Author Topic: Κατερίνα Καριζώνη  (Read 58256 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κατερίνα Καριζώνη, Παραμύθι
« Reply #45 on: 29 Dec, 2015, 22:06:00 »
Κατερίνα Καριζώνη, Παραμύθι
 
Σαν μέσα από βιου μάστερ χρόνια τώρα
σε βλέπω να έρχεσαι από το βάθος του δρόμου
κι ο δρόμος να μακραίνει κάθε μέρα.

Αργά τα βράδια αντιλαμβάνομαι την οφθαλμαπάτη
φοβάμαι μήπως χαθείς, μήπως δεν έρθεις,
μήπως ακόμα αρχίσω να ξεχνώ.

Μικρή με τρόμαζε το σπιτάκι του δάσους
που ξεμακραίνει όσο το πλησιάζεις
εκείνο το σπίτι με το φως στο παράθυρο

μα τώρα δεν φοβάμαι τους αντικατοπτρισμούς.

Νιώθω μόνο τα μάτια μου
να μεγαλώνουν
ν’ αποχωρίζονται το πρόσωπο
και να με κοιτάζουν.
 
Από τη συλλογή Αναπάντεχο καλοκαίρι (1978)

Πηγή: ανθολόγιο Ρεσάλτο (2009)
« Last Edit: 30 Jun, 2017, 23:42:32 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κατερίνα Καριζώνη, Πλημμύρες
« Reply #46 on: 29 Dec, 2015, 22:08:50 »
Κατερίνα Καριζώνη, Πλημμύρες
 
Τις Αλκυονίδες μέρες
σε βλέπω να στέκεσαι αβαρής
στη μέση της θάλασσας
ν’ απλώνεις τα χέρια σου
ευθείες ελπίδες στα δικά μου χέρια
κι ύστερα να βυθίζεσαι.

Άλλοτε πάλι
αντίθετος άνεμος σκορπίζει τα μέλη μου
μέσα στις σπηλιές
και επιστρέφω ασώματη στη χειμωνιάτικη νηνεμία.

Αργά τα βράδια
πνίγομαι στις οριζόντιες βροχές.
 
Από τη συλλογή Αναπάντεχο καλοκαίρι (1978)

Πηγή: ανθολόγιο Ρεσάλτο (2009)
« Last Edit: 30 Jun, 2017, 23:42:45 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κατερίνα Καριζώνη, Πάνε τόσα χρόνια
« Reply #47 on: 29 Dec, 2015, 22:14:13 »


Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος, Το τραγούδι της Σειρήνας (με τη Μαίρη Λίντα)

Κατερίνα Καριζώνη, Πάνε τόσα χρόνια
 
Πάνε τόσα χρόνια
από τότε που άκουσα τη φωνή τής σειρήνας
στα βράχια κάτω απ’ το νερό
κι είδα το φως να χάνεται
και να ξαναγυρίζει
φέρνοντας πίσω την Ελένη.

Θυμάμαι εκείνους που ακόμα κολυμπάνε
προς τη στεριά που απομακρύνεται
εκείνους που ακόμα αγωνίζονται στα μετόπισθεν
μόνοι ολομόναχοι
και ποιος θα τους κρίνει.

Το καλοκαίρι ένα δωμάτιο κλειστό
με μια κόλλα μπλε στο παράθυρο
κι έναν ήλιο από πλαστελίνη
κι η φωτογραφία σου
γεμάτη μελτέμια και ιριδισμούς.

Πάνε τόσα χρόνια
έχω ξεχάσει πια
μου φτάνει λίγο φως στο κρεβάτι
για να διαβάζω πριν κοιμηθώ.
Μπορώ να ελπίζω σ’ έναν θάνατο
λιγότερο επικίνδυνο.
 
Από τη συλλογή Αναπάντεχο καλοκαίρι (1978)

Πηγή: ανθολόγιο Ρεσάλτο (2009)
« Last Edit: 30 Jun, 2017, 23:43:09 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κατερίνα Καριζώνη, Ο θάνατός σου
« Reply #48 on: 29 Dec, 2015, 22:21:08 »
Κατερίνα Καριζώνη, Ο θάνατός σου
 
Ο θάνατός σου
στα βλέφαρα των παιδιών
εσπερινό όνειρο από ήρεμο γρανίτη
κι η νύχτα αποστεωμένο φως.

Η ηλικία των φτερών με ξαφνιάζει
μικρή δεν έμαθα ποτέ να πετώ
τώρα δεν μου ταιριάζουν τα φτερά σου.

Ο θάνατός σου
ίαμβος και τέφρα μυρτιάς
ερμητικό πρόσωπό μου σε ψάχνω
σε ανοιξιάτικες μνήμες και υποσχέσεις πουλιών
στο αίμα των δικών μου
που οργίζεται.

Φυσάει στην καρδιά μου ο άνυδρος χρόνος.

Ο θάνατός σου χειμωνιάτικος ύπνος
μετακινείται
μετακινείται η γενιά μου στα φυλάκια.
 
Από τη συλλογή Αναπάντεχο καλοκαίρι (1978)

Πηγή: ανθολόγιο Ρεσάλτο (2009)
« Last Edit: 30 Jun, 2017, 23:43:25 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κατερίνα Καριζώνη, Υποχώρηση
« Reply #49 on: 29 Dec, 2015, 22:26:01 »


Heinz Meier & Johnny Mercer, Summer wind (τραγούδι: Frank Sinatra (1966))

Κατερίνα Καριζώνη, Υποχώρηση
 
Μόνη μου ιδεολογία
είναι αυτό το καλοκαίρι
που στήνει οδοφράγματα αναμονής
σημεία αναμέτρησης
ελλοχεύει σε γωνίες αγάπης.

Μόνη μου προπαγάνδα
είναι αυτή η εγκαρτέρηση
τα όσα ως τώρα είπαμε και δεν είπαμε
τα όσα ονειρευτήκαμε από παλιά
και μας βαραίνουν.

Είναι ο θάνατος
που δίνει νόημα σ’ αυτό το καλοκαίρι
τα άγονα μάτια σου
που αυτομολούν στην αναζήτηση
τα αυγουστιάτικα φαντάσματα
που σ’ οδηγούν κοντά μου
και μακριά μου
κι αυτή η υποχώρηση
που δεν μπορεί πια να μας διδάξει.
 
Από τη συλλογή Αναπάντεχο καλοκαίρι (1978)

Πηγή: ανθολόγιο Ρεσάλτο (2009)
« Last Edit: 30 Jun, 2017, 23:43:44 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κατερίνα Καριζώνη, Της θάλασσας
« Reply #50 on: 29 Dec, 2015, 22:31:05 »
Κατερίνα Καριζώνη, Της θάλασσας
 
Θυμήσου
τους φθινοπωρινούς κολυμβητές
στις έρημες θαλασσογραφίες του Αιγαίου
τον άνεμο
που φυσάει μέσα απ’ τις εικόνες σου
όταν φωτογραφίζεσαι πλάι στις σπηλιές
εκεί που κρύψαμε το μάρμαρο της εφηβείας μας.
Μένουν ακόμα οι φωνές μας
που τριγυρίζουν μέσα στη γαλήνη
το σώμα της γοργόνας
που ξεθάψαμε απ’ το βυθό.
 
Από τη συλλογή Αναπάντεχο καλοκαίρι (1978)

Πηγή: ανθολόγιο Ρεσάλτο (2009)
« Last Edit: 30 Jun, 2017, 23:44:13 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κατερίνα Καριζώνη, Τα δέντρα
« Reply #51 on: 18 Sep, 2016, 15:32:30 »
Κατερίνα Καριζώνη, Τα δέντρα
 
[Ενότητα Από τα ποιήματα της εφηβείας]

Τα δέντρα σκοτώνουν σαν τα ξυπνήσεις
τη νύχτα καθώς υπνοβατούν πάνω στην πέτρα
ψάχνοντας της βροχής το σπέρμα
τη χαμένη λαλιά τους.

Τα δέντρα σιωπούν
γιατί θυμούνται
πίνοντας το χυμό των νεκρών
τον καρπό που ωριμάζει σε φιδοφωλιές
σκύβοντας πολύ κοντά στις καρδιές των ληστών
σε βραδινές συνωμοσίες και σχέδια
για τη μελλοντική ρυμοτομία
στην αγωνία της σκιάς να γίνει κορμί
στα σπίτια που βούλιαξαν το περασμένο καλοκαίρι.

Τα δέντρα μάς μιλούν πεθαίνοντας.
 
Από το ανθολόγιο Ρεσάλτο (2009)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κατερίνα Καριζώνη, Ιεριχώ
« Reply #52 on: 18 Sep, 2016, 15:39:21 »
Κατερίνα Καριζώνη, Ιεριχώ
 
[Ενότητα Από τα ποιήματα της εφηβείας]

Κάποτε θα φύγουν τα καθρεφτισμένα τείχη της Ιεριχώς
δίχως επιδρομές βαρβάρων και πολιορκίες
αθόρυβα, σαν τα φθαρμένα σκηνικά
μιας τελειωμένης παράστασης
θα φύγουν οι μεταμφιεσμένοι σαλπιγκτές μέσα στη νύχτα
δεν θα εκπληρωθεί ποτέ η προφητεία της κατεδάφισης
δεν θα προκύψει ποτέ θέμα ιδιοσυχνότητας.

Μόνο τα βράδια θα μας τυλίγει σιωπηλό
το φάσμα του τείχους
το μυστικό σάλπισμα της φθοράς
ανοίγοντας ρωγμές στις παρουσίες των συντρόφων μας
μόνο η σκιά των επάλξεων θα γλιστρά στο πρόσωπό μας
στέλνοντας μακρινά συνθήματα
για μια καινούρια μυθοποίηση.

Πώς μας εγκαταλείπουν ξαφνικά
κι όλοι μαζί
οι εχθροί.
 
Από το ανθολόγιο Ρεσάλτο (2009)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κατερίνα Καριζώνη, Μιράντα
« Reply #53 on: 18 Sep, 2016, 15:46:22 »
Κατερίνα Καριζώνη, Μιράντα
 
[Ενότητα Από τα ποιήματα της εφηβείας]

Ξέρω ότι όλα αυτά
δεν είχαν να κάνουν τίποτα με τον Μαρξ
με την περίφημη θεωρία της Υπεραξίας
με το Κινέζικο Πείραμα.

Γενική τάση της εποχής μας είναι η επανάσταση,
μας τηλεγραφούσαν οι παλιοί μας φίλοι,
ποιος μιλούσε τώρα για το θάνατό σου.

Όμως Μιράντα
το πρόβλημα έμεινε για μένα πρόβλημα
μια πολυτέλεια ίσως κάπως «αστική»
κάπως ξεπερασμένη
ένα βουβό σώμα
ένα νεκρό πρόσωπο κοριτσιού
εκείνα τα ξυλιασμένα χέρια σου
που μ’ αποχαιρετούσαν απ’ το λεωφορείο κάθε βράδυ
εκείνο το άρωμα της απουσίας σου
από παλιά βιβλία και ποιήματα
ύστερα το κοριτσάκι με τα σπίρτα στη στροφή
το ραντεβού μας σε μιαν ηλικία που ματαιώθηκε.

Φοβάμαι το θάνατο
όπως φοβάμαι το σκοτάδι, μας έλεγες.

Τώρα φοβάμαι κι εγώ τα παραμύθια.
 
Από το ανθολόγιο Ρεσάλτο (2009)
« Last Edit: 30 Jun, 2017, 23:45:14 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κατερίνα Καριζώνη, Άννα
« Reply #54 on: 18 Sep, 2016, 15:59:33 »
Κατερίνα Καριζώνη, Άννα
 
[Ενότητα Από τα ποιήματα της εφηβείας]

Μην μας ρωτάτε για την ηλικία της Άννας
την Άννα τη βαλσαμώσαμε εδώ και χρόνια
μια νύχτα όταν γυρίσαν οι ανθρακωρύχοι
κουρασμένοι κι άπραγοι
και μας την ζήτησαν πίσω
όταν ακούμπησες το μέτωπο στο τζάμι
και είπες

– Ήρθαν,
ήρθαν να πάρουνε την Άννα.

Την Άννα θα την ξαναβρείς
περιφέρεται μερόνυχτα στο σπίτι
κρυμμένη στο μυστικό σου ανάστημα
κοιτάζοντας μέσα από καθρέφτες τις χειρονομίες σου
μπερδεύοντας τα γέλια της
μες στα δικά σου γέλια
ελπίζοντας πως θα ξανασυναντηθείτε κάποτε.

Τις νύχτες μαγεύει τα σεντόνια σου
τα κάνει άλογα
μαγεύει τα χέρια σου
τα κάνει φτερά
σου δείχνει το παράθυρο.

Αντίο Άννα.
 
Από το ανθολόγιο Ρεσάλτο (2009)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κατερίνα Καριζώνη, Γκρέτελ
« Reply #55 on: 18 Sep, 2016, 16:06:50 »
Κατερίνα Καριζώνη, Γκρέτελ
 
[Ενότητα Από τα ποιήματα της εφηβείας]

Θα μου πεις βέβαια
ήταν κι αυτή μια νέα προδοσία
το πώς και το γιατί είναι μια άλλη υπόθεση
εμάς μας αφορούν μονάχα οι απώλειες
τα χαλασμένα όνειρα
οι χαμένες περιουσίες
τα παραδομένα όπλα.

Η Άνοιξη μας έκανε αμετανόητα ρομαντικούς
οι βόλτες στο Πανεπιστήμιο με τη Γκρέτελ
τα σχέδια για την επανάσταση
η καινούρια μάρκα απ' το άρωμά της,
προσωρινά ενδίδαμε
απασχολημένοι με αόριστες υποσχέσεις
ανοιξιάτικων φίλων
δεν προσέχαμε τη μεταμόρφωσή μας.

Είναι καιρός να το μάθετε κι εσείς
φώναζε ένας γελωτοποιός στην αυλή μας
είναι καιρός να το μάθετε,
πίσω από κάθε παράθυρο
είναι ένα άλλο παράθυρο
που δεν ανοίγει ποτέ
πίσω από κάθε απώλεια
είναι μια άλλη
που δεν υπολογίζεται.

Ο γελωτοποιός γινόταν στήλη καπνού
και χανόταν.
 
Από το ανθολόγιο Ρεσάλτο (2009)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κατερίνα Καριζώνη, Αλαντίν
« Reply #56 on: 18 Sep, 2016, 16:13:25 »
Κατερίνα Καριζώνη, Αλαντίν
 
Αργά τα βράδια του καλοκαιριού
στο φεγγαρόφωτο
γλιστράει αθόρυβα απ’ το φωταγωγό του σπιτιού μου
ο Αλαντίν.

Μιλάει με τον αχό της θάλασσας
μου λέει την ιστορία του αγοριού
που μέτρησε τ’ αστέρια
της γυναίκας
που δεν έπαψε να υπομένει
του στρατιώτη που λιποτάκτησε
για όσους χάθηκαν στο δρόμο του γυρισμού
και γι’ αυτούς που γύρισαν
και χάνουν τις ελπίδες τους.

Αργά τα βράδια του καλοκαιριού
βγάζω απ’ το παλιό σεντούκι
το λυχνάρι του Αλαντίν
και το ανάβω.

Στο θαμπό φως
διακρίνω τη σκουριά
των όσων μέχρι τώρα επιθυμήσαμε
και τον διαρρήκτη να κοιτάζει
πίσω από τις γρίλιες.
 
Από τη συλλογή Αναπάντεχο καλοκαίρι (1978)

Πηγή: ανθολόγιο Ρεσάλτο (2009)
« Last Edit: 30 Jun, 2017, 23:46:20 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Μαρίζα Κωχ & Μιχάλης Φωτιάδης, Νέα Μενεμένη
(τραγούδι: Μαρίζα Κωχ / δίσκος: Άσε με να ταξιδέψω (1976))


Κατερίνα Καριζώνη, Ο τροχός του Τζάκερναουτ
 
Εισχωρώντας κάθε πρωί
στη δυτική πλευρά της πόλης
θυμάμαι τον τροχό του Τζάκερναουτ
που διαμελίζει μικρούς θρησκόληπτους Ινδούς
και το Νίκο Ψυρούκη
σ’ ένα ταρατσόσπιτο στην Αθήνα.

Ξαφνικά βρίσκομαι μπροστά στο μέλλον σας
ακούω πλήθη ανθρώπων
να γυρίζουν από μουσεία τέχνης
βάρδιες εργοστασίων
να γίνονται μοντέρνες όπερες
τις βιομηχανικές ζώνες
μνημεία Νεοελληνικού ρυθμού.

Όμως η μέρα προχωράει
οι εντυπώσεις αλλοιώνονται
και μένω έκθετη μπροστά στα συμπεράσματα
στα αυτοκίνητα, στα φώτα
στην οργάνωση γίνομαι ένα πρόβλημα
μ’ αυτές τις καθημερινές μου φαντασιώσεις
για την ιστορία.

Πέρα οι εργάτριες προσχωρούν
στα ισόγεια χρόνια μας
στα καφενεία αρχειοθετούν τις λίγες μνήμες
στα σωματεία πάλι καλπονοθείες
πάλι η χημεία των εκλογών
ζαλάδες, έρωτες, διαγραφές, τσαλακωμένα ρούχα.

Εύοσμος, Μενεμένη, Νέο Κορδελιό!

Αυτά τα ονόματα δεν έχουν προορισμό
αυτές οι συνοικίες δεν έχουν πέρασμα.

Από τη συλλογή Τσάι και μυθολογία (1985)
« Last Edit: 30 Jun, 2017, 23:46:50 by wings »

Simplizissimus

  • Newbie
  • *
  • Posts: 43
  • Gender: Male
Re: Κατερίνα Καριζώνη
« Reply #58 on: 18 Sep, 2016, 18:12:32 »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67442
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Την ίδια απορία είχα κι εγώ, αλλά από τα συμφραζόμενα της πρώτης στροφής υποθέτω ότι είναι το πρώτο που παραθέτεις.

A juggernaut (UK Listeni/ˈdʒʌɡərnɔːt/, US /-nɒt, -nɔːt/, jug-ər-not[1]), in current English usage, is a literal or metaphorical force regarded as mercilessly destructive and unstoppable.
https://en.wikipedia.org/wiki/Juggernaut