Author Topic: Γιώργος Θ. Βαφόπουλος  (Read 123327 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γ. Θ. Βαφόπουλος, Βραδυπορούντες

[Ενότητα Σάτιρες]

Μπήκανε όλοι στην ίδια γραμμή,
ευγενείς αθληταί της ποιήσεως.
Τη δάφνη ζητούν, τον απέριττο κότινο.
Ίσως —τούτο δεν λέγεται, μάλλον εικάζεται—
ίσως και το χαμόγελο της Μαρίας.

Κοινό το άθλημα, όχι κι η τύχη.
Από καιρόν η αρχική γραμμή
των ευγενών δρομέων έχει θλασθεί.
Τώρα διάσπαρτη των αθλητών η άμιλλα
κινείται κατά μήκος του μεγάλου δρόμου.

Στο τέρμα μερικοί προσβλέπουν ήδη.
Άλλοι, στου δρόμου τα μισά,
το τόξο της προσπάθειας τεντώνουν.
Ενώ πληθαίνουν οι βραδυπορούντες.

Τούτοι είναι πια, που μες στο τέλμα των ποδιών,
ξεχάσανε του αθλήματος τον κότινο.
Κι άλλο δε σκέφτονται παρά πώς θα μπορέσουν,
ένα βήμα τους άλλους προσπερνώντας,
Σίσυφοι οικτροί του γένους των κανθάρων,
να σπρώξουν το μικρό τους σβώλο πιο μπροστά.

Αδιάφορο αν κάπου, στο τέρμα κοντά,
κάποιος άλλος το χέρι του απλώνει
να πιάσει τη δάφνη, να πιάσει τον κότινο.
Αδιάφορο αν άλλος δρομεύς
της Μαρίας το χαμόγελο δέχεται.

Από τη συλλογή Επιθανάτια και σάτιρες (1966)
« Last Edit: 22 May, 2018, 13:47:28 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γ. Θ. Βαφόπουλος, Το ξαναγύρισμα των σατύρων

[Ενότητα Τα ρόδα της Μυρτάλης]

Λυδία, στα φύλλα που έσταξε το δάκρυ η ψεσινή βροχή,
αργά σαλεύει μια άφραστη κι επίσημη γαλήνη.
Ενός αρχαίου ποιμενικού, που πέθανε, θεού η ψυχή,
με την παλιά της δόξα, λες, το δάσος μεγαλύνει.

Ποιος είπε πως η δόξα πάει των χρόνων των παλιών, πως πάν’
οι λάλοι αυλοί κι οι σύριγγες της Αρκαδίας τα δάση;
Λυδία, καλή μου, έλα κοντά, ζει στους δρυμούς ακόμα ο Παν
και το αίμα των σατύρων του τις φλέβες πάει να σπάσει.

Από τη συλλογή Τα ρόδα της Μυρτάλης (1931)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιώργος Θ. Βαφόπουλος: Τους στίχους τούτους...

[Ενότητα Τα ρόδα της Μυρτάλης]

Τους στίχους τούτους αν καμιά φορά διαβάσεις, σκοτεινή
γυναίκα, κι αναθυμηθείς πόσο τρελά αγαπήθης,
θα νιώσεις να ξυπνά, άραγε, των λόγων σου μια μακρινή
ηχώ, που επίμονα έπνιξες στο βάραθρο της λήθης;

Ή, τη σελίδα στρέφοντας, για νάβρεις άλλο κάτι τι,
εύθυμο, ωραίο, στο θλιβερό κι άχαρο αυτό βιβλίο,
θα στρέψεις μ’ ένα μορφασμό πίσω το πρόσωπο, γιατί
στους στίχους μου θα σου φανεί και το αίσθημα γελοίο;

Από τη συλλογή Τα ρόδα της Μυρτάλης (1931)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιώργος Θ. Βαφόπουλος: Η γοητεία της μουσικής…

[Ενότητα Τα ρόδα της Μυρτάλης]

Η γοητεία της μουσικής φωνής σου πάλι μου ξυπνά,
Μυρτάλη, κάποια ηχώ, πο’ ’χει για πάντα πια σιγήσει,
αγαπητής φωνής κι ούτε πως θά ’ρθει απ’ τ’ όνειρο ξανά
μιας αυταπάτης υποβλητικής να με ξυπνήσει.

Κι ούτε πως το παράθυρο, σαν ανοιξιάτικο πουλί,
που ξέφυγε περίτρομο μια θύελλα αγριεμμένη,
θ’ ακούσει για μια αγάπη αστόχαστη ξανά να μου μιλεί,
μια αγάπη, που έμεινε κι αυτή, όπως όλες, ξεχασμένη.

Από τη συλλογή Τα ρόδα της Μυρτάλης (1931)
« Last Edit: 18 Mar, 2018, 23:24:34 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιώργος Θ. Βαφόπουλος, Ruit hora
« Reply #64 on: 18 Mar, 2018, 23:22:02 »
Γιώργος Θ. Βαφόπουλος, Ruit hora

[Ενότητα Τα ρόδα της Μυρτάλης]

Γυναίκα, εξαίσιαν ομορφιά πο’ ’χεις και χείλη ηδονικά,
ματιά που καίει κι ωραίο κορμί, σα φίδι λυγισμένο,
σκέψου ταξίδι πρόσκαιρο πως είναι η ζωή, τα νεανικά
χρόνια πως ζουν κι αυτά όσο ζει τριαντάφυλλο ανθισμένο.

Περνά ο καιρός. Γριά κι εσύ με νοσταλγία θ’ αναπολείς,
γερμένη στο παράθυρο, τα ερωτικά σου χρόνια,
και, το κεφάλι σκύβοντας: «Πώς πέρασε καιρός πολύς!»
θα λες, ζωσμένη από των γερατειών την καταφρόνια.

Από τη συλλογή Τα ρόδα της Μυρτάλης (1931)
« Last Edit: 18 Mar, 2018, 23:23:39 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιώργος Θ. Βαφόπουλος, Μεταθανάτιος έλεγχος
(Κατά τον Baudelaire)


[Ενότητα Τα ρόδα της Μυρτάλης]

Όταν το σάπιο σου κορμί χώμα θα γλείφει μες στη γη
κι η κόμη σου θα ρεύει, η πιο πλούσια απ’ της Βερενίκης,
όταν στα εξαίσια μέλη αυτά, καθώς σε γίγαντος πληγή,
σκουλήκια αργά θα σέρνονται, όμοια με ρίγος φρίκης,

οι τύψεις που δε σ’ άγγιξαν, αστόχαστη, καμιά φορά,
στον ύπνο τον αξύπνητο του σκοτεινού σου τάφου,
θα σου ταράζουν τ’ όνειρο, σαν όντα απαίσια, φοβερά,
γεννήματα της φαντασίας ενός τρελού ζωγράφου.

Από τη συλλογή Τα ρόδα της Μυρτάλης (1931)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιώργος Θ. Βαφόπουλος, Αμφιβολία
« Reply #66 on: 18 Mar, 2018, 23:30:10 »
Γιώργος Θ. Βαφόπουλος, Αμφιβολία

[Ενότητα Τα ρόδα της Μυρτάλης]

Νερό, φωτιά, δεντρί, θεριό, κι –αλίμονο!– άλλο ό,τι μπορεί
τη φαντασία παράξενο και νέο να μου ταράξει,
γίνομαι ευθύς, σαν τον Πρωτέα, τόσο, η ψυχή μου που απορεί
σε ποιαν αλάθευτη κορφή του νου να πρωταράξει.

Θάλασσα της αμφιβολίας, στα ταραγμένα σου νερά
άθλιο με σέρνει ναυαγό του ανθρώπου ο μέγας πόνος.
Τι τάχα; Ας γίνει ό,τι μπορεί! Άπραγα θα ’ναι τα φτερά,
όταν βρεθώ κάτω απ’ το βάρος τής αλήθειας μόνος.

Από τη συλλογή Τα ρόδα της Μυρτάλης (1931)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66320
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιώργος Θ. Βαφόπουλος, Σε παλιό φίλο
« Reply #67 on: 18 Mar, 2018, 23:33:55 »
Γιώργος Θ. Βαφόπουλος, Σε παλιό φίλο

[Ενότητα Τα ρόδα της Μυρτάλης]

Στο ημίφως του φτωχού μου δωματίου σα γέρνω σκεφτικός,
σ’ αναπολήσεις παλιών αναμνήσεων βυθισμένος,
πώς νοσταλγώ, φίλε γλυκέ, τις ώρες όπου εκστατικός
των στίχων σου την αρμονία πλάι σου άκουα καθισμένος.

Α! τώρα, προδομένη πια, κλαίει η φιλία μας, όμως πώς
να ξανακούσω θα ’θελα τα βήματά σου πάλι!
Να μας χωρίζει της φιλίας, φίλε γλυκέ μου, είναι ο σκοπός
κι ύστερα να μας σμίγει με μια αγάπη πιο μεγάλη.

Από τη συλλογή Τα ρόδα της Μυρτάλης (1931)