Author Topic: Σπύρος Λαζαρίδης  (Read 22563 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Σπύρος Λαζαρίδης, [Μικρές λέξεις...]
« Reply #15 on: 19 Nov, 2013, 15:08:13 »


Στάθης Αρτινός, Οι λέξεις (από τον ομότιτλο δίσκο του το 2006)

Σπύρος Λαζαρίδης, [Μικρές λέξεις...]

Μικρές λέξεις
σπουδές του έρωτα.

Ακουμπώ πάνω τους,
χαϊδεύω τις καμπύλες
των γραμμάτων τους

και κρέμομαι απ’ τα χείλη σου
να τις ακούω.

Από τη συλλογή Λαίμαργο βλέμμα (1990)
« Last Edit: 01 Jul, 2017, 23:35:03 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Σπύρος Λαζαρίδης, Το μαύρο τσίτι
« Reply #16 on: 27 Dec, 2014, 22:50:04 »
Σπύρος Λαζαρίδης, Το μαύρο τσίτι

[Ενότητα Γυναίκες στον χορό του ΚΑΠΗ]

Η ζωή τους ρεπατεμένη στο μαύρο τσίτι,
στην άκρη του φουστανιού,
από τη μέσα μεριά.

Να μη φαίνονται απ’ έξω
οι ραφές που κρύβουν την ασχήμια,
που συμμαζεύουν τα ξέφτια

... ο άντρας που έχασαν,
οι χαρές που δεν χάρηκαν…
όλα στο τσίτι.

Κι αυτό,
να κολλάει ξεδιάντροπα στο κορμί,
που τραντάζεται, πια,
μόνο στον καρσιλαμά της φτηνής ορχήστρας.

Δημοσιευμένο στο περιοδικό Εντευκτήριο (τεύχος 76, Μάρτιος 2007)

Πηγή: το ιστολόγιο του ποιητή
« Last Edit: 27 Dec, 2014, 22:51:40 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Σπύρος Λαζαρίδης, Αναρωτιέμαι
« Reply #17 on: 16 Nov, 2018, 23:54:34 »
Σπύρος Λαζαρίδης, Αναρωτιέμαι

Ζεις τον νέο σου έρωτα, κι εγώ αναρωτιέμαι:
Σου χαϊδεύει την πλάτη όπως σ’ αρέσει;
Σου λέει βρομόλογα καθώς κραυγάζεις ηδονικά;
Του χαμογελάς όταν τελειώνει;
Τον αποπαίρνεις όταν σε φιλάει στα μάτια;
Του ζητάς να μην σ’ εγκαταλείψει ποτέ;
Σε φωνάζει με τ’ όνομά σου
ή σε λέει κι αυτός «γλύκα μου»;

Τέτοιες σκέψεις με παιδεύουν
όταν μελαγχολικά σαξόφωνα
κάνουν το τρανζιστοράκι
να πλημμυρίζει με αίσθημα τη νύχτα.

Από τη συλλογή Γλυκιές σφαιρούλες απ’ τ’ όμορφό σου όπλο (1986)