Κατοχύρωση των δικαιωμάτων μας...Ως πότε;

veroniki

  • Newbie
  • *
    • Posts: 79
Σας ζητάω ταπεινά συγνώμη για τη μεγάλη ανάλυση μου, αλλά πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό για όλους μας να γίνει επιτέλους αυτή η συζήτηση.

Θα θέσω ένα θέμα που λογικά θα έχει απασχολήσει όλους εσάς εκεί έξω: το ζήτημα της κατοχύρωσης των δικαιωμάτων των μεταφραστών και της συλλογικής οργάνωσης τους με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων αυτών.
Διάβασα πριν λίγο σε μια συζήτηση στο forum την κατάσταση που επικρατεί στο μεταφραστικό γραφείο intertranslation σχετικά με τις αμοιβές των εσωτερικών και εξωτερικών μεταφραστών και πραγματικά εξοργίστηκα όταν είδα ότι σκέφτονται να μειώσουν τις ήδη εξευτελιστικές αμοιβές καθώς η προσφορά είναι μεγάλη. Δυστυχώς, η ίδια κατάσταση ισχύει και σε πολλά άλλα γραφεία.
Υποθέτω πως όλοι γνωρίζουμε ότι ακριβώς επειδή το επάγγελμα του μεταφραστή δεν είναι κατοχυρωμένο και ο καθένας με ένα lower μπορεί να εργαστεί στο χώρο, περιστασιακά ή όχι, γινόμαστε αντικείμενο εκμετάλλευσης. Το να μεταφράζεις 5.000 λέξεις την ημέρα για να ελπίζεις σε μια αύξηση μου ακούγεται απάνθρωπο.
Και αναρωτιέμαι ως πότε θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση;;;;;
Διάβασα, επίσης, σε μια άλλη συζήτηση ότι:

Quote
1. Για να υπάρχει συλλογική βούληση πρέπει να υπάρχει συλλογικό όργανο το οποίο να αντιπροσωπεύει τους αναγνωρισμένους μεταφραστές και να περιορίζεται η δυνατότητα άσκησης του επαγγέλματος μόνο σε αυτούς (π.χ. κάτι ανάλογα με τους δικηγόρους - δεν μπορεί κανείς απλά να δηλώσει δικηγόρος για να δικηγορήσει ενώ κάλλιστα ο οποιοσδήποτε σχετικός ή άσχετος μπορεί να δηλώσει μεταφραστής και να "μεταφράσει").

2. Και να πούμε ότι γίνεται το . Ποιος καθορίζει τα κριτήρια; Η μετάφραση είναι μία πολύπλοκη διαδικασία και δεν είναι τόσο απλό να αξιολογηθεί και να πιστοποιηθεί όπως π.χ. η κατασκευή ενός βιομηχανικού προϊόντος (γι' αυτό βρίσκω ιδιαίτερα διασκεδαστικές τις απόπειρες του ΕΛΟΤ να παρέχει "πιστοποίηση" για τους μεταφραστές. Θα μπορούσε π.χ. κάλλιστα ένας μεταφραστής να τηρεί όλες τις διαδικασίες που προβλέπονται για τη χορήγηση της πιστοποίησης και το τελικό του προϊόν να είναι για κλάμματα γιατί απλούστατα είναι... άσχετος με το αντικείμενο). Εδώ ακόμη και άτομα με πτυχία φιλολογίας και μπορεί να είναι τραγικά ανήμποροι ενώ άτομα χωρίς κανένα πτυχίο, χάρη στο ταλέντο τους /την τριβή τους / την εμπειρία τους από ζωή στο εξωτερικό να είναι εξαιρετικοί (παραδείγματα έχω πολλά!).

Και ακόμα και στην περίπτωση που έχουμε φτάσει σε σημείο να αξιολογούμε επιτυχώς θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι ένας μεταφραστής μπορεί να είναι άψογος σε κάποια κείμενα και απαράδεκτος σε κάποια άλλα. Άρα, διαμορφώνουμε την "άδειά" του να μεταφράζει ορίζοντας ταυτόχρονα και θεματικούς τομείς;
3. Δεδομένου ότι τα όσα αναφέρονται στα  και [2] είναι μάλλον απίθανο έως ουτοπικό να συμβούν καλύτερα θα ήταν να εξετάσουμε κάποιες πιο ρεαλιστικές παραμέτρους.
4. Αναπόφευκτα η τιμολόγηση μίας υπηρεσίας επηρεάζεται από τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς, ήτοι, προσφορά και ζήτηση καθώς και τη σχέση τιμής/ποιότητας. Όταν η πλειονότητα εκείνων που αγοράζουν την υπηρεσία δίνει έμφαση στη χαμηλή τιμή αναπόφευκτα η ποιότητα δεν είναι το ζητούμενο. Επίσης, όταν υπάρχει επάρκεια ικανών μεταφραστών αναπόφευκτα οι τιμές θα πέσουν, οπότε οι εργοδότες θα έχουν φτηνή και καλή μετάφραση (πληθώρα τέτοιων παραδειγμάτων στην Ελλάδα όπου κάποιος προσλαμβάνει άτομο με διδακτορικό και του δίνει 700 ευρώ το μήνα).
Και αυτή η ανάλυση θα μπορούσε κάλλιστα να συνεχίσει για αρκετές χιλιάδες λέξεις..."

(spiros)

Θέλω, λοιπόν, να πω πως όλα αυτά τα ζητήματα που θίγει εδώ ο Σπύρος και θέλω να θίξω κι εγώ, πρέπει επιτέλους να αντιμετωπιστούν.

Το να έχεις δικαιώματα και να τα υπερασπίζεσαι δεν είναι πολυτέλεια είναι ανάγκη. Και ακόμα και αν οι μεταφραστές είναι «ένα ιδιαίτερα μοναχικό, εσωστρεφές και εγωστρεφές είδος...», όπως αναφέρει ο Σπύρος παρακάτω, κανένας δεν έχει παλέψει για τα δικαιώματα του μοναχός του. Όποτε μήπως είναι καιρός να βγούμε λίγο από το καβούκι μας; Ή μήπως τελικά αυτό που φταίει είναι ότι κάποιοι έχουν απλώς βολευτεί και δεν έχουν προσωπική ανάγκη να παλέψουν για τα δικαιώματα του συνόλου;

Κανένας δεν αμφισβήτησε τις δυσκολίες. Ωστόσο, ειλικρινά πιστεύετε ότι δεν υπάρχει η ανάγκη; Η ότι η μόνη λύση είναι να αφεθούμε στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς; «Αναπόφευκτα η τιμολόγηση μίας υπηρεσίας επηρεάζεται από τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς, ήτοι, προσφορά και ζήτηση καθώς και τη σχέση τιμής/ποιότητας.» Οι πολιτικοί μηχανικοί, οι δικηγόροι και πολλοί άλλοι πως κατάφεραν να οργανωθούν σε σωματεία και να δημιουργήσουν συλλογικές συμβάσεις;;; Δηλαδή αυτοί συνεννοούνται καλύτερα μεταξύ τους; Γιατί να υπάρχει ένας κατώτατος μισθός σύμφωνα με την νομοθεσία για έναν χημικό και εμείς να εργαζόμαστε ως υπάλληλοι γραφείου και όχι ως μεταφραστές χωρίς να κατοχυρώνουμε έτσι την κατώτατη αμοιβή που δικαιούμαστε;

Φυσικά, όπως είπες Σπύρο, είναι δύσκολο να ορίσεις ποιος είναι μεταφραστής, (εννοώντας απ’ ότι καταλαβαίνω καλός μεταφραστής, ή αποδοτικός ή δεν ξέρω ποιο άλλο επίθετο να χρησιμοποιήσω). Εννοείται, επίσης, ότι κάποιος με πτυχίο μπορεί να είναι πολύ κακός στη δουλειά του και κάποιος χωρίς κανένα χαρτί να τα καταφέρνει μια χαρά. Όπως επίσης έχεις δίκιο, ότι δεν είναι όλοι οι μεταφραστές καλοί σε όλα τα είδη κειμένων.

Αλλά, ειλικρινά, όλα αυτά δεν αντιμετωπίζονται; Δηλαδή, όλα τα άλλα επαγγέλματα που κατάφεραν να κατοχυρώσουν τα δικαιώματα τους δεν αντιμετώπισαν ίδια ή παρόμοια προβλήματα;

Ή μήπως όλοι οι δικηγόροι με το που βγαίνουν από το πανεπιστήμιο μπορούν να αναλάβουν όλες τις υποθέσεις;

Ακριβώς επειδή το ποιος είναι καλός σε όλα τα επαγγέλματα θα είναι πάντα σχετικό, αυτό δεν θα πρέπει να μας αποτρέπει από το να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα μας. Όσο για τους νόμους της αγοράς, αυτοί θα ισχύουν σε κάθε περίπτωση έτσι κι αλλιώς.

Συνεπώς, ναι, πιστεύω ότι το πρώτο και βασικό κριτήριο για το ποιος πρέπει να θεωρείται μεταφραστής (στο πλαίσιο πάντα της νομικής κατοχύρωσης των δικαιωμάτων μας) πρέπει να είναι το πτυχίο πανεπιστημίου. Βέβαια, κι αυτό σηκώνει ανάλυση.

Όσο για την ιδιαιτερότητα των όσων εργάζονται χρόνια στον χώρο χωρίς πτυχίο, ίσως επίσης η προϋπηρεσία να μπορεί να θεωρηθεί ένα κριτήριο.
Φυσικά, δεν έχω απαντήσεις σε όλα. Απλά θέλω να τονίσω πως είναι μεγάλη ανάγκη πλέον να υπερασπιστούμε εμείς οι ίδιοι το επάγγελμα μας, όχι στα λόγια αλλά στην πράξη.

Το να δημιουργηθεί ένα σωματείο και να ψηφιστεί μια συλλογική σύμβαση δεν είναι εύκολο. Κανένας αγώνας για τα δικαιώματα δεν υπήρξε ποτέ εύκολος. Άλλα, μόνο έτσι θα σταματήσουν οι εξευτελιστικές τιμές των γραφείων, μόνο έτσι θα πάψει η εκβιαστική συμπεριφορά των εργοδοτών που επωφελούνται από την κατάσταση και ουσιαστικά μόνο έτσι θα μπορέσει να εξασφαλιστεί και μία ποιότητα στο συνολικό μεταφραστικό έργο.

Δεν ισχυρίζομαι ότι η κατάσταση θα γίνει ποτέ τέλεια, αλλά σίγουρα μπορεί να γίνει καλύτερη.
« Last Edit: 16 Jan, 2006, 17:28:01 by spiros »


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 823065
    • Gender:Male
  • point d’amour
Έχω δύο απαντήσεις, μία σοβαρή και μία αστεία:

Σοβαρή απάντηση

Λοιπόν, υποθέτω ότι με τα λεγόμενά σου βάζεις υποψηφιότητα ως ιδρυτικό και μάχιμο μέλος για να επιτευχθούν κάποιοι από τους παραπάνω στόχους με πολύ δουλειά, χαρτομάνι, τρέξιμο σε δημόσιες υπηρεσίες, κυνήγι πολιτικών και ό,τι άλλο αυτό συνεπάγεται;

Διότι, δεν μπορείς να αναγκάσεις κάποιον άλλο να το κάνει εάν δεν θέλει.

Αστεία απάντηση

Πότε θα κα-
πότε θα κάνει ξαστεριά,
ε πότε θα φλεβαρίσει,

πότε θα φλεβαρίσει,
να πάρω το -
να πάρω το τουφέκι μου.

Να πάρω το τουφέκι μου,
την ομορφή πατρόνα,
να κατεβώ στον Ομαλό.

Να κατεβώ στον Ομαλό
στη στράτα των Μουσούρω,
να κάνω μάνες δίχως γιούς.

Να κάνω μάνες δίχως γιούς,
γυναίκες δίχως άντρες,
να κάνω και μωρά παιδιά.

Να κάνω και μωρά παιδιά
να κλαιν δίχως μανάδες,
πότε θα κάνει ξαστεριά.



veroniki

  • Newbie
  • *
    • Posts: 79
Δεν νομίζω ότι έθεσα κάποιο ζήτημα εξαναγκασμού. Και φυσικά έχω όρεξη να τρέξω και να προσπαθήσω για όλα αυτά που θα έπρεπε να θεωρούνται δεδομένα. Αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορώ να το κάνω μόνη μου.
Ένα ζήτημα προβληματισμού έθεσα που ελπίζω να οδηγήσει σε κάποια πράξη... Και όσο γι αυτόν που δεν θέλει, τι είναι ακριβώς αυτό που δεν θέλει: να έχει δικαιώματα; Να παλέψει γι αυτά τα δικαιώματα; ή να μπει στον κόπο να αναλογιστεί όλα αυτά τα ζητήματα;

Όσο για το πότε θα κάνει ξαστεριά....Ναι, ξέρω ακούγομαι σαν να είμαι έτοιμη να πάρω το τουφέκι....Αλλά και λίγο πάθος στη ζωή μας δεν κάνει κακό... Κάνει;

Φιλικά
Βερονίκη


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 823065
    • Gender:Male
  • point d’amour
Κοίταξε, το πάθος δεν βλάπτει, αλλά θα προσθέσω μόνον αυτό το οποίο θεωρώ άξιο οδηγό δράσης:

Θεέ μου, χάρισε μου τη γαλήνη να δεχτώ τα πράγματα που δεν μπορώ να αλλάξω, το κουράγιο να αλλάξω εκείνα που μπορώ και τη σοφία να καταλάβω τη διαφορά.

Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης



veroniki

  • Newbie
  • *
    • Posts: 79
Καλημέρα, χτες δυστυχώς δούλευα κι έτσι δεν μπόρεσα να απαντήσω.

Απαντάω σήμερα, αν και έχω την εντύπωση ότι ο ίδιος που μπαίνει στον κόπο να συζητήσει μαζί μου, ο ίδιος δεν παίρνει σοβαρά τη συζήτηση. Νομίζω πώς όταν γίνεται μια συζήτηση για ένα σοβαρό ζήτημα όπως αυτό (ή μήπως ούτε τα σοβαρά ζητήματα δεν ξέρω να ξεχωρίζω...;), οι συνομιλητές μιλάνε με επιχειρήματα. Το μόνο «επιχείρημα» που άκουσα/ διάβασα μέχρι τώρα είναι ότι καμία αλλαγή δεν είναι εφικτή γιατί είναι δύσκολη- σχεδόν ακατόρθωτη και μερικοί που πιστεύουν ότι υπάρχει δυνατότητα αλλαγής, καλά θα κάνουν να αρχίσουν να ξεχωρίζουν ποια είναι τα πράγματα που μπορούν να αλλάξουν και ποια όχι. Αυτά δεν ειπώθηκαν ουσιαστικά;;;
Μόνο που εγώ –σοβαρά- απάντησα σε όλες τις δυσκολίες που έχουν ήδη αναφερθεί και δεν έχω καμιά όρεξη να παίζω την κολοκυθιά "ναι, γίνεται....όχι, δεν γίνεται..." συνεχίζοντας αυτό το τροπάρι αιωνίως.
Ωστόσο, θα συνεχίσω επαναλαμβάνοντας ότι οι αλλαγές που θεωρώ πως πρέπει να γίνουν σχετικά με το επάγγελμα του μεταφραστή έχουν ήδη γίνει σε πολλά άλλα επαγγέλματα, που επίσης είχαν δυσκολίες να αντιμετωπίσουν. Συνεπώς, η πράξη αποδεικνύει ότι η κατοχύρωση των δικαιωμάτων μας είναι εφικτή.
Και προσωπικά πιστεύω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα, που επίσης θα ήταν πρόβλημα για κάθε κλάδο, δεν είναι η γραφειοκρατία αλλά η καταπολέμηση της νοοτροπίας του "αυτό είναι ανέφικτο...δεν το κυνηγάω".
Υποθέτω ότι το ίδιο ανέφικτο ακουγόταν το να πάει ο άνθρωπος στο φεγγάρι, το ίδιο ακατόρθωτο ακουγόταν το να βλέπεις το μωρό σου πριν γεννηθεί, το ίδιο περίεργο ακουγόταν ότι οι γυναίκες θα ψηφίζουν και ότι οι μαύροι θα κάθονται δίπλα στους λευκούς στα λεωφορεία και σειρά άλλων παραδειγμάτων...Όλα αυτά απλώς για να εξηγήσω πως για να υπάρξει εξέλιξη στη ζωή, στην επιστήμη, στην ιστορία...για να βλέπουμε εμείς την ταινία μας στο σινεμά, για να παίρνουμε φάρμακα όταν αρρωσταίνουμε, για να δουλεύουμε και να δικαιούμαστε αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης...κάποιοι έχουν αγωνιστεί....και κάποιοι έχουν κάνει το τότε ανέφικτο, τώρα εφικτό....
Όσο για τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης, προτιμώ να κυνηγάω τη σοφία αλλού. Η θρησκεία δεν αποτελεί για μένα άξιο οδηγό δράσης...και τα λόγια του Αγίου μου θυμίζουν λίγο το επίσης θρησκευτικό "πίστευε και μη ερεύνα"... Μόνο που εγώ θέλω να συνεχίσω να ερευνώ...
Επιστρέφοντας όμως στο ζήτημα μας, συνεχίζω να πιστεύω ότι ούτε την πενικιλίνη πάμε να ανακαλύψουμε, ούτε να σώσουμε τα παιδάκια της Αφρικής... πάμε να διεκδικήσουμε αυτά που για άλλους στην χώρα που ζούμε είναι ήδη δεδομένα...Συνεπώς γιατί να μην γίνουν και για μας;;;


banned8

  • Jr. Member
  • **
    • Posts: 132
    • Gender:Male
Παρότι ο ίδιος είμαι έξω από το χορό και το χώρο των μεταφραστών, νομίζω, Βερονίκη, ότι το πρόβλημα είναι κάτι στο οποίο έγινε ήδη μια γρήγορη μνεία. Δηλαδή, όσοι βλέπουν τη μετάφραση σαν σοβαρό βιοπορισμό, ρίχνουν σωστές άγκυρες, συνεργάζονται με αρκετά γραφεία, διεκδικούν σοβαρές τιμές (αν δεν θέλουν να εργάζονται σαν είλωτες πρωί-βράδυ) και σπάνια είναι διατεθειμένοι να χάσουν χρόνο για να διεκδικήσουν για άλλους αυτά που κέρδισαν μόνοι τους με πολύ κόπο. Οι υπόλοιποι, που βλέπουν τη μετάφραση περισσότερο σαν χόμπι, ίσως και να θεωρούν ότι δεν τους συμφέρει μια διαδικασία πιστοποίησης. Κάνε μερικές σκέψεις πάνω σ' αυτόν το χάρτη του χώρου και θα καταλάβεις γιατί υπάρχει τέτοια έλλειψη συντονισμού.

Από 'κεί και πέρα, στο βαθμό που γνωρίζουμε πώς λειτουργούν κάποια πράγματα στην Ελλάδα, θα είναι πιο αποτελεσματικό αν κάποιος ξέρει κάποιον στο υπουργείο παιδείας ή εξωτερικών και του μεταφέρει το πρόβλημα (πόσο άναρχα λειτουργεί ένας ολόκληρος χώρος επαγγελματιών), οπότε ενδεχομένως να αποφασίσουν να βάλουν κάποια τάξη. Αλλά:
(α) Θέλουμε να βάλει το κράτος τάξη στο χώρο με τον τρόπο που θα αντιληφθούν το όλο πρόβλημα κάποιοι γραφειοκράτες;

(β) Πόση ανασφάλεια θα αρχίσουν να νιώθουν με όλα αυτά έμπειροι μεταφραστές που δεν έχουν κανένα σχετικό χαρτί στον τοίχο τους ή στο συρτάρι τους; (Μπορώ να σου αναφέρω λαμπρά ονόματα του χώρου, με γνήσιες περγαμηνές, αλλά κανένα σαβουρόχαρτο.)

(γ) How many are prepared to have the taxman breathing down their necks?


veroniki

  • Newbie
  • *
    • Posts: 79
Χμμμ....Σκέψεις προφανώς έχω κάνει μπόλικες....

Όσα λες είναι σωστά αλλά θεωρώ πως δεν θα έπρεπε να ισχύουν. Εξηγώ τι εννοώ...
Όντως υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάνει σωστές κινήσεις, ίσως ήταν και λίγο τυχεροί, ίσως είχαν και κάποιον γνωστό που βοήθησε. Σίγουρα κάποιοι προσπάθησαν πάρα πολύ, κάποιοι προσπάθησαν λιγότερο... Έτσι συμβαίνει σε όλους τους χώρους. Έτσι λειτουργούν τα πράγματα.
Σίγουρα, όλοι αυτοί που τώρα αμείβονται αξιοπρεπώς κάποτε θα είχαν εργαστεί με τις ίδιες εξευτελιστικές αμοιβές που τώρα δίνονται σε αυτούς που πρωτοξεκινάνε.... Το ζήτημα δεν είναι όμως να λειτουργούμε με τη λογική «αφού εγώ υπέφερα, κι εσύ πρέπει να υποφέρεις»...Το ζήτημα είναι να μην υπάρχουν καθόλου για κανέναν απάνθρωποι όροι εργασίας.
Αυτό που περιγράφεις, είναι στην ουσία αυτό που ανέφερε ο Σπύρος, να αφήσουμε δηλαδή τους κανόνες της αγοράς εργασίας να ορίζουν ανεξέλεγκτα τους όρους εργασίας μας...
Ξεκινάς λέγοντας «όσοι βλέπουν τη μετάφραση σαν σοβαρό βιοπορισμό»...Τι σημαίνει αυτό;;; Όσοι έχουν δηλαδή καταφέρει να δικτυωθούν αρκετά έτσι ώστε να ζουν αξιοπρεπώς από το επάγγελμα της μετάφρασης;;;
Γιατί το να βλέπεις τη μετάφραση σαν σοβαρό βιοπορισμό δεν αρκεί για να διεκδικήσεις σοβαρές τιμές, ούτε το να ρίξεις τις σωστές άγκυρες σημαίνει ότι θα φέρει αποτέλεσμα...
Ξέρω πολλούς ανθρώπους (ανήκω κι εγώ σε αυτούς) που αντιμετωπίζουν με μεγάλη σοβαρότητα το επάγγελμα της μετάφρασης, έχουν επενδύσει σε αυτό με σπουδές, πρακτική άσκηση, χρόνο, κόπο....και ό,τι άλλο χρειάζεται με στόχο να καταφέρουν να απασχολούνται πλήρως στον τομέα αυτό.... Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι όλοι αυτοί δεν έχουν ρίξει τις σωστές άγκυρες;;;
Ωστόσο, όλοι αυτοί που βρίσκονται στην αρχή της πορείας τους, θα δεχτούν να πληρωθούν 600 ευρώ για να εργάζονται 8 ώρες σε ένα γραφείο, όπως θα δεχτούν να πληρωθούν 5 ευρώ/ 250 λέξεις... όχι γιατί δεν έχουν σοβαρότητα αλλά γιατί δεν έχουν άλλη λύση...Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος ....ο ανταγωνισμός είναι αυτός που δημιουργεί τέτοιες συνθήκες εργασίας....Αυτοί είναι οι νόμοι της αγοράς -προσφορά-ζήτηση-, τους διδάσκονται και στα πανεπιστήμια. Και ο ανταγωνισμός έχει γίνει τόσο ανεξέλεγκτος ακριβώς επειδή δεν υπάρχει καμία κατοχύρωση.
Δηλαδή, ισχυρίζεσαι ότι όλοι αυτοί που πρωτομπαίνουν στον κλάδο, έχοντας επενδύσει σε αυτόν, δεν αξίζουν να πληρωθούν αξιοπρεπώς;;; Δεν αξίζουν να έχουν μια ελάχιστη τιμή;;; Το ότι θα παλέψουν να αποκτήσουν αναγνώριση της δουλειάς τους, θα γίνει ούτως ή άλλως...το ότι κάποιοι θα ξεχωρίσουν και κάποιοι όχι, είναι επίσης δεδομένο, το ότι κάποιοι θα αμείβονται περισσότερο είναι λογικό ως ένα σημείο....Αυτό δεν αναιρεί όμως την ανάγκη ύπαρξης βασικών δικαιωμάτων.
Φυσικά, πάντα, σε όλη την ιστορία, αυτοί που είχαν μεγαλύτερη ανάγκη προάσπισης των δικαιωμάτων ήταν αυτοί με την λιγότερη εξουσία, λιγότερη δύναμη...κλπ. Και γι αυτό όσοι έχουν ήδη βολευτεί στον χώρο δεν θέλουν να μπουν στον κόπο να ασχοληθούν.... θα ήθελαν όμως υποθέτω να είχε κάποιος ασχοληθεί πριν από αυτούς, έτσι ώστε να μην κόπιαζαν τόσο να διεκδικήσουν τα αυτονόητα στο ξεκίνημα της καριέρας τους...

Όσο όμως εμείς συζητάμε για το πόσο έχουμε κοπιάσει, ή πόσο κάποιοι άλλοι έχουν κοπιάσει, κάποιοι τρίτοι εκεί έξω κερδίζουν τα διπλάσια λεφτά (και παραπάνω) από αυτά που πληρώνουν στους μεταφραστές τους, για να πατήσουν απλώς το SEND και να στείλουν την μετάφραση στον προορισμό της.

Κι εμείς, από το να προτιμήσουμε «να βάλει το κράτος τάξη στο χώρο», προτιμάμε να αφήσουμε τους όρους της αγοράς να βάλουν τάξη, τους εργοδότες να βάλουν τάξη, τους τύπους που πριν έβγαζαν φωτοτυπίες και τώρα έχουν μεγάλα μεταφραστικά γραφεία να βάλουν τάξη...

Το κράτος δεν είναι κάτι απρόσωπο, ούτε θα έρθει να βάλει το χεράκι του και να ορίσει το τι θα γίνεται από δω και πέρα στο χώρο της μετάφρασης. Εμείς θα το κυνηγήσουμε, εμείς θα το διαπραγματευτούμε, όπως –επαναλαμβάνω- το έχουν ήδη διαπραγματευτεί άλλοι κλάδοι... Δηλαδή, τι πιστεύεις ότι ξαφνικά το κράτος όρισε ότι ο κατώτατος μισθός ενός χημικού θα είναι ....τόσος;;;;

Όσο για την ανασφάλεια αυτών που δεν έχουν χαρτί...και γι αυτό υπάρχει λύση... η προϋπηρεσία μπορεί να αποτελέσει κριτήριο κατοχύρωσης... Αλλά όλα αυτά είναι θέματα που πρέπει να συζητηθούν σοβαρά κι εμείς συνεχίζουμε να παίζουμε την κολοκυθιά.


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 823065
    • Gender:Male
  • point d’amour
Βερονίκη,

Δες γύρω σου. Νιώσε τις δονήσεις της πραγματικότητας. Πόσους είδες να ανταποκρίνονται στα κελεύσματά σου;

Μήπως αυτό είναι μια ένδειξη για την ανεδαφικότητα όλων αυτών των πραγμάτων σε μια κοινωνία όπως η ελληνική, όπου υποαμείβονται όχι μόνο οι μεταφραστές, αλλά σχεδόν όλοι οι ιδιωτικοί υπάλληλοι;

Πόσοι νομίζεις θα βγουν έξω να τρέξουν όλα αυτά που λες (με ομολογουμένως άκρως αμφισβητούμενα αποτελέσματα) όταν "τρέχουν" οι λογαριασμοί; Τι θα πουν στη ΔΕΗ; "Ξέρεις, αυτό το μήνα δεν μπορώ να πληρώσω, διεκδικώ τα δικαιώματά μου".

Και τι είναι οι μεταφραστές; Συνδικάτο λιμενεργατών, κλείνει το λιμάνι βγαίνουμε όλοι έξω για πορεία; Ο κάθε μεταφραστής έχει τελείως διαφορετικά συμφέροντα και διαφορετικούς εργοδότες από τον άλλο.

Το ότι μπορούν να γίνουν κάποια πράγματα, μπορούν. Αλλά όχι στον βαθμό που φαντάζεσαι εσύ. Τουλάχιστον όχι για τα επόμενα 100 χρόνια. Τουλάχιστον όχι σε αυτόν τον γαλαξία...

Όσο για αυτούς που πατάνε SEND, έχεις σκεφτεί τι απαιτείται για να ανοίξεις μεταφραστικό γραφείο; Γιατί δεν το δοκιμάζεις; Ίσως να είναι μια εμπειρία από την οποία θα μάθεις πολλά.
« Last Edit: 17 Jan, 2006, 16:31:32 by spiros »


banned8

  • Jr. Member
  • **
    • Posts: 132
    • Gender:Male
Χωρίς να συμμερίζομαι την απόλυτη απαισιοδοξία του Σπύρου, πρέπει να δηλώσω ότι έχω τεράστιο σεβασμό για τους αδήριτους νόμους της αγοράς. Και η σύντομη κατάθεση σκέψεων που έκανα ήταν για να δώσω μια γεύση των λόγων που εξηγούν το άναρχο του χώρου σε σχέση με άλλους χώρους όπου οι ίδιοι νόμοι της αγοράς επέτρεψαν συσπειρώσεις και αποτελεσματικές διεκδικήσεις.

Είναι προφανές ότι η κοινωνία μας δεν λειτουργεί με την αρχή του "τι αξίζει να πληρωθεί" ο καθένας, αλλά με του τι μπορεί να εκβιάσει ο καθένας από την αγορά. Αντί λοιπόν να θες να διεκδικήσεις με δονκιχοτικές διαστάσεις, δοκίμασε να δεις αν μπορείς να προτείνεις συσπειρώσεις που θα λειτουργήσουν εκβιαστικά μέσα στην αγορά. Σ' ένα τέτοιο πλαίσιο θα μπορούσα να συμβάλω με προσωπικές μου ιδέες.


veroniki

  • Newbie
  • *
    • Posts: 79
Σπύρο,

Σε ευχαριστώ που με προσγειώνεις στην πραγματικότητα... Γιατί γενικότερα είναι αλήθεια, δεν πληρώνω Δ.Ε.Η, δεν πηγαίνω στο σούπερ-μάρκετ, δεν δουλεύω ανασφάλιστη και όλο το γνωστό προσωπικό δράμα που σε λίγο θα το γυρίσω ταινία (έτσι για να ευθυμήσουμε και λίγο).
Κανένα κέλευσμα δεν έκανα, είπα να ανοίξω μια συζήτηση βρε αδελφέ μπας και περάσει η ώρα...από ότι βλέπω δεν περνάει, οπότε μάλλον θα την κλείσω...
Ας συνεχίσει ο καθένας να υπάρχει, να ζει και να κοπιάζει για όσα πιστεύει ότι αξίζουν...
Με καλεί η πραγματικότητα....πάω να σερβίρω καφέδες
Όσο για το μεταφραστικό γραφείο, θα το ανοίξω κι αυτό....που θα πάει....
Και ναι, έχω σκεφτεί


veroniki

  • Newbie
  • *
    • Posts: 79
Γύρισα από τους καφέδες...
Τώρα πάω να τελειώσω μια μετάφραση... Στο ενδιάμεσο, θέλω να τελειώσω αυτό που έγραψα με βιασύνη...
«Αντί λοιπόν να θες να διεκδικήσεις με δονκιχοτικές διαστάσεις, δοκίμασε να δεις αν μπορείς να προτείνεις συσπειρώσεις που θα λειτουργήσουν εκβιαστικά μέσα στην αγορά. Σ' ένα τέτοιο πλαίσιο θα μπορούσα να συμβάλω με προσωπικές μου ιδέες.»
Η αλήθεια είναι ότι τον Δον Κιχώτη τον λατρεύω σαν ήρωα... (αυτόν και τον σούπερ-γκούφη)... Ωστόσο, δεν νομίζω ότι διεκδίκησα κάτι με δονκιχωτικές διαστάσεις. Το να ανοίγω μια συζήτηση για κάποια ζητήματα, που θεωρώ ότι θα έπρεπε τουλάχιστον να μας απασχολούν όλους, δεν σημαίνει ότι διεκδικώ τη λύση τους και μάλιστα από αύριο... Διεκδικώ μια συλλογική προσπάθεια... Γιατί τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι κοινά, οπότε κοινή πρέπει να είναι και η προσπάθεια επίλυσης.
Δεν άρχισα να γράφω έχοντας έτοιμες όλες τις απαντήσεις... Άρχισα να γράφω τονίζοντας την ανάγκη μιας κοινής δράσης, μιας συσπείρωσης, όπως το έθεσες, η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει εκβιαστικά μέσα στην αγορά. Το πώς θα γίνει αυτό είναι κάτι για το οποίο δεν έχω την απάντηση, αλλά γι' αυτό «βρίσκομαι» τώρα εδώ...για να βρούμε την απάντηση μαζί...
Αν αυτό το μαζί, σε αυτό το πλαίσιο και σε αυτόν τον χώρο δεν είναι εφικτό, θα συνεχίσω να αναζητώ άλλα "μαζί"... και να ελπίζω...

«Καληνύχτα λοιπόν, βλέπω σωρούς πεφτάστερα να σας λικνίζουν τα όνειρα μα εγώ κρατώ στα δάχτυλά μου τη μουσική για μια καλύτερη μέρα. Οι ταξιδιώτες των Ινδιών ξέρουνε περισσότερα να σας πουν απ' τους Βυζαντινούς χρονογράφους.» Αμοργός, Ν. Γκάτσος


banned8

  • Jr. Member
  • **
    • Posts: 132
    • Gender:Male
Κοίτα, δεν είμαι ούτε με τον Assisi ούτε με τον Γκάτσο... Το ρεαλιστικό θα ήταν 100 πρώτα ονόματα στον ελληνικό εκδοτικό χώρο να απαιτήσουν αύξηση των δικών τους αποδοχών. Βιβλία δεν μπορούν να βγουν χωρίς αυτούς, που είναι οι πιο κακοπληρωμένοι της αγοράς. Πρέπει να δράσουν από κοινού, κατά προτίμηση σε μια περίοδο καλύτερη για το βιβλίο (περνάει πάλι μια κρίση η αγορά αυτόν τον καιρό). Αν κάτι καταφέρουν αυτοί, θα μπορέσουν ίσως να σύρουν προς τα πάνω όλο το σινάφι. Για τους άλλους, τους μεταφραστές που δουλεύουν για γραφεία της Ελλάδας και του εξωτερικού, είναι πολύ πιο δύσκολο να πετύχεις συνεννόηση. Ίσως να μη χρειαστεί να περάσουν 100 χρόνια, αλλά για φέτος καλύτερα να μιλάμε για Γκάτσο.


pan_stavros

  • Semi-Newbie
  • *
    • Posts: 2
Αγαπητοί Σπύρο, Nickel και Βερονίκη,

Επιτρέψτε μου να καταθέσω κι εγώ την ταπεινή μου άποψη επί του ζητήματος.

Εκείνο που θέλω να πω πρώτα απ'όλα είναι ότι η Βερονίκη έθεσε ένα φλέγων ζήτημα ασχέτως με το πόσοι απάντησαν. Μπορεί να μην μπήκαν καν στον κόπο να σκεφτούν αν άξιζε να απαντήσουν. Γιατί για μένα το πρόβλημα ξεκινάει από εκεί. Και έρχομαι σε σένα Σπύρο (ελπίζω το ύφος μου να μην είναι πολύ επιθετικό!). Μπορεί να φαίνεσαι τρομερά απαισιόδοξος στο συγκεκριμένο θέμα, αλλά σύμφωνα με το παραπάνω σκεπτικό μου και μόνο που συμμετέχεις σε αυτήν τη συζήτηση δείχνει να σε ενδιαφέρει το τι λέγεται. Θέλεις κι εσύ να γίνει κάτι τέτοιο. Όπως όλοι θα το ήθελαν. Γιατί το ζήτημα δεν είναι να βλάψουμε αυτούς που δεν έχουν πτυχίο σε περίπτωση που κατοχυρωθούν δικαιώματα μεταφραστών, αλλά να δημιουργήσουμε ευκαιρίες και ευνοϊκότερες συνθήκες για αυτούς που πάσχησαν (λίγο ή πολύ) να γίνουν πτυχιούχοι μεταφραστές. Όσο για τα χρόνια που μπορεί να εργάζεται κάποιος ως μεταφραστής, καλός ή κακός σε αυτό που κάνει, τα σέβομαι αλλά δεν μου λέει και κάτι. Εγώ κι εσύ δεν θα δουλέψουμε επίσης τα επόμενα χρόνια. Απλά ξεκινάμε τώρα (χωρίς να ξέρω βέβαια ποια είναι ακριβώς η δική σου πορεία) και βλέπουμε μια χαοτική κατάσταση μπροστά μας που καλό θα ήταν να αλλάξει.

Έχει δύο με τρία χρόνια που εργάζομαι ως μεταφραστής και φυσικά έχω πληρωθεί και με πολύ χαμηλές τιμές και πόσο μάλλον για κείμενα που ο βαθμός δυσκολίας έχριζε πολύ καλύτερης πληρωμής. Δεν το έκανα με χαρά. Όπως πολλά άλλα πράγματα στη ζωή μου, αλλά τα έχω κάνει. Έτσι λοιπόν, όπως αναγκαζόμαστε να κάνουμε πράγματα που δεν θέλουμε, καλό θα ήταν ενίοτε να αναγκαζόμαστε να κάνουμε και πράγματα που θέλουμε. Δεν μπορώ να καταλάβω πως είναι δυνατόν να καταπιέζεσαι και να κάνεις κάτι που μπορεί να σε υποβαθμίζει ως άνθρωπο, σπουδές, γνώσεις, αξία (δεν λέω πως ισχύουν για όλους) και να μην καταπιέζεσαι για να κάνεις κάτι που έστω και πολύ μακροπρόθεσμα θα είναι προς όφελος σου, ή έστω και προς όφελος των μελλοντικών μεταφραστών.

Όπως καταλαβαίνετε συμφωνώ απόλυτα με τη Βερονίκη. Ναι, είναι πολύ δύσκολο να γίνουν όλα αυτά, αλλά πρέπει. Και πιστέψτε με, όταν ξεκουνιόμαστε από τον καναπέ και μας χτυπάει λίγο το αεράκι στον έξω κόσμο, όλα γίνονται πιο εύκολα. Κι εγώ είμαι γραμμένος σε γυμναστήριο, αλλά δεν πάω γιατί ο καναπές και η καρέκλα με πλακώνουν. Και ναι, γιατί άλλοτε δεν προλαβαίνω λόγω δουλειάς. Τι κερδίζω όμως; ΤΙΠΟΤΑ. Ενώ τις μέρες που κάνω αυτά που θέλω νιώθω θριαμβευτής. Και όλα αυτά τα λέω ως μικρότερη κλίμακα του εν λόγω προβλήματος. Είναι το σημείο που θα συμφωνήσω εν μέρει και με τον Nickel. Προτείνει τουλάχιστον κάτι και πιστεύει ότι κάτι μπορεί να γίνει (χοντρικά τουλάχιστον, από ότι κατάλαβα).

Και αν όλα αυτά σας φαίνονται εξωπραγματικά, όπως τα λεγόμενα της Βερονίκης, αναλογιστείτε κατά πόσο είναι πραγματικά όλα τα υπόλοιπα πράγματα που κάνουμε καθημερινά.... Για μένα θα έλεγα πως είναι μάλλον το αντίθετο. Έχουμε συνηθίσει την "εικονική" πραγματικότητα της παθητικότητας που μας επιβάλλουν άγνωστες και γνωστές δυνάμεις, με αποτέλεσμα να μην αντιλαμβανόμαστε πλέον το Πραγματικό!... (λίγο X-files το έκανα αλλά ελπίζω να γίνομαι κατανοητός!)

Συμπέρασμα; Μεταφραστές, συσπειρωθείτε... μην συ-σπυρό-νεστε! [Σπύρο no offence! Aπλά το βρήκα ωραίο λογοπαίγνιο αυτό... δεν νομίζεις; ;-)]


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 823065
    • Gender:Male
  • point d’amour
Σταύρο,

Θα πρότεινα περισσότερο γυμναστήριο και λιγότερη μετάφραση (και στον ευατό μου που αντιμετωπίζω το ίδιο πρόβλημα... βολέματος).

Από την πλευρά μου, καθώς δεν μου αρέσουν τα πολλά λόγια που δεν συνοδεύονται με έργα, μπορώ να οργανώσω περιπατητική εκδρομή στα άγνωστα μονοπάτια του Υμηττού, όσοι θέλουν ας δηλώσουν ενδιαφέρον ):

Ας κάνουμε ένα κίνημα για υγιείς και ασκούμενους μεταφραστές!

Νίκο,

Πιστεύεις ότι μπορείς να φέρεις σε συντονισμένη δράση τους 100 καλύτερους μεταφραστές βιβλίου για αύξηση τιμών; Δεν θέλω να φαίνομαι απαισιόδοξος, αλλά και 5 να καταφέρεις για μένα θα είναι μέγα κατόρθωμα... για να μη σου πω που εάν γινόταν κάτι τέτοιο θα τους έλεγαν, "πάρτε εσείς αύξηση και βουλώστε το" και δεν θα υπήρχε κανένα όφελος για τους "αποκάτω".

Βερονίκη,

Το πρόβλημα στην Ελλάδα, όπως είπα και πριν, δεν είναι μόνο με τους μεταφραστές. Γενικότερα οι μισθοί είναι πολύ χαμηλοί. Και θα ήταν μάλλον παράδοξο να ανεβούν οι μισθοί μιας μικρής ομάδας στην οποία τυχαίνει να υπάρχει και τεράστια προσφορά για τα δεδομένα της αγοράς...

Δεν είμαι αντίθετος στη δράση. Τουναντίον. Είμαι αντίθετος στη ρομαντικά ορμώμενη δράση η οποία δεν λαμβάνει πολύ καλά υπόψη τα υπάρχοντα δεδομένα της κοινωνίας και της οικονομίας και κινείται με τρόπο που εξ ορισμού δεν μπορεί να επηρεάσει καταστάσεις. Οι πιο προσγειωμένες νύξεις ήταν αυτές του Νίκου, αλλά και πάλι, απαιτούν έναν ιδιάζοντα συντονισμό και σύμπνοια που συνήθως δεν έχουν οι εραστές, πόσο μάλλον οι μεταφραστές...
« Last Edit: 17 Jan, 2006, 21:58:21 by spiros »


banned8

  • Jr. Member
  • **
    • Posts: 132
    • Gender:Male
Πιστεύεις ότι μπορείς να φέρεις σε συντονισμένη δράση τους 100 καλύτερους μεταφραστές βιβλίου για αύξηση τιμών; Δεν θέλω να φαίνομαι απαισιόδοξος, αλλά και 5 να καταφέρεις για μένα θα είναι μέγα κατόρθωμα...

για να μη σου πω που εάν γινόταν κάτι τέτοιο θα τους έλεγαν, "πάρτε εσείς αύξηση και βουλώστε το" και δεν θα υπήρχε κανένα όφελος για τους "αποκάτω".

Για προσγείωση το είπα. Απλώς, αν θες να αρχίσεις κάπου, αρχίζεις εκεί που υπάρχει η μεγαλύτερη ομοιομορφία και οι λιγότεροι πελάτες. Οι μεταφραστές βιβλίων είναι μια αγορά που θα μπορούσε να συσπειρωθεί. Το αν η ελληνική αγορά μεταφραστών βιβλίων είναι ικανή ή διατεθειμένη να το κάνει, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Αν το έκαναν ωστόσο θα ήταν κάτι που δεν θα περνούσε απαρατήρητο, οπότε δεν συμφωνώ ότι δεν θα περνούσε το μήνυμα προς τα κάτω. Για το χώρο των άλλων μεταφραστών είναι που αμφιβάλλω περισσότερο.


 

Search Tools