Σταύρος Σταυρόπουλος

spiros · 24 · 18740

crystal

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 9016
    • Gender:Female
Σταύρος Σταυρόπουλος, Ακρωτηριασμός

Δεν τηλεφωνείς πια

Δεν κρυφακούς στον ύπνο μου
Δεν τσακώνεσαι με τα φώτα
Δεν στρώνεις το κρεβάτι
Με τις γραμμές του κορμιού σου

Δεν κάθεσαι πίσω στη μηχανή
Να γέρνει η νοσταλγία σου

Δεν πιάνεις τα μαλλιά σου με συνδετήρες
Δεν εξαντλείς τα χιλιόμετρα
Στην εθνική Αθηνών-Λαμίας

Δεν πανηγυρίζεις τα γκολ
Στα ντέρμπι
Δεν ακούς Tom Waits

Δεν μετράς το μήκος και το πλάτος του έρωτα
Με τις παλάμες των ματιών σου
Δεν γελάς τριγύρω
Δεν μαζεύεις αχιβάδες απ’ τα σεντόνια
Δεν ψάχνεις τα γυαλιά σου στο πάτωμα

Δεν ξυπνάς το πρωί δίπλα μου

Δεν έρχεσαι πια απ’ τη θάλασσα
Με το πανύψηλο βήμα σου

Δεν έρχεσαι πια

Από καμία πόλη
Κανένα ανθισμένο πρόσωπο
Κανένα ίλιγγο
Καμία εκδοχή του νερού

Κανένα γαλάζιο καθρέφτη

Πουθενά

Από τη συλλογή Δυο μέρη σιωπή, ένα μέρος λέξεις, εκδόσεις Μεταίχμιο, 2009 (μελοποιημένο από τον Θάνο Ανεστόπουλο)


crystal

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 9016
    • Gender:Female
Σταύρος Σταυρόπουλος, Κυριακή



Σε καπνίζω αργά

Η άκρη της γλώσσας μου
Παρακολουθεί τον ήλιο να δύει λαθραία
Στις αξύριστες χλαίνες σου
Βυζαίνει όλα τα χι και τα λάμδα
Που περιμένουν κάτω απ’ τον αφαλό σου

Το σώμα σου γκρεμίζεται
Το ξεκουμπώνω
Ξηλώνω τα κουμπιά του
Σιγά σιγά

Από τα νύχια των ποδιών έως τους λοβούς των αυτιών
Μια ανεξήγητη θάλασσα

Σε πίνω
Καταπίνοντας
Κύματα
Κραδασμούς
Κρίματα

Δίπλα μας
Ο ήλιος ξελιγώνεται άδικα
Μη χάνεσαι ρε γαμώτο
Μη

Από τη συλλογή Δυο μέρη σιωπή, ένα μέρος λέξεις, εκδόσεις Μεταίχμιο, 2009 (μελοποιημένο από τον Θάνο Ανεστόπουλο)



crystal

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 9016
    • Gender:Female
Σταύρος Σταυρόπουλος, Αύγουστος 3

Είναι πάντα πεντέμισι
Φοράω στον λαιμό μου
Εκείνο το ηφαίστειο
Καπνίζει δίπλα στο φόρεμά σου
Κι όμως κρυώνω
Φταίει ο Αύγουστος στον Πειραιά
Που μετακομίζει βόρεια
Αφήνοντας παντού
Σημάδια από αλάτι

Σ’ ένα περίπτερο του λιμανιού
Είναι κρεμασμένη η φωτογραφία σου
Με κοιτάζεις με ινδιάνικα χρώματα
Με συνοδείες ξενοδοχείων
Με πλοία γεμάτα επιστροφής

Εμφύλιο κατάστρωμα Σαντορίνης

Κρατάς μια θολή πινακίδα
Πώς λέγεται τώρα αυτό – απόσταση;
Σε βλέπω απ’ την απογοητευμένη μου θάλασσα

Ούτε έρχεσαι
Ούτε φεύγεις

Από τη συλλογή Δυο μέρη σιωπή, ένα μέρος λέξεις, εκδόσεις Μεταίχμιο, 2009


crystal

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 9016
    • Gender:Female
Σταύρος Σταυρόπουλος, Το τέλος ενός ποτηριού γεμάτο φεγγάρια



Πλησίασε στην άκρη του τραπεζιού
Κοίταξε κάτω
Τα σπαρμένα ερείπια

Η ισορροπία
Ήταν βέβαια ασταθής
Και αταίριαστη

Έμεινε ακίνητο μαζί με τις λέξεις

Εγώ είμαι από γυαλί είπε
Δεν φοβάμαι

Το πολύ πολύ να σπάσω
Και να γεμίσω φεγγάρια το πάτωμα

Μετά πήδηξε



spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 812585
    • Gender:Male
  • point d’amour
Σταύρος Σταυρόπουλος, Πάντα η Νάξος

Με το πρωινό φως
Μπαίνει πάντα η Νάξος
Απ’ το παράθυρο
Σαν ακτινογραφία
Θώρακα
Πρώην καπνιστή

Η νότια πλευρά
Έχει σχεδόν καθαρίσει

Βλέπεις μόνο
Κάτι μικρές σκιές
Κίτρινες
Ανάμεσα Βίγλα και Αλυκό
Να γεμίζουν υγρό τους πνεύμονες
Τα τσιγάρα ανάμεσα στους κέδρους
Τους κέδρους ανάμεσα στην άμμο
Την άμμο ανάμεσα στη θάλασσα
Την θάλασσα ανάμεσά μας

Ζω ανάμεσά μου
Με την μεριά της Πλάκας
Να χρειάζεται επειγόντως παρακέντηση
Ή ουρανό

Κάθε μου βήμα
Γέρνει και γερνάει νοήματα
Στρογγυλά από έρωτα

Εδώ όλα είναι νερό
Στην πιθανότερη εκδοχή του μπλε
Γι' αυτό

Ξεκρέμασε όλο το νησί
Απ’ την πόρτα

Κρυώνει

Κι εγώ
Θέλω να σκουπιστώ
Με αγίους


Νάξος, Άγιος Προκόπης, 5/9/2012
« Last Edit: 10 Sep, 2012, 15:51:47 by spiros »


crystal

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 9016
    • Gender:Female
Σταύρος Σταυρόπουλος, Space Oddity

Το σάλιο μου
Έχει λασπώσει

Διψάω

Ο ιδρώτας
Που κυλάει
Απ’ τα κλαδεμένα μου μέλη
Είναι ηλεκτροφόρος

Βαδίζω
Και κολλάω φωτιές

Στο παραπέρα της γης
Ο στόχος μου στάζει
Σ’ ένα μαύρο κουτί
Δίπλα
Στα συντρίμμια του αεροπλάνου

This is ground control to Major Tom

Πετάω
Σαν πεταλούδα
Πάνω σε ορφανά τζάμια
Δίχως ίχνος ευχής

Το σπίτι μου
Έγινε φίδι

Έρπω ζωή

Can you hear me Major Tom?




spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 812585
    • Gender:Male
  • point d’amour
Σταύρος Σταυρόπουλος, Unfinished painting

Στις εμφύλιες αναζητήσεις μας
Περί λύχνων αφάς
Της πόλης με το όνομα
«Η νύχτα πέφτει»
 
Προσπαθώντας να θυμηθούμε
Την τελευταία ζωή
Και με άλλα αιχμηρά αντικείμενα
Πέραν των σωμάτων μας
Ή της απόρρητης τέχνης τους
Να επιμένουν διακαώς
Στο κόκκινο
 
Σε κρεβάτια συνεδριακά
Με λύπη
Εκεί που ο φόνος
Δεν είναι παρά
Μια ακόμα εκδοχή
Έρωτα
 
Παρακολουθούσαμε τη θάλασσα
Να επιστρέφει τις φωνές μας
Σε κύκλο
Κάνοντας τα πελώρια να παραμιλούν
 
Και η ηχώ
Εκείνη η ήρεμη ανυπακοή
Από θαμμένα τούνελ
 
Κατάπινε
Εσένα
Εμένα
 
Και όλες τις υπόλοιπες μοναξιές
Με ιώδιο

5/2/2013


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 812585
    • Gender:Male
  • point d’amour
Σταύρος Σταυρόπουλος, Έρωτας μπαστούνι

Γιορτάζει ποτέ κάτι που είναι διακαώς γιορτή; Ποιος ξέρει. Η αμφίσημη γιορτή με τα διάσημα δάκρυα: της ερχόμενης λύπης. Κόσμος περιμένει. Από νωρίς, το μετρό βραχνό.  Έρωτες πάνω στα σύρματα, πάνω στα καλώδια των τρόλεϊ, πάνω στα ρόλεϊ των μαλλιών. Έρωτες στα χιόνια. Σοκολατάκια από σώματα στη σειρά, δαγκώνεις προσεκτικά. Τα δόντια της καρδιάς. Και οι ανάγκες των ανθοπωλείων. Των ανθρώπων.

Η βροχή πέφτει μακριά από μένα. Από σένα, από το μεταξύ μας διάστημα. Μέχρι χθες έβρισκε πάντα στόχο. Ήξερε και γινόταν μαύρη. Οι λέξεις στάζουν. The song remains the same. Δεν είσαι δω, δεν είμαι. Ούτε ποτέ. Οι έρευνες συνεχίζονται. Όμως ο βαλές του έρωτα τελειώνει πάντα με το μπαστούνι.




spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 812585
    • Gender:Male
  • point d’amour
Σταύρος Σταυρόπουλος, Ανθρώπων Πάσχα

Η επόμενη εβδομάδα είναι η Μεγάλη. Η σεξουαλικότητα ως αποτέλεσμα πτώσης του ανθρώπου. Το μήλο. Η φθορά, η αμαρτία, ο θάνατος.
Ως παράγωγα μιας ανυπακοής. Κατάνυξη. Αυθόρμητη ανάγκη, ορμέμφυτη. Η επιστήμη μετεξεταστέα. Μυστικός Δείπνος. Κάποιοι Ιούδες. Εκκλησία με συγγενείς, χωρίς εκκλησία. Ευαγγέλια. Τέσσερα ή περισσότερα. Κεράκια. Το φιλμ του Τζεφιρέλι. Ενα ιερό πτώμα. Ανέστη εκ νεκρών. Ο Χριστιανός είναι πιστός ή το αντίθετο; Τότε η αγάπη δεν είναι χριστιανική. Τι είναι αγάπη; Γεμάτα σταχτοδοχεία. Η σταύρωση. Η μεταφυσική αναζήτηση. Οι ιστορικές αποδείξεις, τα θαύματα. Εγγυημένες βεβαιότητες. Τα πατροπαράδοτα έθιμα. Η άνιση μαγειρίτσα. Το καημένο αρνί. Τα κόκκινα αβγά. Το κόκκινο κρασί. Η κόκκινη κάρτα. Σε όλους. Το αίμα. Περιφέρω τον επιτάφιό μου. Αγγόγυστα, όπως ο Χριστός. Ως πού επιτρέπεται να φτάσουμε; Η απελπισία συνώνυμο της αυτογνωσίας. Ιησούν ή Βαραββάν;

Οταν ήμουν παιδί περίμενα το Πάσχα για να διακόψω απ' το σχολείο. Εβαζα τα καλά μου. Αργότερα, για να διακόψω απ' τη δουλειά. Τώρα το περιμένω για να διακόψω απ' τη θρησκεία. Να διακόψω από το δόγμα, τον ορισμό, την a priori παραδοχή. Οι αλήθειες ζουν λίγο. Κυρίως, σε παιδικά σώματα. Σ' αυτά μπορούν και αναπτύσσουν τις λογικές τους. Μεγαλώνοντας, χρειάζεσαι περισσότερο την προστασία που σου παρέχουν οι θεσμοί και λιγότερο την προστασία που σου προσφέρει η πίστη. Συχνάζεις στην κοινωνία, όχι στους ουρανούς. Πίστευε και μη ερεύνα. Αυτό είναι ένθεο; Ιερό;

Ο Θεός είναι παντού. Και στον ουρανό. Τις νύχτες, όταν καμιά φορά τον χρειάζομαι, ανοίγω τα σύννεφα σαν ακορντεόν και τον βλέπω. Συζητάμε για λίγο, σε θερμό κλίμα. Εχει ασημί γένια και παιδικό χαμόγελο. Κάνει με το ξυλαράκι του κάτι γραντζουνιές που μοιάζουνε με αστέρια. Βάζω ένα στην τσέπη μου, υπάρχουν πολλά. Να προσέχεις, μου λέει. Με βάζει να το υποσχεθώ.

Βρέχει, αλλά εγώ δεν βρέχομαι. Είναι κι αυτό ένα θαύμα. Απ' τα ακαταχώριστα. Τα ιδιωτικά.


 

Search Tools