Translation - Μετάφραση

Favourite texts, movies, lyrics, quotations, recipes => Favourite Poetry => Favourite Music and Lyrics => Poetry of Thessaloniki => Topic started by: wings on 31 Dec, 2015, 21:48:07

Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη
Post by: wings on 31 Dec, 2015, 21:48:07
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

(https://thepoetsiloved.files.wordpress.com/2019/03/kaitatzi.jpg)

Γεννήθηκε το 1952 στο Λιβαδοχώρι Σερρών. Είναι κλινική ψυχολόγος, MSc–ψυχοθεραπεύτρια. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Σχολή Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Ουψάλας στη Σουηδία και εργάσθηκε στην Ανοιχτή Μονάδα της Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου της Ουψάλας. Δίδαξε ψυχολογία και ειδική αγωγή στο ΤΕΦΑΑ Σερρών του ΑΠΘ (1988-2000). Επί 27 χρόνια εργαζόταν ως ψυχολόγος στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση του ΥΠΕΠΘ. Διετέλεσε Διοικητικός Προϊστάμενος στο Κέντρο Διαφοροδιάγνωσης, Διάγνωσης και Υποστήριξης (ΚΕΔΔΥ) Σερρών (2003-2014). Είναι πιστοποιημένη Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων και Εκπαιδεύτρια των Εκπαιδευτών Ενηλίκων και υλοποίησε Επιμορφωτικά Προγράμματα Εκπαίδευσης Εκπαιδευτών Ενηλίκων, Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών και Συμβουλευτικής Γονέων.

Ποιητικές συλλογές:
«Ο δρόμος», ΔΕΠΚΑ Σερρών, Σέρρες, 2006
«Συναισθηματικό αλφαβητάρι» (ποίηση για παιδιά), εκδ. University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2009
«Διαδρομές», εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα, 2015
«Λιγοστεύουν οι λέξεις», εκδ. Μελάνι, Αθήνα, 2017
«Όλα σιγούν εκκωφαντικά ηχούν ακατάληπτα», εκδ. Ρώμη, Θεσσαλονίκη, 2020

Ανθολογημένα ποιήματα:


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» (https://www.translatum.gr/forum/index.php?topic-9084.0) ]
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ο δρόμος
Post by: wings on 31 Dec, 2015, 21:54:38
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ο δρόμος

Ο δρόμος απλώνεται μπροστά
Να τον διαβώ γρήγορα πρέπει
Να κάνω αυτό που περιμένουν από μένα
Υπεύθυνα, δίκαια, σωστά
Μα σκέφτομαι πάλι...
Μήπως σαν τον διασχίσω
Και μόνος στο τέρμα βρεθώ
Πικρά, μ’ απορία
Αυτό ήταν όλο λοιπόν
Θα πω;

Όχι
Δρόμοι πολλοί με χίλια νεύματα
Καλούν το πέρασμά μου
Στο στένεμα του ενός, απρόσμενα προβάλλει άλλος
Ολισθηροί καραδοκούν να με γκρεμίσουν
Και δύσβατοι, κορφές μ’ αποκαλύπτουν
Κάποιους ερμητικά κλειστούς τους νιώθω
Κι άλλες φορές διαβαίνω έναν και ανοίγουν νέοι δρόμοι

Θέλω να νιώσω το κάθε βήμα
Το κάθε στραβοπάτημα και πισωγύρισμα
Το κάθε μάτωμα, το κάθε πέταγμα
Τους κραδασμούς και τα κελαηδήματά μου

Μπροστά στην τελική πορεία
Θέλω, κλείνοντας ήρεμα τα μάτια,
Να σταθώ ανάλαφρα, γαλήνια
Δρόμοι σύντροφοι κι οδηγοί
Όμορφα να με προετοιμάσουν για τον άλλο δρόμο.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Το λεωφορείο
Post by: wings on 01 Jan, 2016, 01:09:31
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Το λεωφορείο

Το παλιό λεωφορείο τρέχει
Κι εγώ λικνίζομαι
Στα άβολα καθίσματα
Μια προς τα δεξιά
Μια προς τ’ αριστερά
Εκτινάζομαι απότομα προς τα πάνω
Και ξαφνικά βυθίζομαι στο βάραθρο
Και πάλι εκτίναξη προς τα πάνω
Ευτυχώς

Το λεωφορείο της ζωής μου
Προς μάταιη αναζήτηση
Ευθείας διαδρομής.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μυλόπετρες οι μέρες
Post by: wings on 01 Jan, 2016, 01:14:45
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μυλόπετρες οι μέρες

Πλήξη, ανία κι ακεφιά τις μέρες συνοδεύουν
Συχνά, πολύ συχνά, πίκρες παραμονεύουν
Καμιά φορά απρόσμενες χαρές ακολουθούν
Πλήξη, ανία, ακεφιά, στιγμές χαράς
Και πάλι πλήξη
Κι ύστερα λύπη
Και ξανά πάλι ακεφιά
Οι μέρες έρχονται και φεύγουν

Δεν το αντέχω
Να σκέφτομαι δε θέλω
Μυλόπετρες οι μέρες
Τη ζωή μου παγιδεύουν

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μπορεί και να μην είναι έτσι
Post by: wings on 01 Jan, 2016, 01:21:48
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μπορεί και να μην είναι έτσι

Θα σ’ ονόμαζα αστραπή
Σε πορεία απόλυτα ευθυγραμμισμένη
Αξιοθαύμαστο, βεβαίως, δε λέω
Αλήθεια η απόλυτη σιγουριά
Ένδειξη σιγουριάς είναι;
Τρέχεις με το σώμα γερμένο μπροστά
Κι άλλο απ’ το τέρμα στο νου δεν έχεις
Μήπως βαρύ το φορτίο
Και βιάζεσαι να τ’ αποθέσεις;
Να ξαποστάσεις αδιανόητο
Περιθώρια για κάποιο «μήπως»
Για κάποιο «μπορεί και να μην είναι έτσι»
Ανεπίτρεπτα

Ναι, μπορεί και να είναι έτσι
Αν όμως όχι
Πώς θα τ’ αντέξεις;

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Στης λογικής τη δίνη
Post by: wings on 01 Jan, 2016, 01:26:53
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Στης λογικής τη δίνη

Στης λογικής και της συνείδησης τη δίνη
Άγρυπνη νύχτα, ξεμαλλιάρα
Κατέθεσα δειλά, οδυνηρά
Δυνάστη πόθο αφόρητο
Να τον σπουδάσουν ζήτησα
Και τις απόψεις τους με σεβασμό να μου εκθέσουν
Μάταιος κόπος
Σειρήνες σκέψεις ξελογιάστρες, σκληρά
Χλευαστικά στ’ αφτί σιγοψιθύρισαν
Ότι το φόβο πρώτα
θα ’πρεπε να χειριστώ
Τη στρίγκλα ενοχή
Που τόσο με ορίζουν.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Αλλοτρίωση
Post by: wings on 01 Jan, 2016, 01:36:19
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Αλλοτρίωση

Όλα γύρω περιποιημένα
Το περιβάλλον εορταστικό
Το σκηνικό άψογο
Οι στάσεις, οι κινήσεις καθώς πρέπει
Τα πρόσωπα μ’ επιτηδευμένη άνεση κι εγκαρδιότητα
Οι σχέσεις συμβατικές
Η επαφή επιδερμική
Κι αυτό το άρωμα της καλοκαιρινής νύχτας
Παράφορα όμορφο κι αληθινό
Ν’ αποκαλύπτει οδυνηρά τη δική μας αλλοτρίωση.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ξυπόλητος περπάταγες
Post by: wings on 01 Jan, 2016, 01:51:29
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ξυπόλητος περπάταγες

Ξυπόλητος περπάταγες
Το χώμα απαλό σου χάιδευε τα πόδια
Το δάχτυλο μονίμως πληγωμένο απ’ τις πέτρες
Και η πατούσα όλο τσιμπιές απ’ τα τριβόλια
Τη δροσιά κι ορμή του νερού ένιωθες
Πλατσουρίζοντας στους χείμαρρους της ανοιξιάτικης μπόρας
Ζαρκάδι αλαφροπόδαρο
Στον κάμπο έτρεχες
Και ο κόσμος ήταν όλος δικός σου
Στις ζέστες ο ιδρώτας στο σώμα ρυάκια
Και το δεξί μάτι συνεχώς καθισμένο
Το άπλετο φως του ήλιου ν’ αντέξει
Στην όχθη του ποταμού ξάπλωνες
Με το θρόισμα της λεύκας να σε νανουρίζει
Στις μουριές και συκιές σκαρφάλωνες
Το γλυκό του καρπού να γέψεις
Αψηφώντας τις αιχμές στο δέρμα
Στα κρύα, με τα χνώτα προσπάθαγες
Ν’ απαλύνεις τ’ ανατρίχιασμα του κορμιού
Και τη φαγούρα απ’ τις χιονίστρες
Ν’ ακούσεις το τρίξιμο των πάγων έψαχνες
Κι ύστερα κουσί* για το σπίτι
Στης καλομάνας* το σοφό παραμύθι
Τις έναστρες νύχτες στων πρώτων ονείρων
Τα λημέρια ταξίδευες
Με το φεγγάρι να σου φιλά καληνύχτα
Τη ράχη στη ρίζα του βουνού ακούμπαγες
Και πλημμύριζες σιγουριά κι ασφάλεια
Απ’ εκεί τον ορίζοντ’ αγνάντευες
Προσμένοντας τους δικούς σου ορίζοντες να πλατύνεις

Και τώρα στριμωγμένος στο γκρίζο
Προσπαθείς να προφτάσεις το χρόνο
Χωρίς ν’ αγναντεύεις ορίζοντες
Χωρίς ηλιαχτίδας χαρά
Το θρόισμα των φύλλων
Και το κόασμα των βατράχων
Με τα μέλη βαριά, μουδιασμένα, κρύα.

*κουσί = τρέχοντας
**καλομάνα = γιαγιά στην ποντιακή


Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Αυτός ο κόσμος
Post by: wings on 01 Jan, 2016, 02:01:59
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Αυτός ο κόσμος

Αυτός ο κόσμος που διαβαίνει αλαφιασμένος
Σε ποιο κυνήγι να ’χει εμπλακεί
Τι να φοβάται
Τι να ψάχνει
Άνθρωποι που πάνε βιαστικοί
Χωρίς χαμόγελο
Χωρίς βλέμμα
Κι όλο τρέχουν, όλο τρέχουν
Κι οι δρόμοι κλείνουν
Κάτω από τρύπιες πατούσες
Κι οι δρόμοι χάνονται
Αφήνοντας το βήμα μετέωρο.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Χωρίς μαντίλι
Post by: wings on 01 Jan, 2016, 02:09:20
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Χωρίς μαντίλι

Πώς ν’ αντέξουμε τη λαίλαπα της τύρβης
Τ’ ανούσια φτιασιδωτά κρωξίματα ταών
Πόρτες δίχως δωμάτια χάσκουν τριγύρω
Και στην καρδιά χέρσες αυλές
Στρωμένες πλαστικό γκαζόν
Αφόρητα σιωπηλές
Τον πετεινό τον πλουμιστό, το χρυσωπό
Σε σπίτια αθέμελα θυσιάσαμε
Θυμάσαι;
Αγέρωχα μας έφερνε τα πρωινά
Πού να σταθούμε τώρα αλήθεια;
Πώς να μη χάσουμε την όσφρηση
Χωρίς το άρωμα της πασχαλιάς;
Πρόσφορο πώς να μοιράσουμε τα ψυχοσάββατα;
Χωρίς μαντίλι στους νέους
Πώς να ευχηθούμε κατευόδιο;
Της καλομάνας τ’ ολόλευκο, το κεντητό μαντίλι
Πάει καιρός που κουρελιάσαμε
Κι αυτό το χαρτομάντιλο τ’ άβαρο, τ' ακυμάτιστο
Μιας χρήσης μόνο δυστυχώς.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μέγας Χαρισματικός
Post by: wings on 01 Jan, 2016, 02:56:01
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μέγας Χαρισματικός

Προς τι αυτή η λάμψη
Το βλέμμα π’ αγκαλιάζει ό,τι βρει
Που γοητεύει, που καθηλώνει
Αυτά τα ωραία λόγια
Που συνεπαίρνουν, παραμυθιάζουν
Μα και μας μικραίνουν
Ασήμαντοι εμείς και αυτός ο Μέγας
Αβέβαιοι κι αυτός το σταθερό σημείο
Δυνάστης ποθητός αυτός και μεις υποτελείς του
Αδύναμοι, πειθήνιοι, τρωτοί κι αυτός σωτήρας
Ο Ηγέτης μας
Απεγνωσμένα αποζητά
Να του φορέσουμε το φωτοστέφανο της δόξας
Γονυπετείς να εισακούσουμε το κήρυγμά του
Και έρποντες, μικροί, ανίσχυροι
Να απαντήσουμε στο κάλεσμά του
Με ταπεινή μεγαλοπρέπεια αυτοπροσφέρεται
Να μας καθοδηγήσει
Αχόρταγα, βουλιμικά να μας χειραγωγήσει

Αχ! Τι θ’ απογίνονταν χωρίς εμάς
Τους ταπεινούς, μικρούς εραστές του
Ο Μέγας Χαρισματικός;

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ζωοδόχος πηγή
Post by: wings on 01 Jan, 2016, 03:14:11
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ζωοδόχος πηγή

Στον Γ. Γραμματικάκη

Του ήλιου το θρέμμα και της γης το γέννημα
Τ’ ουρανού το στερέωμα, της αβύσσου βάραθρο
Αθέατα ύψη και μεγέθη άμετρα
Ερημιάς τ’ απόρθητα, μοναξιάς το ημέρεμα
Της ψυχής τ’ ανεξιχνίαστα, των βουνών τ’ απάτητα
Της χούφτας το γέμισμα, του βλέμματος κάθισμα
Του μωρού το κλάμα και της μάνας τ’ αγκάλιασμα
Της πατούσας το στέριωμα, τ’ ακροδάχτυλου άγγιγμα
Των ονείρων φαρέτρα και των φόβων το πάτημα
Της ελπίδας αγκάλιασμα και της ρίζας το μπόλιασμα.

Ζωοδόχος πηγή και αχτίδα περίλαμπρη
Το μυστήριό σου με σκέπασε
Νεφέλωμα άπλωσες και μ’ αυτό με κρατάς
Σ’ ακριβό περιτύλιγμα

Της συγκίνησης στέρνα, αρχαγγέλων το πρόσταγμα
Της σιωπής ο λόγος και του λόγου το άλογο
Πορφυρό της καρδιάς μου και γαλάζιο φτερούγισμα
Χρυσοκίτρινη έκρηξη και του μπλε το γαλήνεμα
Της βαρκούλας πανάκι, τ’ ανέμου το δρόσισμα
Της λαμπρής χελιδόνι και της άνοιξης δόνημα
Της αγάπης μυστήρια, γιασεμιού το ευώδιασμα
Της χαράς το κλάμα και της λύπης μειδίαμα
Της ζωής τ’ ανεξάντλητο, του θανάτου το σφράγισμα

Ζωοδόχος πηγή και γεννήτρα υψίβαθος
Το μυστήριό σου με σκέπασε
Νεφέλωμα άπλωσες και μ’ αυτό με κρατάς
Σ’ ακριβό περιτύλιγμα
Και μου κρύβεις τα ενδότερα, τα αεί υπάρχοντα
Τ’ απλά και όμως δυσνόητα, τ’ άλυτα αινίγματα
Της ζωής τ’ αγκίστρι μαζί με την άγκυρα
Της ύλης τ’ άυλο και του κύκλου τ’ αέναο γύρισμα.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Με τη δίψα σφραγισμένη στα χείλη
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 20:40:19
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Με τη δίψα σφραγισμένη στα χείλη

Το ποτάμι κυλά δίπλα μου
Σαν το νερό στη χούφτα
Ρέει ανάμεσα στα δάχτυλα
Σταγόνες μόνο
Προλαβαίνω να γευτώ
Ατέρμονη προσπάθεια να ξεδιψάσω
Ο αγέρας τρέχει κι εγώ
Πίσω του συνεχώς, αγκομαχώντας
Κάποιες ελάχιστες στιγμές
Σα να τον φτάνω
Σα να τον προσπερνώ
Στιγμές πληρότητας
Ουτοπικής ευδαιμονίας
Και πάλι πίσω του
Σε χίμαιρα διαδρομή να τον προλάβω

Ώσπου ο αγέρας χάνεται πέρα μακριά
Χάσμα βαθύ στον χωροχρόνο
Τετελεσμένο, αμετάκλητο
Με τη δίψα σφραγισμένη στα χείλη.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Διάττοντες
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 20:48:14
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Διάττοντες

Διάττοντες υπήρξαμε
Διάττοντες
Μια λάμψη αστραπής το πέρασμά μας
Ο βίος ανοιξιάτικη βροχή
Τι κι αν ηχούσαμε με βόμβους
Μόνο η ηχώ επέστρεφε σε μας
Τι κι αν φτιασίδια περισσά φορέσαμε
Και χρώματα φανταχτερά
Βλέμμα δεν κάθισε στα μάτια μας
Το χώρο πλαισιώσαμε για μια στιγμή
Χωρίς η παρουσία μας να γίνει αισθητή
Το χρόνο ούτε που αγγίξαμε
Διάττοντες… διάττοντες.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Διαβαίνοντας
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 20:50:32
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Διαβαίνοντας

Διαβαίνοντας τον ποταμό
Ψάξε τη φλόγα μέσα σου
Πυρπολημένος
Βούτα βαθιά να δροσιστείς
Για τα στερνά μια σπίθα φύλαξε στο στον κόρφο
Και μι’ ανάσα γιασεμί
Κράτα γερά σαν θα κοιτάξεις πίσω  σου
Ανασκουμπώσου και προχώρα
Η κοίτη χωνευτήρι ασίγαστο
Τις χρυσαλλίδες καταπίνει
Κοίτα πως καθηλώθηκα εγώ στην όχθη
Να φυλακίζω τ’ όνειρο στις σάρκες μου
Κοίτα πως ρέει το νερό ανάμεσα στα δάχτυλα
Να δροσιστώ δεν πρόλαβα
Η χούφτα στέγνωσε στο λιόγερμα.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Θα εκτεθώ δημόσια
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 20:53:23
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Θα εκτεθώ δημόσια

Θα εκτεθώ δημόσια
Όπως ο επιδειξιομανής ξεγυμνώνει το σώμα
Αποζητώντας ηδονή σε λάγνα βλέμματα
Θα ξεγυμνώσω την ψυχή μου μπροστά σου
Μπροστά σε καθάρια βλέμματα
Όχι απ’ αυταρέσκεια ή ηδονική αναζήτηση
Ούτε αυτοτιμωρία ή ταπείνωση αποζητώντας.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Σαν θα ντυθώ το βλέμμα σου
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 20:55:24
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Σαν θα ντυθώ το βλέμμα σου

Σαν θα ντυθώ το βλέμμα σου
Περίλαμπρη θα διαβαίνω τους δρόμους
Δρόμους διάπλατους
Στα άνθη στολισμένους
Ορθό το ανάστημα θα έχω
Και στο κεφάλι φωτοστέφανο τη λάμψη σου
Εγώ αγέρι ανήσυχο
Σε αρμονία με το γύρω κόσμο
Σταγόνα της βροχής εγώ
Πολύτιμο κομμάτι του σύμπαντος

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Θαρρώ
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 20:58:00
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Θαρρώ

Θαρρώ ότι πλησίασα
Θαρρώ πως ένιωσα την ύπαρξή του
Τους κραδασμούς του πως βίωσα θαρρώ
Μα δεν τον έζησα
Γιατί φοβήθηκα
Την ηδονή του δεν την απόλαυσα
Γιατί δεν τόλμησα
Κάποιες ελάχιστες στιγμές
Ανείπωτης χαράς
Στο πέρασμά του μ’ άφησε
Και σήκωσα στο στήθος
Τον πόνο τον βαθύ της λύτρωσής μου.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Θλίβομαι
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:00:16
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Θλίβομαι

Θλίβομαι για τις αχτίδες που δε με έλουσαν
Για τις σταγόνες που δε με δρόσισαν
Τα μονοπάτια που δεν περπάτησα
Και τις κορφές που δεν πάτησα
Για την σοφία που δε με φώτισε
Και για το κάλλος που δε με στόλισε
Μα πιο πολύ με θλίβει
Η αγκαλιά σου που δε με χώρεσε.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Δεν τη θυμάμαι
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:02:07
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Δεν τη θυμάμαι

Δεν τη θυμάμαι αυτή τη λέξη
Την έννοιά της δεν την ορίζω
Μόνο τα μάτια των παιδιών
Και των αδέσποτων σκυλιών
Κάτι απ’ αυτή μου ψιθυρίζουν
Μόνο αυτά κάποιες χορδές μου αγγίζουν

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μάνα
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:04:03
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μάνα

Μάνα στην αγκαλιά σου να κλάψω πάρε με
Σαν τότε ανήμπορο παιδί
Σκούπισέ μου το δάκρυ
Χάιδεψέ με μ’ ένα φιλί
Να ξανάβρω κουράγιο
Ν’ αλαφρύνει η ψυχή
Να τρανώσω και πάλι
Να σταθώ στη ζωή.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Οι καμπάνες
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:06:04
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Οι καμπάνες

Οι καμπάνες χαρμόσυνα ηχούν
Μα οι σειρήνες που ουρλιάζουν μανιασμένα τις επισκιάζουν
Νόμιζες θα προβάλει η ομορφιά
Η χαρά θα περισσέψει
Μα οι σειρήνες μέσα μας
Ακόμη ουρλιάζουν μανιασμένα
Και τ’ αδέσποτα σκυλιά της ψυχής
Αλυχτάνε.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Σύντροφοι
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:08:17
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Σύντροφοι

Καλέ μου σύντροφε θυμάσαι
Με τι πόθο αγκαλιαστήκαμε;
Σαν παιδιά διψασμένα
Κι η πηγή της αγάπης
Κρυμμένη βαθιά
Αλήθεια
Ήσουν εσύ που ερωτεύτηκα;
Ήμουν εγώ που ονειρεύτηκες;
Γολγοθάς η αγάπη
Στις παλάμες οι τύποι των ήλων
Μιλούν γι’ ανάσταση
Στης ζωής τ’ ανηφόρι μαζί
Βαδίζουμε πλάι
Και όμως μόνοι
Είμαστε μαζί
Και όμως όχι

Σ’ αγαπώ σύντροφε;

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Όταν
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:10:25
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Όταν

Όταν λόγια ευχάριστα μου λένε
Με κάνουν να αισθάνομαι σημαντικός
Σπουδαίος
Με ξεγελούν, με γαληνεύουν
Προς στιγμήν βέβαια
Γιατί στο βάθος σιγανή βροχή
Νοτίζει την μπογιά από τα λαμπερά εξώτοιχά μου
Και τριβελίζει επίμονα τ’ αυτιά
Ας μπόραγα να την σταμάταγα
Τον πληκτικό τον ήχο της τουλάχιστον να μην ακούω
Ωτοασπίδες να προμηθευτώ
Είναι ίσως μια κάποια λύση
Αναγνωρίζω τη βροχή αυτή τη σιγανή
Την καθαρή
Μα είν’ ανυπόφορη και θλιβερή.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Κουράστηκα
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:12:41
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Κουράστηκα

Κουράστηκα τα πρέπει και τα τέτοια
Συμβατικά το χρόνο μου να χάνω
Μπλεγμένος στης σκοπιμότητας τα δίχτυα
Έτσι κι αλλιώς στην τέχνη αυτή
Πάντα χαμένος βγαίνω
Δε θέλω να τελειώσει το ταξίδι
Στην έλλειψη, στη δυσθυμία
Συγκίνηση, συγκίνηση θέλω να νιώσω.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ανάπλαση ειδώλων
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:16:13
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ανάπλαση ειδώλων

Μια αχτίδα ας έβρισκα
Μια αχτίδα μόνο
Κατασκευασμένη έστω
Να σ’ τη φόραγα
Φωτοστέφανο στο κεφάλι
Να μ’ έλουζες πάλι
Και μυριάδες αστέρια
Να λαμπύριζαν στην καρδιά
Να ξαναρούφαγα μούστο ζωής
Μεθυσμένος με ιαχές μαγικές
Ανάπλασης να ’στηνα ωραίο χορό
Το πράσινο λέει των βουνών να διαβώ
Άγονες γραμμές να προσπεράσω
Στις κορφές να πατήσω
Και ν’ αγγίξω τ’ ουρανού το γαλάζιο
Κι απ’ εκεί σαν παιδί
Ν’ αγναντεύσω με δέος
Τον κόσμο αυτό τον θαυμαστό, τον ωραίο.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Γαλήνη
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:17:57
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Γαλήνη

Ας μπορούσα γαλήνη να βρω
Πέρα απ’ τα πρέπει
Πέρα απ’ τα θέλω
Απλώς να υπάρχω
Σε αρμονία με τον κόσμο
Της ενδοχώρας και το γύρω
Του εδώ και του υπερπέραν
Τον νυν και τον αεί.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Φύλλο
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:20:23
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Φύλλο

Φύλλο πράσινο
Γεύση ζωντάνιας και δροσιάς
Φύλλο κίτρινο
Κύματα έκρηξης, χυμοί χαράς
Φύλλο κόκκινο
Γύρη και μέλι, σπίθες φωτιάς
Στο καφετί
Μνήμης απώλεια, τοπίο λήθης
Ή γνώση επτασφράγιστη
Μιας άλλης φωτιάς.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (I)
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:32:33
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (I)

[Ενότητα Διαδρομές]

I

Σα να ’ταν χθες
δέντρα χυμώδη, λυγερά
πόθο γιομάτα
άνθιζαν κλαδιά
άπλωναν ρίζες
να ξεδιψάσουν στις αγκαλιές των ρυακιών
και στων χειμάρρων την ορμή
ηδονικά να ξαποστάσουν

Σα να ’ταν χθες
άγουρα χρόνια
χνούδια απαλά
ανήσυχα
φλόγα γιομάτα
το μέλι τρυγούσαν των λουλουδιών
τ’ αλάτι γεύονταν
στα τρίσβαθα ωκεανών

Σήμερα θάλασσες πλατιές
τους θησαυρούς γενναιόδωρα χαρίζουν

Σύντομα αλίμονο
τόσο σύντομα
αύριο κιόλας
καράβια ξέμπαρκα
γυμνά, ανάλαφρα, βαριά
γλυκόπικρο μειδίαμα απορούν
γέρνοντας προς την άλλη χώρα

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (II)
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:34:52
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (II)

[Ενότητα Διαδρομές]

II

Βαδίσαμε ανεπιτήδευτα μέρες και μέρες
με διαίσθηση χωρίς πυξίδα
πυξίδα είχαμε το σώμα
στραμμένο στην Ανατολή
αλλά χαθήκαμε στο φως της μέρας
Την αγάπη είπαν θ’ ανταμώναμε
θα ’ρχόταν να μας προϋπαντήσει
Δεν μάθαμε
πως μάχονταν με σκιές
και της ψυχής μας την αντάρα
Φωνάζαμε ν’ ακούσουμε ότι υπάρχουμε
και δεν μπορέσαμε
τη μουσική της σιωπής ν’ αφουγκραστούμε
Σ’ ατέρμονους αγώνες δώσαμε μάχες
νικητές και νικημένοι χλωρίδα απώλειας
Τώρα το άδειο απλώνεται στην άκρη της πατούσας
και δίπλα η σιωπή
στοχάζεται την απορία μας

Μπορεί και να ’μασταν ωραίοι μαχητές
αλλά χαθήκαμε στο διάβα
Μπορεί το σύθαμπο της μέρας
να έλαμψε στα μάτια
Μπορεί το φως του φεγγαριού
να φώτισε τις σκοτεινές πτυχές μας

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (III)
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:37:15
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (III)

[Ενότητα Διαδρομές]

III

Οι χαρές που ζήσαμε χάθηκαν
πήραν μαζί τους ό,τι είχαμε αγαπήσει
όνειρα στέρνες δίχως νερό
Αφού οι πηγές στέρεψαν
και τα χείλη στεγνά
πεφταστέρια οράματα
φύσημ’ αγέρα συγκινήσεις
Από χρόνους τ’ αφήσαμε πίσω
πορευόμαστε δέντρα ξεριζωμένα

Μια βαθιά ερημιά κατοικεί μέσα μας
μια γαλήνη πετρωμένη
Κάπου κάπου ένα δάκρυ στεγνό
προσπαθεί κρυφά
να ραγίσει τη γαλήνη της πέτρας
Ποιο δάκρυ ωστόσο μπορεί
να ταράξει τη γαλήνη της πέτρας

Βότσαλα στο δισάκι
σημάδια για το δρόμο του γυρισμού
Ψαχουλεύουμε
το φως λιγόστεψε τώρα πια
και οι ρίζες κομμένες
Τώρα ήρθε ο καιρός των γαλήνιων πετρωμάτων
Τώρα ήρθαν τα χρόνια τα πέτρινα

Πώς θ’ αντέξουμε αντικρίζοντας
σπίτια σωριασμένα κατάχαμα
Πώς θ’ αντέξουμε αντικρίζοντας
άδειους περιστερώνες
Τα περιστέρια τα φυγαδέψαμε
μείναν ερημωμένοι περιστερώνες
αραδιασμένοι στο χρόνο

Τα ζεστά μονοπάτια τ’ αφήσαμε πίσω
Τώρα τα πέτρινα χρόνια
προδοσίες φυτρώσαν
ανθίσαν απώλειες
Πώς ν’ ανθίσουν στις πέτρες τριαντάφυλλα
Αυτό δεν έχει ξαναγίνει
Κάποια βρύα αν φυτρώσουν
θα ’ν’ αρκετό
να θυμίζουν πως περάσαμε απ’ εκεί

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (IV)
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:39:42
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (IV)

[Ενότητα Διαδρομές]

IV

Μέρες και μέρες οδεύσαμε σκυφτοί
διαβάτες της σιωπής
τραγουδιστές της καταχνιάς
χέρια γερμένα ηλιοτρόπια
στήθη δάκρυα πετρωμένα
Όταν τα βλέμματα σηκώσαμε
είδαμε ανάστροφα τον κόσμο
Όταν τα χέρια απλώσαμε
αγγίξαμε την ερημιά μας
γείραμε απόμερα
κι αψιμαχούσαμε με τη σιωπή
Τότε κοιτάξαμε το πέλαγος
όπου απλώσαμε το δάκρυ μας
Το μπλε ήταν βαθύ
μας χώρεσε
κι ανθίσαμε θαλάσσιες ανεμώνες
Τα πέταλα ανοίξαμε πανιά
και με τον μίσχο στήσαμε κατάρτι
σαλπάραμε στ’ ανοιχτά
Κι όταν η θάλασσα έσκαγε χαμόγελα
γεμίζαμε τον κόρφο μόρτες ανέμους
Κι όταν το κύμα άγγιζε τ’ ακροδάχτυλα
γεννιόνταν άσπρα περιστέρια
Κι όταν ο καημός περίσσευε στο πέλαγος
εμείς προτείναμε το στήθος
Μείναμε έτσι στ’ ανοιχτά
μέχρι το τέλειωμα του χρόνου

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (V)
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:41:37
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (V)

[Ενότητα Διαδρομές]

V

Ήταν ωραία τα παιχνίδια
που υποψιαστήκαμε στην παραλία
Χάθηκαν γρήγορα κι άφησαν την άλμη τους
τ’ αλάτι είχε κιόλας διεισδύσει
στα υπόγεια στρώματα
όπου ορυκτός πλούτος πλεόναζε
Ύστερα ουράνιο τόξο
ζωγράφισε την τροχιά της νιότης
και των ονείρων μας την αύρα
Τώρα ο άνεμος σβήνει τα χνάρια των βημάτων
και μεις χαμογελάμε
μες στων παιδιών τα βλέμματα

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (VI)
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:43:39
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (VI)

[Ενότητα Διαδρομές]

VI

Τ’ αλάτι θα γέψουμε με πόθο
κι αλύγιστοι θ’ αντέξουμε τα κύματα
Στους βράχους γαντζωμένοι θ’ ανασάνουμε
ν’ ανασκουμπωθούμε
Πρώτιστη έγνοια
προσεκτικά να ψάξουμε
βαθιά στης πρώτης σπίθας τη σπηλιά
για ν’ αποθέσουμε το γένος
με νανουρίσματα γλυκά
Με του μαστού το γάλα
θα θρέψουμε τις ρίζες
θα τις ζεστάνουμε με την ανάσα
Καλά θα κρύψουμε κειμήλια και φυλαχτά
να προστατέψουμε το γένος
από μωρίας βλέμματα
Τις φύτρες θα στυλώσουμε πάνω στις ρίζες μας
τα βλασταράκια, τα κλωνιά τα τρυφερά
Εκεί θα ακουμπήσουμε
και θα ονειρευτούμε
πως τάχα είδαμε το Πρώτο Φως
Και καθισμένοι στου φεγγαριού τη χούφτα
περιδιαβαίναμε τους γαλαξίες
πως τάχα το τέλειωμα του χρόνου
είχε προ πολλού καταργηθεί
Όλα όλα θα τα ονειρευτούμε
πριν γείρουμε εκεί απαλά
και αποκοιμηθούμε

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (VII)
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:50:22
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Διαδρομές (VII)

[Ενότητα Διαδρομές]

VII

Η θάλασσα, ο ορίζοντας, το ουράνιο τόξο και η πρώτη σταγόνα
Ο χρόνος, το τώρα, το πριν, το μετά, το ποτέ και το πάντοτε
Η απορία που διαγράφεται στα χείλη
Το φτερούγισμα το ερωτικό, η γέννηση και ο θάνατος
Η αρχή και το τέλος και πάλι η αρχή και το τέλος πάλι
Όλα σφιχτοδεμένο στεφάνι στην τροχιά του σύμπαντος
Το βουβό κλάμα, το χαμόγελο και η έκσταση
Η χαρά, η οδύνη, ο κόπος και η ανάπαψη
Οι αισθήσεις και η αντίληψη, ο λόγος και η συνείδηση
Το βίωμα και η ύπαρξη
Η αναζήτηση που τέλος δεν έχει
Ο δρόμος ο πλατύς π’ ανοίγει άλλους δρόμους
Ο χρόνος, το τώρα, το πριν, το μετά, το ποτέ και το πάντοτε
Η γέννηση και ο θάνατος
Η αρχή και το τέλος και πάλι η αρχή και το τέλος πάλι
Το όλο και το μέρος του τ’ αδιαίρετο
Ο άνθρωπος, η γη και το σύμπαν

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μη ρωτάς
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 21:55:37
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μη ρωτάς

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Μη ρωτάς, μου είπε, μη ρωτάς
Προσπάθησε να δεις, ν’ αφουγκραστείς
Αφουγκράσου τη φύση 
μήτρα σπαρακτική που εγείρεται
Αφουγκράσου το ποτάμι
το νερό κυλά και χάνεται
Βούτα, βούτα βαθιά να δροσιστείς 
νιώσε την κάθε σταγόνα στο κορμί
Κοίτα με βαθιά μέσα στα μάτια 
άσε με να χαθώ στο βλέμμα σου
Νιώσε τη μοναξιά της ανεμώνης
τη θλίψη νιώσε του σκύλου αυτού του άστεγου 
Μη ρωτάς, μου είπε, μη ρωτάς
Οι ερωτήσεις χαλούν την ποίηση
Μη ρωτάς

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μήλο κόκκινο
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:06:07
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μήλο κόκκινο

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Μήλο κόκκινο κρατώ
και προχωράω
Στο άρωμά του οι μνήμες φυλαγμένες
Η αφή του ανάσα που με γαληνεύει
Το χρώμα οργασμός και ευφορία
Δροσιά στα φλογισμένα στήθη ο χυμός του
Η γεύση απόσταγμα σοφίας
Ο σπόρος του το νυν και το αεί
Μήλο κόκκινο
τον κόσμο ολάκερο κρατώ
και προχωράω

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Πήγα απ' το ποτάμι
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:08:52
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Πήγα απ’ το ποτάμι

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Πήγα απ’ το ποτάμι 
φούσκωσε
έτοιμο να ξεχειλίσει θαρρείς 
και το νερό θολό

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Πήγα πάλι απ' το ποτάμι
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:10:46
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Πήγα πάλι απ’ το ποτάμι

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Πήγα πάλι απ’ το ποτάμι
ανταριασμένο κι αυτό
κυλά σκοτεινό μ’ έναν υπόκωφο ρόγχο
Ο ουρανός συννεφιασμένος
Κάποια γεράκια εδώ κι εκεί
κατά μόνας το καθένα στο δέντρο του
Παρατηρώ τους σπουργίτες
πετούν αδιάλειπτα σε σμήνη
σχηματίζουν σημαίες να κυματίζουν ελπιδοφόρες
Στη συννεφιά το πέταγμα ακόμη πιο αναγκαίο
πιο συναρπαστικό

Πού θα πάει
θα βγει κι ο ήλιος κάποια στιγμή

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Οικογενειακή φωτογραφία
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:16:21
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Οικογενειακή φωτογραφία

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Παλιά δεν ήταν εύκολο
να βλέπουμε εικόνα μας
να λάμπει στο χαρτί
Γινόταν σπάνια αυτό
όταν το επέβαλλαν λόγοι ειδικοί
Να, όπως η φωτογραφία αυτή
για τις ανάγκες έκδοσης βιβλιαρίου πολυτέκνων
Κάποτε είχε βγει
στη μέση η μάνα όμορφη
με έκφραση περήφανη, κάπως ντροπαλή
από τη μια μεριά ο μεγάλος αδελφός
από την άλλη οι αδελφές μου
κι εγώ βρέφος στα γόνατα
απολαμβάνω την αγκαλιά τη λατρευτή
Η μάνα
πάντα στη μέση η μάνα...
Τώρα από μέσα μας
με την εικόνα της μιλάμε
δακρύζουμε, χαμογελάμε
στις συναντήσεις μας
όταν την αναφέρουμε απότομα σιωπάμε
Κρίμα που δεν ήταν επιβεβλημένο
να είχαμε και τον μπαμπά μαζί
να τον χαιρόμασταν
απ’ τη φωτογραφία έστω
αφού αδύνατο στάθηκε
όσο ήταν στη ζωή
Λείπουν και οι δυο μικρότερες αδελφές
δεν είχαν ακόμη γεννηθεί
Στην πόλη δίπλα καθηγήτρια η μια
και η άλλη στο πατρικό
την οικογενειακή παράδοση
να κρατήσει προσπαθεί
Βρέφος στα γόνατα
της συνεσταλμένης μάνας εγώ
κι όμως νομίζω ότι ακόμη νιώθω
της φωτογράφισης εκείνης τη θαλπωρή
παρότι άνθρωπος άγνωστος
χειρονομώντας μάλλον αυτός
μ’ έβαλε στη θέση αυτή την ποθητή 
Τ’ άκουσα; τ’ ονειρεύτηκα;
ήταν κάποια άλλη μεταγενέστερη φορά
σε κάποια ανάλογη φωτογράφιση
Δεν γνωρίζω…
Πάντως έχω την αίσθηση
την πεποίθηση σχεδόν
ότι θυμάμαι της φωτογράφισης εκείνης τη στιγμή

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Σπίτια
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:18:24
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Σπίτια

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Σπίτια μεγάλα και μικρά
ανήλιαγα και φωτεινά
σπίτια λιμάνια κι αγκαλιές
κιβώτια κλειστά και φυλακές
φυτώρια χαρούμενων παλμών
τράπεζες θλίψης, στεναγμών
στέρνες γεμάτες και στεγνές
εστίες πυρωμένες και σβηστές

Σπίτια που τις καρδιές μας δέσατε στις κόγχες σας
τις ενοχές και τις ντροπές μας φυλάτε μυστικά
τις λύπες μας κεντάτε ψιλοβελονιά
και τις χαρές μας γιορτινά φοράτε

Σπίτια αραδιασμένα στου χρόνου τη σκιά
μορφές καρτερικές δίχως ν’ αγκομαχάτε
τις ώρες μας μετράτε στωικά
και τις ζωές μας καταγράφετε και μελετάτε

Σπίτια περιστερώνες αδειανοί
σε κάθε κόγχη ψίθυροι, γέλια, λυγμοί
μες στα χαλάσματα, μες στις ρωγμές
πλανώνται ανήσυχες, χωρίς ανάπαυση ψυχές
ν’ αφουγκραστούν αγγίγματα, φωνές

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Απώλεσα
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:21:45
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Απώλεσα

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Λες και χοντρό κλαδί απώλεσα
εύρωστο σχετικά μα πολυκαιρισμένο
Μυριάδες τιτιβίσματα χαράς στα κλωναράκια
και βρυχηθμοί και ξανθισμένες μυγδαλιές
Κάποιες φορές στα φύλλα μαζί με σιγανή βροχή
θλιμμένης υγρασίας ίχνη είχαν καταγραφεί
Μα είχε γερό το ξύλο του κι ανθεκτικό
μοναδικό κλαδί, αγαπητό με ευωδιά μεθυστική

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ακρωτηριασμένη
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:23:33
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ακρωτηριασμένη

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Ακρωτηριασμένη τώρα πορεύομαι
ανάμεσα στους θάμνους και τα βρύα
ανάμεσα στις πέτρες που κείτονται αμίλητες
κρατώντας μυστικά βαθιά κρυμμένα
Αφουγκράζομαι τον ποταμό που αμέριμνος κυλά
πατώ πεσμένα φύλλα που αθόρυβα σήπονται σιγά σιγά

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Η συνάντηση
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:26:20
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Η συνάντηση

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Στον δρόμο συνάντησα μια συμμαθήτρια
παίξαμε παιχνίδι μνήμης
χάσαμε κι οι δυο
Ανταλλάξαμε τα παλιά μας ονόματα
με τα χειμερινά μας επίθετα
Αναγνώστου Σοφία, συνταξιούχος εκπαιδευτικός
Α ναι ναι... Μόρφω Χρηστίδου, απόμαχη νοικοκυρά
άνευ συντάξεως καθότι άμισθη μια ζωή
Τ’ ανοιξιάτικα υποκοριστικά
τα είχε καταβροχθίσει η λήθη
Όχι όμως κι εκείνον τον υπέρλαμπρο ήλιο
με το χρυσομέταξο φωτοστέφανο
τα αδιάλειπτα γελαστά τιτιβίσματα
τις λαμπυρίζουσες σμαραγδένιες θάλασσες
Τώρα θαμπό φεγγάρι πορεύεται
ξεθωριασμένη αναλαμπή αλλοτινής λαμπρής
Γέρνει προς τη μεριά της νύχτας
σέρνοντας το δεξί πόδι
Κι εγώ σκουριασμένο πλωτό
μ’ ένα ιστιοφόρο στο πέτο

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Τώρα που τους καθρέφτες θρυμματίσαμε
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:28:39
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Τώρα που τους καθρέφτες θρυμματίσαμε

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Τώρα που τους καθρέφτες θρυμματίσαμε
και μονοκοντυλιά διαγράψαμε τα είδωλά μας
απολιθώματα απομείναμε γυμνά
Το δάκρυ και το χαμόγελο στα στήθη πέτρωσαν
πέτρα ο λόγος και ο πόνος μας
πέτρα το όνειρο κι η ελπίδα πέτρα
πέτρα που την σηκώσαμε στο στήθος μας
Τώρα μ’ αυτήν πλαγιάζουμε και τα όνειρα αδειανά
Σίσυφοι που απόκαμαν στη ρίζα του βουνού γερμένοι
Τώρα μ’ αυτή οδεύουμε μετέωροι
στης ερημιάς την ανελέητη γαλήνη

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Να κρατηθούμε απ' τις ρίζες
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:31:14
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Να κρατηθούμε απ’ τις ρίζες

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Ανηφόρα
Δεν ήταν εύκολο καθόλου
μα όμορφο, τόσο όμορφο αλήθεια
Σ’ ολοπράσινο νέφος πορευτήκαμε
σε χαμογέλια θάλασσες
κι αγριολούλουδα θλιμμένα
Κουρνιάσαμε στων βράχων τις σχισμές
συρθήκαμε στη δίνη των χειμάρρων
Κάποιες φορές γεμάτες τις χούφτες είχαμε
με όνειρα χιμαιρικά
Μάταια να κρατηθούμε δοκιμάσαμε
από ξερόκλαδα που ξέβρασε το ρέμα
μέχρι εκείνο το στερνό ανάβασης βήμα
Κι έπειτα στρέψαμε δειλά το βλέμμα προς τα πίσω
Τρόμος
ο δρόμος πίσω φαντάζει φαράγγι σκοτεινό
απ’ τους χειμάρρους φαγωμένο
Κι η επιστροφή αφέγγαρη κι ανάστερη νύχτα
Σιγά σιγά ψηλαφιστά στα σκοτεινά
να ψάξουμε να κρατηθούμε απ’ τις ρίζες
μη και κουτρουβαλώντας τσακιστούμε
μες στης επιστροφής το σκοτεινό κι άνυδρο ρέμα

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Η λεύκα η λυγερή
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:33:15
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Η λεύκα η λυγερή

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Ανέμελη η λεύκα η λυγερή ασήμωνε το ξέφωτο
τα φύλλα της στιλπνά παιχνίδιζαν στο φως
και με τον άνεμο ερωτικά κρυφομιλούσαν
Κι ήρθαν βάρβαροι μωροί
προάγγελοι θανάτου
Στον ώμο είχαν της κόλασης φωτιά
και με τη ράχη έφραξαν της μέρας το κατώφλι
Κι η λεύκα η λυγερή η εκατόχρονη
εκεί που θρόιζε χαμόγελα
σωριάστηκε κατάχαμα δακρύζοντας

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ήρθε αναπάντεχα
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:37:16
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ήρθε αναπάντεχα

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Ήρθε αναπάντεχα χωρίς σημάδι, χωρίς προειδοποίηση καμιά
πίσω από το παραβάν της θλίψης καθισμένη
Διάχυτο παγερής λευκότητας το φως
κι η λάμψη η ζεστή πουλί χαμένο
Στο πρόσωπο λαμπύριζαν κρυστάλλινα σπαθιά
Πώς είσαι; ρώτησα δειλά
Δεν είμαι, δεν είμαι τώρα πια, πώς θα μπορούσα τάχα
είπε και σα να υγράνθηκε ανεπαίσθητα
του παγερού σπαθιού η άκρη
Κι αμέσως το μαύρο που την περιέβαλλε στον χώρο απλώθηκε
και βίαια θρονιάστηκε στο στήθος μου επάνω

Κι όμως είχα ακούσει πως λέγαν οι παλιοί
«Αυτόν τον αθεόφοβο εφτά φορές τη μέρα να θυμάσαι»

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Το κεχριμπάρι
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:42:30
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Το κεχριμπάρι

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Το κεχριμπάρι έλαμψε
στην άκρη του ματιού
Κύλησε αργά στο μάγουλο
κι έπεσε στη μισάνοιχτη παλάμη
Το κοίταξε έκθαμβος
σ’ ονείρου αχλή τού άπλωσε
για μια στιγμή αραχνοΰφαντο πέπλο

Δρόμοι πολλοί λαμπύριζαν
δρόμοι συντρόφια κι οδηγοί
σοκάκια, λεωφόροι
Μ’ αγωνίες, με λαχτάρες, με χαρές
μ’ όνειρα, συγκινήσεις, ηδονές
μ’ αρώματα και χρώματα πολλά
και ήχους, μυριάδες ήχους
Άλλοι απλώνονταν με πόθους
ανεκπλήρωτους πικρούς
κι ένας είχε μουντές κηλίδες σκοτεινές
που όλο μεγάλωναν, μεγάλωναν
ώσπου σκέπασαν τον χαρταετό
που ανέμελα πετούσε

Τα μάτια σφάλισε κι αμέσως
το κεχριμπάρι έχασε τη λάμψη
κι η νύχτα απλώθηκε βαριά
και του έφραξε το βήμα

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Τα λιμάνια
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:46:20
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Τα λιμάνια

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Αχ, τα λιμάνια δεν είναι μόνο
για ν’ αράζουν τα καράβια
να βρίσκουν αγκαλιές
Αχ, τα λιμάνια είναι
για να σαλπάρουν τα καράβια
με κατευόδιο καλό
σε θάλασσες πλατιές
Μα το δικό του αλίμονο
έχει οριστικά αράξει
απόμερα σε κατασκότεινη γωνιά
Κι όχι ανάλαφρο, γυμνό
σαν του πολυταξιδεμένου
που γέρος φτάνει στην Ιθάκη

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Πώς γίνεται;
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:48:28
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Πώς γίνεται;

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Για τον άλλο δρόμο έχει ξεκινήσει τώρα πια
για το ταξίδι το μεγάλο
το μεγαλύτερο απ’ το πρώτο
Τότε που από γαλήνια στέρνα
γλίστρησε σπαράζοντας
σε σμαραγδένια θαλασσοταραχή
Αβάσταχτος ο πόνος
κι είχε βγάλει την πρώτη την κραυγή
Αντάριασε η θάλασσα
κι η μήτρα ματωμένη σπάραζε
μα τώρα ολομόναχο χθόνια μήτρα θα τον καταπιεί

Πώς γίνεται
του ήλιου το χρυσό απ’ τα μάτια του να σβήσει
τη δροσερή τη χαραυγή σε νύχτα να την κλείσει;
Πώς γίνεται
ν’ αφήσει αγάπες λατρευτές
απρίληδες και ανοιξιάτικες χαρές;

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Κοίτα ψηλά τ' αστέρια
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 22:52:30
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: Κοίτα ψηλά τ’ αστέρια

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Κοίτα ψηλά τ’ αστέρια
απόψε μοιάζουν να ’ναι τόσο φωτεινά

Killah P.*

I

Το παλικάρι σαν δέντρο λυγερό
σωριάστηκε στο χώμα
τα χέρια έσφιξε στο στήθος
στο μέρος της καρδιάς
και κουλουριάστηκε
όπως το έμβρυο στη μήτρα

Μα τι έγινε; Τι έγινε; Γιατί;
Γιατί;
Τόσο αναπάντεχα, τόσο σκληρά!
τώρα που της αγάπης τα φτερά
είχε απλώσει

Αυτό ήταν όλο λοιπόν;
Αυτό;
Ταξίδι σύντομο, μικρό
άδικα κι ανελέητα κομμένο;

Μπροστά του στάθηκαν
οι μαύροι Κύκλωπες οι ποταποί
και του έκοψαν ανελέητα τον δρόμο
Δεν σκέφτηκαν οι θλιβεροί
πως της θυσίας το νήμα
αιώνια έχει αντοχή

Πώς θ’ αντέξει χωρίς ήχους
χωρίς χρώματα
χωρίς αγγίγματα απαλά
αγαπημένα;
Κι η μάνα, η έρμη μάνα;
Κι η κοπελιά η δύστυχη
που τον κρατά σφιχτά στην αγκαλιά της;

«Αχ, μάνα, κρυώνω, μάνα
μ’ εκείνη τη γαλάζια κουβερτούλα
να με σκέπαζες, μάνα γλυκιά»
ακούστηκε βαθύς ο σπαραγμός του

II

Όχι, δεν είναι έτοιμος
για το ταξίδι που δεν έχει γυρισμό
Ας γίνει κάτι επιτέλους
να σταματήσει αυτό το μακελειό
το άδικο να σταματήσει

Θέλει ν’ απλώσει πάλι τα φτερά
τα φυτρωμένα στους ώμους απ’ τη γέννα
Να αγαπήσει, να τραγουδήσει
να ξεσηκώσει τ’ αδικημένου την καρδιά

Τον πόνο που του καίει τα σωθικά
ας ήτανε να μπόραγε να σβήσει
Να βγάλει λέει μια βαθιά κραυγή
ακόμη πιο βαθιά από την πρώτη
για να δακρύσουν τα βουνά
να ξεχειλίσουν τα ποτάμια απ’ το δάκρυ
Γιατί ’ναι αβάσταχτο και άδικο πολύ
λουλούδι ολάνθιστο
στη μήτρα τη βαθιά να μπει
στη μήτρα τη μεγάλη

Όχι, δεν ήταν τέτοιος θάνατος
που ταίριαζε στο παλικάρι το γελαστό
Δεν έπρεπε χέρι αδίστακτο, λερό
ν’ αγγίξει τον άγγελο τον φτερωτό

Μα πρόσφορο καθώς έγινε
στου κόσμου το καλό
τη λησμονιά τη νίκησε
το μαύρο το σημάδι του θανάτου

III

Με κόπο τα μάτια άνοιξε
και για στερνή φορά κοίταξε γύρω
με παράπονο μεγάλο
Όχι, στη γη που θα τον έπαιρνε
βλέμμα δεν έστρεψε
μόνο κοίταξε εκεί ψηλά στον ουρανό
όπου φωλιά ήθελε να χτίσει
κι ύστερα τον μακελάρη έδειξε
τους Κύκλωπες τους μαύρους

Τελευταία την κοπελιά
βαθιά στα μάτια κοίταξε
κι αγκομαχώντας
προσπάθησε να της γλυκοτραγουδήσει
«Κοίτα ψηλά τ’ αστέρια
απόψε μοιάζουν να ’ναι τόσο φωτεινά»

*Κοίτα ψηλά τ’ αστέρια/απόψε μοιάζουν να ’ναι τόσο φωτεινά: στίχοι του Παύλου Φύσσα (Killah P.)

Στη μνήμη του Παύλου Φύσσα
14-10-2013


Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Κι αχνογέλασε
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 23:02:13
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Κι αχνογέλασε

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Μάτια ερμητικά κλειστά
έκφραση σκεφτική
μ’ ένα αχνό υπαινικτικό
κι ωστόσο ερωτηματικό χαμόγελο
ελαφρώς ειρωνικό
Πρόσωπο νέο κι όμορφο μα κρύο και χλομό
Κουράστηκε να ψάχνει και να προσπαθεί
κουράστηκε και σφάλισε τα μάτια ερμητικά
Παρακαταθήκη ερωτηματικά κι υπαινιγμοί
με κάποια ειρωνεία αμυδρή

Να τα ’δε όλα άραγε
εκεί στης γέφυρας τη σκιά
πριν γείρει τα ματόκλαδα για ύστατη φορά;
Να τα ονειρεύτηκε έστω την έσχατη στιγμή;
Κι αχνογέλασε ερωτηματικά
κι ωστόσο υπαινικτικά
ελαφρώς ειρωνικά;

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Τρεις επιθυμίες
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 23:04:36
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Τρεις επιθυμίες

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Ετοίμασε λευκές κάλτσες και εσώρουχα
τ’ ολόλευκο σεντόνι με βελονάκι είχε πλέξει από καιρό
και το οικογενειακό κοιμητήριο επισκεπτόταν συχνά

Να μην κλάψουν, έλεγε, καθόλου να μη λυπηθούν
μόνο αγαπημένοι το σπίτι να κρατάνε ανοιχτό
Κι όταν η ώρα της πλησίασε
ταπεινά ζήτησε να την συγχωρέσουν

Για την ίδια τρεις ήταν οι επιθυμίες της:
Δεν της χρειάζονταν τα επίσημα παπούτσια και τα ενδύματα
ήθελε να ήταν γυμνή, γυμνή κι ανάλαφρη να φύγει όπως ήρθε
Όχι, καμία νεκροφόρα
να την σηκώσουν στους ώμους τα παλικάρια θα ’θελε
Και στο χώμα που θα την σκέπαζε
φρέζιες να φύτρωναν, φρέζιες και γεράνια

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Παραμυθία
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 23:09:41
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9b/Wood_forget-me-not.jpg/250px-Wood_forget-me-not.jpg)

Μη με λησμόνει / πηγή: wikipedia (https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B7_%CE%BC%CE%B5_%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CE%B9)

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Παραμυθία

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Εδώ τελειώνουν τα τραγούδια της αγάπης
του έρωτα τα νόστιμα φτερνίσματα
Ο κάμπος θάλασσα πλατιά
προκλητικά απλώνεται γαλήνια
και τα βουνά αμέριμν’ ατενίζουν τον ορίζοντα
στον κόρφο κρύβοντας τα μυστικά δέντρου χιλιόχρονου
Κοπάδι στριμωγμένοι αμνοί τα όνειρα
βυθίζονται στη γούρνα αξεδίψαστα
Στη χούφτα χαραγμένα φτερουγίσματα
Μη με λησμόνει ανθίζουνε Μη με λησμόνει
Εδώ η πομπή ακολουθεί ασθμαίνοντας
κι ο ένας πλάι στο άλλον σφίγγονται να κρατηθούν
μη και βουλιάξει η γη απ’ ασταθή πατήματα
Εδώ το «δεύτε τελευταίον ασπασμόν»
του «μακαρία η οδός» παραμυθία

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Να κρατάτε το σπίτι ανοιχτό
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 23:12:27
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Να κρατάτε το σπίτι ανοιχτό

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Στη μάνα μου

Τα λουλούδια στις γλάστρες ακόμη ανθηρά
γεράνια κόκκινα τα περισσότερα
Πολύτιμα αχνάρια αντιστέκονται
στο χαγιάτι του χρόνου αραδιασμένα
Τα φρόντιζε πάντοτε με αφοσίωση
Μοναχούλια τώρα μας υποδέχονται
μ’ ολοκόκκινα θλιμμένα χαμόγελα

Μέσα το δωμάτιο στρωμένο όπως πριν
και το τζάκι αφόρητα σιωπηλό

Σαν την πάχνη επάνω σε φύλλο χλωρό
της απώλειας παγωνιά μάς σκεπάζει
Και το δάκρυ στα μάτια σαν χάδι ζεστό
την αβάσταχτη ερημιά μετριάζει

Να κρατάτε το σπίτι ανοιχτό!
πριν φύγει είχε πει
Να κρατάτε το σπίτι ανοιχτό!

Τα γεράνια πίσω της ριζωθήκαν βαθιά
σαν μικρές πυρκαγιές σιγαλά σπινθηρίζουν
Πορφυρές αποχρώσεις ανασαίνουν γλυκά
λυχναράκια λαμπρά στα μουντά μονοπάτια

28-11-2011

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μέχρι να φτάσουμε στις εκβολές του ποταμού
Post by: wings on 23 Nov, 2018, 23:17:29
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Μέχρι να φτάσουμε στις εκβολές του ποταμού

[Ενότητα Μέχρι τις εκβολές του ποταμού]

Το ποτάμι άλλοτε ήρεμο κι άλλοτε μ’ ορμή
μας προσκαλεί να το διαβούμε
να ξεδιψάσουμε, να δροσιστούμε
Κάποιες φορές θολό κι ανταριασμένο
μας παρασέρνει στα βαθιά
Τη φλόγα που μας πυρπολεί να σβήσουμε
με μανιασμένα ρεύματα να μετρηθούμε
Κι αν αγριεμένο βρυχηθεί και ξεχειλίσει
και μας ξεβράσει σε λασπόνερα λερά
Πικροχαμογελώντας με λαχτάρα θα προσμένουμε
για να μας πάρει πάλι σε γάργαρα νερά

Κι αν οργισμένο στην κοίτη του μας παρασύρει ανελέητα
Ίσως εκεί παλεύοντας απεγνωσμένα στα θολόνερα
λιθάρια ξεχασμένα θά ’βρουμε
που τα πετούσαμε παιδιά
το βάθος του ν’ αφουγκραστούμε
και θα πατήσουμε σ’ αυτά να λυτρωθούμε
Ίσως ακόμη εκεί στης κοίτης τις καταχθόνιες πτυχές
κάποια φλέβα χρυσού ανακαλύψουμε
και στις χρυσίζουσες ανταύγειες της σκαλώσουμε
στην επιφάνεια να βγούμε

Αν όμως τέτοια τύχη δεν την έχουμε
ίσως η καλοσύνη του βυθού να μας ωθήσει γενναιόδωρα
και όχθη να πατήσουμε ξανά εξαντλημένοι ναυαγοί
Κι ανάσα αφού πάρουμε
λουφάζοντας κάτω από στρώματα σταχτιά
και ανασκουμπωθούμε,
Ξεθυμασμένα κάρβουνα π’ αναζωπύρωσαν
και σπινθηρίζοντας σιγαλά
θα ξαναλάμψουμε

Και πάλι με δέος θα βουτήξουμε
μέσα στην αύρα του να ονειρευτούμε
μέχρι να φτάσουμε στις εκβολές του ποταμού

Κι εκεί σε θάλασσα απύθμενη, άχρονη κι άπειρη
φθαρμένα πλέον και πολυταξιδεμένα ποταμόπλοια
στου ονείρου την αχλή και σε νεφέλη αστερόσκονης
βαρκούλες καλοτάξιδες θ’ απλώσουμε πανιά
για τα συμπαντικά πελάγη ν’ ανοιχτούμε

Από τη συλλογή Διαδρομές (2015)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Φωνήεντα και σύμφωνα
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 19:48:27
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Φωνήεντα και σύμφωνα

Φωνήεντα και σύμφωνα δεμένα
Μας βοηθούν να λευτερώσουμε
Να σμίξουμε φωνές
Χτίζουν γέφυρες
Ανοίγουν δρόμους

Ρυάκια γάργαρα
Τρεχούμενα νερά
Ανάπαυτα, θλιμμένα
Ποτάμια αγριεμένα

Να φιλιωθούμε
Να φωνάξουμε
Να γίνουμ’ εαυτοί
Να ξανασμίξουμε
Να νιώσουμε εμείς
Να γίνουμ’ ένα

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Άλφα της αγάπης
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 20:12:26
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Άλφα της αγάπης

Αγαθά είναι πολλά κι υψηλά ιδανικά
Γη, οικογένεια, υγεία, πίστη, ειρήνη και σοφία
Άραγε τι υπάρχει τι, που τα δένει στη ζωή;
Ποιο είναι τόσο βαθύ, που τα χωράει όλα μαζί;
Η αγάπη! σαν ζεσταίνει τις καρδιές μας τις γλυκαίνει

Αγαπώ και μ’ αγαπούν κι όλα είναι σ’ αρμονία
Γίνομαι ένα με τους γύρω, με την φύση, με τα θεία
Ατσαλώνομαι, αντρειώνω, φτερουγίζω, κελαηδώ
Πίσω αφήνω τα μικρά, τ’ ασήμαντα, τα κρύα
Η ζωή μια ευλογία κι όλα αποκτούν ουσία

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Αποδοχή
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 20:19:03
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Αποδοχή

Ας πηγαίναμε παιδιά
Εκδρομή καθημερινά
Σε λιμνούλα δροσερή
Π’ αγκαλιά είν’ ανοιχτή

Στη φίλη μας την ακριβή
Που την λεν Αποδοχή
Γενναιόδωρη, ζεστή
Με γλύκα κι ανοχή

Στα ήρεμά της τα νερά
Πλατσουρίζουν χαρωπά
Ψάρια, νούφαρα, πουλιά
Κι όλη η πλάση αγαλλιά

Σαν σε παίρνει αγκαλιά
Ανθίζεις σαν τη μυγδαλιά
Στα νερά της σαν λουστείς
Την αγάπη θα την βρεις

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Βήτα το βοηθητικό
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 20:24:43
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Βήτα το βοηθητικό

Είμαι βολικό εγώ
Αλλά όχι απλοϊκό
Βάζω στόχους, είμαι βαθύ
Βρίσκω λύσεις στη στιγμή
Έχω βάσεις σταθερές
Οι βραβεύσεις μου ακριβές
Βήμα δίνω σταθερό
Για τη γνώση, το καλό
Κι αν θα πέσεις σε βυθό
Και σε κύμα αγριωπό
Τρέχω και σε βοηθώ
Για να έρθεις στον αφρό
Και να γίνεις πιο σοφό

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Βοήθεια
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 20:29:13
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Βοήθεια

Η Βοήθεια πηγή βαθιά
Με ευαίσθητη καρδιά
Έτρεχε και μελετούσε
Ποιον θα πρωτοβοηθούσε
Στα καθάρια της νερά
Ξεδιψούσαν τα πουλιά
Κι αυτή γέμιζε χαρά

Στην πλατιά της αγκαλιά
Έβρισκαν ζεστή φωλιά
Όλα του κόσμου τα παιδιά
Και σε δύσκολες στιγμές
Προσκαλούσε τη Βροχή
Βοήθεια ζήταγε κι αυτή
Μη στερέψει, μη σωθεί

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Γάμα το γελαστό
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 20:34:39
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Γάμα το γελαστό

Γυροφέρνω γελαστό
Γουργουρίζω, γαργαλώ

Κι αν γκρινιάζω κι ενοχλώ
Λίγη προσοχή ζητώ

Με γλώσσα και φωνή
Γνώση δίνω στη ζωή
Έκφραση και επικοινωνία
Γέφυρες χτίζω στη διαφωνία

Γέλιο φέρνω και χαρά
Γεννητούρια και παιδιά
Που χαρίζουν αρχοντιά
Στα σοφά τα γηρατειά

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Γέλιο
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 20:43:20
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Γέλιο

Το Γέλιο ένα πρωινό, που καθόταν σκεφτικό
Συνάντησε τη Θλίψη, τον Φόβο, τον Θυμό
Σπάραξε η καρδιά του, ένιωσε πανικό
– Πο πο τι θλιβερό! ξεφώνισε
Κάτι πρέπει να κάνω, να συμπαρασταθώ
Χάρισε στη Θλίψη χρώματα φωτεινά
Αγκάλιασε τον Φόβο με έγνοια, τρυφερά
Και άκουσε τον Θυμό πολύ προσεκτικά
– Αγαπημένη μου Χαρά, ικέτευσε
Αγκάλιασέ τους! Έχε τους από κοντά!
Κι άρχισε τα γέλια και τα χαχανητά
Ξεθάρρεψε η Θλίψη και χαμογέλασε δειλά
Κι ο Φόβος κι ο Θυμός εγελάσαν τρανταχτά
Ξάφνου, όλα φανήκαν μικρά και κωμικά
Το Γέλιο, ευτυχισμένο, χαχάνιζε τρελά
Γελάτε, γελάτε βρε παιδιά!
Το γέλιο κάνει καλό και είναι μεταδοτικό
Γέλαγαν τότε όλοι νέοι, γέροι, παιδιά
Κι απ’ το πολύ το γέλιο τράνταξ’ η γειτονιά
Τα σύννεφα σκορπίσαν, κελάηδησαν πουλιά

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Δέλτα το δοτικό
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 21:16:32
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Δέλτα το δοτικό

Δέλτα Ρο και Μη και Ο
Και το Σίγμα το σγουρό
Δρόμο απλώνουν ανοιχτό
Όμορφο, εκστατικό

Με λαχτάρα αν τον διαβείς
Δύναμη πολλή θα βρεις
Γνώση, σοφία θ’ αποκτήσει
Δώρα να ’χεις να δωρίζεις

Με θέληση αν οπλιστείς
Και με πάθος προσπαθείς
Νέοι δρόμοι θα ανοίγουν
Κει που όνειρα αχνοσβήνουν

Με ελπίδα και αγάπη
Με χαμόγελο και δάκρυ
Οι δυσκολίες θα μικραίνουν
Και οι δρόμοι θα πλαταίνουν

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Δυσκολία
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 21:38:04
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Δυσκολία

Η κυρία Δυσκολία
Κάλεσε την Επιτυχία
Να της λύσει μια απορία:
Πώς μπορεί να αγνοεί
Μια κυρία σαν κι αυτή;
Κι η Επιτυχία
Με ευγένεια απάντησε
Και προθυμία:
– Αχ κυρία Δυσκολία
Ποιος μπορεί να σ’ αγνοεί

Είσαι και σημαντική
Πρόκληση είσαι φοβερή
Πετυχαίνω στη ζωή
Γιατί σε σέβομαι πολύ
Σε κοιτώ και σ’ εξετάζω
Δέος νιώθω και τρομάζω
Σ’ αποδέχομαι, πλησιάζω
Πειραματίζομαι, σπουδάζω
Και στο τέλος σε δαμάζω!

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Έψιλον το ενθαρρυντικό
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 21:45:46
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Έψιλον το ενθαρρυντικό

Αν πολύ επιθυμείτε
Με κουράγιο προσπαθείτε
Και μ’ ελπίδα οπλιστείτε
Ό,τι θέλετε θα βρείτε

Ταπεινός εθελοντής
Στις κακουχίες της ζωής
Ενθαρρύνω, ενδυναμώνω
Έλεος δείχνω και φιλιώνω
Δίνω ελπίδα στα παιδιά
Για επιτυχία και χαρά

Κι αν καμιά φορά εκραγώ
Κατανόηση ζητώ
Πείτε μου σας παρακαλώ
Να σιωπώ στην αδικία;
Ν’ αντέχω την ανελευθερία;
Σ’ όλους μας είναι γνωστό
Ότι το επιθυμητό, το πιο ιερό
Είναι η ελευθερία
Η ειρήνη, η φιλία
Για να νιώσουμε ευτυχία

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ελευθερία
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 21:52:39
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ελευθερία

Η Ελευθερία η γλυκιά
Είναι μια αγκαλιά πουλιά
Καραβάκια με πανιά
Π’ αρμενίζουν στ’ ανοιχτά
Την ποθούμε, την λαχταρούμε
Μπορούμε και να τη γευτούμε;

Όπως λέει και το Σίγμα
το σοφό
Θέλει εκτίμηση θαρρώ
Και μεγάλο σεβασμό

Στους άλλους και στον εαυτό μας
Μ’ ευθύνη και αυτοπειθαρχία
Κατακτάμε αυτονομία
Και νιώθουμε ελευθερία
Έλεγχος, πίεση, ενοχές
Δε μας χρειάζονται μαθές
Να μικραίνει ο εγωισμός
Που ’ναι τύραννος τρανός
Ελεύθεροι και φιλιωμένοι
Τι ευτυχία! Αγαπημένοι!

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ζήτα το ζωντανό
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 21:56:07
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ζήτα το ζωντανό

Ζήτω ζήτω η ζωή
Ζήτω η ζωή κι ξεγνοιασιά
Η μελέτη κι η χαρά
Είμαστε τυχεροί παιδιά
Μας δωρίθηκε η ζωή
Ας την έχουμε ακριβή

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ζήλια
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 22:00:22
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ζήλια

Ζήλευα καιρό κι εγώ
Κι ήταν τόσο οδυνηρό
Πιο πολύ το Ο-μικρό
Που ήταν τόσο στρογγυλό
Το Γιώτα το σπαθωτό
Και το Θήτα και το Ρο
Ζήλευα το Άλφα της πρωτιάς
Και το ωμέγα της αντρειάς
Αβέβαιο και ασταθές
Πώς να φτάσω τις πρωτιές;
Ζικζακωτό και στραβωμένο
Αισθανόμουν μειωμένο

Μα σαν ένιωσα για μια στιγμή
Πώς είμαι αξιαγάπητο πολύ
Ζήλια δεν ξέρω τι θα πει


Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ήτα το ήσυχο
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 22:14:20
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ήτα το ήσυχο

Τον Ήλιο έχω πατέρα
Γι’ αυτό λάμπω, όλη μέρα
Έχω μέσα μου φωτιά
Που ζεσταίνει την καρδιά

Αν και ήσυχο πολύ
Ήχους φέρνω, μουσική
Τι αρμονία; Τι ηδονή;
Μελωδίες και ρυθμοί
Γαληνεύουν την ψυχή

Κι όταν ήττες συναντώ
Κλονίζομαι κι υποχωρώ
Η ηχώ μου αντηχεί
Κουράγιοοοοοοοοο!
Θά ’ρθουν και νίκες, υπομονήήήήήή!

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ηρεμία
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 22:20:18
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ηρεμία

Ο φίλος μου ο Κωστής
Ήταν πρώτος μαθητής
Διάβαζε πρωί και βράδυ
Την πρωτιά για να την πάρει
– Νιώθω μεγάλη ανησυχία
Φόβο νιώθω κι αγωνία
Είπε μέσα του ο Κωστής
Ας γινόταν να ξεφύγω
Να χαλαρώσω, να ηρεμήσω

Κι η ηρεμία με στοργή
Του ψιθύρισε στ’ αυτί:
– Αχ! Καλέ μου μαθητή
Μ’ αποζητάς, με νοσταλγείς
Όμως δεν με διεκδικείς
Σε κυρίεψε ανησυχία
Μήπως χάσεις τα πρωτεία;
Αν πολύ μ’ επιθυμείς
Μες σε κήπους θα με βρεις
Στο παιχνίδι, στη χαρά
Όπου κελαηδούν πουλιά

Η μελέτη, η δουλειά
Θέλουνε και ξεγνοιασιά

Η μελέτη και η γνώση
Για να γίνουνε σοφία
Σκέψη θέλουν και ηρεμία

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Θήτα το θαρραλέο
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 22:26:35
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Θήτα το θαρραλέο

Θαρραλέο, τολμηρό
Χρέος μου να βοηθώ
Θέρμη δίνω στην ψυχή
Ν’ αγαπά, να συμπονεί
Ενθαρρύνω τα παιδιά
Ν’ αντιδρούνε θετικά
Θάρρος να ’χουν στη ζωή
Θέληση και αντοχή
Κι ο θυμός ο ταπεινός;
Ας γίνει αποδεκτός
Κατανοητός κι αυτός
Όταν είναι μαλακός
Ήπιος, περαστικός

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Η Θυμιώ
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 22:31:24
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Η Θυμιώ

Όλο θύμωνε η Θυμιώ
Πείσμα είχε, εγωισμό
Πάντα σήκωνε παντιέρα
Κι όλοι οι άλλοι «ας κάνουν πέρα»

Ώσπου ήρθε μια στιγμή
Και μια αχτίδα λαμπερή, της θύμισε
Πως στη ζωή δεν υπάρχει μόνο αυτή
Και πως φρόνιμο θα ήταν
Με προσπάθεια μεγάλη
Και με θέληση ισχυρή
Με θάρρος, με υπομονή
Να ψάχνει την χρυσή τομή
Να εκφράζει το δικό της
Μα ν’ ακούει τον διπλανό της

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Γιώτα το ικανό
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 22:38:00
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Γιώτα το ικανό

Τον ιστό μου τον ορθώνω
Τα ιστία μου απλώνω
Και σαλπάρω στ’ ανοιχτά
Με πυξίδα τη χαρά
Βάζω πλώρη στη ζωή
Με σημαία κυματιστή

Επιλέγω, ιεραρχώ
Βιώνω και δημιουργώ
Με ευγένεια και ιπποτισμό
Προστατεύω το ιδιωτικό

Ιδιοφυές και ικανό
Ισορροπίες εγώ κρατώ
Με υπομονή και επιμονή
Χαρίζω ισότητα ακριβή

Ιδέες εμπνέω εγώ πολλές
Σπουδαίες και τρανές
Πιστεύω και ιδανικά
Για να πάμε πιο μπροστά

Γιατί οι ιδέες μας ορίζουν
Και τον κόσμο μας τον χτίζουν

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ισότητα
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 22:42:02
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ισότητα

Ίσοι είμαστε και ίδιοι
Στις ανάγκες, στη ζωή
Ίσοι αλλά μοναδικοί
Με ικανότητες πολλές
Αρετές και αντοχές
Δυσκολίες και φραγμούς
Όνειρα, περιορισμούς

Νιώθοντας αποδοχή
Ο καθένας θ’ ακουστεί
Και τον δρόμο του θα βρει

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Κάπα το καλό
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 22:50:19
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Κάπα το καλό

Πάνω σε ψηλό βουνό
Είδα κέδρο φουντωτό
Με κορμό ανθεκτικό
Είχε τις ρίζες βαθιές
Τα κλαδιά του αγκαλιές
Να φωλιάζουνε πουλιά
Που ’χουν σπάσει τα φτερά

Την καλοσύνη είχε καρπό
Να απαλύνει τον καημό
Να χορταίνουν τα φτωχά
Και τ’ ανήμπορα παιδιά

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)
Title: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Καλοσύνη
Post by: wings on 06 Sep, 2020, 22:55:19
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Καλοσύνη

Η κακία και η καλοσύνη
Την ίδια έχουνε βιασύνη
Να κερδίσουν την πρωτιά
Στη δική μας την καρδιά

Δεν το ξέρουν φυσικά
Πως μιας ρίζας είν’ κλαδιά
Και ας μη μοιάζουνε σταλιά
Κι οι δυο διψάνε γι’ αγκαλιά

Η κακία ζει στη σκοτεινιά
Φοβισμένη, μοναχή
Στερημένη και φτωχιά
Απ’ αγάπη και χαρά

Ας της δώσουμε, παιδιά
Χαμόγελο, χάδι, ζεστασιά
Ν’ ανθίσει, να ομορφύνει
Και αυτή καλή να γίνει

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009)