Philip Larkin, This be the verse (Φίλιπ Λάρκιν: Ιδού το εδάφιο / Αυτός είναι ο στίχος / Ας είναι αυτός ο στίχος / Εδώ να δεις ποίημα, απόδοση: Σπύρος Δόικας, Θοδωρής Ρακόπουλος, Κώστας Κουτσουρέλης)

spiros · 1 · 1892

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 824669
    • Gender:Male
  • point d’amour
"This Be The Verse" is a lyric poem in three verses of four iambic tetrameter on an alternating rhyme scheme, by the English poet Philip Larkin (1922–1985). It was written around April 1971, first published in the August 1971 issue of New Humanist, and appeared in the 1974 collection High Windows.
This Be The Verse - Wikipedia

This be the verse
Philip Larkin

They fuck you up, your mum and dad.
They may not mean to, but they do.
They fill you with the faults they had
And add some extra, just for you.

But they were fucked up in their turn
By fools in old-style hats and coats,
Who half the time were soppy-stern
And half at one another's throats.

Man hands on misery to man.
It deepens like a coastal shelf.
Get out of it as early as you can,
And don't have any kids yourself.

Ιδού το εδάφιο
Φίλιπ Λάρκιν, απόδοση: Σπύρος Δόικας

Σου γαμάνε τα πρέκια η μαμά και ο μπαμπάς
Ίσως όχι εξεπίτηδες, αλλά ωστόσο εκεί
Να σου κληρονομούν τα ελαττώματά τους
Και να προσθέτουν ακόμα μερικά, για σένα εξαιρετικά.

Αλλά και αυτούς, με τη σειρά τους, κάποιοι τους τα γάμησαν
Κάποιοι ηλίθιοι με παλιομοδίτικα καπέλα και παλτά
Που εναλλάξ γλυκόλογα αντάλλασσαν
Ή ήταν έτοιμοι να βγάλουν ο ένας του άλλου τα μαλλιά.

Ο άνθρωπος τον πόνο τον έχει κληρονομικό
Σαν κρηπίδα του γιαλού προχωράει το κακό
Κάν' τη λαμόγια όσο πιο γρήγορα μπορείς
Και παιδιά να κάνεις μη διανοηθείς.


(Σε μια παλαιότερη εκδοχή είχα βάλει «Σου τα πρήζουν...». Άλλες αποδόσεις για fuck up | fucked up | fuck-up)

Άλλη μετάφραση του ίδιου ποιήματος (Από Καθημερινή)

This be the verse
Philip Larkin

They fuck you up, your mum and dad.
They may not mean to, but they do.
They fill you with the faults they had
And add some extra, just for you.

But they were fucked up in their turn
By fools in old-style hats and coats,
Who half the time were soppy-stern
And half at one another's throats.

Man hands on misery to man.
It deepens like a coastal shelf.
Get out of it as early as you can,
And don't have any kids yourself.

Αυτός είναι ο στίχος
Φίλιπ Λάρκιν

Σε πρήζουν τρελά, ο μπαμπάς κι η μαμά
Ίσως όχι επίτηδες, μα το κάνουν.
Σε γεμίζουν με λάθη τους
και προσθέτουν κι άλλα, αφιερωμένα εξαιρετικά.

Κι αυτοί όμως τα ίδια τράβηξαν
από κάτι χαζούς με παλιομοδίτικα ρούχα
Που τη μια γλυκόλογα ανταλλάσσουν
Και την άλλη αλληλοσπαράσσονται.

Ο άνθρωπος χαρίζει δυστυχία απλόχερα.
Βαθαίνει σαν ύφαλος, απότομα
Βγες όσο νωρίτερα μπορείς
Και προς Θεού, παιδιά μην κάνεις


Άλλη μετάφραση του ίδιου ποιήματος (Θοδωρής Ρακόπουλος, από εδώ)

This be the verse
Philip Larkin

They fuck you up, your mum and dad.
They may not mean to, but they do.
They fill you with the faults they had
And add some extra, just for you.

But they were fucked up in their turn
By fools in old-style hats and coats,
Who half the time were soppy-stern
And half at one another's throats.

Man hands on misery to man.
It deepens like a coastal shelf.
Get out of it as early as you can,
And don't have any kids yourself.

Ας είναι αυτός ο στίχος
Φίλιπ Λάρκιν

Σου γαμάνε τη ζωή ο μπαμπάς κι η μαμά
(το κάνουν, κι ας μην το θέλουνε, κανονικά).
Σε γεμίζουνε με λάθη και μετά
προσθέτουνε κι άλλα, για σένα ειδικά.

Αλλά τους γάμησαν κι αυτούς στην εποχή τους
ανόητοι με παλιομοδίτικα καπέλα και παλτά-
που τον μισό καιρό με ενοχή στρίβαν αυτιά,
και τον υπόλοιπο σφάζονταν αναμεταξύ τους.

Ο άνθρωπος στον άνθρωπο αφήνει δυστυχία.
Βαθαίνει αργά, σαν υφαλοκρηπίδα. Νωρίς,
πολύ νωρίς, βγες έξω από τη διαδικασία:
παιδιά δικά σου να μην κάνεις – κι ας μπορείς.


Άλλη μετάφραση (μεταγραφή) του ίδιου ποιήματος (Κώστας Κουτσουρέλης, από εδώ)

This be the verse
Philip Larkin

They fuck you up, your mum and dad.
They may not mean to, but they do.
They fill you with the faults they had
And add some extra, just for you.

But they were fucked up in their turn
By fools in old-style hats and coats,
Who half the time were soppy-stern
And half at one another's throats.

Man hands on misery to man.
It deepens like a coastal shelf.
Get out of it as early as you can,
And don't have any kids yourself.

Εδώ να δεις ποίημα
Φίλιπ Λάρκιν

Ναι, ο μπαμπάκας κι η μαμάκα σε γαμούν.
Όχι οι καημένοι ότι το θέλουνε, αλλά...
Κάθε τους λάθος στην καμπούρα σου κρεμούν
και κάνουν κι έξτρα, για την πάρτη σου ειδικά.

Μα τους γαμήσανε κι αυτούς έναν καιρό
άλλοι βλαμμένοι με μονόκλ, ρετρό μπιζού,
που όταν δεν κάναν μεταξύ τους τον καλό,
στρίβαν ό ένας το καρύδι του αλλουνού.

Η δυστυχία είναι βάκιλλος σωστός :
κολλάει μέσω της γαμήλιας τελετής.
Άνοιξ' τα μάτια σου και δείξου πονηρός...
Παιδιά δικά σου ούτε στιγμή να μη σκεφτείς!




Και ακόμη μια μετάφραση
http://planus.pblogs.gr/2010/12/apodidoys-amartias-paterwn-epi-tekna-.html
« Last Edit: 31 Oct, 2021, 12:21:39 by spiros »


 

Search Tools