Τώρα που ξέρω πως δεν κερδίζονται οι άνθρωποι ή έστω κι ένα κορίτσι με σκέτες λέξεις, παρά μόνο με αίμα… Δε θέλω χρόνο. Ζωή θέλω, μ' όλο που το δεύτερο προϋποθέτει το πρώτο, ζωή να τη σπαταλήσω πίσω από τις φράσεις, ζωή να χτίσω παραγράφους, να οικοδομήσω ένα έργο δίνοντας στο λόγο μια Τρίτη διάσταση, γιατί τη δεύτερη τη βρήκαν οι άλλοι, την κατάγραψαν οι δάσκαλοι, κι εγώ πρέπει να πάω παραπέρα.

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 834310
    • Gender:Male
  • point d’amour
Τώρα που ξέρω πως δεν κερδίζονται οι άνθρωποι ή έστω κι ένα κορίτσι με σκέτες λέξεις, παρά μόνο με αίμα… Δε θέλω χρόνο. Ζωή θέλω, μ’ όλο που το δεύτερο προϋποθέτει το πρώτο, ζωή να τη σπαταλήσω πίσω από τις φράσεις, ζωή να χτίσω παραγράφους, να οικοδομήσω ένα έργο δίνοντας στο λόγο μια Τρίτη διάσταση, γιατί τη δεύτερη τη βρήκαν οι άλλοι, την κατάγραψαν οι δάσκαλοι, κι εγώ πρέπει να πάω παραπέρα.
— Μάριος Χάκκας, Το τρίτο νεφρό (από το βιβλίο Ο μπιντές)

Ο θάνατος είναι το θέμα του έργου αυτού. Δεν είναι ούτε το ΕΑΜ ούτε η Κατοχή ούτε η Αντίσταση ούτε η Καισαριανή, αλλά ο θάνατος. Όχι ο θάνατος γενικά και αόριστα ως άφευκτο τέρμα του βίου, ούτε ο θάνατος του άλλου, αλλά ο δικός του θάνατος που μετά βεβαιότητoς επίκειται – εξού και ο πρωτοπρόσωπος λόγος του Μπιντέ και του Κοινοβίου. Τον χωρίζουν από αυτόν μήνες, εβδομάδες, μέρες, ποιος ξέρει; […] Θα ήταν όμως ορθότερο, πιστεύω, να λέγαμε ότι το θέμα του Χάκκα δεν είναι ακριβώς ούτε ο θάνατος, ο δικός του, έστω, θάνατος, αλλά τι γίνεται η ζωή, η δική του ζωή, το παρελθόν της και το παρόν της, όταν ο θάνατος έχει ζυγώσει τόσο κοντά, τι όψη παίρνουν τα πράγματα όταν τα ατενίζει από απόσταση αναπνοής ο θάνατος.

Το επικείμενο τέλος οδηγεί τον σαραντάχρονο Χάκκα στην απελπισία και τον μηδενισμό.
Μάριος Χάκκας: Οι «δικοί μας» και οι «άλλοι» | in.gr
« Last Edit: 06 Jul, 2022, 12:57:11 by spiros »


 

Search Tools