Translation - Μετάφραση

Favourite texts, movies, lyrics, quotations, recipes => Favourite Music and Lyrics => Favourite Poetry => Topic started by: banned8 on 16 Jul, 2005, 03:28:50

Title: Sonnet 18 - Shakespeare - Shall I compare thee to a summer's day?
Post by: banned8 on 16 Jul, 2005, 03:28:50
Machine translation of the poem:

Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:

Sometime too hot the eye of heaven shines
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometimes declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd:

But thy eternal summer shall not fade,
Nor lose possession of that fair thou ow'st;
Nor shall death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow'st:

So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.
Θα σας συγκρίνω με την ημέρα ενός καλοκαιριού;
Εσύ τέχνη καλύτερη και πιο συγκρατημένη:
Οι τραχιοί άνεμοι τινάζουν τους οφθαλμούς αγαπών Μάιος,
και η θερινή μίσθωση έχει όλη μια πάρα πολύ σύντομη
ημερομηνία:

Κάποτε πάρα πολύ καυτό το μάτι του ουρανού λάμπει,
και είναι συχνά η χρυσή χροιά του που εξασθενίζεται
Και κάθε έκθεση από τις δίκαιες κάποτε πτώσεις,
κατά μεταβαλλόμενη σειρά μαθημάτων πιθανότητας
ή της φύσης αξάκριστη

Αλλά το αιώνιο καλοκαίρι δικός σου δεν θα εξασθενίσει
ούτε δεν θα χάσει την κατοχή εκείνης της έκθεσης
που οφείλετε
Ούτε ο θάνατος θα καυχηθεί εσύ περιπλανιέται στη σκιά του,
όταν στις αιώνιες γραμμές στο χρόνο αυξάνεστε:

Εφόσον μπορούν να αναπνεύσουν τα άτομα ή τα μάτια
μπορούν να δουν,
τόσο μακριές ζωές αυτό και αυτό σας δίνουν τη ζωή.


Για περισσότερα ποιήματα βλέπε: Ευρετήριο μεταφρασμένων σονέτων και ποιημάτων του Σαίξπηρ (https://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=929899.0)
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day? - Shakespeare and Greek translation
Post by: eleftheria on 16 Jul, 2005, 08:04:32
Ένα από τα ωραιότερα σοννέτα του Σαιξπηρ
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day? - Shakespeare and Greek translation
Post by: banned8 on 16 Jul, 2005, 13:26:20
Μπράβο, Ελευθερία. Θεώρησα ότι για όσους έχουν κάνει μια τσάρκα από τα μονοπάτια της αγγλικής λογοτεχνίας θα έκανε μπαμ από τον πρώτο κιόλας στίχο, έναν από τους 10 πιο γνωστούς στους αγγλοσάξονες.

Τώρα την έμπνευση για τη μηχανική μετάφραση κλασικής λογοτεχνίας την πήρα, την έκλεψα, από τον joe και τον Σπύρο. Και θα ήταν νομίζω πολύ αστείο να καταθέσουμε εδώ αντίστοιχες γελοίες μηχανικές μεταφράσεις, αν μη τι άλλο για να νιώσουμε ότι οι καλοί μεταφραστές δεν κινδυνεύουν να μείνουν ποτέ χωρίς δουλειά και δεν θα τους αντικαταστήσουν ποτέ τα ρομποτάκια.

Εμπρός λοιπόν, καταθέστε τα αγαπημένα σας ποιήματα και λογοτεχνικά αποσπάσματα μέσα από το φίλτρο του babelfish (http://babelfish.altavista.com/).
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek Machine translati
Post by: spiros on 16 Jul, 2005, 13:34:13
Σονέτο 18


Πώς να σε πω — καλοκαιριάτικο πρωί;
Έχεις πιο εύκρατη μορφή, πιο ερασμία·
γνωρίζω ανέμους που κι ο Μάης φυλλορροεί,
τα καλοκαίρια έχουν πάντα προθεσμία.
Κάποτε καίει ο επουράνιος οφθαλμός
και της χροιάς του ο χρυσός συχνά θαμπώνει,
κάποιος μοιραίος του καιρού αναπαλμός
την ομορφιά της ομορφιάς απογυμνώνει.
Μα εσύ αιώνιο θα έχεις καλοκαίρι
κι η ομορφιά σου δεν θ’ απαλλοτριωθεί,
δεν θα επαίρεται ο Άδης πως σε ξέρει
καθώς θα γράφεσαι στου χρόνου την πληθύ.
Όσο ζουν άνθρωποι και βλέπουν θα γυρίζουν
σ’ αυτούς τους στίχους και ζωή θα σου χαρίζουν.

(Μετάφραση: Διονύσης Καψάλης)


Να σε συγκρίνω με μια ημέρα θερινή,
είσαι πιο ωραία γλυκός και πιο σεμνά ζωηρός.
Τα αβρά του Μάη μπουμπούκια καίει μια ριπή
κι έχει μικρή διορία ο πάγκαλος καιρός.
Πότε το ουράνιο μάτι υπέρμετρα φλογίζει,
πότε η χρυσή του η όψη θολοθαμπωμένη,
πότε το κάθε ωραίο από τ' ωραίο ξεφτίζει,
τυχαία είτε πορεία της φύσης το μαραίνει.
Μα το έαρ σου το αιώνιο δε θα ξεθωριάσει,
ούτε θα χάσει από τ' ωραίο το δικό σου,
ο Χάρος δε θα καυκηθεί πως σ' έχει πιάσει
αν με ρυθμούς αιωνίους περπατά ο καιρός σου.
Στήθια όσο θ' αναπνέουν και μάτια θα θωρούνε,
ετούτοι θα σου δίνουνε ζωή γιατί θα ζούνε.

(Μετάφραση Βασίλης Ρώτας)



Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:
Sometime too hot the eye of heaven shines
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometimes declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd:
But thy eternal summer shall not fade,
Nor lose possession of that fair thou ow'st;
Nor shall death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow'st:
So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.


Να σε συγκρίνω με μια μέρα θερινή;
Εσύ υπερέχεις σε απαλότητα και χάρη·
λυγίζει αέρας τα τριαντάφυλλα του Μάη
και δεν κρατούν τα καλοκαίρια μας πολύ.
Άλλοτε καίει πολύ των ουρανών η φλόγα,
θαμπώνεται άλλοτε η ολόχρυση τους όψη·
τ' όμορφο κάποτε χάνει την ομορφιά του
απ' την πορεία της φύσης είτε από την τύχη.
Μα το δικό σου αιώνιο θέρος δε θα σβήσει,
της ομορφιάς την κατοχή δε θα τη χάσεις,
κι ο Χάρος δεν θα καυχηθεί πως μπήκες στη σκιά του·
θα λάμπεις πάντα εσύ μέσα σ' αιώνιους στίχους!
Όσο θα βλέπουν μάτια κι άνθρωποι αναπνέουν,
οι στίχοι αυτοί θα ζουν κι εσύ θα ζεις μαζί τους.

Μετάφραση: Στυλιανός Αλεξίου


Το ποίημα στο πρωτότυπο ακολουθεί το σχήμα του ελισαβετιανού ή σαιξπηρικού σονέτου: τρεις τετράστιχες στροφές με πλεκτή ομοιοκαταληξία αβαβ διαφορετική σε κάθε στροφή και ένα καταληκτικό δίστιχο με ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία γγ. Ο μεταφραστής ακολουθεί ένα πιο ελεύθερο σχήμα ομοιοκαταληξιών (θερινή - πολύ· χάρη - Μάη· ομορφιά του - σκιά του· στίχους - μαζί τους).
http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B125/626/4036,18094/
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) transla
Post by: banned8 on 17 Jul, 2005, 18:54:27
Ορίστε και μια δική μου πρόχειρη προσπάθεια να δώσω το σονέτο στα ελληνικά (ω της ύβρεως), κυρίως από "πνεύμα αντιλογίας" στην προσπάθεια του Ρώτα να κάνει ρίμα προδίδοντας το μέτρο και το νόημα. Κάθε αρνητική κριτική, από καλοδεχούμενη μέχρι οφειλόμενη.

Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:

Sometime too hot the eye of heaven shines
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometimes declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd:

But thy eternal summer shall not fade,
Nor lose possession of that fair thou ow'st;
Nor shall death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow'st:

So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.


Να πω πως μοιάζεις με μέρα του καλοκαιριού;
Μα συ την ξεπερνάς σε ομορφιά και χάρη:
οι λατρεμένοι μαγιανθοί λυγίζουν στους ανέμους
και είναι λίγο και λειψό το κάθε καλοκαίρι.

Τη μια το μάτι τ’ ουρανού φλογίζει παραπάνω,
την άλλη η χρυσάδα του σκιάζεται και θαμπώνει.
Και καθετί το όμορφο χάνει την ομορφιά του,
μια κι έτσι το θελήσανε η μοίρα και η φύση.

Μα το δικό σου αιώνιο θα 'ναι το καλοκαίρι
και τούτη 'δώ την ομορφιά ποτέ του δε θα χάσει.
Ο Χάρος δε θα καυχηθεί πως σ' έκανε δική του
όσο σε στίχους άφθαρτους θα ζεις και βασιλεύεις.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι που ζούνε και που βλέπουν,
τόσο θα ζει και τούτο 'δώ, ζωή για να σου δίνει.

Μετάφραση: Νίκος Λίγγρης


Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) transla
Post by: spiros on 17 Jul, 2005, 20:10:40
Για να είμαι ειλικρινής προτιμώ τη δική σου από του Ρώτα. Ωστόσο το πρόβλημα με τα σονέτα είναι η σχετικά αυστηρή δομή τους οπότε τηρώντας τη ρίμα προδίδεις το μέτρο, τηρώντας το μέτρο προδίδεις τη ρίμα.

Ρυθμικά το δικό σου έχει πολύ καλύτερη ροή και η γλώσσα είναι πιο άμεση, κατανοητή και εύηχη (αυτό το καυκηθεί του Ρώτα έρχεται σε ηχηρή αντιδιαστολή με την αισθησιακή παρήχηση του sh στο πρωτότυπο, "Nor shall death brag thou wander'st in his shade").

Βέβαια, η ομοιοκαταληξία την πληρώνει... η πρόκληση θα ήταν να επιτύχεις το ίδιο ρυθμικό αποτέλεσμα με ομοιοκαταληξία. Αυτό θα ήταν το ύψιστο επίτευγμα. Ωστόσο, και χωρίς αυτήν, bravissimo!

Σχόλια για το συγκεκριμένο σονέτο:

http://www.geocities.com/Athens/Troy/4081/18c.html

Δομή του σονέτου:

The English Sonnet is a poem form consisting of 14 lines, each with ten stressed and unstressed syllables known as iambic pentameter, with a set rhyme scheme of: a b a b c d c d e f e f g g. The rhymes may be ear-rhymes or eye-rhymes: an ear-rhyme is one that rhymes in sound, e.g. “increase” and “decrease”; an eye-rhyme is one that rhymes by sight, e.g. “compare” and “are”. This rhyme sequence sets the usual structure of the sonnet as three quatrains (sets of four lines) concluding with 1 couplet (a pair of lines). It is usual for there to be a pause for thought in the sonnet’s message at the end of each quatrain, especially the 2nd., in order to add tension, with the sonnet resolving to its objective in the final couplet, just as a song normally resolves to its root chord at its close. To convey the sense of resolution and completeness at the end of the sonnet there are often key-words, or tie-words, present in the closing couplet that are also present in the earlier quatrains. This structuring provides a framework on which to build the words, phrases, themes, rhymes, syncopation, punctuation and rhythm of the sonnet making it, at its best, a self-contained work of art.
http://www.geocities.com/Athens/Troy/4081/Sonnets.html


# Sonnet

First of all, a sonnet is a short poem; the word in fact comes from the Italian for "little song." A sonnet consists of fourteen lines of iambic pentameter, rhyming in different patterns (see Types of Sonnets below). The sonnet form was created by the Italian Giacomo da Lentino in the 1200's (thanks to Seth Jeppesen at BYU who kindly pointed this out to me). However, folks studying English poetry will probably never hear of Lentino, even though he invented a form that has been flourishing for over seven hundred years. Students of English poetry will, however, hear a lot about Petrarch, another Italian sonneteer, whose work was translated into English by the poets Sir Thomas Wyatt and Henry Howard, Earl of Surrey. Wyatt and Surrey not onlyl translated Petrarch's sonnets, but used the sonnet form to do so, and published them in in Tottel's Miscellany.
# Iambic Pentameter

Iambic pentameter is the elemental building block of a sonnet's poetic line, the template or pattern on which its structure is built. Iambic pentameter is a rhythmical pattern. The "iambic" part means that the rhythm goes from an unstressed syllable to a stressed one, as happens in words like divine, caress, bizarre, and delight. It sounds sort of like a heartbeat: daDUM, daDUM, daDUM. The "pentameter" part means that this iambic rhythm is repeated five times.

Here are a few examples of lines written in iambic pentameter:

    * "Oh, gentle Faustus, leave this damnèd art," Christopher Marlowe, Doctor Faustus, 5.1.37
    * "I waked, she fled, and day brought back my night." John Milton, "Methought I Saw My Late Espousèd Saint"
    * "But surely Adam cannot be excused," Aemilia Lanyer, Salve Deus Rex Judaeorum, line 777
    * "We hold these truths to be self-evident," Thomas Jefferson, "The Declaration of Independence," line 1

Iambic pentameter is actually the building block of about two-thirds of medieval and Renaissance English poetic forms. Iambic pentameter is used in rime royal, Chaucerian couplets, blank verse (one of the play-writing media of Shakespeare and his contemporaries), ballades, sestinas, and Spenserian stanza. Neoclassical poets used iambic pentameter in heroic couplets, and later poets have added their sonnets and works in blank verse to English and American literature. The upshot: people master iambic pentameter and the ability to rhyme can write a good many medieval, Renaissance forms, eighteenth, and nineteenth century poetic forms.
# Rhyme

Words that rhyme have the same ending vowel and consonant sounds–might rhymes with flight and delight, and begin rhymes with within. There's also such a thing as half-rhyme, where words almost rhyme: heard and hoard are half-rhymes. Sonnets use end rhyme, which means, logically enough, that the rhymes come at the end of the line. The ending words can be masculine (ending in a stressed syllable: delight) or feminine (ending in an unstressed syllable: delighted)
http://www.sp.uconn.edu/~mwh95001/sonnets.html
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: banned8 on 17 Jul, 2005, 20:23:24
Κοίταξε, μιλάμε για αναίδεια, δεν μιλάμε για μετάφραση. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα ή αν θα ήθελα να επιχειρήσω πάντρεμα μέτρου και ομοιοκαταληξίας σε μετάφραση. Ο Σέξπιρ και ο κάθε σονετίστας είχε να αντιμετωπίσει δύο προκλήσεις, δύο διαστάσεις: το μέτρο και τη ρίμα – και έπλαθε το υλικό του, τον πλούτο της γλώσσας του, για να υπηρετήσει αυτές τις δύο διαστάσεις. Το να προσπαθήσει κάποιος να σταθεί μέσα στις δύο διαστάσεις και ταυτόχρονα να διατηρήσει τα νοήματα και το γλωσσικό πλούτο, μου φαίνεται υπεράνθρωπο. Σίγουρα πάντως η μετάφραση της ποίησης θέλει γράψιμο, σβήσιμο, ξαπόσταμα, ξανακοίταγμα, πολλές ώρες. Τούτο εδώ δεν πήρε πάνω από μισή ώρα. Και το μόνο κομμάτι του που με κάνει περήφανο είναι ο πρώτος στίχος: όπου δεν χρησιμοποιοώ το ρήμα "συγκρίνω", γιατί εδώ δεν πρόκειται για σύγκριση.

Αν έγραφα ποίηση ο ίδιος, όχι μόνο θα αδιαφορούσα για τη ρίμα, αλλά θα την απέφευγα όπως ο διάβολος το λιβάνι. Θα θεωρούσα απαραίτητο ωστόσο τον ρυθμό, δευτερευόντως το μέτρο. Τούτο εδώ το πόνημα κάπου κάπου έχει ρυθμό και ακόμα λιγότερο μέτρο. Αλλά δεν προδίδει τα νοήματα όσο του Ρώτα.

Και ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) transla
Post by: spiros on 17 Jul, 2005, 20:36:22
Η ρίμα, θες δε θες, είναι μέρος κάποιων ποιητικών μορφών. Εν προκειμένω πρόκειται για ένα ιδιαίτερα "τυποποιημένο" είδος για το οποίο η ρίμα είναι μέρος του - εξ ορισμού. Οπότε, εν τη απουσία αυτής, δεν μιλάμε πλέον για σονέτο, αλλά σονετοειδές ποίημα.

Και καθώς η ποιητική γραφή με αυτούς τους περιορισμούς είναι ιδιαίτερα δύσκολη δεν είναι να απορεί κανείς που ελάχιστοι σονετίστες υπάρχουν στις μέρες μας.
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: banned8 on 17 Jul, 2005, 20:43:59
Μα δεν απέρριψα τους κανόνες της ρίμας και του μέτρου στο σονέτο. Αυτό που είπα είναι ότι είναι υπεράνθρωπο να περιμένεις η μετάφρασή του να διατηρήσει αναλλοίωτα και αυτά τα στοιχεία. Και σε κάθε τέτοια μετάφραση, νομίζω ότι, αν κάτι μπορεί να χαθεί, αυτό είναι η ρίμα, γιατί στο κάτω κάτω καινούργιες ρίμες θα φτιάξεις, δεν θα μεταφέρεις τις του πρωτοτύπου.

Όσο για το σονέτο, δεν είναι σπάνιο σήμερα επειδή είναι τόσο δύσκολο να το υπηρετήσεις, αλλά γιατί η σύγχρονη ποίηση δεν θέλει να υποτάσσεται στη φόρμα.
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: spiros on 17 Jul, 2005, 20:55:41
Για αυτό εξάλλου είπα εξαρχής ότι ή θα διατηρήσεις τη ρίμα ή το ρυθμό. Και η φόρμα από μόνη της δεν είναι τίποτα - γίνεται κάτι σημαντικό όταν εξυπηρετεί το νόημα.

Η στροφή μακριά από την ομοιοκαταληξία στη σύγχρονη ποίηση μου θυμίζει την αντίστοιχη στροφή μακριά από τις ρεαλιστικές φόρμες και την τονικότητα στη ζωγραφική και τη μουσική αντίστοιχα. Το ότι κανείς δεν ακολουθεί ένα μορφικό στοιχείο δεν τον κάνει βέβαια ανώτερο, αντιθέτως, υποδηλώνει πολλές φορές την αδυναμία αυτοϋποταγής στην τεχνική, προτού ξεχυθεί σε απόπειρες δημιουργίας τέχνης (καθώς και σε ορισμένες περιπτώσεις την οκνηρία που συνεπάγεται η μη προσπάθεια τεχνικής κατάρτισης).

Αλλά ας μην αρχίσουμε, διότι για τη συζήτηση περί τέχνης και τεχνικής, μορφής και νοήματος, έχουν χυθεί τόνοι μελάνη και έχουν μιλήσει πολλοί και πολύ πιο ικανοί από εμένα.
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) transla
Post by: σα(ρε)μαλι on 17 Jul, 2005, 20:59:52
Συμφωνείτε ότι όσο πιο σύνθετο είναι ένα ποίημα από την άποψη της μορφής, των νοημάτων και διάφορων προγματολογικών διαστάσεων, όπως η συγκινησιακή δύναμη, τόσο πιο επιτακτική είναι η ανάγκη πολλαπλών μεταφράσεων έτσι ώστε να αναπαράγονται όλα τα στοιχεία του ποιήματος; 
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: banned8 on 17 Jul, 2005, 21:05:07
Εγώ θα συμφωνήσω μόνο αν θα μας υποσχεθείς ότι θα επιχειρήσεις κι εσύ μετάφραση του σονέτου... :-}
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) transla
Post by: σα(ρε)μαλι on 17 Jul, 2005, 21:09:03
Χα χα. Καλό, αλλά δεν είμαι τόσο ικανός ή θαρραλέος. Αν πάντως το επιχειρήσω, θα την παρουσιάσω.
Title: Απ: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) transla
Post by: What If ...? on 18 Jul, 2005, 06:18:25
Εγώ λέω: Ανάλογα πως βιώσαμε καθένας από μας και τα δύο, και τον ελεύθερο στίχο και την ομοιοκαταληξία, φοβούμαστε λίγο ή περισσότερο τις πολλές συλλαβές και τις περιφράσεις.
Αν το ξεκινούσα ποτέ θα το ξεκινούσα με την φράση "Να σου κάνω παρομοίωση με ... "
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) transla
Post by: spiros on 18 Jul, 2005, 14:37:36
Να σου κάνω παρομοίωση με τίποτα (τελείως  αδόκιμη φράση (http://www.google.com/search?q=%22%CE%9D%CE%B1+%CF%83%CE%BF%CF%85+%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CF%89+%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%AF%CF%89%CF%83%CE%B7%22&sourceid=mozilla-search&start=0&start=0&ie=utf-8&oe=utf-8)), να σε παρομοιάσω κάπως καλύτερο αλλά παραείναι επιτηδευμένο για ερωτικό λόγο και δεν έχει την απαιτούμενη αμεσότητα. Να σε συγκρίνω, αποδεκτό αλλά κάπως τεχνικό και άχρωμο. Να πω πως μοιάζεις, άψογο και ιδιωματικότατο.

Το ποίημα και η μετάφραση του Νίκου έχει μπει και στην αρχική σελίδα.
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: banned8 on 18 Jul, 2005, 14:44:46
Προφανώς ο Ηλίας/Sanders (τι αλλαγή ονόματος είναι πάλι αυτή;) το λέει αστειευόμενος, καθώς άλλα πράγματα σού έρχονται στο νου που αρχίζουν από "να σου κάνω...". Το "μάνα μου" λείπει.

Αν πάλι το λέει στα σοβαρά και θα ήθελε πραγματικά, αν το ξεκινούσε, να το ξεκινήσει "Να σου κάνω παρομοίωση με...", τότε καλύτερα να μην το ξεκινήσει.
Title: Απ: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: wings on 18 Jul, 2005, 17:09:41
Λέω ένα μεγάλο ΝΑΙ στη μετάφραση του Νίκου, κυρίως για δυο από τους στίχους:

οι λατρεμένοι μαγιανθοί λυγίζουν στους ανέμους
και είναι λίγο και κουτσό το κάθε καλοκαίρι.

Νίκο μου, ξέρεις πως πάντα αναζητώ λέξεις ζεστές και τρυφερές στη γλώσσα κι αυτή τη φορά η φράση που λάτρεψα είναι "οι λατρεμένοι μαγιανθοί".

Να προτείνω μια αλλαγή μονάχα: θα τόλεγα "λειψό" ή "λειανό" το καλοκαίρι.

Δεν μπαίνω βέβαια στη διαδικασία σύγκρισης με τη γνωστή μετάφραση του Ρώτα γιατί θαρρώ πως η κάθε προσέγγιση στην ποίηση ή στα μεγάλα έργα μέσω μετάφρασης έχει τη δική της χάρη. Συνάμα, ας μην ξεχνούμε πως ο Ρώτας μετάφρασε ολάκερα βιβλία του Σέξπιρ και τον έφερε τόσο πολύ κοντά μας που θα τον αδικούσαμε αν τον κρίναμε από ένα μόνο σονέτο.

Όσο για την ομοιοκαταληξία, εμένα προσωπικά δεν με πειράζει ούτε θεωρώ πως χάνει την ουσία προκειμένου για το μέτρο - εννοώ ούτε στη μετάφραση του Ρώτα ούτε γενικά.

Για μένα ποίηση σημαίνει ρυθμός και κρυφή μουσική που σε διαπερνά και σε πάει σ' άλλο κόσμο, έστω για λίγο, όσο κρατάει μια ταπεινή στροφή του ποιήματος.
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: banned8 on 18 Jul, 2005, 17:20:41
Σιγά μην έρθει η ταπεινότητά μου να αμφισβητήσει το μέγεθος και την αξία του Ρώτα. Τα καλύψαμε αυτά με τον Σπύρο: Αλλα πράγματα υπηρετούσε ο Ρώτας με τον τρόπο του στο σονέτο και σ' άλλα θέλω (θα ήθελα) να δώσω εγώ έμφαση.

Και σας παρακαλώ να μην κρίνετε και το δικό μου μέγεθος ( :-} ) από τούτη την πρόχειρη δουλειά. Μάλλον άποψη κατάθεσα, παρά πόνο ψυχής.

Μ' αρέσει όμως η προσέγγισή σου, wings, και κάτι τέτοιο προσδοκούσα: βελτιωτικές παρεμβάσεις. "Λειψό" θα το 'θελα κι εγώ το καλοκαίρι, αλλά δεν μου 'βγαινε στο μέτρο. Τουλάχιστον, τούτος εδώ ο στίχος έχει το μέτρο του. Αλλοι είναι που στέκουν και δεν στέκουν.

Οι μαγιανθοί είναι δική μου λέξη (ή τουλάχιστον δεν θυμάμαι να την έχω ξαναδεί), κατά τους λεμονανθούς κ.τ.ό.

Κι αν συνεχίσετε να λέτε καλά λόγια, μπορεί να μπω στον πειρασμό να το δουλέψω περισσότερο... (Απειλή; Υπόσχεση;)
Title: Απ: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: wings on 18 Jul, 2005, 17:30:20
Για απείλησέ μας... πού ξέρεις, μπορεί και να μας αρέσει.:-)

Δένει το "λειψό" και δεν σου χαλά το μέτρο. Είναι μια "κακόηχη" για μένα λέξη το "κουτσό" και κρύβει μέσα του αγριάδα και κακία - δίνει το νόημα αλλά σε προσγειώνει απότομα στην ταπεινή πραγματικότητα μετά τη μαγεία των μαγιανθών.  Ενώ ο μακαρίτης ο δημιουργός δίνει τόση γλύκα στο πρωτότυπο μαζί με λίγη πίκρα για το καλοκαίρι που είναι τόσο λίγο...

Ναι, ούτε εγώ θυμάμαι να έχω απαντήσει τη λέξη "μαγιανθοί" αλλά κι εμένα τους λεμονανθούς μούφερε στο νου κι όμορφες εικόνες της άνοιξης.
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: banned8 on 18 Jul, 2005, 17:37:00
Ο πανηλίθιος νόμιζα ότι ήθελες να το βάλω αντί του "λίγου"... "Και είναι λίγο και λειψό το κάθε καλοκαίρι", βεβαίως, βεβαίως. Με παρηχησούλα. Εμένα μου έκατσε το "κουτσό" από τον κουτσοφλέβαρο, αλλά θα δείξει. Από 'δώ και πέρα, αν ασχοληθώ ξανά με δαύτο, πολλά θα ζυμωθούν και θα αναθεωρηθούν.
Title: Απ: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: wings on 18 Jul, 2005, 17:46:35
Φύλαξέ μου ένα χωριάτικο καρβέλι αφού ζυμώσεις, μάστορα. :-)
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: eleftheria on 19 Jul, 2005, 15:08:56
Θα συμφωνήσω κι εγώ ότι η απόδοση του σονέτου από το Νίκο είναι εξαιρετική, αν και δεν περιμένετε εμένα να το πω για να σχηματίσετε δική σας άποψη.  Θα πω επίσης ότι αποπνέει μια γλύκα και μια οικειότητα τουλάχιστον σε μένα.  Νομίζω ότι οι κρητικές μαντινάδες έχουν δουλέψει το είναι σου Νίκο και βγάζει τέτοια αίσθηση η απόπειρά σου.  Και βέβαια, πρέπει να προσπαθήσεις και να "ζυμώσεις" και να μας προσφέρεις κομματάκι κι εμάς και να φυλάξεις και προζύμι!
Title: Απ: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) tra
Post by: What If ...? on 19 Jul, 2005, 15:23:47
Προφανώς ο Ηλίας/Sanders (τι αλλαγή ονόματος είναι πάλι αυτή;)

Αν πάλι το λέει στα σοβαρά και θα ήθελε πραγματικά, αν το ξεκινούσε, να το ξεκινήσει "Να σου κάνω παρομοίωση με...", τότε καλύτερα να μην το ξεκινήσει.

Αν και εσύ nickel μπαίνεις σε σκέψεις από την αλλαγή ονόματος θα το ξανασεκφτώ, κάποια στιγμή που να μην κάνει τόσο ζέστη.

Όχι δεν θα το ξεκινήσω πραγματικά αυτό.

Ευχαριστώ επίσης και τον Σπύρο για τις παρατηρήσεις του για την φράση που μισοξεκίνησα.
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: aftermost on 07 Jan, 2006, 21:13:28
Hi, i see how beautifuly you translate... i am designing a tattoo that i have been meaning to get for a long time now... and i wanted to write something that holds a deep meaning to the design itself, yet i have a huge barrier i cannot speak greek or translate it for that matter... would you be so kind to do that for me please? the phrase is "even in death i will never leave you" thank you so much... i would be eternally greatful
Title: Re: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: banned8 on 07 Jan, 2006, 21:40:58
One suggestion:

Και στο θάνατο ακόμη, δε θα σ' αφήσω μόνη.
Title: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: spiros on 26 Jan, 2020, 19:31:51
Μετάφραση: Παναγιώτης Πάκος

Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:

Sometime too hot the eye of heaven shines
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometimes declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd:

But thy eternal summer shall not fade,
Nor lose possession of that fair thou ow'st;
Nor shall death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow'st:

So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.
Να πω πως μοιάζεις με καλοκαιριά;
Μα ʼσύ ʼσαι πιο γλυκιά και μετρημένη.
Τʼ άνθια του Μάη οι ανέμοι σα θεριά
δέρνουν. Το θέρος γρήγορα πεθαίνει.

Βάνει φωτιές ο ήλιος το πρωινό
και άλλοτε η χρυσή του ειδή χλωμιάζει
-κάποτʼ η τύχη αστόλιστο, φτηνό
κάνει να δείχνει αυτό που όμορφο μοιάζει.

Μα εντός σου ο ήλιος μέρα-νύχτα καίει
κι ούτʼ ίχνος η ομορφιά σου δεν ξεφτίζει,
κι ο θάνατος δε θα ʼχει να το λέει
στα σκότη του πως ζεις και πως σʼ ορίζει.

Όσον ο κόσμος βλέπει κι ανασαίνει
θα ζει το ποίημα αυτό, να σʼ ανασταίνει.
Title: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: spiros on 29 Jan, 2020, 15:07:01
Μετάφραση: Στυλιανός Αλεξίου

Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:

Sometime too hot the eye of heaven shines
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometimes declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd:

But thy eternal summer shall not fade,
Nor lose possession of that fair thou ow'st;
Nor shall death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow'st:

So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.
Να σε συγκρίνω με μια μέρα θερινή;
Εσύ υπερέχεις σε απαλότητα και χάρη·
λυγίζει αέρας τα τριαντάφυλλα του Μάη
και δεν κρατούν τα καλοκαίρια μας πολύ.

Άλλοτε καίει πολύ των ουρανών η φλόγα,
θαμπώνεται άλλοτε η ολόχρυσή τους όψη·
τ’ όμορφο κάποτε χάνει την ομορφιά του
απ’ την πορεία της φύσης είτε από την τύχη.
 
Μα το δικό σου αιώνιο θέρος δε θα σβήσει,
της ομορφιάς την κατοχή δε θα τη χάσεις,
κι ο Χάρος δεν θα καυχηθεί πως μπήκες στη σκιά του·
θα λάμπεις πάντα εσύ μέσα σ’ αιώνιους στίχους!
 
Όσο θα βλέπουν μάτια κι άνθρωποι αναπνέουν,
οι στίχοι αυτοί θα ζουν κι εσύ θα ζεις μαζί τους.
Title: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: spiros on 29 Jan, 2020, 15:11:34
Μετάφραση: Λένια Ζαφειροπούλου


Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:

Sometime too hot the eye of heaven shines
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometimes declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd:

But thy eternal summer shall not fade,
Nor lose possession of that fair thou ow'st;
Nor shall death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow'st:

So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.


Να σε συγκρίνω με μια μέρα τού καλοκαιριού;
Είσαι γλυκύτερος εσύ και πιο ισορροπημένος.
Ταράζουν άνεμοι σφοδροί τα ανθύλλια τού Μαγιού·
Μικρή είν’ του θέρους η ζωή κι ο χρόνος μετρημένος.

Είναι φορές που τ’ ουρανού άγριο το μάτι καίει,
Αλλοτε η λάμψη του η χρυσή σβήνει απ’ τα μάγουλά του·
Κι όπως τυχαία κι άστατα πάντοτε η φύση ρέει,
Εκπίπτει κάθε τι όμορφο από την ομορφιά του.

Αλλά το αιώνιο θέρος σου ποτέ δε θα ξεφτίσει,
Την κατοχή τού κάλλους σου ποτέ σου δε θα χάσεις.
Ο Χάρος δε θα καυχηθεί στη σκιά του πως βαδίζεις,
Τον χρόνο μες σ’ αιώνιες γραμμές θα ξεπεράσεις.

Όσο μπορεί μάτι να δει και άνθρωπος να νιώσει,
Τόσο θα ζει και τούτο εδώ, ζωή για να σου δώσει.

Title: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: spiros on 29 Jan, 2020, 15:57:13
Μετάφραση Έλενα Σπυροπούλου

Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:

Sometime too hot the eye of heaven shines
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometimes declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd:

But thy eternal summer shall not fade,
Nor lose possession of that fair thou ow'st;
Nor shall death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow'st:

So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.

Μπορώ να σε συγκρίνω με ημέρα καλοκαιρινή;
Πιο σταθερή και ωραία είναι η δική σου θωριά:
Με δυνατούς ανέμους τρέμουν του Μάη οι βλαστοί,
Και του καλοκαιριού το τέλος είναι πολύ κοντά:

Ο ήλιος καυτός κάποιες μέρες τον ουρανό λαμπρύνει,
Κι άλλες το χρυσό του θάμπος μένει κρυμμένο·
Σε κάθε ομορφιά η ομορφιά κάποτε σβήνει,
Γυμνή την αφήνουν η τύχη και το πεπρωμένο·

Εσύ όμως θα ‘χεις αιώνιο να ζεις καλοκαίρι
Και ούτε θα χάσεις από ομορφιά
Δεν θα καυχιέται για σένα του χάρου το ανήλιαγο χέρι
Γιατί θα ζεις αιώνια στα λόγια αυτά·

Όσο τα μάτια θα βλέπουν και οι άνθρωποι θα έχουν πνοή
Τόσο θα ζούνε οι στίχοι ετούτοι και θα σου δίνουν ζωή.

Title: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: spiros on 30 Jan, 2020, 10:35:27
Μετάφραση: Κώστας Κουτσουρέλης

Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:

Sometime too hot the eye of heaven shines
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometimes declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd:

But thy eternal summer shall not fade,
Nor lose possession of that fair thou ow'st;
Nor shall death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow'st:

So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.

Να σε συγκρίνω με μια μέρα θερινή;
Πιο αίθρια έχεις τη μορφή, πιο αγαπημένη·
σκορπούν τα μαγιολούλουδα οι ανέμοι,
τα καλοκαίρια έχουν θητεία μικρή.

Κάποτε καίει χρυσό το μάτι τ' ουρανού
κι άλλοτε καταχνιά πυκνή το σκοτεινιάζει.
Τ' ωραίο του ωραίου πεθαίνει: θύμα του καιρού
ή άθυρμα της τύχης που όλο αλλάζει.

Αλλά ο δικός σου ο ήλιος δεν θα δύσει,
δεν θα γνωρίσει η άνοιξή σου το χαμό,
την ομορφιά σου Άδης θρασύς δεν θα συλήσει,
παντοτινά θ' ανθείς, σ' αυτά τα λόγια εδώ.

Όσο έχουν μάτια οι άνθρωποι, όσο έχουνε πνοή,
τόσο θα ζουν κι αυτά και θα σου δίνουνε ζωή.

Title: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: spiros on 30 Jan, 2020, 17:12:22

Να σε συγκρίνω με μέρα καλοκαιρινή;
Μα εσύ είσαι πιο γλυκιά και χάρη έχεις περισσή
Του Μαγιού τα γλυκά τα άνθη λυγίζουν οι σκληροί ανέμοι
Και δε κρατεί πολύ για ΄μας το καλοκαίρι
Συχνά τόσο πολύ λάμπει τ’ ουρανού το μάτι
Ώστε ο ουρανός την ολόχρυσή του όψη να τη χάνει
Το όμορφο την ομορφιά του πια δε βλέπει
Από τη τύχη ή της φύσης την πορεία που συνέχεια τρέχει
Αλλά το αιώνιό σου καλοκαίρι δε θα ξεθωριάσει
Η ομορφιά σου δε θα σβήσει
Ούτε ο Θάνατος θα παινευτεί ότι σε ‘χει πιάσει
Και η χάρη σου σ’ αιώνιους στίχους για πάντοτε θα ζήσει
Όσο θα ζούνε άνθρωποι και με τα μάτια τους θα βλέπουν
Θα ζούνε και οι στίχοι μου μαζί και μέσα του θα σε ‘χουν

Ζαραχάνης Δημήτρης


Θα μπορούσα να σε συγκρίνω με μια μέρα καλοκαιρινή
εσύ όμως είσαι πιο όμορφη και πιο εύκρατη
σκληροί άνεμοι τινάζουν τα αγαπητά μπουμπούκια του Μάη
και η μίσθωση του καλοκαιριού δίνει μια πάρα πολύ σύντομη μέρα
Μερικές φορές το μάτι του παραδείσου λάμπει πολύ καυτό
και συχνά η χροιά του χρυσού επαναπαύεται
και κάθε δίκαιο από δίκαιο μερικές φορές αποποιείται
τυχαία ή από κάποια αλλαγή της φύσης η πορεία κόβεται
Αλλά το αιώνιο καλοκαίρι δεν θα πρέπει να ξεθωριάσει
ούτε να χάσει όσα κατέχει που δίκαια εσύ χρωστάς
ούτε θα πρέπει για το θάνατο εσύ να καυχιέσαι περιπλανώμενη στην
σκιά του
όταν στην αιωνιότητα γραμμές με το χρόνο εσύ τραβάς
Όσο οι άνθρωποι μπορούν να αναπνέουν ή τα μάτια μπορούν να δουν
Τόσο αυτοί οι στίχοι ζωή θα σου χαρίζουν

Ανδριοπούλου Σπυριδούλα




Να σε αποκαλέσω μέρα καλοκαιρινή;
Εσένα είν’μεγαλύτερες η ομορφιά και η χάρη
Τα πρώτα άνθη του Μαϊου σαρώνουν ανέμοι δυνατοί
Και γρήγορα το καλοκαίρι θα χαθεί και πάλι.
Καμιά φορά η φλόγα τ’ουρανού λάμπει χρυσή
κι άλλοτε το χρυσό πρόσωπο θολώνει
κάθε ωραίο συχνά απ’ το ωραίο αποστατεί
τυχαία, ή γιατί η φύση το δηλώνει.
Μα το αιώνιο καλοκαίρι ας μη χαθεί
κι ας μη χαθεί η ομορφιά η δική σου
ούτε κι ο θάνατος στη σκιά σου ας μην κρυφτεί
όταν αιώνιοι οι στίχοι ζουν μαζί σου
Για όσο σώματα αναπνέουν ή βλέπουν μάτια
τόσο να ζεις κι εσύ, μέσα απ’΄των στίχων τα κομμάτια.

Γεωργούλα Κατερίνα



Να σε συγκρίνω με μια καλοκαιρινή ημέρα;
Εσύ είσαι πιο αξιαγάπητη και με περισσότερη χάρη.
Άνεμος κουνάει τα μπουμπούκια του Μάη
και η διάρκεια των καλοκαιριών μας είναι μικρή.
Καμιά φορά πολύ λάμπει το μάτι του παραδείσου,
και συχνά η χρυσή του όψη θαμπώνει.
Και κάθε όμορφο από το όριο χάνει την ομορφιά του
είτε κατά τύχη είτε από τη φύση.
Αλλά το δικό σου αιώνιο καλοκαίρι δεν θα σβήσει,
και ποτέ δεν θα χάσεις την ομορφιά σου,
και ούτε ο θάνατος θα καυχηθεί πως μπήκες στη σκιά του.
Αφού σε αιώνιες γραμμές τον χρόνο θα αντέχεις!
Τόσο όσο οι άνθρωποι θα μπορούν να αναπνέουν ή τα μάτια να βλέπουν,
τόσο θα ζει και αυτό και θα δίνει ζωή σε εσένα.

Βογιατζάκης Νίκος



Συγκρίνεσαι με μια καλοκαιριάτικη αυγή;
Η ομορφιά σου έχει ωραιότερη σαγήνη
Με βια φυσά τ’ αγέρι του Μάη τ’ άνθη
Κι όλα τα θέρη ολιγόμερα έχουν γίνει
Ανά καιρούς οι ουρανοί το μάτι τους ανάβουν
Πυρώνει αυτό κι ενδέχεται η λάμψη του να σβήσει
Κι όλα τα ωραία κι όμως παύουν να λάμπουν
Η μοίρα σβήνει τη φωτιά ή η φευγαλέα η φύση
Μα η δική σου η φωτιά τα χρόνια αψηφάει
Και η δική σου ομορφιά στέκει παντοτινή
Το θάνατο τυφλώνει κι εκείνος ξεψυχάει
Όταν εσύ ανασαίνεις απ’ του στίχου την πνοή
Όσο ματιές κοιτάζουνε και σώματα ανασαίνουν
Θα ζεις εδώ μες τις γραμμές που άξια σ’ ανασταίνουν

Ναταλία Καπώνη

https://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=936910.0
Title: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: spiros on 05 Feb, 2020, 17:05:37
François-Victor Hugo

Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:

Sometime too hot the eye of heaven shines
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometimes declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd:

But thy eternal summer shall not fade,
Nor lose possession of that fair thou ow'st;
Nor shall death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow'st:

So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.

Te comparerai-je à un jour d'été ?
Tu es plus aimable et plus tempéré.
Les vents violents font tomber les tendres bourgeons de mai,
et le bail de l'été est de trop courte durée.

Tantôt l'œil du ciel brille trop ardemment,
et tantôt son teint d'or se ternit.
Tout ce qui est beau finit par déchoir du beau, dégradé,
soit par accident, soit par le cours changeant de la nature.

Mais ton éternel été ne se flétrira pas
et ne sera pas dépossédé de tes grâces.
La mort ne se vantera pas de ce que tu erres sous son ombre,
quand tu grandiras dans l'avenir en vers éternels.

Tant que les hommes respireront et que les yeux pourront voir,
ceci vivra et te donnera la vie.


https://www.youtube.com/watch?v=bgXCTzCqMxA
Title: Shall I compare thee to a summer's day?- Sonnets and Greek (Machine) translation
Post by: spiros on 05 Feb, 2020, 17:08:38
Ferdinando Albeggiani

Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:

Sometime too hot the eye of heaven shines
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometimes declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd:

But thy eternal summer shall not fade,
Nor lose possession of that fair thou ow'st;
Nor shall death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow'st:

So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.

Dovrei paragonarti ad un giorno d'estate?
Tu sei più incantevole e più mite:
A maggio un rude vento agita le gemme delicate
E il corso dell'estate ha troppo breve durata:

talvolta l'occhio del cielo troppo infuocato appare
e spesso invece il suo viso dorato si oscura;
ogni bellezza, col tempo, bellezza deve lasciare,
sciupata dal caso o dal mutevole corso di natura;

ma la tua estate eterna non potrà mai sfiorire
né perdere il possesso della bellezza che hai;
e neppure ti farà ombra la Morte, né si potrà vantare
di te che, in versi eterni, nel tempo crescerai.

Ché fino a quando ci sarà  respiro e occhi che vedranno
Avranno vita i  miei versi e vita ti daranno.