Author Topic: Βασίλης Φαϊτάς  (Read 58410 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62379
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς
« on: 20 Jul, 2007, 10:52:30 »
Βασίλης Φαϊτάς



[Φωτογραφία: Γιάννης Δ. Βανίδης]

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942. Σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ χωρίς να πάρει το πτυχίο του. Εργάστηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος ως το 2002. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη λογοτεχνία στο περιοδικό «Νέα Εστία» το 1966.
 
Ποιητικές συλλογές:
«Άποικοι της νύχτας», Θεσσαλονίκη, 1966
«Γράμματα στον κόσμο», Θεσσαλονίκη, 1980
«Υστερόγραφα για το αύριο» (ποιήματα 1980-1984), εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα, 2010
«Συνάντηση με το σύμπαν», εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα, 2011
«Ρους και ροή», εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα, 2014
«Ο αλχημιστής του χάους», εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα, 2015
"Στο καφέ «Εντροπία»", εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα, 2017

Ανθολογημένα ποιήματα:


Έγραψαν για τον Βασίλη Φαϊτά:


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]
« Last Edit: 16 Oct, 2017, 23:27:05 by wings »


banned

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 1121
  • Gender: Male
Re: Βασίλης Φαϊτάς
« Reply #1 on: 06 Aug, 2007, 19:54:38 »
Μια χαρακτηριστική ιστορία για τον Βασίλη Φαϊτά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οργανώθηκαν από την Πανελλήνια Πολιτιστική Κίνηση και τη Λέσχη Γραμμάτων και Τεχνών Β.Ε., υπό την αιγίδα του δήμου, μία σειρά από ετήσιες πανελλήνιες ποιητικές συναντήσεις στο Θέατρο του Κήπου. Όλες οι εκδηλώσεις είχαν μεγάλη επιτυχία και τις παρακολούθησε ένα κοινό 500 περίπου ατόμων.

Σε μία από τις συναντήσεις, ο Βασίλης Φαϊτάς διάβασε, μεταξύ των άλλων, και ένα ποίημά του που σίγουρα θα παραθέσεις εδώ, Βίκυ. Κατέβηκε μετά από τη σκηνή και κάθισε στη σειρά μπροστά μου. Εντελώς απρόσμενα τότε, ένα άγνωστο κοριτσάκι 7-8 χρονών έγειρε από πίσω και του χάιδεψε τα μαλλιά.

Με τον Βασίλη συναντηθήκαμε στο τάγμα έξω απ' τον Λοφίσκο, ένα χωριό κοντά στον Λαγκαδά. Εκείνος ήταν διμοιρίτης όλμων κι εγώ υποδιοικητής του λόχου βαρέων όπλων (καθόλου ποιητικές ιδιότητες). Ήμασταν εκεί μια τρομερή παρέα, εφτά έφεδροι ανθυπολοχαγοί του πεζικού που περίμεναν να τους στείλουν στον Έβρο και ολημέρα συνωμοτούσαν κατά της εθνικής κυβερνήσεως (πεζό κι αυτό).

Εκεί διαπίστωσα ότι, όπως υπάρχει κεραυνοβόλος έρωτας, έτσι υπάρχει και κεραυνοβόλα φιλία. Είχαμε παρόμοια ψυχοσύνθεση, κοινή αντίληψη του κόσμου, τα ίδια ενδιαφέροντα, την ίδια αίσθηση χιούμορ. Ήμασταν εξίσου οργισμένοι και οι δύο (βρίζαμε και με παρόμοιο τρόπο). Ως και το πρώτο μας ποιητικό βιβλίο είχαμε βγάλει την ίδια χρονιά (1966), εγώ με τίτλο «Οι άταφοι», εκείνος «Άποικοι της νύχτας». Γίναμε αχώριστοι.

Τις νύχτες που οι άλλοι την έβγαζαν σε σκηνές, εμείς σκαρφαλώναμε στην καρότσα ενός επιταγμένου φορτηγού, ξαπλώναμε στο σανίδι και μελετούσαμε τα άστρα (αυτό ποιητικό). Ο Βασίλης ήξερε τα πάντα για το διάστημα και έλυνε όλες τις απορίες μου. Για νόβες και σουπερνόβες, μαύρες τρύπες και λευκούς νάνους, U.F.O. και διαστημικά ταξίδια. Και η επωδός μας κάθε βράδυ ήταν «πότε θα έρθουν επιτέλους οι εξωγήινοι να βάλουν κάθε κατεργάρη στον πάγκο του και να δώσουν ένα τέλος στην οδύνη αυτού του κόσμου» (ε, ναι, ουτοπικό, τι περίμενατε;).

Δεν βλεπόμαστε συχνά τα τελευταία χρόνια, όμως η φιλία μας παραμένει ακέραια ως τώρα (για την ακρίβεια ως χθες το μεσημέρι που πήγαμε για φαγητό). Τη δεκαετία του '80 εγώ τον πάντρεψα, τη δεκαετία του '90 εκείνος βάφτισε τον Νίκο μας (σε ηλικία 15 ετών εννοείται για να πάρει την απόφαση μόνος του). Ο Βασίλης είναι φοβερό παιδί (οι γνήσιοι ποιητές, όπως και τα ξωτικά, δεν έχουν ηλικία) αλλά, όσο κι αν γκρίνιαζα επί χρόνια, τρίτο βιβλίο δεν έβγαλε. Έχει όμως μερικά ποιήματα αδημοσίευτα που θα του τα πάρω για την ανθολογία με το ζόρι.  

Κι ακόμη περιμένουμε τους εξωγήινους.

« Last Edit: 11 Sep, 2009, 12:45:49 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62379
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Re: Βασίλης Φαϊτάς
« Reply #2 on: 06 Aug, 2007, 19:59:32 »
Τελικά τα μικρά παιδιά δεν θα πάψουν ποτέ να μας εκπλήσσουν και να μας δίνουν χαρά με τον αυθορμητισμό και την ανεμελιά τους. Αχ, αυτά να τα βλέπουμε εμείς οι μεγάλοι.
« Last Edit: 11 Sep, 2009, 12:45:10 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62379
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Απουσία
« Reply #3 on: 01 Jan, 2008, 19:37:03 »
Βασίλης Φαϊτάς, Απουσία

Έφυγε έτσι, ξαφνικά
και δεν ήξερες αν
αλήθεια είχε έρθει ποτέ.
Η φωνή του ερχόταν απ’ το χθες
τα μάτια του απ’ το αύριο
και το σώμα του ήταν
μια βαλίτσα
κι είχε κλεισμένο μέσα
ένα φεγγάρι.
 
Από τη συλλογή Γράμματα στον κόσμο (1980)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:27:09 by wings »

λinaπ

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 997
  • Gender: Female
  • Love my dog, love me
Re: Βασίλης Φαϊτάς, Απουσία
« Reply #4 on: 02 Jan, 2008, 17:07:33 »
Βίκυ,

Η Απουσία
αγγίζει χορδές
ξεκουρδισμένες
ξεχασμένες
που θυμίζουν
ότι ζούμε ακόμα

Ευχαριστώ
Λίνα Παπαδοπούλου

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62379
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Re: Βασίλης Φαϊτάς, Απουσία
« Reply #5 on: 02 Jan, 2008, 17:13:11 »
Ναι, δεν έχεις άδικο. Καλή μας χρονιά, Λίνα μου! Δεν θα μας βλάψει, ωστόσο, αν λιγοστέψουν οι απουσίες, ε;
« Last Edit: 19 Apr, 2013, 01:54:32 by wings »


λinaπ

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 997
  • Gender: Female
  • Love my dog, love me
Re: Βασίλης Φαϊτάς, Απουσία
« Reply #6 on: 02 Jan, 2008, 17:15:23 »
Έως καθόλου! Χρόνια πολλά και καλά!
« Last Edit: 19 Apr, 2013, 01:55:23 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62379
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Αυτοβιογραφικό
« Reply #7 on: 27 Jun, 2008, 11:18:00 »
Βασίλης Φαϊτάς, Αυτοβιογραφικό

Μετά από τόση κούραση, τόση φθορά,
η καρδιά μου ακόμα είναι νέα
και σφυρίζει θλιμμένα.
 
Μετά από τόση αποσύνθεση, τόσο κακό,
η καρδιά μου ακόμα είναι νέα
γνέφει στον πρωτόπλαστο άνθρωπο
έκπληκτο βρέφος
αντικρίζει το πρώτο πουλί.
 
Από τη συλλογή Υστερόγραφα για το αύριο (2010)
« Last Edit: 16 Mar, 2017, 22:05:11 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62379
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Ενθύμιο
« Reply #8 on: 30 Jul, 2008, 06:27:55 »
Βασίλης Φαϊτάς, Ενθύμιο

Δεν ξέρεις
πόσο σε είχα αγαπήσει
εκείνες τις ώρες
που φεύγουν τα πουλιά
και στα έρημα πάρκα
αργοστάζουν οι φωνές που έχουν μείνει.
Τις γυμνές νύχτες
που στο παράθυρό μου
λάμπει ο αποσπερίτης
κι έξω στο δρόμο τα παιδιά τόσο μεγαλώνουν.
 
Αγάπη του χειμώνα μου
μιαν ώρα μέσ’ από τη ζωή μου πέρασες
κι έφυγες
άστρο που πέφτει.
 
Από τη συλλογή Άποικοι της νύχτας (1966)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:27:34 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62379
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Μια φούχτα φως
« Reply #9 on: 10 Aug, 2008, 19:22:05 »
Βασίλης Φαϊτάς, Μια φούχτα φως

Θα πρέπει να πέρασε πολύς καιρός
μια εκπυρσοκρότηση από χρόνια
ίσια στην καρδιά μας,
ένα παράξενο κοχύλι μ’ ανοιγμένα φτερά
τη ζωή μας κόβει στα δυο
μας μαθαίνει να κοιταζόμαστε στα μάτια.
 
Αν είχα πατρίδα
θα σ' έπαιρνα μαζί μου
στο αύριο,
μ’ ένα κλαδάκι ανθισμένη βροχή
στα μαλλιά σου ξεχασμένο,
μια φούχτα ανεμοδαρμένο φως
στη νιότη σου.
 
Από τη συλλογή Γράμματα στον κόσμο (1980)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:27:50 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62379
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Τελευταία υπόσχεση
« Reply #10 on: 10 Aug, 2008, 20:08:59 »
Βασίλης Φαϊτάς, Τελευταία υπόσχεση

Αύριο θα σου χαρίσω ένα τραγούδι
Μια προσευχή στα χρόνια σου
Θα ’χει το χρώμα από τα μάτια σου
Να το κεντήσεις μ’ άστρα και βροχή
Και να το πλέξεις στα μαλλιά σου
Πριν χαθείς πίσω από τ’ αγάλματα
Και κάποιες ξεχασμένες απογευματινές χειρονομίες.
 
Αυτό το γαλάζιο φως γύρω από τα μάτια σου
κι η προσμονή στα δάχτυλά σου
είναι ο γυάλινος κόσμος που με συνθλίβει.
 
Από τη συλλογή Άποικοι της νύχτας (1966)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:28:14 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62379
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Άποικοι της νύχτας
« Reply #11 on: 12 Aug, 2008, 13:00:32 »
Βασίλης Φαϊτάς, Άποικοι της νύχτας

Δεν φθάσαμε σ’ άλλη γη
εμείς οι πρώτοι άποικοι της νύχτας
τα χρόνια μας τ’ αφήσαμε στις φτωχογειτονιές
να μεγαλώνουν να γερνούν και να πεθαίνουν
τα μάτια μας τα εξαντλήσαμε
ακύμαντα και σιωπηλά τις νύχτες.
Σ’ αυτή τη θάλασσα
ριζώσαμε,
Σ’ αυτούς τους δρόμους τη ζωή μας σπαταλήσαμε
την ηχώ μας ανέκκλητα ξεχάσαμε.
 
Από τη συλλογή Άποικοι της νύχτας (1966)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:28:45 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62379
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Ένας μεθυσμένος από το αύριο

Άιντε λοιπόν καρδιά μου
ας τραγουδήσουμε
για το παιδί που ’φυγε χρόνια πριν
μιλώντας σ’ ένα κόκκινο τριαντάφυλλο
για το αύριο που θ’ αναδυθεί
απ’ τις παλιές μας πατρίδες.
 
Ονειρευτήκαμε πολύ
ονειρευτήκαμε,
όπως ο μεθυσμένος που περπατάει
κοντά στο άπειρο
το δέντρο που βυθίζεται στον άνεμο.
 
Ας τραγουδήσουμε κι ας ξαναγεννηθούμε
στο σφυγμό της απεραντοσύνης μέσα.
 
Από τη συλλογή Γράμματα στον κόσμο (1980)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:29:06 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62379
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Βαγγέλης Βέττας & Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος, Το όνειρο δεν έχει ηλικία
(τραγούδι: Καλλιόπη Βέττα / δίσκος: Στο φως (1999))


Βασίλης Φαϊτάς, Φύλλα ημερολογίου (Β')
 
Δεν έχουμε πια ηλικία
δώσ’ μου το φτερό σου
αιμοσφαίριο του έρωτα, πρόσωπο της αγάπης
τόσες ξεριζωμένες Κυριακές
για ένα χέρι που αγκαλιάζει
τόσες ρυτίδες που τις σκάβει η βροχή
για να χτίσουμε το φως.

Από τη συλλογή Υστερόγραφα για το αύριο (2010)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:29:27 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62379
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Χρυσαλλίδα
« Reply #14 on: 14 Aug, 2008, 16:14:39 »
Βασίλης Φαϊτάς, Χρυσαλλίδα
 
Απόψε θα τυλιχτώ το μανδύα του γαλαξία
και θ’ αγρυπνήσω
στέλνοντας γράμματα σε πρόσωπα
γεμάτα χρόνο, σε καιρούς γυμνούς
γιατί η ψυχή μας αιμορραγεί στη μοναξιά
το κάθε πράγμα στη σιωπή του.
 
Μεταμορφώνομαι
πεθαίνω αδιάκοπα, αλλάζω
κύματα, δέντρα και πουλιά
στίγματα μιας χαμένης γλώσσας
ένα μπουκάλι μ’ ένα μήνυμα παλιό στο αίμα σου, 
αγωνίζομαι
γράφοντας γράμματα, βαθιά σαν το πηγάδι
να μπω στο φως
με τη φωνή σου
να μιλήσω.

Από τη συλλογή Υστερόγραφα για το αύριο (2010)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:29:49 by wings »