Author Topic: Θεοδώρα Ντάκου  (Read 121582 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Ζεστή ακόμα
« Reply #30 on: 30 Dec, 2017, 22:58:25 »


Μίκης Θεοδωράκης & Αγγελική Ελευθερίου, Με κλειστά παράθυρα
(τραγούδι: Αλίκη Καγιαλόγλου / δίσκος: Φαίδρα [τραγούδια αγάπης] (1985))


Θεοδώρα Ντάκου, Ζεστή ακόμα

Ζεστή ακόμα από την ξένη αγκαλιά
ενώνεται η νύχτα σου μαζί μου.

Δεν τολμώ να βάλω το χέρι στα μαλλιά σου
μη συναντήσω ξένα δάχτυλα.

Μένω ξαπλωμένη δίπλα σου
χωρίς κουβέντα, χωρίς επαφή.
Ταπεινωμένη. Από το χνώτο σου
να μη μπορώ να φύγω.

Από τη συλλογή Δευτέρα πρωί (1966)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Περίεργο
« Reply #31 on: 30 Dec, 2017, 23:02:10 »


Μάνος Χατζιδάκις, Ερημιά (ορχηστρικό)
(ταινία/δίσκος: Ποτέ την Κυριακή (1960))


Θεοδώρα Ντάκου, Περίεργο

Γυμνώθηκα απ’ το βάρος κα τη ζεστασιά σου.
Είναι σα να ’χασα μια κρούστα ή το καύκαλό μου.

Δυναμώνουνε οι ήχοι,
ζωηρεύουνε τα χρώματα,
γιγαντώνεται η κίνηση,
κοντεύω να λιγοθυμήσω απ’ τις μυρωδιές.

Ο αέρας που μπήκε ανάμεσα σε σένα και σε μένα
μεταφέρει τους ερεθισμούς χωρίς έκφραση.
Ο αέρας ανάμεσα σε σένα και σε μένα
είναι μονάχα απόσταση.

Περίεργο,
τόση ελευθερία, τόση ερημιά.

Από τη συλλογή Δευτέρα πρωί (1966)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Λες και δεν είμαι εγώ
« Reply #32 on: 30 Dec, 2017, 23:06:28 »
Θεοδώρα Ντάκου, Λες και δεν είμαι εγώ

Κάποτε μου ’φτανε η σκέτη χυδαιότητα
(έξω απ’ τη ζωή μου. Καταβόθρα για την τρέλα μου).
Τώρα τελειώνει με μια πίκρα που δεν έχει αντίδοτο
που δεν σηκώνει ούτε νάρκωση ούτε αναβολή.

Έγινα πια πολύ απόλυτη, πολύ εκλεκτική
γεμάτη θράσος για τα δικαιώματά μου.
Λες και δεν είμαι εγώ
που πάντα φοβόμουνα μια κατά πρόσωπο ενατένιση.

Δεν υπάρχει «τύψη» ούτε προσπάθεια για προσαρμογή
μονάχα πείνα και κάτι σαν αγνότητα που καίει.

Από τη συλλογή Δευτέρα πρωί (1966)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Ανέμελα περιφέρεσαι
« Reply #33 on: 30 Dec, 2017, 23:10:00 »
Θεοδώρα Ντάκου, Ανέμελα περιφέρεσαι

Ανέμελα περιφέρεσαι στην καρδιά μου
κι έχεις επιτάξει και την πιο μικρή μου φωνή.
Και δεν είναι που δεν προσπάθησα να τραβηχτώ:
περπάτησα όλα τα σοκάκια να σε σκορπίσω,
ποτίστηκα όλη τη βροχή να σε σαπίσω –
αλλά πάντα καταποντίζεται κάθε απελπισμένη πρόφαση
και χαμογελάς μέσα στη μνήμη μου ανεύθυνα∙ και σε ζητώ
με πιο πολλή ταπείνωση, με πιο πολλή λαχτάρα.

Από τη συλλογή Δευτέρα πρωί (1966)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Υγρό φεγγάρι
« Reply #34 on: 30 Dec, 2017, 23:17:08 »
Θεοδώρα Ντάκου, Υγρό φεγγάρι

Σ’ όλους τους δρόμους τρεμοσβήνει η φωνή σου
μέσα στον θόρυβο που πότε δυναμώνει
και πότε χάνεται βαθιά στην υγρασία
τόσο πνιχτά που κρύβει το παράπονο
και μένει η ζωή σκέτος ρυθμός.

Και η φωνή σου ξεχωρίζει μες στο νύχτωμα
επίμονη και μόνη, σα χαμόγελο
μέσα στα διαλυμένα σύννεφα που φεύγουν

κι όλα να σταματούνε στην καρδιά μου
κι όλα να αφουγκράζονται ελπίδες.

Από τη συλλογή Δευτέρα πρωί (1966)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Στην άμπωτη
« Reply #35 on: 30 Dec, 2017, 23:20:35 »
Θεοδώρα Ντάκου, Στην άμπωτη

Στην άμπωτη, όταν τραβιούνται τα νερά
κι αρχίζουν να σαλεύουν τα σκουλήκια
μέσα στην άμμο, να ξεγυμνώνονται τα φύκια
και να λιάζονται τα ξεπλυμένα χρώματα

τότε οι βράχοι ψηλώνουνε πολύ
στην καινούρια στεριά βουλιάζουνε τα βήματα
και τα ναυάγια φαίνονται πιο θλιβερά.

Από τη συλλογή Δευτέρα πρωί (1966)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Το ουράνιο τόξο
« Reply #36 on: 30 Dec, 2017, 23:23:55 »
Θεοδώρα Ντάκου, Το ουράνιο τόξο

Έγινε όλη η μπόρα βρόμικο νερό
δίπλα στο πεζοδρόμιο να τρέχει.
Για σήμερα δεν έχει άλλους κεραυνούς.

Κάθε φορά που ξεγλιστράς έτοιμο το χαμόγελο
δήθεν εξαγνισμένο, συμβιβαστικό, αβέβαιο
πάνω απ’ τις λάσπες που γυαλίζουνε
και στολισμένο χρώματα σαν το ουράνιο τόξο.

Από τη συλλογή Δευτέρα πρωί (1966)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Βροχή
« Reply #37 on: 30 Dec, 2017, 23:28:58 »
Θεοδώρα Ντάκου, Βροχή

Στην αρχή προσπαθούσε να κρύψει τα σημάδια
απ’ το μαστίγωμα, ρουφούσε το νερό επίμονα
όσο μπορούσε πιο αδιάφορα στην όψη.
Σαν άρχισαν οι πρώτοι κεραυνοί, παρακαλούσε.
Ήταν η τελευταία του εικόνα πριν απ’ τη διάλυση
λίγο πριν γίνει λάσπη.

Αυτό που τώρα αχνίζει μουσκεμένο
καρτερικά, πνιγμένο μέσα στη ζωή του
σηκώνοντας ακίνητο το τέλος της εκμηδένισης·
αυτό το χώμα που δακρύζει κάτω απ’ τον ήλιο
δέχεται πάντα με την ίδια έκπληξη
κάθε καινούριο κατακλυσμό.

Από τη συλλογή Δευτέρα πρωί (1966)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Ευκαιρία
« Reply #38 on: 30 Dec, 2017, 23:31:06 »
Θεοδώρα Ντάκου, Ευκαιρία

Υποχώρησε και το τελευταίο σύννεφο
σ’ αυτό τον άδειο ουρανό·
γι’ αυτούς που δεν κουράστηκαν να παίζουν
υπάρχει τόπος για πολλούς χαρταετούς.

Από τη συλλογή Δευτέρα πρωί (1966)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Αγρυπνία
« Reply #39 on: 30 Dec, 2017, 23:33:41 »
Θεοδώρα Ντάκου, Αγρυπνία

Συσπειρωθήκαν πάνω σου τα χέρια μου
θολώσανε τα δάχτυλά μου στον αχνό σου.

Κάθε φορά που ξενυχτάω την ανάσα σου
μετράω όλες τις πικρές μου υποψίες.

Και πάντα είναι λίγο το μαρτύριο
φτωχό, γι’ αυτόν τον έρωτα που φέγγει.

Από τη συλλογή Δευτέρα πρωί (1966)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Αλλαγή πορείας
« Reply #40 on: 05 Jan, 2018, 18:39:57 »
Θεοδώρα Ντάκου, Αλλαγή πορείας

Κι όμως χτες κρατούσα μονάχα τα χέρια σου
κι έβρισκα χίλιες δυο αφορμές
για ν’ αγγίξω τα μαλλιά, το πηγούνι, τα γόνατά σου.
Έτσι τάχα αδιάφορα και φευγαλέα,
και μέσα μου να συνωστίζεται το περασμένο καλοκαίρι,
εκείνη η λιγόχρονη κατοχή πάνω στο στέρνο μου.

Έπειτα το κεφάλι σου έγειρε κουρασμένα στην παλάμη μου
κι ειρωνεύτηκε τα λόγια μου και τη φωνή μου.
Σίγουρα σκέφτηκες την «ομαλή πορεία» κάπως αργά.

Αλλά σ’ αυτή την καινούρια τροπή πώς να το ξεχάσω
πως χτες βούτηξα τον εαυτό μου μέσα στην πρόφαση,
μόνο για να μπορώ να σου κρατώ το χέρι.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Η ηλικία του πανικού (1984)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Ξεφλουδισμένα κάστανα

Ο ψυχίατρος ψάχνει να βρει τη «ρίζα του κακού».
Οι άλλοι παρατηρούν τα χέρια σου που μελανιάζουν·
γίνονται βούλες-βούλες, λες και το κάνουν επίτηδες.
Μερικοί «σημείωσαν» πως τρέμεις ελαφρά.
Ακόμα και συ βρήκες πως τα μάτια μου μεγάλωσαν και γυαλίζουν.

Έμεινα να συστρέφομαι πάνω στην έκθεσή μου·
εκεί μες στα περίεργα φώτα της νύχτας
τριγυρίζει η ερώτηση της μάνας χαμηλόφωνη,
κοιτά μέσα στα μάτια μου, μα δε σε βλέπει.

Πάνε σχεδόν δυο χρόνια.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Η ηλικία του πανικού (1984)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Βράχος
« Reply #42 on: 05 Jan, 2018, 18:49:07 »
Θεοδώρα Ντάκου, Βράχος

Στην αρχή με ειρωνεύονταν τα καβούρια·
πηγαίνανε στραβά, λες και διαβάζανε τη σκέψη μου.
Ύστερα κολυμπήσαμε γύρω στο βράχο
και κάποτε αγγίζανε τα σώματά μας.
Συχνά κάναμε απόπειρες για υποβρύχια φιλιά.
(Άλλη από κείνη τη φορά δεν τα κατάφερα.)
Στο τέλος έμεινα να κοιτώ τον ήλιο
που βασίλευε πάνω στις πεταλίδες.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Η ηλικία του πανικού (1984)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Στιγμή
« Reply #43 on: 05 Jan, 2018, 18:52:09 »
Θεοδώρα Ντάκου, Στιγμή

Μετά κολύμπησε δίπλα μου και με πήρε αγκαλιά.
Με πήγαινε στην άμμο και με κοίταζε.
Είδα μέσ’ απ’ τα χέρια του τη θάλασσα
να φεύγει στολισμένη με χοντρές φουσκάλες.

Κι ήτανε τότε που με σκέπασε μια καταχνιά
γεμάτη από την απουσία σου.

Δεν μπόρεσα να τον φιλήσω.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Η ηλικία του πανικού (1984)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66338
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Θεοδώρα Ντάκου, Δύσκολη στιγμή
« Reply #44 on: 05 Jan, 2018, 18:56:57 »
Θεοδώρα Ντάκου, Δύσκολη στιγμή

Το πρόσωπό σου είναι σα μαχαίρι·
μέσα στο άσπρο γίνεται πιο ανέκφραστο·
όλο απομακρύνεται μαζί με τη φωνή σου.

Το πρόσωπό σου σβήνει το δικό μου,
διαλύει το χαμόγελό του, το ρημάζει,
υφαίνει μια δυσκολία που μεγάλωσε πολύ.

Το πρόσωπό σου δέθηκε στα μάτια μου,
εισχώρησε στο κόκαλο, με τσούζει σαν πληγή.
Είναι σα να σε στήνουν στην πλατεία, να σε δέρνουν.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Η ηλικία του πανικού (1984)