Author Topic: Στέργιος Βαλιούλης  (Read 25188 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67214
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Στέργιος Βαλιούλης, Συμβιβασμός
« Reply #30 on: 25 Dec, 2014, 13:33:46 »
Στέργιος Βαλιούλης, Συμβιβασμός

[Από το Μέρος III: Στιγμιότυπα]

Πρέπει λοιπόν να επιστρέψω τα παράσημα
Να κλείσει ο κύκλος
Να συντριβώ
Ωραίος
συνετός
νομοταγής
Γεμάτος αυτοσεβασμό κι αξιοπρέπεια

Να τελειώσει η παράσταση
Να χαμηλώσουν οι φωνές
Οι αντιδράσεις
Κι ο φάκελος να πάρει θέση
– Επιτέλους
Στο αρχείο

Από τη συλλογή Παρένθεση (1971)
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 20:02:05 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67214
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Στέργιος Βαλιούλης, Κατοχή (3)
« Reply #31 on: 04 Jan, 2016, 02:45:08 »
Στέργιος Βαλιούλης, Κατοχή (3)

[Μέρος I: Κατοχή]

3

(Στην αγορά κυκλοφορούν ολόχρυσα νομίσματα
μ’ όψη διπλή (Made in Germany).
Σοφή και βαθυστόχαστη
στη μια η σωφροσύνη
στην άλλην αρχοντόπλαστη
κι αιθέρια οπτασία
η απουσία.
Κι οι δυο τους σπλάχνα ίδιας μάνας
—της προδοσιάς,
νάρκες και φράχτες και τορπίλες
στη μέση της πλατιάς της δημοσιάς...)

Ήταν βαρύ το πένθος
κι ανόρεχτοι για παραστάσεις
οι θεατρίνοι.
Κι ήταν ακόμα να ’ρθουν τέρμινα
κι ήταν ακόμα να ’ρθουν χρόνια
χιόνια να λιώσουν
μύθοι να παλιώσουν
όσο γεμάτο να φανεί του φεγγαριού το καύκαλο
στο θόλο της δειλίας.

Σκύψαμε
θωρήσαμε
το κρυμμένο πρόσωπο
της ψυχής μας.

Γλυκοχαμογέλασε...
Ποιος τάχα να διστάσει;

Ο ποιητής τραγούδησε
ρίχνοντας το γυλιό στον ώμο:

— Φεύγω για να μη φύγω
Θα χαθώ για να υπάρξω
Σπόρος το φύτρο που ξανοίγω
Φτερούγες, να πετάξω...
               
Από τη συλλογή Το κρυμμένο τετράδιο (1959)
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 20:03:30 by wings »