Translation - Μετάφραση

Favourite texts, movies, lyrics, quotations, recipes => Favourite Poetry => Favourite Music and Lyrics => Poetry of Thessaloniki => Topic started by: wings on 23 Jul, 2008, 20:40:19

Title: Θοδωρής Βοριάς
Post by: wings on 23 Jul, 2008, 20:40:19
Θοδωρής Βοριάς

(https://www.translatum.gr/forum/proxy.php?request=http%3A%2F%2F1.bp.blogspot.com%2F_2NGANq-LZrA%2FSiUsg1wakvI%2FAAAAAAAAAb8%2FR5iTKMrn6AU%2FS220%2F%25CE%25A6%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%259F%252Bvorias%252BJPEG.JPG&hash=eb5f889f1e03c7254a86b349716b44a2ef8d22ed)

[Πηγή για την εικόνα: το προσωπικό ιστολόγιο του ποιητή (http://vorias.blogspot.gr/)]

Γεννήθηκε το 1970 στη Θεσσαλονίκη, όπου ζει και εργάζεται. Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα λογοτεχνικά (έντυπα και διαδικτυακά) περιοδικά. Διατηρεί το διαδικτυακό περιοδικό Λογοτεχνικά Επίκαιρα (http://logotexnika-epikaira.blogspot.gr/).

Ιστολόγιο του ποιητή: http://vorias.blogspot.com/

Ποιητικές συλλογές:
«Το τρύπιο ταβάνι», εκδ. Ερωδιός, 2005
«Νυχτερινές επιπλοκές», εκδ. Ερωδιός, 2008
«Πυγολαμπίδες» (33 χαϊκού), το Οκτασέλιδο του Μπιλιέτου 67, Αθήνα, 2011
«Χαμένες ψηφίδες», Θεσσαλονίκη, 2012

Ανθολογημένα ποιήματα:


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» (https://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=9084.0) ]
Title: Θοδωρής Βοριάς, Δρόμοι που περπάτησες
Post by: wings on 23 Jul, 2008, 20:50:41
Θοδωρής Βοριάς, Δρόμοι που περπάτησες

[Ενότητα Νυχτερινές επιπλοκές]

Εχθροί και φίλοι οι δρόμοι που περπάτησες,
τους μετράς, με το δάχτυλό σου
να δείχνει την καρδιά σου.

Μητροπόλεως, Βενιζέλου, Εγνατία
ανοίγουν κάθε νύχτα τις μαύρες ραφές τους,
καταπίνουν κάθε παράταιρη μορφή
που δε χώρεσε σε καμιά πόλη,
που δε βολεύτηκε σε κανένα κορμί
και δεν έγινε αίμα να κυλήσει στις φλέβες μας.

Κανένας τοίχος δε φωνάζει ονόματα,
μέσα από ψιλές ματωμένες τρύπες
που αχνίζουν,
καμιά σελίδα με ποιήματα δε φτερουγίζει,
κανένα ποίημα πια δεν υπογράφεται με αίμα.

Κάθε νύχτα, σ’ αυτούς τους δρόμους,
φέρνω κρυφά κι από ένα στίχο
και του δείχνω τα σημάδια.
Απλώνω στο οδόστρωμα
κι ένα νήμα της σιωπής μου
να το βάψω με σκοτάδι,
πένθος στο μπράτσο να το ράψω
για τους πολέμους που δεν τέλειωσαν ακόμη.

Από τη συλλογή Νυχτερινές επιπλοκές (2008)


Με ένα όμορφο ποίημα που έχει άρωμα Θεσσαλονίκης και μου θυμίζει έντονα τον αγαπημένο μου Μανόλη Αναγνωστάκη με τον τελευταίο του στίχο για τους πολέμους, καλωσορίζω με μεγάλη μου χαρά στο αφιέρωμά μας στους ποιητές της Θεσσαλονίκης έναν ακόμη εκπρόσωπο της «αφανούς» γενιάς του 1990, τον Θοδωρή Βοριά. :-)
Title: Re: Θοδωρής Βοριάς, Δρόμοι που περπάτησες
Post by: lionpsyche on 24 Jul, 2008, 02:04:54
Καλώς όρισε και από εμένα. Μόνο φίλος μας μπορεί να γίνει ένας ποιητής, ποτέ εχθρός!
Title: Θοδωρής Βοριάς, Το φεγγάρι αλλάζει
Post by: wings on 27 Jul, 2008, 22:22:07
Θοδωρής Βοριάς, Το φεγγάρι αλλάζει

Είναι βραδιές που ξεφτίζει το φεγγάρι,
ασημιά ροκανίδια γεμίζει τον κάμπο
ο μακελάρης άνεμος.
Μικρό χαμοπούλι ριγμένο στο χώμα
η τελευταία λάμψη,
η τελευταία ελπίδα.
Το δέντρο μαράθηκε,
ο φίλος σκοτώθηκε,
το λάβαρο κάηκε…
κομμάτι – κομμάτι σκορπίζεις πατρίδα.

Είναι βραδιές που λιώνει το φεγγάρι,
σταγόνα – σταγόνα υγραίνει την πόλη,
υγραίνει τα μάτια μας.
Σκουριάζουν τα είδωλα,
σ’ ένα παλιό τουφέκι
σκούριασαν κι οι ιδέες.
Η αφίσα ξεθώριασε,
οι δρόμοι ησύχασαν,
το πλήθος κοιμήθηκε…
ταίριαξε στις ψυχές το «δε βαριέσαι αδερφέ.»

Είναι βραδιές που το φεγγάρι αυτοκτονεί,
αιμάτινες στάλες χαλάνε τον ύπνο μας,
χαλάνε τα όνειρά μας.
Μονάχα ρόδα και παπαρούνες
με ζωή πλημμυρίζουν
στο θάνατο του φεγγαριού.
Τα μάτια σκοτείνιασαν,
τα λόγια ξεθώριασαν,
τα στήθια πουλήθηκαν…
έριξαν την αγάπη στο κρεβάτι του μπουρδέλου.

Είναι βραδιές που το φεγγάρι ξενυχτάει,
παίζει στ’ αστέρια «τα μήλα»,
παίζει στα μάτια μου «αμπάριζα».
Αηδόνια τρελαίνουν την αύρα,
την αύρα που χαϊδολογά
τον θηρευτή των ονείρων.
Ένα παιδί γεννιέται,
ένα στάχυ ξεφυτρώνει,
μια σημαία κυματίζει…
χίλιες φωνές τραγουδούν:

Αυτός ο κόσμος
δεν μπορεί παρά να ζήσει.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Μια ηλιαχτίδα
Post by: wings on 19 Sep, 2008, 21:46:31
Θοδωρής Βοριάς, Μια ηλιαχτίδα

Μια ηλιαχτίδα τον τοίχο να εμβολίσει,
να διαπεράσει και τη μοίρα μας
που ξεχάστηκε στον πίνακα ανακοινώσεων.

Πόρτες και διάδρομοι είναι το τηλέφωνο.
Στοίχειωσε το κουδούνισμά του.

... Μια ηλιαχτίδα να ελευθερωθούμε.
Μονάχα να περάσει μέσα μας,
να μας πυρώσει,
να λιώσει το δεσμοφύλακα,
τη νοοτροπία μας.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Στην εξορία
Post by: wings on 01 Oct, 2008, 20:50:56
Θοδωρής Βοριάς, Στην εξορία

Πήρες τον κόσμο
να τον ρουφήξεις μονοκόμματα
και βρέθηκες εξόριστος
μ’ ένα τσιγάρο στο μπαλκόνι.

Όχι εδώ, κάτω μονάχα,
στους δρόμους τσακίζει η εξορία.

Το πετροβόλημα δεν τάραξε τις συνειδήσεις.

Οι γροθιές σε πόνεσαν, μεγάλωσαν το τείχος.

Ξεθώριασαν οι αφίσες, περίμενες να ξεφωνίσουν,
ούτε τα συνθήματα ξεφώνισαν στον τοίχο,
καλύφθηκαν με διαφημίσεις.

Οι στίχοι σε χάραξαν,
ρυτίδα-ρυτίδα μετράω τα ποιήματά σου.

Πήρες τα μάτια σου,
τα έκλεισες στο κουτάκι των γυαλιών.
Πήρες τα χέρια, τα δίπλωσες
μαζί με τη σημαία στο συρτάρι.
Πήρες τ’ αυτιά σου και τα σφράγισες,
στην εξορία, είπες, δε χρειάζονται πολλά.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Το στερνό καμάρι
Post by: wings on 06 Nov, 2008, 16:36:57
Θοδωρής Βοριάς, Το στερνό καμάρι

Ο ήλιος χαμηλώνει,
οι σκιές μεγαλώνουν
στο πλακόστρωτο της παραλίας
κι έρχονται κάποιοι
που ξέμειναν από καμάρι,
να ευφρανθούν και να κομπάσουν
για τη μεγάλη τους σκιά.

Νάνοι με τη σκιά γιγάντων,
με το σουρούπωμα θ' αλλάξουν ρότα
για ολόφωτες πλατείες
προτού ξεπέσει το καμάρι τους.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Το σύνορο
Post by: wings on 01 Dec, 2008, 23:54:56
Θοδωρής Βοριάς, Το σύνορο

Στο τζάμι χτυπούσαν όλα,
σκέψεις, ιδέες, όνειρα
υποτάσσονταν
στο απροσπέλαστο σύνορο.

Η μοίρα έσπασε το τζάμι,
σου έγνεψε να πας
αλλά δεν ξέφυγες.

Υποταγμένες σκέψεις,
ιδέες τσακισμένες,
μουδιασμένα όνειρα
στηθήκανε μπροστά σου,
τώρα πια, συνοριοφύλακες.

Λόγια, συνθήματα, ανάσες στοιχειώνουν,
τρομάζουν τους ανυποψίαστους,
φωνάζουν το χθες στους πρωταγωνιστές.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Τώρα που στέγνωσε
Post by: wings on 29 Dec, 2008, 20:25:34
Θοδωρής Βοριάς, Τώρα που στέγνωσε

Τώρα που στέγνωσε,
αίμα ήτανε και δάκρυ,
την καίνε στις πλατείες
τη σημαία μας
κι οι στάχτες στον αέρα
σου λέρωσαν το ακριβό κουστούμι.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Ρίζες
Post by: wings on 24 Jan, 2009, 02:33:56
Θοδωρής Βοριάς, Ρίζες

Γεμάτος ρίζες παντού ο κόσμος.
Ρίζες σ’ εκείνο το μικρό μπαλκόνι,
στο δρόμο που οδηγεί στο διπλανό χωριό,
σ’ όλη τη διαδρομή του τρένου,
στον ουρανό ανάμεσα στ’ άστρα.
Ρίζες στο έρημο ακρογιάλι,
ρίζες στους δρόμους της Αθήνας,
του Πλαταμώνα, του Πηλίου,
της Σαλονίκης, της Πόλης
ρίζες, ρίζες, ρίζες...

Τα δέντρα χουφτώνουν τη γη
και την κρατούν αιώνια
κι εμείς δε φεύγουμε παντοτινά
αλλάζουμε μονάχα και περνάμε.
Περνάμε κι αφήνουμε ρίζες
σκαρφαλωμένες, απλωμένες,
βυθισμένες, να ρουφάνε εικόνες.
Τις ζούμε τις εικόνες,
ζούμε μ’ εκείνες κι όλο αλλάζουμε
κι όλο περνάμε... καημένα δέντρα!

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Θίασος
Post by: wings on 10 Feb, 2010, 20:55:18
https://www.youtube.com/watch?v=xKzn73eSKLU

Σταμάτης Κραουνάκης, Νύχτα θεά
(τραγούδι: Μαρινέλλα / δίσκος: Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες (2000))


Θοδωρής Βοριάς, Θίασος

[Ενότητα Νυχτερινές επιπλοκές]

Στις έρημες καρδιές, στα καλντερίμια,
η νύχτα περπατάει σαν κλέφτης.

Αναζητάει γνώριμες μορφές του δρόμου
που ανάβανε πιο πριν στους έρωτές τους
και τώρα στροβιλίζουν στο σκοτάδι,
στάχτες που τις σέρνει ο αέρας.

Ακουμπάει τους βρεγμένους τοίχους
κι η ώχρα ξεφλουδίζει,
περπατάει στους βρεγμένους δρόμους
και λασπώνουν οι λοξές σκιές,
ψάχνει για ιδρωμένα κορμιά που ν’ αχνίζουν
απ’ τις εκπνοές του έρωτα.

Η νύχτα περνάει πάνω απ’ τα κορμιά μας
–χιλιάδες βυθισμένοι στα όνειρα
δεν καταδέχονται ν’ ακούσουν
τους πλανόδιους νυχτερινούς θιάσους.

Από τη συλλογή Νυχτερινές επιπλοκές (2008)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Απόρρητα περιστατικά
Post by: wings on 11 Apr, 2010, 21:47:53
https://www.youtube.com/watch?v=JwE1_NUR9j8

Γιάννης Σπανός & Δημήτρης Ιατρόπουλος, Της Χαλιμάς τα παραμύθια
(τραγούδι: Κώστας Καράλης / δίσκος: Τραγούδια και μπαλάντες (1977))


Θοδωρής Βοριάς, Απόρρητα περιστατικά

[Ενότητα Νυχτερινές επιπλοκές]

Να μην ξεχάσεις, να τραβήξεις την κουρτίνα
οι δρόμοι απόψε κρύβουν βλέμματα παράξενα.

Ας συγυρίσουμε,
ας κρύψουμε πίσω απ’ τις κουρτίνες
τα παραμύθια που έχτιζαν
ως τώρα τη ζωή μας.

Ας συζητήσουμε για περιστατικά απόρρητα:
για την κραυγή των στίχων,
για τα υγρά υπόγεια διαμερίσματα,
για τα μυαλά που κόλλησαν στην τηλεόραση.

Έπιασε βροχή, μην πλησιάζεις το παράθυρο
άλλωστε ακούγονται οι ψιχάλες
πάνω στη λαμαρίνα του άστεγου της γειτονιάς.

Γιατί όταν σταθείς μπροστά στο τζάμι
μπορεί να δεις κάποιον να προσπαθεί
να διασχίσει τον πλημμυρισμένο δρόμο,
ίσως γελάσεις που θα γεμίζουν
τα παπούτσια του νερό,
ίσως θυμηθείς τα παραμύθια,
πίσω απ’ τις κουρτίνες,
και δε θελήσεις κι απόψε να μιλήσουμε.

Από τη συλλογή Νυχτερινές επιπλοκές (2008)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Ξέφυγαν τα όνειρά μας
Post by: wings on 07 Aug, 2010, 18:04:48
https://www.youtube.com/watch?v=Emd3IiA-ynU

Θάνος Μικρούτσικος & Λάκης Λαζόπουλος, Θυμάσαι
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου / δίσκος: Ελλάς κατόπιν αορτής (1989))


Θοδωρής Βοριάς, Ξέφυγαν τα όνειρά μας

Ξέφυγαν τα όνειρά μας,
σκορπίστηκαν στον άνεμο.
Στους δρόμους
σβήστηκαν τα ίχνη μας,
ξεχάστηκε η μορφή μας,
χάθηκαν οι αφίσες.
Πίσω δεν έμεινε κανείς
ή έμειναν πολύ λιγότεροι.

Ξέφυγαν τα όνειρά μας.
Τα παιδιά μας, δικαστές,
δε θα ’χουνε ν’ ακούσουνε πολλά,
θα μας καταδικάσουν.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Τοίχοι της Θεσσαλονίκης
Post by: wings on 10 Dec, 2010, 12:06:24
https://www.youtube.com/watch?v=9WdCOivd_HQ

Μάνος Λοΐζος & Κωστούλα Μητροπούλου, Ο δρόμος (δίσκος: Τα τραγούδια του δρόμου (1974))

Θοδωρής Βοριάς, Τοίχοι της Θεσσαλονίκης

Λόγια καρφωμένα από παλιά στους τοίχους
συζητάνε χαμηλόφωνα για ιδέες.
Συνθήματα που ήταν κάποτε γραμμένα
φουντώνουν τη συζήτηση...
ανάσες αγωνίας, φανατισμού,
ανάσες ενθουσιασμού, πόνου.

Κάποιοι τοίχοι στη Θεσσαλονίκη ζωντανεύουν,
μαντρότοιχος του λιμανιού,
υδραγωγείο της Καλλιθέας,
μάντρα των μνημάτων της Αγίας Παρασκευής.

Λόγια, συνθήματα, ανάσες στοιχειώνουν,
τρομάζουν τους ανυποψίαστους,
φωνάζουν το χθες στους πρωταγωνιστές.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Πεζοδρόμιο
Post by: wings on 28 Jun, 2011, 16:29:07
https://www.youtube.com/watch?v=NgSv3OS7N-U

Απόστολος Μπουλασίκης, Στο πεζοδρόμιο
(τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου / δίσκος: Να με φωνάζεις (1999))


Θοδωρής Βοριάς, Πεζοδρόμιο

Βρόμικα πεζοδρόμια καθορίζουν
τους άγριους δρόμους της πόλης
κι όμως πονάνε απ’ τη βρωμιά μας,
τρέμουν στην αγριότητα,
μέρα τη μέρα τρίζουν οι πλάκες τους,
ραγίζουνε και κομματιάζονται.

Κάθε Παρασκευή έχει πορείες με δεκάδες διαδηλωτές
και άλλοι, χιλιάδες,
φτιάχνουν την απεργία τριήμερη αργία.

Στα πεζοδρόμια, πρώτα τα βήματά μας
σιχάθηκαν οι πλάκες,
ύστερα τη ζέστη των καθισμένων ζητιάνων
και τη σκιά του απλωμένου τους χεριού,
τέλος εκείνες τις αστικές συνήθειές μας
που τις παρκάρουμε ανέμελα όπου βρούμε.

Στην πορεία δε φωνάζουν όλοι τα συνθήματα,
έγινε πια κι αυτό προνόμιο των καταξιωμένων,
των εκλεγμένων της πρώτης σειράς,
όσων κρατούν ψηλά τον τηλεβόα.

Τις νύχτες, στις έρημες συνοικίες
οι πλάκες κλαίνε,
μοιρολογάνε τα άσημα μυστικά
κάθε διαβάτη.

Νωχελικοί διαδηλωτές χαρίζουν
τα πλαστικά τους σημαιάκια
στους παραγεμισμένους κάδους του πολιτισμού μας
κι απλώνουνε τις τυπωμένες συνειδήσεις τους
κατάχαμα για να καθίσουν, μη λερωθούνε.

Τα πεζοδρόμια ψιθυρίζουν,
περιμένουν να περάσει η περίπολος,
ετοιμάζουν εξεγέρσεις.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Κρυφτό
Post by: wings on 28 Oct, 2013, 18:51:28
Γιώργος Μαρίνος - Παιδικά παιχνίδια - YouTube (https://www.youtube.com/watch?v=K61TRiXLgD4)

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Παιδικά παιχνίδια
(τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος / δίσκος: Στον αστερισμό της Μέδουσας (1984))


Θοδωρής Βοριάς, Κρυφτό

[Ενότητα Νυχτερινές επιπλοκές]

Από μικροί παίζαμε κρυφτό
ακόμα ψάχνουν να μας βρουν
στους δρόμους οι περαστικοί.

Κι απόψε σ’ αγκαλιάζω σιωπηλά
μες στον κρυψώνα μας
–κανείς δεν υποπτεύεται,
δε σκέφτεται να ξεφυλλίσει ένα βιβλίο
με ιστορίες εκτός θέματος.

Στη σελίδα τριάντα οχτώ
τόλμησα να βγάλω για λίγο
την καθημερινή χλωμή μου προσωπίδα
–με τα χρόνια είχε επίμονα κολλήσει.
Στη σελίδα τριάντα οχτώ
σε φίλησα με τ’ αληθινά μου χείλη,
σου μίλησα με τ’ αληθινά μου λόγια,
σε κοίταξα με τα μάτια της ψυχής μου.

Σε λίγο θ’ αλλάξουμε σελίδα,
το ’χουμε καθιερωμένο,
μη τύχει και καταλάβουνε την κρύπτη μας.
Αλλάζουμε,
σαν φτάσουμε μια μέρα στον επίλογο,
θα εγκαταλείψω τη χλωμή μου προσωπίδα,
λάφυρο, στους περαστικούς
σε μία παράγραφο πριν από το τέλος.

Από τη συλλογή Νυχτερινές επιπλοκές (2008)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Ψηφίδα της πόλης
Post by: wings on 31 Dec, 2014, 17:12:53
Θοδωρής Βοριάς, Ψηφίδα της πόλης

Της πόλης μια χαμένη ψηφίδα
σου μιλά,
ένας ακόμη αιχμάλωτος 
στων ημερών την προπαγάνδα.
 
–Πότε προλάβανε και μαυροφόρεσαν 
μ’ εφημερίδες όλους τους δρόμους; 
 
Των αρπαχτικών οι κυκλικές πτήσεις
στενεύουν πάνω απ’ το κεφάλι μου.
Άλλο δεν έχω,
δεκαετίες ληστεύουν την ψυχή μου.
 
Σωτήρες μας δείχνουν σιδερένια κλουβιά
–παρέχουν κανναβούρι, νερό
κι οπωσδήποτε μια τηλεόραση–
 
μας ορμηνεύουν να μπούμε μέσα,
να σωπάσουμε
για να σωθούμε.

Από τη συλλογή Χαμένες ψηφίδες (2012)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Ελλάδα του ονείρου
Post by: wings on 04 Jan, 2016, 00:05:04
Θοδωρής Βοριάς, Ελλάδα του ονείρου

Πήρα την πέτρα,
πήρες το αγέρι της αυγής.
Πήρα το ξερόκλαδο,
πήρες τη φλόγα του μεσημεριού.
Πήρα την ξεραμένη λάσπη,
πήρες το κοκκίνισμα του δειλινού.
Κάθισα εγώ στην παραλία της Σκοτίνας
κι εσύ στην κορυφή του Ολύμπου,
να ονειρευτούμε,
να φτιάξουμε καινούρια Ελλάδα.

Κι ονειρευτήκαμε όλη τη νύχτα
κι ονειρευτήκαμε την ξαστεριά
ακόμα εκείνη την Ελλάδα ονειρευόμαστε!

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς: Μια Κυριακή, ένα ξεφάντωμα
Post by: wings on 04 Jan, 2016, 00:11:51
Θοδωρής Βοριάς: Μια Κυριακή, ένα ξεφάντωμα

Μια Κυριακή, ένα ξεφάντωμα τρελό,
ήταν όλη η ζωή σου, ήταν η ανάμνησή σου
ένα ποτήρι κόκκινο κρασί.

Χρωμάτιζες τους τοίχους, τις καρδιές μας,
σαν το ηλιοβασίλεμα στο Λευκοπύργο,
μια Κυριακή, ένα ξεφάντωμα τρελό.

Παράθυρο ανοιχτό, όλο τον κόσμο έβλεπα
μες στην καρδιά σου και τον κερνούσα
ένα ποτήρι κόκκινο κρασί.

Ήταν όλη η ζωή σου, ήταν η ανάμνησή σου
το πανηγύρι στο χωριό, ένας ζεϊμπέκικος,
ένα στροβίλισμα στην πίστα.

Βάσταξε ο λεβέντικος χορός ένα ηλιόγερμα,
ένα ηλιοβασίλεμα στο Λευκοπύργο,
κι ύστερα... κι ύστερα ήρθε η Δευτέρα.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Αναρριχητής
Post by: wings on 04 Jan, 2016, 00:18:07
Θοδωρής Βοριάς, Αναρριχητής

Με τ’ όνειρο που νόμισε άσπρο σκοινί,
στα χέρια του τ’ αβρά πως θ’ άρπαζε, κρίμα,
αδύνατο ν' ανέβει —και πώς δηλαδή!

Αλίμονο, στα χέρια σου τέτοια τριχιά
αν θέλεις να κρατάς, σαν Ίκαρος βλέπε,
τα βάθη της αβύσσου εσένα ζητούν.

Αγχόνη γίνεται πικρή, άσπρη θηλιά,
μ’ εκείνον να σκιρτά, ριγμένο σκαντάγιο,
τινάζοντας τα πόδια, τρελός χορευτής.

Σκοινί για αναρρίχηση ψάξε αλλού,
χορτάσαν οι γκρεμοί κι οι τάφοι με θρήνους
και άψυχα κουφάρια τ’ ονείρου νεκρών.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Το τρύπιο ταβάνι
Post by: wings on 04 Jan, 2016, 00:21:35
Θοδωρής Βοριάς, Το τρύπιο ταβάνι

Όποτε βρέχει στάζει η σκεπή,
δε μέτρησα ποτέ τις τρύπες.
Στάζει... πώς έγινε διάτρητη!

Μέρα τη μέρα εξατμίζομαι
κι αναστατώνονται
τα έντομα και τα ποντίκια
που ανασαίνουν τη ζωή μου
στο τρύπιο ταβάνι.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Ξύπνημα
Post by: wings on 04 Jan, 2016, 00:28:22
Θοδωρής Βοριάς, Ξύπνημα

Κάποιες αναπάντεχες σκιές
εισβάλλουν στα όνειρα
μοιάζοντας με χτύπους μολυβιού στο τραπέζι
που γιατρεύουν τη σιωπή αλλά δολοφονούν τον ύπνο.
Σήματα μορς βγαλμένα
από τα φτωχά σύνεργα της μοναξιάς,
σταλμένα σ’ άγνωστους αποδέκτες.

Ξυπνώ μ' ένα ταβάνι πάνω απ’ τα μάτια μου.
Συνέχεια ένα ταβάνι, λευκό σαν μάρμαρο,
ίδιο πάτωμα, σωστή ταφόπλακα.

Ανάπηρο όνειρο με λειψά πλοκάμια,
πρόωρα θανατωμένο,
τρύπιο από μια νεογέννητη ηλιαχτίδα,
αποσυντίθεται σκορπώντας
χρώμα-χρώμα τη χροιά του.
Σκληραίνει το φως κάτω από τα σκονισμένα τζάμια
της μυωπικής μέρας που προσηλώνει
το αδύναμο βλέμμα της στα νεκρά όνειρα
και λησμονάει στην τύφλα της τον κόσμο.

Το μεσημέρι πλαγιάζουν ν’ αποκοιμηθούν
γερασμένοι ο κόσμος κι η μέρα.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Πάρκιγκ
Post by: wings on 04 Jan, 2016, 00:34:12
Θοδωρής Βοριάς, Πάρκιγκ

Την ώρα που παρκάρεις το αμάξι σου
στο πεζοδρόμιο, πάνω στη ράμπα
για καροτσάκια αναπήρων,
την ώρα εκείνη της μανούβρας
ο ανθρωπισμός σου
ζαλίζεται κι αποκοιμιέται.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Ώρες κοινού
Post by: wings on 04 Jan, 2016, 00:42:25
Θοδωρής Βοριάς, Ώρες κοινού

«Το γραφείο λειτουργεί ώρες κοινού.»
Το ορίζει η επιγραφή στην είσοδο.

Αυτές τις ώρες θα φοράς μονόχρωμα γραβάτα
και με το ύφος το επίσημο θα δέχεσαι
τον πρώτο της ουράς,
γυρτός στο θλιβερό σου γραφειάκι.

Αυτές τις ώρες θα διαβάζεις τις αιτήσεις του κοινού
και ισάξια σπουδαίος με τη στρογγυλή σφραγίδα
της υπηρεσίας, θα υπογράφεις και θα σφραγίζεις.

Αυτές τις ώρες θα στριμώχνεις
σε φακέλους και συρτάρια
σκονισμένα και ξέθωρα όνειρα αγνώστων
πριν τ’ ανταλλάξεις με το μηνιάτικό σου.

«Το γραφείο λειτουργεί ώρες κοινού.»
Εκτός υπηρεσίας, θα ’σαι λεύτερος
ν’ αναπολείς την αύξηση, την άδεια,
την προαγωγή και ν' αναπαύεσαι.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Παγωμένη λιακάδα
Post by: wings on 04 Jan, 2016, 00:48:10
Θοδωρής Βοριάς, Παγωμένη λιακάδα

Βλέπεις, παιδί μου;
Στα χαμηλά πατώματα οι γείτονες,
πίσω από σιδηρόφρακτα παράθυρα,
κοιτούν τον κλέφτη που προσπέρασε.

Δέντρα κρυμμένα σε τσιμεντένιους τοίχους,
ποιος κεραυνός να τα ζηλέψει;
Η κόκκινη βροχή που πέφτει, χθες ήταν κίτρινη,
τα πλαστικά λουλούδια κοροϊδεύει που ξεβάψανε.

Μπροστά σου απλώνεται η γκρίζα πολιτεία.
Βασανιστής ο ήλιος το καταμεσήμερο
παίρνει εκδίκηση, πνιγμένος στην αιθάλη.

Τους δρόμους καίει μια λιακάδα παγωμένη
κι αν παραμένεις άνθρωπος ακόμη,
φύγε, παιδί μου, και μην ξαναγυρίσεις.

Κοίτα τις αδειανές φωλιές,
τα χελιδόνια ταξιδέψανε αγύριστα.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)
Title: Θοδωρής Βοριάς, Χαρταετός
Post by: wings on 04 Jan, 2016, 00:52:52
Θοδωρής Βοριάς, Χαρταετός

Ένας χαρταετός περίμενε
στα ορθωμένα παιδικά μας χέρια.
Η ουρά του σκαλωμένη στα τριβόλια,
ο χάρτινος κορμός του
περηφάνια παιδική,
πολύχρωμο εξάγωνο
κι απάνω ένα μονόγραμμα,
ίδιο σημαία, ολόιδιο η μοίρα μας.

Ένας χαρταετός περιμένει
σε ορθωμένα χέρια
τον αγέρα να φυσήξει.
«Αμόλα καλούμπα», να μας πούνε,
να πάμε ψηλά τη μοίρα μας,
ψηλότερα απ’ τον κόσμο,
ψηλότερα απ’ τα τριβόλια κι ύστερα...
ας κόψουμε το σπάγκο
μια για πάντα.

Από τη συλλογή Το τρύπιο ταβάνι (2005)