Νίκος Γρηγοριάδης

wings · 257 · 130027

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Μάνος Χατζιδάκις, Χορός με τη σκιά μου (με τη Δήμητρα Γαλάνη)

Νίκος Γρηγοριάδης, Ίσκιοι
 
Τους ίσκιους κυνηγά που σκοτεινιάζουν
κρυφά μ’ εκείνη τη μυστική σκοτεινότητα
στις παρυφές της φθοράς.
Κι ενώ μετεωρίζεται ανάμεσα
στη βεβαιότητα και την αμφιβολία
πως να, έχουνε κιόλας βυθιστεί
και μένει τώρα πια στρωτή και λεία η επιφάνεια,
η ίδια αυτή η επιβεβαίωση,
σαν ένα κυμάτισμα ευφροσύνης, γεννά
ακόμη πιο βαθιά κρυμμένους,
γι' αυτό και μόνο ως ανεπαίσθητη ανησυχία
φανερωμένους –πώς να τους ονομάσει πια–
καινούριους ίσκιους.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νίκος Γρηγοριάδης, Η Ιερή Πύλη
 
Μονάχος μου τις φτιάχνω όλες τις πόρτες
και τις γκρεμίζω μόλις τις διαβώ
κι άλλες έξω από τούτες δεν υπάρχουν.

Κι όταν ποθώ να φτάσω ως την ψυχή σου
που ευωδιάζει μυστικά σ’ άδυτους χώρους,
μαστορικά οικοδομώ την Ιερή Πύλη,
με τ’ ακριβά εικονίσματα δεξιά κι αριστερά,
πριν μπω ευλαβικά να προσκυνήσω.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νίκος Γρηγοριάδης, Διπλή απογοήτευση
 
Τα δέντρα και η πλούσια βλάστηση
το υπονοούσαν –πώς δεν το κατάλαβες!–
το ποταμάκι που σε ξάφνιασε
γοργό ανάμεσα στα χόρτα
με τα κολεόπτερα ν’ ακολουθούν
τη γαλανή ανταύγεια των νερών.

Κι εκεί που η πρόθεσή σου ήταν να περάσεις
αντίκρυ στο σκοπό σου και σ’ εμπόδισε
η φλυαρία των νερών, κι έφτασες
ως και να αγανακτείς, και μανιακά
γύρευες να εξουδετερώσεις την αργοπορία,
τι πικρή, τι απρόσμενη απογοήτευση
να βρεθεί εκεί κοντά του το γερό
από παλιά –γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό–
στημένο πρόσφορα γεφύρι!

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νίκος Γρηγοριάδης, Αυτό που μένει
 
Αυτό που μένει τελικά
σαν φωτεινή πέρασμα της μοίρας
χύνεται σε μυστικούς θαλάμους
και γίνεται ζεστός πυρήνας ζωής.

Ξεμακραίνουν έντρομα τα χάρτινα
και τ’ αχυρένια πουλιά
και μέσα κελαηδεί το σφριγηλό όνειρο.
Βγάζει φτερά, ζεσταίνει
την ξεχασμένη ανάσα. Η μορφή
ντύνεται τη φωτεινή νεφέλη
και πλέει
στη γαλήνη του άφατου.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νίκος Γρηγοριάδης, Μνήμη
 
Λάμψη της μνήμης στα σκοτεινά.
Σε βάθη πέφτουν οι διαυγείς στάλες.
Απέραντα τοπία το βαθύ χορτάρι της σιωπής.
Ξερόχορτο ανάμεσα στα δόντια
σαλεύουν οι ουρές των γεγονότων.

Όμως μέσα από τις ρωγμές
οι μαύρες μύγες επανέρχονται.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Richard Rodgers & Oscar Hammerstein II, Edelweiss (Julie Andrews & Christopher Plummer from "The sound of music" (1959))

Νίκος Γρηγοριάδης, Το λουλούδι ψηλά
 
Εκεί που τους σταύρωσαν ποιος θα τους βοηθήσει;
Είναι η χαράδρα από τη μια,
είναι οι φύλακες τριγύρω,
με το πυκνό σκοτάδι του αμπέχονου,
με την υγρή ομίχλη σάπιο ξύλο.
Κι αυτός ο μικρός που μόνο εμείς τον βλέπουμε
να σκαρφαλώνει τα μαχαίρια των βράχων,
να γδέρνει γόνατα και χέρια,
ίσως δεν το πιστεύετε ότι σκοπεύει να φτάσει τις πληγές,
όμως σίγουρα κοντεύει ν’ αγγίξει το λουλούδι ψηλά
που με παράπονο κι όλο λαχτάρα τού είχε
πάνω στον πυρετό του παιχνιδιού ζητήσει
η μικρή, όλο χάρη, αξιολάτρευτη
φίλη του.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Μάρκος Βαμβακάρης, Τα ματόκλαδά σου λάμπουν (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, 1960)

Νίκος Γρηγοριάδης, Σάλεμα φτερού
 
Η σιωπή σου
ξεσπά σε σκιρτήματα
μικρές εκρήξεις πυρκαγιάς
κι αντιλαμπές μες στη ματιά σου∙
γέλιο κρυφό στα βάθη
μυστικής πηγής
ανάβρυσμα.
Το χαμόγελό σου λάμπει και σβήνει
μέσα μου αποχρώσεις λευκές και ρόδινες,
κελάρυσμα νερών κι αχτίδες.

Αργές κινήσεις η ζεστή σάρκα
σάλεμα φτερού.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νίκος Γρηγοριάδης, Και χωρίς να ψάξω
 
Ο ουρανός αγρυπνεί πάνω απ’ τη στέγη∙
το δέντρο κοιμάται∙
οι ψίθυροι της νύχτας κουρνιάζουν
στο βάθος της καμπάνας.

Λέω να πάψω πια να σκέφτομαι.

Εξάλλου σε ό,τι έκανα
ή σε ό,τι μπορώ να κάνω
κάποιο λάθος θα βρεθεί με τον καιρό
και χωρίς να ψάξω.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νίκος Γρηγοριάδης, Τα μυρωμένα βάθη
 
Τα μέλη σου ανθισμένο λυκόφωτο
πλησιάζουν και φέγγουν μυστικά
το φλογισμένο πρόσωπο της μνήμης.

Λάμνουνε σιωπηλά μες στην αχλύ
που ανεξιχνίαστα ανεμίζει
τη μύχια των αισθήσεων ταραχή.

Καλώς ορίσατε γλυκές φροντίδες
των αναλλοίωτων εικόνων που σαλεύουν
στα μυρωμένα βάθη της ψυχής.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νίκος Γρηγοριάδης, Ονειροπόληση
 
Δεν έχω πόδια, δεν μπορώ
να στέκομαι σ’ αυτό το πεζοδρόμιο
– τ’ άφησα στα σκιερά βουνά
μέσα στων μελισσών το βόμβο
και στα τρεχούμενα ρυάκια.
Καρφώνομαι σαν στύλος μες στο δρόμο
και φτερά από γαλήνια βράδια
τυλίγουνε τους ώμους μου.

Σε κάθε βήμα ασθματικό
χαμογελούν εντός μου πρωινά άστρα
κι ανθούνε στις πατούσες μου
άγριοι κρίνοι.

Στέκομαι κι αφουγκράζομαι
βόμβους, θροΐσματα και φλάουτα νερών.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νίκος Γρηγοριάδης, Σύγχυση
 
Τη μια ονειρεύεται πως είναι σκύλος
και δε βρίσκει, λέει, δέντρο
να ουρήσει.
Την άλλη, γάιδαρος και ψάχνει
γαϊδουράγκαθο.

Ξυπνά και βλέπει με ανακούφιση
πως είναι άνθρωπος! Όμως
συνήθισε να γαβγίζει κι ο κόσμος
τον παίρνει στο ψιλό.
Κλοτσάει και δεν μπορεί
να ρίξει το φορτίο∙ κι όλη την ώρα
ανάμεσα στα δόντια
πικρό και αδυσώπητο
το χαλινό μου.

Κι η αγωνία ποιος απ’ τους τρεις
θα υπερισχύσει.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νίκος Γρηγοριάδης, Απάτη
 
Ποιος το φωτίζει
και το μεγαλώνει μπροστά μου
τόσο απαίσια το πρόσωπό σου;
Ως μες στις ρίζες της ψυχής σου
εισχώρησε το βλέμμα και συνάχτηκε
τρόμος και πανικός από ύφαλες σπηλιές
ή κοιλότητες βαθιές ξεριζωμένων δέντρων.

Οι νύχτες φυσούν υγρασία στις κούφιες πλατείες
που διακλαδίζονται στους φονικούς δρόμους
και στις παρόδους με τους ύποπτους τύπους.

Πάρε το πρόσωπό σου, με τρομάζει∙
σκεπάζει από τα μάτια μου τη μάσκα
τη γνώριμη που μπλάστρωσε από μέσα.
Καλά την είχα συνηθίσει τόσα χρόνια ανέκφραστη
να σκοτεινιάζει όλο το φαιό των αποχρώσεων.
Σε ποιους σκοτεινούς χώρους, μακριά από μένα
γίνηκε η αντικατάσταση;
Και ποιος είναι τώρα αυτός –γιατί τώρα;–
που έρχεται να αποκαλύψει την απάτη;

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νίκος Γρηγοριάδης, Ομίχλη
 
Έσπασε η στάμνα του Φθινόπωρου και βρέχει.
Μη με ρωτάς σε ποιο κλαδί τρίζει η καρδιά.

Τα μαλλιά σου, πυκνή ομίχλη, περνούν μέσα μου,
απλώνουν και χωράει ο κάμπος
το σκοτωμένο μάτι του ξεχασμένου πουλιού.
Βαραίνει το φτερό που σάλεψε
να πετάξει.

Πάρε τα χέρια σου. Τα κούφια κόκαλα
φυσούν τον κρύο άνεμο και η μνήμη
σέρνει ξοπίσω της ουρλιάζοντας
την κομμένη ουρά της.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νίκος Γρηγοριάδης, Το σκοτάδι
 
Μην το φοβάσαι το σκοτάδι, είπε,
αλλά το φως του φεγγαριού στο πρόσωπό σου∙
σε ξεγελά – δεν είναι
να φωτίσει τα όμορφα μάτια,
το πρόσωπο της καλοσύνης σου –
κατευθύνει το όπλο
που έχασε τον προσανατολισμό του
στο σκοτάδι.

Ο άλλος επέμενε να χαμογελά.
Όχι, είπε, δεν υπάρχει
κανένα χέρι στη σκανδάλη.
Το φως αυτό
από άλλον κόσμο
πηγάζει.
Τότε ακριβώς ακούστηκε
ο πυροβολισμός.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71011
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νίκος Γρηγοριάδης, Ανάδυση
 
Με τραβάς κι εγώ αναδύομαι μέσ’ απ’ το έρεβος
σέρνοντας πολύχρωμες στάλες φεγγαρόφωτου.
Κάτι ανεβαίνει στα υγρά μάτια της χλωροφύλλης
αχνοφέγγοντας.
Ένας ερωδιός ραμφίζει το φως της ψυχής μου,
πίνει γουλιά γουλιά το ρυάκι του χρόνου
απ’ τα αρτεσιανά του στέρνου μου
όπως η μουσική του φλάουτου απ’ τα δροσερά χείλη
των κρίνων.

Τα μαλλιά σου δένουν το κορμί μου με χορδές φωτός
κι είμαι το μουσικό όργανο που έγινε μολπή
στο φως κυματίζοντας. Περνώ
μέσ’ από δάση βουερά και σμίγω
με την ανάσα των αγρών και των νερών το κελάρυσμα.

Οι κόσμοι γύρω ακινητούν, ασάλευτα
δέντρα, ρυάκια κι ο βουβαμένος χρόνος.
Τα άνθη γίνονται χρωματιστά μάτια,
το στόμα της πηγής κρουνός ασώπαστος του πόθου.
Από κει εισρέουμε μέσα μου εγώ κι εσύ,
το δάσος, τα νερά και τ’ άστρο ή
ο κόσμος της χαράς κι η μουσική.

Η ηδονή είναι ένωση πυρωμένων ονείρων.

Από τη συλλογή Ίσκιοι (1987)


 

Search Tools