Author Topic: Μαρία Καρδάτου  (Read 56742 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου
« on: 23 Jul, 2007, 18:54:09 »
Μαρία Καρδάτου



[Φωτογραφία: Γιάννης Βανίδης]

Γεννήθηκε το 1946 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο ΑΠΘ. Παράλληλα έκανε σπουδές στην ιταλική και στη ρωσική γλώσσα. Για ένα διάστημα εργάστηκε ως καθηγήτρια Αγγλικών στη μέση εκπαίδευση. Μετέφρασε λογοτεχνικά έργα Άγγλων και Αμερικανών συγγραφέων καθώς και ποιήματα της Άννας Αχμάτοβα.

Το ιστολόγιο της ποιήτριας: https://maria-kardatou.blogspot.com/

Ποιητικές συλλογές:
«Ερωτικός ένοικος», εκδ. περιοδ. εκ παραδρομής, Αθήνα, 1987
«Το αγκίστρι», Αχαϊκές εκδόσεις, 1994
«Αερολέσχη», εκδ. τα τραμάκια, Θεσσαλονίκη, 1997
«Ούτε δροσιά», εκδ. Νεφέλη, Αθήνα, 2002
«Αβλαβής διέλευση», εκδ. Νεφέλη, Αθήνα, 2009
«Η αποκαθήλωση της σκιάς», εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα, 2012

Πεζογραφία:
«Το πικρό λουλούδι του καπνού» (παιδικό βιβλίο), εκδ. ΑΣΕ, Θεσσαλονίκη, 1992

Ανθολογημένα ποιήματα:


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]
« Last Edit: 23 Oct, 2019, 15:47:05 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Ούτε δροσιά
« Reply #1 on: 10 May, 2008, 19:57:58 »


Βαγγέλης Παπάζογλου, Βάλε με στην αγκαλιά σου (τραγούδι: Στελλάκης Περπινιάδης, 1934)

Μαρία Καρδάτου, Ούτε δροσιά

Τίποτα δεν είναι τόσο απατηλό
τόσο ελκυστικό
όσο η αγκαλιά της θάλασσας
και η δική σου
Φύκια κυκλώνουν το πρόσωπο
κι αλμύρα το κορμί μου
και το τραγούδι των ανέμων
καλπάζει σε ακτές φευγαλέες
σε κάθε μας συνάντηση
που είναι ονειρική
ούτε δροσιά δεν γεύτηκα
ούτε το χάδι των ματιών σου
Μόνο η περιρρέουσα λύπη μένει
χέρια που με πνίγουν το βράδυ
Μια μέρα όλα θα ειπωθούν
καταπώς πρέπει
και σαν τα χιόνια λιώσουν
θ’ ανοίξουν οι δρόμοι
για αγκαλιές
περιχαρείς που επιζήσαμε
μετά από τόσους θανάτους
δικούς μας

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)
« Last Edit: 13 Sep, 2017, 21:16:28 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Ωραία γυναίκα
« Reply #2 on: 14 Jun, 2008, 19:05:00 »
Μαρία Καρδάτου, Ωραία γυναίκα*

Ανοίγω την πόρτα στο σκοτάδι
Ο ψυχοπομπός Ερμής
όμορφος στοχαστικός
μπροστά μου μαρμάρινη κεφαλή
Οι γείτονες κοιμούνται
Από μακριά ακούγεται μουσική
Ένα στρίγκλισμα φρένων
Κάποιο μηχανάκι με μοναχικό καβαλάρη
Το ασανσέρ αγκομαχεί. Κανείς
Τα λουλούδια ανασαίνουν
Το άρωμα της ωραίας γυναίκας
Κατεβαίνω τις σκάλες
Στο υπόγειο η φοιτήτρια
Μαύροι κύκλοι τα μάτια της
Καπνός τσιγάρου την τυλίγει
Απάντηση καμία
Απόλυτη ησυχία
Κάθεται στα λευκά κελιά
των αποθηκών
Ο καυστήρας βουβός
και το μεγάλο πυροτέχνημα
Το ωραίο λουλούδι

*ωραία γυναίκα: λουλούδι που ανθίζει τον Αύγουστο.

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009)
« Last Edit: 01 Sep, 2019, 18:36:09 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Κύμα
« Reply #3 on: 03 Jul, 2008, 23:29:20 »
Μαρία Καρδάτου, Κύμα

Άπλωσα τα χέρια
το στήθος μου σκίαζε
το μέτωπό σου
Απλωμένα χέρια
κι από κάτω η θάλασσα
Απλωμένα χέρια
κι από κάτω τα δέντρα
Απλωμένα χέρια
να κρατούν τον ήλιο
να κρατούν το φεγγάρι
πάνω στο φόρεμά μου
Απλωμένα χέρια
κι εσύ μόνο να παίρνεις
κύμα αφρισμένο

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)
« Last Edit: 10 Apr, 2013, 02:55:04 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Στήλη άλατος
« Reply #4 on: 10 Aug, 2008, 19:24:57 »
Μαρία Καρδάτου, Στήλη άλατος

Το πρόσωπό σου τη μέρα διαλύεται
βροχή με κόκκινο χώμα
από τη Σαχάρα
Σκοτεινά δρομάκια της σκέψης μου
ακολούθησες κρυφά
Μέχρι που μ’ εκδικήθηκες
στήλη άλατος να γίνομαι
κάθε φορά που γυρίζω πίσω
το κεφάλι
Τις νύχτες τα μάτια σου καράβια
ολόφωτα
Το σώμα μου φωσφορίζει
στη θάλασσα που κολυμπώ
τις νύχτες που αντιστέκομαι
όταν η λησμοσύνη
παλεύει να μας εξαλείψει

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)
« Last Edit: 29 Jun, 2017, 22:30:23 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Λευκές νύχτες
« Reply #5 on: 13 Aug, 2008, 23:45:11 »
Μαρία Καρδάτου, Λευκές νύχτες

Βγαίνουν μέσα από την ομίχλη
μαύρες σκιές χωρίς παρελθόν
χωρίς μέλλον
με χάλκινα προσωπεία
Εκείνοι με το μαύρο τζάκετ
που στέκονται όπως οι κουρούνες
κάτω από τα δέντρα στο πάρκο
του βασιλικού θεάτρου
Το πάρκο υπαίθριο θέατρο
για κείνους που έγιναν
σκιά του εαυτού τους
βασιλείς χωρίς σκήπτρα
κι εξουσία με τρεμάμενα χέρια
Σκελετοί έτοιμοι για το βασίλειο
της σιωπής που φωσφορίζει

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009)
« Last Edit: 01 Sep, 2019, 19:05:05 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Χιονόνερο
« Reply #6 on: 14 Aug, 2008, 02:33:27 »
Μαρία Καρδάτου, Χιονόνερο

Μαύρο χιόνι στην άκρη του δρόμου
Μαύρα λουλούδια σαν τα βαμβάκια
που έχουν ξεφύγει απ’ τα φορτηγά
Παιδιά της νύχτας μεθυσμένα
χάνουν το τελευταίο δρομολόγιο
Χαμόγελα λευκά φωτεινών διαφημίσεων
μου δείχνουν το δρόμο
Άδειο το πάρκο με δέντρα σκιάχτρα
Κύκλος λευκής δαντέλας το φεγγάρι
κουρελιάζεται στα μαύρα σύννεφα
Άδεια ήταν τα μάτια σου όταν σε πρωτοείδα
στο σταθμό των τραίνων
Έπεφτε χιονόνερο και τότε
Μια εποχή χωρίς φωτογραφίες
Είναι σκληρή η Εγνατία
κι ο βαρδάρης ανελέητος
Τρυπάει το χιονόνερο πληγώνει
κι η μεταμέλεια αργεί
σαν καλοκαίρι

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)
« Last Edit: 29 Jun, 2017, 22:31:32 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Felis Silvestris
« Reply #7 on: 15 Aug, 2008, 16:08:27 »
Μαρία Καρδάτου, Felis Silvestris

της Νέλιας

Όχι πως είσαι της ζωής σου
ένα πείραμα
Όχι πως πάντα δεν ξέρεις
τι ακολουθεί
Μα με έπαρση μεγάλη
θαρρείς πως κάνεις
καθοριστικές επιλογές
Όχι πως είσαι
αγριόγατα κρυμμένη
πάνω στων δέντρων
τις πυκνές τις φυλλωσιές
μα πως όλα είναι φανερά
από σένα είναι φτιαγμένα
ακόμη και του έρωτα
το φοβερό παραμύθι

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)
« Last Edit: 26 Jul, 2019, 23:42:16 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Κίτρινα φώτα
« Reply #8 on: 16 Aug, 2008, 05:37:13 »
Μαρία Καρδάτου, Κίτρινα φώτα

Νύχτα ομίχλης
στον περιφερειακό
κίτρινα φώτα
δάκρυα σε παγωμένο
πρόσωπο
κι εμείς γελαστοί
άγγελοι αμέριμνης δυστυχίας
κλεισμένοι σε θαμπό
ενυδρείο χωρίς διέξοδο
Ήσυχος κήπος παραμονεύει
στην άκρη του δρόμου
αθέατος
Η αγωνία παγιδεύει το αύριο
που ταξιδεύει μαζί μας
Κοιτάζει απειλητικά
πίσω από το κρύσταλλο
μαζί με τους άγριους σκύλους
που δείχνουν τα κίτρινα δόντια
από μακριά

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)
« Last Edit: 10 Apr, 2013, 02:52:49 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Αμφιβολία
« Reply #9 on: 06 Sep, 2008, 12:54:33 »
Μαρία Καρδάτου, Αμφιβολία

Μπορεί να χάθηκα
σε δρόμους θαλασσινούς
Μπορεί σκυλιά
να αλυχτούσαν μακριά
Μπορεί το τελευταίο τραίνο
να μην πέρασε ακόμα
Μπορεί να μην περίμενα
όσο θα έπρεπε
Μπορεί να μη θύμωσα
όσο θα ήθελα
γιατί κοίταζα μόνο
το λαξευτό σου μπράτσο

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)
« Last Edit: 10 Apr, 2013, 02:46:19 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Νέα χρονιά
« Reply #10 on: 01 Jan, 2009, 16:31:21 »
Μαρία Καρδάτου, Νέα χρονιά

Τα σύννεφα χαμηλώνουν
κι εμείς ελεύθερα πετάμε
σ’ αβυσσαλέο κενό
Η πόλη κάτω ένα κόκκινο
πυροτέχνημα
Προς στιγμή έμοιαζε
με έκρηξη πυρηνική
Το χαμόγελο των παιδιών
ουράνιο τόξο
μας οδηγεί
στο φως και στα λαμπιόνια
Ζητιάνες μετράνε κέρματα
που ρίχνουν περαστικοί
μόνο τη μέρα της αγάπης
Τα μάτια τους λεπίδες
Ακούστε με ένα λεπτό
Κανείς δεν ακούει
Από κοντά κι εμείς
στην επαιτεία
για λίγη ηρεμία

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)
« Last Edit: 29 Jun, 2017, 22:32:28 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Ποιητές
« Reply #11 on: 26 Jan, 2009, 00:44:37 »
Μαρία Καρδάτου, Ποιητές

Πάνω απ’ το σβησμένο κάρβουνο
μια αχτίδα ήλιου
Πάνω από τα μάτια σου
μια θλίψη
Πάνω από το πέλαγο
φτερουγίζουν
τα πιο αδύναμα πλάσματα
Κάποιοι πανίσχυροι
καθηλωμένοι στο χώμα
κι άλλοι με ορυχεία βαθιά
ψάχνουν μια λέξη

Από τη συλλογή Αερολέσχη (1997)
« Last Edit: 29 Jun, 2017, 22:32:45 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Ατίθαση
« Reply #12 on: 18 Feb, 2009, 17:26:11 »
Μαρία Καρδάτου, Ατίθαση

Φιλούσες τα πέλματά μου
κι ένιωθα φίνα
γυναίκα της ανατολής
Μου λείπουν όμως τα δαχτυλίδια
όπως μου λείπει και η υποταγή

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)
« Last Edit: 10 Apr, 2013, 02:48:17 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Το πρόσωπό της
« Reply #13 on: 27 Jun, 2009, 23:40:37 »
Μαρία Καρδάτου, Το πρόσωπό της

Το βυζαντινό της πρόσωπο
Το σιωπηλό ξεθωριάζει
Τα φθινοπωρινά της βράδια
Φύλλα υγρά στην παραλία
Με σύντριψε πάλι το βάρος της
Κολυμπώ σε μια λακκούβα
προσπαθώντας ν’ αγγίξω
τη σκιά της που χάνεται
προς το Θερμαϊκό
Το πρόσωπό της
πάλι στα παζάρια
Το βυζαντινό της πρόσωπο
το σιωπηλό.

Από τη συλλογή Αερολέσχη (1997)
« Last Edit: 29 Jun, 2017, 22:33:08 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67235
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Ο γείτονας
« Reply #14 on: 11 Sep, 2009, 16:19:29 »


Τρύπες & Γιάννης Αγγελάκας, Θυμάμαι ένα σπίτι
(τραγούδι: Τρύπες / δίσκος: Εννιά πληρωμένα τραγούδια (1993))


Μαρία Καρδάτου, Ο γείτονας

Ο γείτονάς μου είναι αόρατος
Ο γείτονάς μου είναι ανύπαρχτος
Είναι ο καλύτερος που μπορεί να γίνει
Δεν του λέω καλημέρα ψεύτικα
Δεν τον ενοχλεί η φασαρία μου
Δεν με παραμονεύει
Δεν με παρακολουθεί
με το μικρό του μάτι
Δεν μου λερώνει τη σκάλα
Δεν χρησιμοποιεί ασανσέρ
ούτε καλοριφέρ
Ο γείτονάς μου είναι ένα
μισοτελειωμένο διαμέρισμα
Δεν έχει πόρτες και παράθυρα
Χάσκει απ’ τη μιαν άκρη ως την άλλη
Αφήνει τον αγέρα να μπαινοβγαίνει
Υποδέχεται τον ήλιο και τη βροχή
με κοιτάζει ήσυχα,
σαν ένα μελλοντικό
ερωτικό του ένοικο

Θεσσαλονίκη 1983

Από τη συλλογή Ερωτικός ένοικος (1987)
« Last Edit: 29 Jun, 2017, 22:33:40 by wings »