Σοφία Περδίκη

wings · 29 · 1204

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη



[Πηγή για τη φωτογραφία: vakhikon.gr]

Γεννήθηκε το 1971 στη Θεσσαλονίκη, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε στη σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών Βακαλό και στη Σχολή Καλών Τεχνών του Saint-Étienne. Το εικαστικό της έργο έχει παρουσιαστεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά, στον συλλογικό τόμο της ομάδας CRAFT (μικρές εκδόσεις, 2015) και στην περιοδική ανθολογία πεζού και ποιητικού λόγου diP generation (Θράκα, 2016 και Μανδραγόρας, 2017).

Ποιητικές συλλογές:
«Το αιώνιο αίνιγμα», εκδ. Κίχλη, 2020

Ανθολογημένα ποιήματα:


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]
« Last Edit: 01 May, 2021, 21:30:04 by wings »
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη: Ό,τι απομένει

Ήσουν από πριν εκεί.
Έστεκες στην άκρη του κάδρου.
Κι όταν άνοιξε η μεγάλη κουβέντα για την απροσδιοριστία των ήχων
–θέμα που πάντα απασχολεί όσους ακούνε τα όνειρα–
κατέβηκες αργά
επίμονες εκκλήσεις πείνας άρχισες να γρατζουνάς
νότες κρουστές ροκάνιζες στα πλήκτρα.

Μεγάλωσες γρήγορα, σου έλειψε ο αέρας
και τώρα τεντώνεσαι στο πεζούλι της αυλής.
Το σπίτι χαμηλό, έξι και πολλά τέταρτα οι ώρες
φόρεσες και τα μαύρα τα καλά τα ρούχα του πατέρα
λουστρίνια σκαρπίνια στ’ αρθρόποδα άκρα
κρύφτηκαν οι τομές, χαϊδεύω απαλά τις εγκοπές
ξαπλώνω στο πλάι σου
ο ώμος, βλέπεις, γερός και η εξάντληση μεγάλη.

Χωρίς παράσιτο πια το μεγάλο μας πιάνο
ζωγραφίζει στα κενά διαστήματα
ξεκλειδώνει τα μέτρα στην ίδια πάντα θέση του ασβέστη
γιατί ένα σφουγγάρι κινούμενο είναι η μνήμη
την παρτιτούρα συνέχεια σβήνει
κι ό,τι απομένει
η μουσική.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
« Last Edit: 05 Apr, 2021, 01:33:22 by wings »
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Η Εαρινή Υπόσχεση

Έχετε κάποια ιδέα για την Εαρινή Υπόσχεση; Δόθηκε κατά τας γραφάς αρχές του τρίτου μήνα. Θα την καταλάβουμε, λένε, από έναν ξαφνικό παλμό κάτω από το υπογάστριο. Θα φουσκώσουμε σαν βασανισμένα πουλιά, όπως αν μας φυσούσαν αέρα στην κοιλιά, κι ύστερα θα αιωρηθούμε –πάνω κάτω–, θα σκάσουμε με θόρυβο υπόκωφο σε έδαφος ελαστικό, σε στρώμα χλόης. Θα κοιτάμε ψηλά. Παραδομένοι ανάσκελα. Να δούμε αν θα πέσει πάνω μας σαν γύρη ή σαν αστέρι – ποιος άραγε ξέρει τι ήχο κάνει η υπόσχεση που αποφάσισε νά ’ρθει να μας μιλήσει.

Ω, πείτε μας! Έχει υπόσταση;

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Η όραση στην αφή

Τις στιγμές που εισβάλλει η όραση στην αφή
βλέπεις το δέρμα ξέχωρα απ’ το σώμα
το κρατάς σαν μωρό
σφιχτά κι απαλά
μικρές τριχούλες ρίγη σταλάζουνε
στους οφθαλμούς
τρυγούν τα δάχτυλα, την εσωτερική τους πλευρά
μην και σκιαχτεί η τρυφερότητα.

Κι ύστερα περνά από μπροστά σου
φευγαλέα η ματιά
μια πλήρωση της αίσθησης βλέπεις
όπως όταν η φλέβα φουσκώνει
το αίμα κυλά
τι τένοντας, τι τέντωμα
να σκάσει πάει η κρούστα
και είναι της πληγής τούτης ενόραση
η δερμάτινη μνήμη.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
« Last Edit: 26 Apr, 2021, 14:52:16 by wings »
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Δαχτυλίδια καπνού

Σε βλέπω μέσα από τα δαχτυλίδια του καπνού.
Είσαι ημιτελής με δέρμα πρόπλασμα
και μαλλιά σύννεφα βορείων χωρών.
Συμπαγείς και καθορισμένες οι εκτάσεις των χεριών σου
ανοιγοκλειόμενες αυλαίες
παρουσιάζουν τα δάση του χειμώνα σε τρεις πράξεις
με φινάλε το δράμα όλων των εποχών
που κουμπώνεται στο άσπρο γιλέκο σταυρωτά
με δέκα σκουριασμένα κουμπιά η παρτιτούρα.
Καθώς ο ατμός διαλύεται
ένα δαχτυλίδι σχηματίζει παραδόξως στεφάνι
ασάλευτο παραμένει για χρόνο αμέτρητο θαρρείς
σε κίνηση μιας κάθετης τομής, σε διαπερνά
προκύπτεις αθώος ως προς τη θλίψη
μενεξεδής εσωτερικά
η έκπληξη μεγάλη αν σκεφτεί κανείς
πόσες επιστρώσεις έχεις περαστεί
πόσο ξοδεύτηκε ιλουστρασιόν χαρτί.
Κι ύστερα είναι εκείνο το χρώμα των ματιών σου
που μονοξειδώνεται σταδιακά
ώσπου αποκτά απόχρωση αμφίσημη
δυο φακοί αοριστίας χάνονται μαζί με τον καπνό
επανέρχεσαι γνώριμος, έχεις μυρωδιά
το στεφάνι γίνεται ένα με τον αέρα.
Είναι ωραίο το φως σήμερα, λες.
Χαμογελώ. Δεν έχω λόγο πια να αμφισβητώ.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Ας μιλήσουμε

Να μιλήσουμε για σώματα
αυτά τα τρυφερά σαρκώδη
με την αφή της γλώσσας
να ιερο-γλείψουμε τις λέξεις
ώσπου να λειανθούν.

Πάνω στους αμμώδεις λόφους
των στιλπνών δερμάτων
τα θαυμαστικά φιλιά μας
ν’ αρθρώσουν με λόγο αλμυρό
ανάμεσα στα κενά από τα δάχτυλα
το αγαπημένο θέμα
να πιουν τα χείλη τα μελίρρυτα
απ’ της πηγής το αίμα.

Να πούμε για τα γυμνά μας σώματα
την ιστορία
το νι της και το σίγμα
να το χαράξουμε με σμυριδόπετρα
πάνω τους ν’ αφήσουμε
την ανεξίτηλη γραφή
βγαλμένη ιαχή
από το κάθε πόθου το άχτι.

Ας αφηγηθούμε το κορμί.
Να μείνει
έστω κάτι.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Οι δύο πρώτοι

Στην ανεστραμμένη θάλασσα
που η ξηρασία απολίθωσε
με το ρετσίνι ποταμό
να ρέει αμφίδρομα
σε μια στενωπό
έχασκαν του ονείρου τα βυθόμετρα
σαν πολύχρωμα σκιάχτρα
να διώχνουν τις ασχημίες
των Κενταύρων
τους εφιάλτες της ανιαρής ανιστόρησης
μπηγμένα σε υπόβαθρα ορείχαλκου
γλυπτά σε βάσεις που στήθηκαν
κι έβγαλαν με τα χρόνια ρίζες.
Ο ουρανός μια πίστα πάγου
που χαράσσουν αέρηδες
και πλάνα βήματα
τριγύρω ζωόμορφοι κορμοί
στου χταποδιού τον κήπο
μέσα σε δάσος
που στρέφει τα πλοκάμια του
στον ήλιο
οι δύο πρώτοι που πλάστηκαν
κλωσούν κάτω απ’ το μάτι του Πανός
το μήλο
καθώς τα φύλλα αμφιταλαντεύονται
μονίμως.
Στης ανύψωσης ή στης ταπείνωσης την κλίνη
δεν ξέρουν πού να γείρουν.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Ο σκιώδης

Ο σκιώδης φωτογράφος
των ευαίσθητων στιγμών
αποτυπώνει την υγρασία
πάνω σε λευκά ματ χαρτιά
τη στεγνώνει με μικρά πιστόλια
αεροβόλα και ενίοτε θανατηφόρα.

Του αρέσουν τα είδωλα να είναι
αρκούντως αποξηραμένα
συλλέγει όλους τους χυμούς τους
στον κάδο
με τ’ ανακυκλωμένα αισθήματα
κι αφού τα πολτοποιεί μεθοδικά
αποκτά τη δική του ενέργεια
γίνεται μια μοναχική φωταψία.

Ο σκοτεινός του θάλαμος παίρνει φωτιά.

Από κει και πέρα
καθώς όλα αποκτούν
την επιθυμητή σταχτί απόχρωση
και τα θερμά ήθη
έχουν απανθρακωθεί
ο σκιώδης φωτογραφίζει
γυμνή τη στιγμή.
Την εμφανίζει
μέσα σε κατακάθαρα νερά
την τινάζει καλά
να φύγει κάθε σπάραγμα
και την τοποθετεί
με ιερή προσήλωση
σε κορνίζα εβένινη.

Αεροστεγώς και εντελώς
προφυλαγμένη.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
« Last Edit: 26 Apr, 2021, 15:40:15 by wings »
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Μισόλογα

Κάθε φορά που έφευγε
την άφηνε μισή.

Με το ένα χέρι άγγιζε
τα πράγματα
της ξέφευγαν οι στιγμές
μέσα απ’ τα δάχτυλα
άπλωνε το δεξί της πόδι κάθε πρωί
στο κενό
ζαλιζόταν κι έχανε κάθε ισορροπία.
Με το ένα αυτί κολλημένο στο γυαλί
προσπαθούσε να αφουγκραστεί
τα βήματα
έβλεπε τη ζωή της μέσα
από την κλειδαρότρυπα
ενώ στο άλλο μάτι βάθαινε η τρύπα.

Μίλαγε σε όλους με μισόλογα.

Περίμενε τα απογεύματα
καρτερικά πίσω απ’ την πόρτα
σε κατάσταση ημίαιμη
να σμίξει μαζί του έπρεπε
για να ολοκληρωθεί ξανά.

Όταν έφυγε εκείνος πια για πάντα
την άφησε γυμνή.
Φόρεσε ένα ρούχο ανδρόγυνο
άνοιξε την πόρτα
και πήρε
βαθιά ανάσα.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
« Last Edit: 26 Apr, 2021, 15:48:34 by wings »
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Σιαμαίες λίμνες

Βρέθηκαν λίμνες σιαμαίες
στο κέντρο παλίρροιας αμνιακής.
Ίχνος ζωής στον μακρινό ορίζοντα
μόνο μια γέφυρα στο σημείο συνένωσης
στενή, ίσα να χωράει ένα κύτταρο φωτός
με μήκος τόσο όσο ένα βράδυ ασέληνο.

Κάθε που φουσκώνουν τα στήθη της μιας
μ’ αέρα συμπυκνωμένο
αναστενάζει η άλλη
πλημμυρίζουν οι όχθες, ταράζονται οι ερωδιοί.
Κι όταν εκείνη καταπίνει την κραυγή
σείεται το υπέδαφος, το ρήγμα προχωράει
αντίλαλο κάνει το αναφιλητό απέναντι.

Είναι συγκλονιστικές οι εξελίξεις
συνεχής των ειδήσεων η ροή.
Για τις σιαμαίες λίμνες
που βρέθηκαν στο τέλος του κόσμου
προμηνύονται κατακλυσμοί
ερίζουν οι επιστήμονες, διχάζονται οι πληθυσμοί.
Είναι από αυτά τα φυσικά φαινόμενα, βλέπετε,
που δεν αρκεί μια απλή αποστράγγιση.
Χρειάζεται τομή.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Το γυάλινο σπίτι

Το γυάλινο σπίτι είχε από καιρό φυσηθεί, είχε ψηθεί σε χιλιάδες βαθμούς Κελσίου· η αποστείρωση επετεύχθη, κάτι μικροοργανισμοί εξαφανίσθηκαν και ορθώθηκε σε θέα κοινή. Η άφιξή μας στην κορυφή του λόφου έγινε αισθητή, τα κλειδιά πετάχτηκαν στα γκρεμνά, μαζί με την καμπάνα ήχησαν σε συγχορδία αρμονική – δεν τα είχαμε ανάγκη. Στο σπίτι τούτο εξάλλου οι νέοι κάτοικοι θα ήταν αποκαλυπτικοί, ολόκληρη η ζωή τους περίοπτη. Η μοναξιά του κρεβατιού τους, η τόσο απόλυτη, τώρα θα ίδρωνε σε οργασμικές στιγμές και οι γυάλινοι επισκέπτες με ζώων χνότα θα θόλωναν το τζάμι· αράχνη δεν θα εισέβαλλε καμία, γνωρίζοντας πως δεν θα ’βρισκε ταβάνι για να κρεμαστεί.
Ανάμεσα σε δυο πελώρια βράχια, σαν βόλος που παίζαμε παιδιά, κύλησε η μπίλια· χωρίς θεμέλια, μόνον ένας θόλος μας αγκαλιάζει, καμιά πλεκτάνη στην κάψουλά μας δεν περνάει, κρεμάστηκε και η ταμπέλα: ΤΟ ΓΥΑΛΙΝΟ ΣΠΙΤΙ. Το όραμα του δάσους που μας ακολουθεί ανακλάται πάνω μας σαν αρχαία προβολή.
Δεν επιδιώκουμε την εξαφάνιση, και η πρόθεσή μας αυτή είναι, αν μη τι άλλο, έντιμη.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Κάτι παιδιά

Ξέρω κάτι παιδιά που παίζουν σε αλάνες
με πυροσβεστικούς κρουνούς.
Λούζονται μ’ εύφλεκτα σαπούνια
χορεύουν γυμνά, αναστενάρηδες
πάνω σε σπασμένα τζάμια
μαζεύονται σε μια γωνιά
κοιτάζονται στα μάτια ώρα πολλή
ώσπου ερωτεύονται μ’ έρωτα οργισμένο
πυρώνουν σταδιακά
πλημμυρίζει η γειτονιά από φως κι εκρήξεις
ανήσυχοι ένοικοι στα μπαλκόνια
– αστραπή θα ’ταν, λένε, κλείσε τα παράθυρα, έρχεται μπόρα.
Κι ύστερα από τα χέρια τους γεννιούνται πουλιά
φλόγες μακριά πετούν
σπέρνουν την κόκκινη σκόνη
καίνε τα μαύρα νέφη
καπνός στάζει από ψηλά.

Ξέρω κάτι παιδιά
που εξουδετερώνουν
τους πυροσβεστικούς κρουνούς των δημοσίων χώρων.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Έκτακτο περιστατικό

Δεν χωρούσε άλλη αναβολή. Έπρεπε να αφαιρεθεί.
Η φλέβα στεφάνι στραβά ριγμένο στο μέτωπό της
όψιμα εξογκωμένη, απομεινάρι ανίερου γάμου –
εξόφθαλμα την κοίταζε τότε το πλήθος από κάτω
και χειροκροτούσε.

Αλλά μην ξεφεύγεις τώρα από το θέμα, μικρή μου,
ακούστηκε η φωνή από το πρόσωπο χωρίς μορφή
μόνο το γκρι σακάκι θυμάμαι
και τη γραβάτα, λόξιγκα της καρωτίδας.

Από πού προκύπτει αυτή η οικειότητα
κι εκείνη να πιέζει τη μύτη, το μέτωπο
όλο το κεφάλι της λίγο πιο κάτω από τον λαιμό του
τα χέρια να τυλίγονται γύρω του
το στήθος του διάστικτο από μυρουδιές
κομμένο ένα κουμπί, και να κουνάει το καράβι πολύ
κι αυτοί ν’ ακροβατούν
έτσι, χωρίς εργαλεία, χωρίς αναισθητικό
στην πιο αιματηρή, στην πιο αισθητηριακή
στην άνευ μεθόδου, στη μετά λόγου γνώσης όχι μόνον της ζωής
αλλά και του θανάτου και της ηδονής του
χειρουργική επέμβαση.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Η εσθήτα

Το ηλιακό εκκρεμές
δέχεται τις αχτίδες του χρόνου.
Με λεπτότατους δείκτες
προβάλλει σε τοίχο τις στιγμές
πέφτει της μέρας ο μπερντές
από τα δάχτυλα αόρατου παίκτη.

Τότε έρχονται τα παιδιά με τ’ άσπρα μαλλιά
μπουλούκι που έφτασε μέσα στα χιόνια
κυκλωμένο από τις αέναες στοές
ετοιμάζονται οι τροχαλίες
οι από μηχανής σωτηρίες
φορούν στη θεά Τύχη
το στέμμα της με τ’ απόρθητα τείχη
πρωταγωνιστεί σε παράσταση στημένη
πριν από χίλια και βάλε χρόνια
άδεια έμεινε η οκτάγωνη κλίνη.

Στέκει τώρα στα σκοτάδια
αποκομμένη από το σώμα
ο κορμός της σ’ εκκρεμότητα
παρασκηνιακά
με τη χρυσή εσθήτα
κρατάει τον κόσμο ανάμεσα
στα δυο της πόδια.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 72123
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Σοφία Περδίκη, Σε φα μείζονα

Αλλάζει το νόημα
το δέρμα του αφήνει και το βρίσκει ξανά
μιλάει μέσα από ταριχευμένες φωνές
–πρέπει να υπολογίσουμε και τη μεγάλη απόσταση–
άλλοτε με χροιά ψιθύρου
που προφυλάσσει από τις ενοχλητικές κραυγές.
Φράζει τις διόδους
με τα νερά των καταιγίδων
πλημμυρίζουν οι αγωγοί
μες στο ποτήρι του μαζεύτηκαν ύδατα όμβρια
κάθε γουλιά τού φέρνει ναυτία
στα δάχτυλα μαζεύονται τα συναισθήματα βρύα
ευαίσθητα δάχτυλα χτυπούν στο τραπέζι
τον ρυθμό της ζωής σε φα μείζονα.
Ό,τι υπάρχει το ενθουσιώδες
γίνεται λέξη που από τα χείλη του κατρακυλά
με φόρα σε τοίχο ανύπαρκτο
θραύσματα ελπίδας λεκιάζουν την άγραφη σελίδα
κι η σκέψη βολίδα που αυτομολεί.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020)
Ο λόγος είναι μεγάλη ανάγκη της ψυχής. (Γιώργος Ιωάννου)


 

Search Tools