Πώς να αναπτύξουμε τη μη βία (Ρατζίντερ Σινγκ)

spiros · 1 · 1459

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 824887
    • Gender:Male
  • point d’amour
Πώς να αναπτύξουμε τη μη βία

[This text in English]

Η μη βία έχει πολλούς τομείς. Περιλαμβάνει τη μη βλάβη με τη σκέψη, τα λόγια και την πράξη. Υπάρχουν πολλές αποχρώσεις της μη βίας που ούτε καν τις σκεπτόμαστε. Γνωρίζουμε πως δεν πρέπει να σκοτώνουμε κανέναν ή να κτυπάμε κανέναν. Μπορεί να μπορούμε να αναπτύξουμε έλεγχο πάνω στον εαυτό μας έτσι ώστε να μη βλάπτουμε κανέναν σωματικά. Αλλά είμαστε τελείως απρόσεκτοι, όταν πρόκειται για μη βία στη σκέψη και στο λόγο. Ας αναλύσουμε αυτές τις δύο συνήθειες και να βρούμε τρόπους για να ξεπεράσουμε τα ελαττώματα μας.

Η βία στο λόγο μπορεί να είναι κραυγάζοντας. Γνωρίζουμε πως δεν πρέπει να δίνουμε επίθετα στους άλλους που θα μπορούσαν να πληγώσουν τα αισθήματα τους. Αλλά πόσες φορές την ημέρα δεν λέμε πράγματα που πληγώνουν κάποιου τα αισθήματα για να προβάλλουμε το δικό μας εγώ. Αν ακούσουμε τον εαυτό μας κατά τη διάρκεια της ημέρας, θα δούμε πως όταν οι άλλοι κάνουν ένα λάθος, προϋποθέτουμε πως είναι βλάκες ή ανόητοι. Όταν οι άλλοι δεν απαντούν σωστά τους κάνουμε να νιώθουν αμηχανία ή ότι είναι κατώτεροι. Όταν οι άνθρωποι κάνουν λάθη, αισθάνονται ήδη άσχημα, αλλά εμείς προσθέτουμε και προσβολή πάνω στην πληγή υποδεικνύοντας το ελάττωμα τους. Τα περισσότερα από τα βίαια λόγια μας είναι το αποτέλεσμα της προσπάθειας μας να προβάλλουμε την υπερηφάνεια μας και να κάνουμε τον εαυτό μας να φαίνεται ανώτερος. Αλλά στη διαδικασία πληγώνουμε τόσων πολλών ανθρώπων τα αισθήματα.

Συχνά χρησιμοποιούμε σαρκασμό προσπαθώντας να κάνουμε αστεία. Προσπαθούμε να κάνουμε τον εαυτό μας να φαίνεται έξυπνος και πνευματώδης, αλλά το κάνουμε αυτό σε βάρος κάποιου άλλου τα αισθήματα. Το χιούμορ είναι θετικό και πάντοτε ευπρόσδεκτο, αλλά δεν θα έπρεπε να είναι σε βάρος της καρδιάς κάποιου άλλου. Το χιούμορ μερικές φορές κοροϊδεύει τις καταστάσεις. Αλλά δεν θα πρέπει να κοροϊδεύει τους ανθρώπους και να πληγώνουμε την καρδιά τους μ' αυτό.

Μια άλλη μορφή βίας στο λόγο είναι η προκατάληψη και ο φανατισμός. Ακούμε ανθρώπους να κάνουν αρνητικές παρατηρήσεις για ανθρώπους από άλλες θρησκείες, από διαφορετικές χώρες, διαφορετικά χρώματα στο δέρμα ή διαφορετικού φύλου. Είναι ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα που τις τελευταίες δεκαετίες έχουν βγει νόμοι που θέτουν ίσα δικαιώματα. Στα τελευταία χρόνια ακόμη και τα σχολικά βιβλία έχουν ξαναγραφεί για να αποφύγουν σχόλια που μπορεί να είναι εξευτελιστικά για τους ανθρώπους των διαφόρων θρησκειών ή εθνικοτήτων. Είναι σημαντικό να μην κάνουμε σχόλια που μπορεί να πληγώσουν έναν όμιλο ανθρώπων που είναι διαφορετικοί από μας.

Μια από τις πιο κοινές μορφές βίας στο λόγο είναι οι καυγάδες μέσα στην οικογένεια, μεταξύ φίλων, συζύγων, γονιών και παιδιών. Η ψυχολογική μας εκπαίδευση λέει πως είναι κανονικό να διαφωνούμε. Είναι τελείως παραδεκτό να έχουμε διαφορετικές γνώμες. Αλλά δεν θα έπρεπε ποτέ να φτάνει στα όρια ενός καυγά. Υπάρχει μια βασική διαφορά μεταξύ μιας διαφωνίας, μιας συζήτησης και ενός καυγά. Στη διαφωνία, δυο άνθρωποι έχουν διαφορετικές γνώμες. Εκφράζουν τις γνώμες τους αλλά παραδέχονται πως ο καθένας έχει το δικαίωμα της γνώμης του. Σε μια συζήτηση, ο καθένας προσπαθεί να πείσει τον άλλο πως είναι σωστός. Αλλά σε ένα καυγά, μπαίνει η βία και τα δύο μέρη χρησιμοποιούν καυτερά λόγια για να επιβάλλουν τη γνώμη τους. Και στο τέλος λέμε πράγματα μόνο και μόνο για να πληγώσουν ο ένας τα αισθήματα του άλλου. Πάνω στη βράση της στιγμής λέμε πολλά πράγματα που δεν είναι αλήθεια και είναι σκληρά. Αργότερα μετανιώνουμε γι' αυτό που είπαμε, αλλά το πλήγωμα έχει ήδη γίνει. Λέγεται ότι η γλώσσα είναι πιο κοφτερή από ένα σπαθί. Μια πληγή από σπαθί μπορεί να θρέψει, αλλά η πληγή από κάποιου τα λόγια που έχουν ραγίσει την καρδιά μας δεν ξεχνιούνται εύκολα. Πρέπει να ζυγίζουμε τα λόγια μας προσεκτικά. Αν μπορούμε να έχουμε διαφορετικές γνώμες μεταξύ μας ήρεμα και ειρηνικά, αυτό είναι παραδεκτό. Δεν θα πρέπει ποτέ να αφήνουμε τις συζητήσεις μας να φτάνουν στο επίπεδο του καυγά. Θα πρέπει να ελέγχουμε τη γλώσσα μας και να προσπαθούμε να κρατάμε ηρεμία και πειθαρχία στις συζητήσεις μας με τους άλλους. Αν μπορούμε να το κάνουμε αυτό, θα δούμε πως όλα θα λύνονται με αγάπη και δεν θα πληγώνουμε ούτε θα πληγωνόμαστε στη διαδικασία.

Είναι μόνο όταν είμαστε απασχολημένοι σε βαθιά αυτοενδοσκόπηση που συνειδητοποιούμε πόσες φορές την ημέρα σκεπτόμαστε άσχημα για τους άλλους. Πολλοί από μας έχουν τη συνήθεια να επιθυμούν κακό για τους άλλους. Μπορεί στην πραγματικότητα να μην κάνουμε καμιά πράξη, αλλά μπορεί να επιθυμούμε για έναν άνθρωπο να έχει κακή τύχη. Μερικοί άνθρωποι εύχονται να συμβεί κάτι κακό στον άλλο ή να έχει κάποιο ατύχημα. Άλλοι εύχονται να χάσει κάποιος τα πλούτη του ή την περιουσία του. Μερικές φορές ελπίζουμε πως κάποιος άλλος θα αποτύχει το στόχο που προσπαθεί να κατορθώσει, πιστεύοντας πως θα έχουμε τότε μια καλύτερη ευκαιρία να τον κατορθώσουμε εμείς. Αν ζηλεύουμε τους άλλους επιθυμούμε αυτοί να έχουν κακή τύχη και εμείς να έχουμε καλή τύχη. Μιας και γίνουμε ενήμεροι αυτής της συνήθειας, μπορούμε να σταματάμε αυτές τις σκέψεις, όταν έρχονται. Η θεραπεία γι αυτό το ελάττωμα είναι να σκεπτόμαστε πως όλοι είμαστε μια μεγάλη οικογένεια. Σπάνια πιάνουμε τον εαυτό μας να εύχεται κακοτυχία σε ένα από τα κοντινά μέλη της οικογένειας μας όπως τον ή τη σύζυγο μας, τους γονείς μας και τα παιδιά μας. Αν επεκτείνουμε την αγάπη που έχουμε για την οικογένεια μας σε όλη τη δημιουργία, θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε αυτή την αρνητική τάση του να επιθυμούμε κακό για τους άλλους.

Η πιο κοινή μορφή βίας στη σκέψη είναι το να κρίνουμε τους άλλους. Το κάνουμε αυτό με τα λόγια μας και με την ίδια βιαιότητα και με τη σκέψη μας. Αν παρακολουθήσουμε τη σκέψη μας κατά τη διάρκεια της ημέρας, θα δούμε πως κρίνουμε τον καθένα που συναντάμε. Σκεπτόμαστε πόσο άσχημα αυτός ο άνθρωπος έκανε την τάδε εργασία ή πόσο ανόητα έδρασε εκείνος ο άνθρωπος ή πόσο αναρμόδιο είναι ένα άλλο άτομο. Κατηγορούμε με τη σκέψη πολλούς ανθρώπους κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο νους μας έχει τόσο παγιδευτεί μέσα σ' αυτή την κακή συνήθεια, που κρίνουμε ακόμη και τους αγαπημένους μας. Σκεπτόμαστε άσχημα γι αυτούς. Όταν συμβεί κάτι που δεν μας αρέσει, σκεπτόμαστε το χειρότερο ακόμα και για τους πιο αγαπημένους μας.

Η δύναμη της σκέψης

Δεν συνειδητοποιούμε πόσο δυνατές είναι οι σκέψεις. Υπάρχει μια αξιομνημόνευτη ιστορία για το βασιλιά Akbar και τον Birbal. Ο βασιλιάς Akbar είχε έναν υπουργό που ονομαζόταν Birbal που ήταν γνωστός για τη σοφία του. Ο Birbal ήθελε να αποδείξει στο βασιλιά πόσο δυνατές είναι οι σκέψεις. Έτσι είπε στο βασιλιά πως όταν ο άνθρωπος που ερχόταν από μακριά τους πλησιάσει να σκεφτεί κάτι κακό γι" αυτόν. Ο βασιλιάς ακολούθησε τις καθοδηγήσεις του Birbal και καταφέρθηκε με τη σκέψη του εναντίον του ανθρώπου που πλησίαζε. Όταν ο άνθρωπος ήρθε πιο κοντά, ο βασιλιάς τον ρώτησε: «Τί σκέφτηκες όταν πρωτοείδες το πρόσωπο μου σήμερα;». Ο άνθρωπος απάντησε: «Ξαφνικά είχα μια έντονη επιθυμία να σε κτυπήσω». Δεν υπήρχε λόγος να σκεφτεί έτσι ο άνθρωπος, αλλά η επίδραση των βίαιων σκέψεων του βασιλιά προς τον άνθρωπο έγινε ασυνείδητα αισθητή απ αυτόν και αντέδρασε παρόμοια.

Γνωρίζουμε την επίδραση που έχουν οι γεμάτες αγάπη σκέψεις μας προς κάποιον. Τα παιδιά είναι ευαίσθητα και μπορούν αμέσως να νιώσουν αν κάποιος έχει σκέψεις αγάπης προς αυτά. Και εμείς επίσης είμαστε ευαίσθητοι. Όταν κάποιος έχει σκέψεις αγάπης προς εμάς ανταποκρινόμαστε και εμείς με αγάπη. Παρόμοια, οι αρνητικές μας σκέψεις στέλνουν μια δόνηση που την πιάνει ο άλλος άνθρωπος. Μπορεί να νομίζουμε πως τις σκέψεις μας τις γνωρίζουμε μόνο εμείς, αλλά οι άλλοι μπορούν να τις νιώσουν. Γι αυτόν το λόγο πρέπει να προσέχουμε τι σκεφτόμαστε.

Οι σκέψεις μας όχι μόνο μπορούν να πληγώσουν τους άλλους, αλλά μπορούν τελικά να μας βλάψουν και μας τους ίδιους. Ο χρόνος που καταναλώνουμε σκεπτόμενοι άσχημα για τους άλλους είναι χρόνος κατά τον οποίο χάνουμε τις πολύτιμες αναπνοές που μας έχουν δοθεί. Ο χρόνος που περνάμε κρίνοντας τους άλλους μας σταματά από το να προχωρήσουμε προς το στόχο μας να βρούμε το Θεό. Πρώτο, δεν μπορούμε να συγκεντρωθούμε στο διαλογισμό μας, αν σκεπτόμαστε άσχημα για τους άλλους. Δεύτερο, αυτή η σκέψη θα τριγυρνά και θα παραμείνει στο νου μας όλη την ημέρα. Τρίτο, δημιουργούμε δράσεις που θα πρέπει να δρέψουμε τον καρπό τους. Και τελικά, δεν νιώθουμε αγάπη προς ένα από τα παιδιά του Θεού. Πώς είναι δυνατόν να είναι ευχαριστημένος μαζί μας, όταν εμείς σκεπτόμαστε άσχημα για ένα από τα παιδιά Του;

Η εστία της προσοχής μας να είναι το δικό μας πνευματικό ταξίδι

Το περαστικό πανόραμα της ζωής είναι γεμάτο με πολλούς ανθρώπους και προβλήματα. Αν αφήσουμε το νου μας να πάρει τη συνήθεια και να γίνει ο κινούμενος σχολιαστής των λόγων και των πράξεων των άλλων ανθρώπων, δεν είμαστε τίποτα περισσότερο από ένα μαγνητόφωνο που ξαναεπαναλαμβάνει κάθε συμβάν. Κάθε αναπνοή μας είναι πολύτιμη. Αν χάσουμε αυτή τη ζωή, ποιος ξέρει τί θα γίνει με μας την επόμενη; Πρέπει να ανησυχούμε για τη δικιά μας σωτηρία. Πρέπει να ενδιαφερόμαστε για τη δικιά μας πνευματική πρόοδο. Αφήστε τους άλλους να λένε και να κάνουν ό,τι θέλουν. Εμείς πρέπει να παραμείνουμε κεντρωμένοι και με εστιασμένη την προσοχή μας στο πνευματικό μας ταξίδι προς το Θεό. Δεν είμαστε μισθωτοί του Θεού για κριτές των άλλων. Αφήστε το Θεό να είναι ο κριτής του κάθε ανθρώπου. Εμείς θα έπρεπε να είμαστε οι κριτές του εαυτού μας.

Αν εξετάζαμε λεπτομερώς τους εαυτούς μας και τους κρίναμε με την ίδια ένταση που κρίνουμε τους άλλους, θα βλέπαμε πόσα λάθη έχουμε. Αν εργαστούμε για να σιάξουμε τα ελαττώματα μας, θα κάνουμε περισσότερη πρόοδο στο ταξίδι μας προς την Πατρίδα μας.

Ας αντικαταστήσουμε τις αρνητικές σκέψεις, λόγια και πράξεις μας με σκέψεις μη βίας. Πρέπει να κοιτάζουμε τα λάθη και τα παραπτώματα των άλλων με φιλευσπλαχνία. Όταν ένα νήπιο ή ένα παιδί κάνει ένα λάθος δεν το κρίνουμε. Τα κοιτάζουμε φιλεύσπλαχνα και συνειδητοποιούμε πως πρέπει να κάνουν πολλά λάθη για να μάθουν. Παρόμοια, και οι άλλοι είναι σε διάφορα στάδια του πνευματικού τους ταξιδιού. Αν κάνουν λάθη πρέπει να τους κοιτάζουμε με αγάπη και με φιλευσπλαχνία.

Αν μπορούμε να καλλιεργήσουμε τη μη βία στην καθημερινή μας ζωή, θα δούμε ότι ο Θεός είναι ευχαριστημένος μαζί μας και μας στέλνει όλο και περισσότερη Χάρη. Θα γίνουμε η κατοικία της ειρήνης και της γαλήνης γι' αυτούς που είναι γύρω μας. Θα βοηθήσουμε το Θεό γινόμενοι ένας συνειδητός συνεργάτης του θείου Του σχεδίου. Θα Τον βοηθήσουμε να απαλλάξει τα παιδιά Του από τα βάσανα. Η πρόοδος μας θα γίνει πιο γρήγορη και όλες οι άλλες αρετές θα προστεθούν σε μας.

Αν ο καθένας μας μπορούσε να φτάσει αυτό τον επιθυμητό στόχο, αυτός ο πλανήτης θα έμπαινε στη Χρυσή Εποχή στην οποία δεν υπάρχουν πόλεμοι και διαμάχες. Δεν θα υπήρχαν πια αιματοχυσίες και πόνος. Θα είχαμε έναν κόσμο, όπου θα υπήρχαν μόνο ειρηνικές λύσεις για τα προβλήματα και τις διαμάχες. Ο Sant Darshan Singh προσευχόταν για έναν τέτοιο κόσμο και ελπίζω στη διάρκεια της ζωής μου και της δικιάς σας να τον δούμε να γίνεται πραγματικότητα. Είθε να εκπληρωθεί αυτός ο στόχος του Sant Darshan Singh:

Από αυγή σε αυγή, ας μιλάμε για ειρήνη,
Και ας ακούμε το μήνυμα της αγάπης,
Τα φορτωμένα με βροχή σύννεφα του Sawan έχουν σκεπάσει την ταβέρνα του χρόνου,
Ω Οινοχόε, ας γυρίζει το κύπελλο της αγάπης γύρω και γύρω και γύρω.


ΑΣΚΗΣΗ:

Καταγράψτε τις μη βίαιες σκέψεις, λόγια και πράξεις σας. Σημειώστε όλες τις εκφράσεις βίας που έχετε στην καθημερινή σας ζωή. Να είσαστε ενήμεροι τη στιγμή που έρχονται αυτές οι βίαιες σκέψεις, λόγια και πράξεις. Προσπαθήστε να εμποδίσετε τον εαυτό σας να τις κρατήσει αφιερώνοντας μερικά λεπτά σε διαλογισμό. Δείτε πως μπορείτε να ελαττώσετε τον αριθμό των βίαιων σκέψεων, λόγων και πράξεων, ωσότου φτάσετε στο μηδέν.

Rajinder Singh, Inner and outer peace through meditation, Foreword by H. H. The Dalai Lama
Ρατζίντερ Σινγκ, Διαλογισμός και ειρήνη, Πύρινος Κόσμος, 1995, μετάφραση Εύη Καρατζά

« Last Edit: 07 May, 2010, 20:20:33 by spiros »


 

Search Tools