Author Topic: Τάκης Βαρβιτσιώτης  (Read 122592 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Νοσταλγία
« Reply #75 on: 18 Jan, 2016, 01:36:20 »


Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Παιδικά παιχνίδια
(τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος / δίσκος: Στον αστερισμό της Μέδουσας (1984))


Τάκης Βαρβιτσιώτης, Νοσταλγία

Παιδικές ώρες

Θάνατοι των ημερών
Ωραίοι
Σαν ώριμα μήλα

Όταν μας πρόσμεναν
Στην άκρη του έρημου δρόμου
Κάποια τεφρή χαρά
Ένα παιχνίδι χαλασμένο

Όπως προσμένουμε οι νεκροί να μας μιλήσουν
Οι νεκροί που ποτέ δε θα μιλήσουν

Από τη συλλογή Φύλλα ύπνου (1949)


Αυτή είναι η πρώτη δημοσιευμένη συλλογή του Τάκη Βαρβιτσιώτη. Τα ποιήματα που την αποτελούν γράφτηκαν κατά τη μαύρη περίοδο 1941-1944 και περιέχουν άλλοτε έμμεσες κι άλλοτε σαφείς αναφορές στον πόλεμο.


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Νυχτερινό
« Reply #76 on: 18 Jan, 2016, 01:40:16 »


Μάνος Χατζιδάκις, Αργό νυχτερινό ζεϊμπέκικο
(ενορχήστρωση: Τάσος Καρακατσάνης, πιάνο: Μάνος Χατζιδάκις / έργο: 30 νυχτερινά (1983))


Τάκης Βαρβιτσιώτης, Νυχτερινό

Στο δάπεδο
Ένα σβησμένο κερί

Του φεγγαριού τα μέταλλα
Πάνω στις στέγες

Νύχτα ενδόμυχη
Σαν κάμαρα κλειστή

Δυο σκονισμένα γάντια κιτρινίζουν
Πίσω απ’ τα τζάμια τ’ ουρανού

Ο θάνατος είναι καθρέφτης

Ποιος είπε πως δε μιλούν οι νεκροί

Μέσα στη σιωπή φυτρώνουν
Τα λόγια τους σαν το χορτάρι

Με κλειστές πόρτες
Με κλειστά παράθυρα

Έρχεται η βροχή

Από τη συλλογή Φύλλα ύπνου (1949)


Αυτή είναι η πρώτη δημοσιευμένη συλλογή του Τάκη Βαρβιτσιώτη. Τα ποιήματα που την αποτελούν γράφτηκαν κατά τη μαύρη περίοδο 1941-1944 και περιέχουν άλλοτε έμμεσες κι άλλοτε σαφείς αναφορές στον πόλεμο.

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Υστερόγραφο
« Reply #77 on: 18 Jan, 2016, 01:44:07 »


Γκαζέλι νεβά σαμπάχ (αμανές)
(βιολί: Δημήτρης Σέμσης (Σαλονικιός), κανονάκι: Λάμπρος Σαββαΐδης, τραγούδι: Ρίτα Αμπατζή / δίσκος 78 στροφών του 1934)


Τάκης Βαρβιτσιώτης, Υστερόγραφο

Όταν έρθει η ώρα της αναχώρησης
Μη λυπηθείτε φίλοι μου
Μη λυπηθείτε

Θα πνεύσει ένας άνεμος φορτωμένος
Νεκρά φύλλα
Φωνές λησμονημένες

Αθόρυβα θα περάσετε
Το παγερό παράθυρο
Που ανοίγει προς τη νύχτα
Νύχτα σκληρή
Πιο τρομερή κι απ’ όλους τους ανέμους
Πιο άδεια κι απ’ την απουσία

Θα ’ναι βαθιά η τρυφερότητά σας
Και το φιλί της αγάπης
Θα σας φωτίσει

Όταν έρθει η ώρα της αναχώρησης
Μη λυπηθείτε φίλοι μου
Μη λυπηθείτε

Ας ταξιδέψει το χαμόγελό σας
Από στόμα σε στόμα

Από τη συλλογή Φύλλα ύπνου (1949)


Αυτή είναι η πρώτη δημοσιευμένη συλλογή του Τάκη Βαρβιτσιώτη. Τα ποιήματα που την αποτελούν γράφτηκαν κατά τη μαύρη περίοδο 1941-1944 και περιέχουν άλλοτε έμμεσες κι άλλοτε σαφείς αναφορές στον πόλεμο.


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Αγωγή
« Reply #78 on: 18 Jan, 2016, 01:51:51 »
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Αγωγή

Πόσος καιρός να ’χει τάχα περάσει
Που είμαι μονάχος κλεισμένος
Μέσα σ’ αυτό το δωμάτιο
Μακριά απ’ την άρρωστη πόλη
Που ζωγραφίζει το χιόνι

Γιατί αυτή η σιωπή που βαραίνει τα τζάμια
Και που την αναπνέω

Πάνω στο πιάνο άρχισε να βρέχει
Και δεν υπάρχει καμιά ελπίδα

(Καμιά ελπίδα πια δεν υπάρχει)

Η βροχή μεταμορφώνεται
Σ’ ένα μεγάλο λουλούδι
Σκεπασμένο από άγρυπνα μάτια
Κι από άσωτα μαργαριτάρια

Η αθωότητα φιλήθηκε με το ψέμα

Θα φέρω μια λάμπα
Δε θα μιλήσω
Βαρύς απ’ τον πόνο
Θα λησμονήσω

Μέσα στις τσέπες μου κρύβω
Κάποιες μικρές καμπάνες

Κάτι κοχύλια
Με την αφή της θάλασσας

Είμαι γυμνός σα μια πέτρα
Έν’ άστρο σε μια φωλιά
Ένα καλάμι που τραγουδά

Μπορώ να κοιτάξω
Ένα παιδί που κοιμάται χαμογελώντας

Από τη συλλογή Φύλλα ύπνου (1949)


Αυτή είναι η πρώτη δημοσιευμένη συλλογή του Τάκη Βαρβιτσιώτη. Τα ποιήματα που την αποτελούν γράφτηκαν κατά τη μαύρη περίοδο 1941-1944 και περιέχουν άλλοτε έμμεσες κι άλλοτε σαφείς αναφορές στον πόλεμο.
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 21:18:24 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Το σπίτι του ποιητή

στον Pierre Reverdy

Πού πρέπει να φύγουμε
Να μη μας βλέπει κανείς

Πού πηγαίνουν οι ταξιδιώτες
Από πού έρχεται η καταιγίδα

Νύχτωσε

Οι κούκλες ξυπνούν
Βγαίνουν απ’ τα κουτιά τους
Καλησπερίζουν
Τα παραθυρόφυλλα φοβήθηκαν
Οι πόρτες κρυφομιλούν

Πώς κατόρθωσα να δρασκελίσω αυτό το κατώφλι
Ποια φωνή με καλεί

Γύψινα μέτωπα
Ωραία κορίτσια
Που γίνατε συντρίμμια

Τα λυπημένα χέρια σας ναυάγησαν στον ουρανό

Του ήλιου αχτίδες
Χείλη που ανάβετε μέσα στην κάμαρα
Όπως τα σπίρτα

Ερειπωμένοι τοίχοι σημαδεμένοι με περηφάνια

Καπνοδόχες που αναθρώσκετε μουσική

Από τη συλλογή Φύλλα ύπνου (1949)


Αυτή είναι η πρώτη δημοσιευμένη συλλογή του Τάκη Βαρβιτσιώτη. Τα ποιήματα που την αποτελούν γράφτηκαν κατά τη μαύρη περίοδο 1941-1944 και περιέχουν άλλοτε έμμεσες κι άλλοτε σαφείς αναφορές στον πόλεμο.
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 21:18:59 by wings »