεση (ούτε την ανάγκη), σε αυτή τη περίπτωση σας παρακαλώ κάντε τις όποιες αλαγές χρειάζονται στο post.

Σας ευχαριστώ και καλή συνέχεια.
« Last Edit: 03 Sep, 2013, 10:44:45 by spiros »


xerola

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 625
Λευτέρη, αυτά που λες σίγουρα ισχύουν αλλά έχω μια ένσταση ως προς τη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών, έχω μεταφράσει πολλούς ισολογισμούς και λογιστικές καταστάσεις για ασφαλιστικές και αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι η ευρωστία τους είναι κάτι σαν τα οικονομικά του ελληνικού κράτους. Εξαρτάται από τον τρόπο υπολογισμού που υιοθετούν  και τα πολιτικά συμφέροντα που τις στηρίζουν. Εξάλλου, πριν λίγο καιρό κόντεψε να κλείσει η μεγαλύτερη εταιρεία παγκοσμίως η ΑΙG άρα κανείς δε μπορεί να μιλάει για απόλυτη σιγουριά σε ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα που καταρρέει παγκοσμίως.
Στην ελληνική αγορά, από την άλλη, με το πρόσχημα της ευρωστίας και της βιωσιμότητας πολλές φορές το κράτος "τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια ασφαλιστικών και επιχειρηματιών" που μέχρι εκείνη τη στιγμή τους έκανε τα στραβά μάτια και τους υποστήριζε (περίπτωση Ψωμιάδη, Commercial Value) ώστε να κλείσουν και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μονοπωλιακή συγκέντρωση στην ελληνική ασφαλιστική αγορά που μόνο τον ασφαλισμένο δεν ευνοεί.
Φυσικά, ειδικά στον τομέα της υγείας η ιδιωτική ασφάλιση είναι μονόδρομος αλλά ως προς το συνταξιοδοτικό έχω κάποιες αμφιβολίες.

Aυτό που θα ενδιέφερε εμένα να μάθω είναι με ποιους τρόπους και με ποιο κόστος έχεις καταφέρει στα 28 σου να εξασφαλίσεις σίγουρο εισόδημα για το παρόν για το μέλλον, σύνταξη που θα επαρκεί για τις ανάγκες σου στα γεράματα και κυρίως πώς κατάφερες τόσο νωρίς να φτάσεις στο σημείο να μην έχεις ανάγκη την εργασία για να ζήσεις. Εννοείς εργαζόμενος ως ασφαλιστής ή ακολούθησες κάποιο συγκεκριμένο επενδυτικό σχέδιο που σου εξασφάλισε την οικονομική σου ανεξαρτησία για τώρα και για το μέλλον, αν ναι ποιο ήταν αυτό και με ποιο αρχικό κεφάλαιο;
Αν δε γίνομαι αδιάκριτη φυσικά...
Απλά νομίζω ότι αυτό το case study θα ήταν πολύ ενδιαφέρον για όλους εμάς που ψαχνόμαστε προς την ίδια κατεύθυνση.


 
« Last Edit: 03 Jul, 2010, 10:17:44 by xerola »


Λευτέρης

  • Semi-Newbie
  • *
    • Posts: 5
Όσο κι αν ακούγετε παράξενο παρακαλάω για την κατάρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος κι αυτό επειδή ευννοεί την κορυφή της πυραμίδας και αφήνει τον περισσότερο κόσμο στην πείνα. Είχα δει το Zeitgeist πρόσφατα και δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Όσο αφορά την Εθνική Ασφαλιστική η ιστορία της ξεκινάει από το 1891, έχει επιβιώσει 2 παγκοσμίους πολέμους και ανεξαρτήτος του παρελθόντος της  είναι θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας οπότε αν φτάσουμε στο σημείο να καταρεύσει η Εθνική μετά θα πάρουμε τα βουνά. Φυσικά και υπάρχει πάντα αυτή η πιθανότητα, όλα είναι πιθανά, αλλά το να μην ασφαλίζεσαι με το φόβο ότι θα κλείσει η εταιρία είναι σαν να λες δεν βγαίνω από το σπίτι μου γιατί μπορεί να μου πέσει μια γλάστρα στο κεφάλι.

Έχω πετύχει σε αυτό που κάνω για τους εξής λόγους. Το πιο βασικό αγαπάω τον συνάνθρωπό μου, τα υπόλοιπα πραγματικά ήρθαν μόνα τους. Επίσης είχα και έχω τη τύχη να συνεργάζομαι με τους κορυφαίους σ'αυτόν τον χώρο οι οποίοι πάντα μου στάθηκαν όταν τους χρειάστηκα. Το εισόδημά μου είναι εξασφαλισμένο από τις πωλήσεις που έχω κάνει. Οι ασφαλιστές δεν έχουμε μισθό, πληρωνόμαστε από τα ίδια τα ασφάλιστρα που πληρώνει ο εκάστοτε ασφαλισμένος κι αυτό ισχύει καθ'όλη τη διάρκεια της ασφάλισής του. Φαντάσου το σαν πολλά μικρά ενοίκια, παράλληλα έχω κάποια ακίνητα τα οποία νοικιάζω. Για το θέμα της σύνταξης έχω συνταξιοδοτικό με εγγυημένη απόδοση το οποίο στη λήξη του αναπροσαρμόζεται με βάση τον πληθωρισμό στο οποίο συνεχίζω να επενδύω χρήματα. Παράλληλα κάνω αποταμίευση, δεν είμαι σπάταλος, η μόνη μου αμαρτία είναι τα τσιγάρα και ευελπιστώ να τα κόψω κι αυτά.

Το κόστος ήταν ότι σε μια ηλικία που όλοι οι φίλοι μου βγαίναν για καφέ και για ποτό εγώ εργαζόμουν χωρίς σταματημό. Δεν δούλευα μόνο όταν κοιμόμουνα αν και καμιά φορά έβλεπα στον ύπνο μου ότι δουλεύω οπότε ξύπναγα και με μια καλή ιδέα! Στην ουσία η "θυσία" μου ήταν ο χρόνος μου, τίποτα άλλο. Βέβαια το ποτήρι είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο, εγώ προτιμώ να το βλέπω μισογεμάτο. Αν αγαπάς αυτό που κάνεις και δε το κάνεις εξαναγκαστικά είναι αδύνατον να μην πετύχεις. Η συμβουλή μου προς όλους είναι πως αν δε σου αρέσει αυτό που κάνεις μη το κάνεις καθόλου. Αν είναι να κάνεις μια δουλειά στην οποία όση ώρα δουλεύεις μετανιώνεις την ώρα και τη στιγμή που την άρχισες, άστο καλύτερα δεν αξίζει τον κόπο. Φυσικά ο καθένας αξιολογεί μόνος του τον χρόνο του οπότε καταλήγουμε στο πόση αξία δίνει ο καθένας στον εαυτό του και στο πόσο αξίζει τον χρόνο του καθενός αυτό που κάνει.

Οι περισσότεροι έχουν σταματήσει να κάνουν όνειρα, τα'χουν καταργήσει οι τηλεοράσεις με την καταστροφολογία. Ο κόσμος πρέπει να κάνει όνειρα, να θέτει στόχους και να βάζει τα δυνατά του να τους πετύχει. Έτσι πας μπροστά, διαφορετικά μένεις στάσιμος ή σε παίρνει η κατηφόρα.

Υπάρχει ένα μυστικό, λέγεται "The Secret". Υπάρχει σε βιβλίο και ταινία, αξίζει να το διαβάσεις ή να το δεις. Εγώ έχω την ταινία και οι περισσότεροι ομιλητές της είναι συνάδελφοι. Ψάξτο και θα το βρείς, είμαι βέβαιως πως θα σε βοηθήσει να βρεις τον δρόμο σου. Επίσης δες "Το μυστικό της επιτυχίας" με τον Will Smith.

Λοιπόν σας έδωσα δουλειά για το σπίτι, δείτε τα και πάρτε με να μου πείτε εντυπώσεις!   :)


xerola

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 625
Αν κατάλαβα καλά η καλύτερη λύση είναι να γίνουμε κι εμείς ασφαλιστές διότι ως μεταφραστές πληρωνόμαστε με διαφορετικό τρόπο, δουλεύουμε-πληρωνόμαστε και αυτό είναι όλο, συνήθως χωρίς δικαιώματα είσπραξης προμηθειών επί της μετάφρασης... (αστειεύομαι!)

Από την άλλη, τα εγγυημένα συνταξιοδοτικά προγράμματα  απ'ότι έχω δει δεν έχουν και τόσο θεαματικές αποδόσεις όταν αυτές αποπληθωριστούν στη λήξη τους κυρίως εξαιτίας του υψηλότατου κόστους διαχείρισής τους αφού τα πρώτα  χρόνια σχεδόν όλο το ποσό που πληρώνει ο ασφαλισμένος το μοιράζονται η ασφαλιστική εταιρεία και ο ασφαλιστής και μετά αρχίζει η επένδυση του κεφαλαίου (όπως με τις τοκοχρεολυτικές δόσεις των δανείων με τις οποίες πρώτα εξωφλούνται τόκοι και μετά κεφάλαιο)  με αποτέλεσμα αν διακόψεις νωρίτερα από κάποια χρόνια το πρόγραμμα με σκοπό να μην το συνεχίσεις άλλο να χάνεις ένα μεγάλο μέρος του κεφαλαίου που έχεις πληρώσει.

Τώρα ως προς συγκεκριμένες ασφαλιστικές εταιρείες όλοι έχουμε θετικές και αρνητικές εμπειρίες ως πελάτες. Για την Εθνική που αναφέρεις για παράδειγμα, ως πελάτης της στον κλάδο αυτοκινήτου έτυχα πολύ άσχημης μεταχείρισης όταν προέκυψε ατύχημα και διαπίστωσα πολύ δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία και κωλυσιεργεία στις αποζημιώσεις πράγμα που δεν είχα διαπιστώσει ως ασφαλιζόμενη στον κλάδο υγείας στην commercial value που έκλεισε ως μη βιώσιμη υποτίθεται.
Επίσης με τις εξαγορές και στις συγχωνεύσεις ποτέ δεν ξέρεις που θα βρεθείς ασφαλισμένος. Πιστεύεις ότι  η Εθνική δε θα μπορούσε να πουληθεί κάποια στιγμή, ειδικά τώρα που οι τράπεζες αρχίζουν να μην αντέχουν άλλο να καλύπτουν τις ζημιές των ασφαλιστικών τους και ότι θα έχει πάντα το δεκανίκι της μεγαλύτερης ελληνικής τράπεζας;
Να σκεφτείς ότι εγώ είχα ασφαλιστεί σε μεγάλη ξένη εταιρεία τη Nordstern Colonia που τελικά εξαγοράστηκε από την commercial value που τελικά προσχώρησε στον όμιλο ΑΣΠΙΣ και τελικά έκλεισε κι εγώ βρέθηκα χωρίς συμβόλαιο περίθαλψης . Τώρα που πήγα στην Αγροτική, παρόλο που είναι τραπεζική εταιρεία και αυτή πάλι  σιγουριά δεν αισθάνομαι. Η ασφάλιση υγείας θεωρώ ότι είναι απαραίτητη αλλά το θέμα της σιγουριάς των εταιρειών πονάει λίγο και η μόνη σιγουριά που υπάρχει είναι η καλή σχέση εμπιστοσύνης με κάποιον επαγγλεματία το χώρου όπως εσύ που θα σε καθοδηγήσει σωστά σε περίπτωση δυσκολίας...

Επειδή μου αρέσει να μιλάω με αριθμούς όταν πρόκειται για χρήματα και όχι με συναισθηματικά επιχειρήματα  στο συνταξιοδοτικό που εσύ ο ίδιος επέλεξες ως επαγγελματίας του χώρου για τον εαυτό σου ποια καθαρή ποσοστιαία απόδοση θα λάβεις μετά  πόσα χρόνια και για ποιο κεφάλαιο ετησίως;   
« Last Edit: 03 Jul, 2010, 11:23:31 by xerola »


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 824608
    • Gender:Male
  • point d’amour
Το να έχεις καλό ασφαλιστή (που θα βγάλει το φίδι από την τρύπα για πάρτη σου) και καλή σχέση μαζί του είναι νομίζω ιδιαίτερα σημαντικό καθώς, δυστυχώς, τίποτε δεν λειτουργεί πλήρως αυτοματοποιημένα για το καλύτερο συμφέρον του πελάτη.


xerola

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 625
Το Secret μήπως το έχει μεταφράσει κανείς από εμάς να μου το στείλει με mail για να μην πιαστώ αδιάβαστη;
« Last Edit: 03 Jul, 2010, 11:37:09 by xerola »


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 824608
    • Gender:Male
  • point d’amour

Falcon

  • Dimitra Tsakiroglou
  • Full Member
  • ***
    • Posts: 479
    • Gender:Female
χεχε... αυτό σκεφθόμουν κι εγώ... να αλλάξουμε ιδιότητα... αλλά δεν είναι εύκολο να πετύχεις ως ασφαλιστής... πρέπει να "το' χεις". Επειδή εργαζόμουν σε μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία για κάποια χρόνια, έβλεπα ασφαλιστές με μέτριο εισόδημα και ασφαλιστές με πολύ υψηλό εισόδημα και οι τελευταίοι κατείχαν αυτό το "κάτι" που χρειάζεται να έχει κανείς για να δημιουργήσει, να συντηρήσει και να αναπτύξει μια μεγάλη πελατειακή βάση. Κι αυτό το "κάτι", δε μαθαίνεται... Συνήθως, δε οι τελευταίοι είναι κι αυτοί που στηρίζουν τους πελάτες τους σωστά και επαγγελματικά.

Όσο για τη νοοτροπία του "δημόσια υπαλλήλου", αυτή επικρατεί στα γραφεία και μπορώ να πω με σιγουριά ότι επικρατεί σε όλες τις μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες στην Ελλάδα.... εργάζονται υπάλληλοι εκεί που προσλήφθηκαν πριν από 2 δεκαετίες με μη πελατοκεντρική νοοτροπία και με δεινοσαυρικές εσωτερικές πολιτικές... πάντα το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.

Εμείς δε, δουλεύουμε σήμερα, παραδίδουμε άμεσα, πληρωνόμαστε μετά από κάποιους μήνες (καμιά φορά κινδυνεύουμε να μην πληρωθούμε) και έχουμε να αντιμετωπίσουμε έναν σκληρό  ανταγωνισμό, λόγω της έλλειψης κατοχύρωσης μιας κατώτερης βάσης προσφερόμενων τιμών.

Και για να πω την αλήθεια, τίποτα πια δεν είναι σίγουρο στις μέρες μας και ο κίνδυνος να καταρρεύσει μια επένδυσή μας είναι πιο άμεσος... Νομίζω ότι τα παλιά χρόνια, ο κίνδυνος να καταρρεύσει ένας μεγάλος χρηματο-οικονομικός οργανισμός ήταν μακρινός εφιάλτης. Σήμερα, που όλα εξελίσσονται με ραγδαίους ρυθμούς, ο κίνδυνος αυτός μπορεί να εκδηλωθεί ανά πάσα στιμγή.

Το Secret, απ' όσο ασχολήθηκα παλιά, μιλά για τη θεωρία ότι όλοι είμαστε ικανοί να προσελκύσουμε αυτό που επιθυμούμε... με τον τρόπο σκέψης μας και τη στάση ζωής μας... (attitude)...  Βέβαια, μην ξεχνάμε: Συν Αθηνά και χείρα κίνει.

http://www.greekbooks.gr/BookDetails.aspx?id=188826
Προσωπικά, βρήκα αυτό το βιβλίο σαν μια... μάλλον εμπορική προσέγγιση σε θέματα αυτο-γνωσίας.

Πράγματι, όπως λέει ο Σπύρος, υπάρχουν πολύ καλύτερα βιβλία.




xerola

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 625
Eυχαριστώ! Επίσης υπάρχει κι αυτό http://www.selfstartersweeklytips.com/tagr.htm και μπορεί κανείς να το κατεβάσει δωρεάν ...
Κάτι τέτοια διαβάζω και άντε να προσαρμοστώ με τις αμοιβές του μεταφραστή μετά...

« Last Edit: 03 Jul, 2010, 11:53:52 by xerola »


Λευτέρης

  • Semi-Newbie
  • *
    • Posts: 5
Όπως συμφώνησα και προηγουμένως όλα είναι πιθανά και τίποτα δεν αποκλείεται. Ειδικά όταν μιλάμε για εταιρίες κολοσσούς τα συμφέροντα είναι τεράστια.

Φίλε xerola πιστεύω πως αυτό το αρχείο περιέχει όλους τους αριθμούς που χρειάζεσαι :)  http://rapidshare.com/files/404686400/LG.xps
Αν για κάποιο λόγο δε κατεβαίνει ή δε μπορείς να το ανοίξεις πες μου.

Αναφέρθηκα στο the secret γιατί δεν γνωρίζω κάποιο άλλο, απ'τη στιγμή που υπάρχουν καλύτερα.. ακόμα καλύτερα!

Αναφορικά στο θέμα των αποζημιώσεων των τροχαίων θα σας πω πως η Εθνική ίδρυσε μια νέα υπηρεσία με την οποία αν τρακάρεις και δεν φταις παίρνεις τηλέφωνο, έρχεται επιτόπου ένας συνεργάτης ο οποίος αναλαμβάνει όλα τα διαδικαστικά. Μεταφέρει το αυτοκίνητο σε συνεργαζόμενο εξουσιοδοτημένο συνεργείο όπου γίνεται η επισκευή και αποζημιώνεται κατευθείαν από την ασφαλιστική (μέσω Φιλικού Διακανονισμού). Εσύ απλά πας και το παραλαμβάνεις φτιαγμένο έτοιμο.

Internet όλοι έχουμε, για να μην κάνω τον υπέρμαχο της Εθνικής μπορείτε και μόνοι σας να επισκεφτείτε το site της εκάστοτε εταιρίας που σας ενδιαφέρει και να κάνετε κι από μόνοι σας μια έρευνα αγοράς επί του όποιου θέματος σας απασχολεί.


 

Search Tools