Χρύσα Χρονοπούλου-Πανταζή, «Ρόζα Ιμβριώτη / Της ζωής και του σχολείου»

wings · 1 · 1568

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72550
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Χρύσα Χρονοπούλου-Πανταζή, «Ρόζα Ιμβριώτη / Της ζωής και του σχολείου»

Σχολείο: κόντρα για την Ιστορία από το 1920!

Γράφει ο Μανώλης Πιμπλής



Μια πρωτοπόρα εκπαιδευτικός και ερευνήτρια, η Ρόζα Ιμβριώτη, έγινε για πρώτη φορά αντικείμενο ενδελεχούς ιστορικής έρευνας, η οποία αποκαλύπτει πως το μάθημα της Ιστορίας στο σχολείο ήταν ήδη τη δεκαετία του 1920 αντικείμενο σκληρών ιδεολογικών αντιπαραθέσεων.

Τη διετία 2006-2007 ζήσαμε έναν τραγέλαφο γύρω από ένα βιβλίο Ιστορίας που απευθυνόταν σε παιδιά της ΣΤ΄ Δημοτικού. Πολιτικοί, ιερείς, δημοσιογράφοι, παραγωγοί ραδιοφώνου, μπλόγκερ και λοιποί κοινοί θνητοί μετατράπηκαν σε ιστορικούς με τα γνωστά αποτελέσματα: διαπόμπευση της συγγραφέως, απόσυρση του βιβλίου, παραίτηση μιας υπουργού που έχασε αργότερα και τη βουλευτική έδρα της. Η Ιστορία καίει, και ένα σχολικό βιβλίο μπορεί να γίνει βορά σε έναν άναρχο δημόσιο λόγο που εδράζεται σε βαθύτατες ιδεολογικές αντιθέσεις.

Αν όμως πιστεύει κανείς ότι αυτά συνέβησαν για πρώτη φορά, έχει λάθος. Ογδόντα και πλέον χρόνια πριν από την περίπτωση του βιβλίου της κ. Ρεπούση, και κατά σατανική σύμπτωση ακριβώς μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, μια άλλη γυναίκα ιστορικός, από τις παραγνωρισμένες πρωτοπόρους της ελληνικής εκπαίδευσης, στον στενό κύκλο του Δελμούζου, του Γληνού, του Τριανταφυλλίδη, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας αντιπαράθεσης με αρκετές αναλογίες με τα προ τετραετίας διαμειφθέντα.

Η Ρόζα Ιμβριώτη, γόνος εύπορης οικογένειας της Αθήνας, αριστερών φρονημάτων και φιλομαρξιστικής προσέγγισης σε επιστημονικά θέματα, έφερε καινά δαιμόνια από την Ευρώπη. Ο Αλέξανδρος Δελμούζος, στον οποίο η ευρύτερη βενιζελική παράταξη ανέθεσε το 1923 τον εκσυγχρονισμό του Μαρασλείου Διδασκαλείου, ενέταξε στο προσωπικό του και την πρωτοπόρα αυτή εκπαιδευτικό, στην οποία η εκπαιδευτικός και ερευνήτρια Χρύσα Χρονοπούλου-Πανταζή αφιέρωσε μία πολύ ενδιαφέρουσα μονογραφία. Η πρώτη μεταρρυθμιστική προσπάθεια με την εισαγωγή της δημοτικής στο δημοτικό σχολείο ξεκίνησε το 1917 από τους Γληνό και Δελμούζο και διακόπηκε το 1920, αλλά το 1923 πήρε μπρος ξανά.

Το Μαράσλειο βρέθηκε στο επίκεντρο διότι έπρεπε να μορφώσει δασκάλους οι οποίοι θα άλλαζαν τις σχολικές νοοτροπίες. Αποστολή του Δελμούζου ήταν να φέρει στο σχολείο νέες παιδαγωγικές αντιλήψεις και να ενεργοποιήσει τους μαθητές, τόσο ως άτομα, όσο και ως ομάδα. Αυτό θα βοηθούσε τα παιδιά να αναπτύσσουν ενεργητικότητα και πρωτοβουλία, να βρίσκουν μόνα τους λύσεις στα προβλήματα με τη διακριτική βοήθεια του δασκάλου, να γίνουν δηλαδή ακέραιες πνευματικές και ηθικές προσωπικότητες σε ένα πλαίσιο όπου θα υπήρχε η χαρά της δημιουργίας, ελευθερία έκφρασης, περιβάλλον όπου θα πλάθονταν συνειδητοί δημοκρατικοί πολίτες.

[...]

Πηγή: εφημερίδα Τα Νέα



Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


 

Search Tools