Author Topic: Βασίλης Φαϊτάς  (Read 66887 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Αθωότητα
« Reply #60 on: 16 Mar, 2017, 23:11:49 »
Βασίλης Φαϊτάς, Αθωότητα

Από γενιά σε γενιά
το σύνθημα δόθηκε σιωπηλά,
που πήγαν τόσα βρέφη
τόσα γονίδια του φωτός
παμπάλαιες εκδοχές της αθωότητας.
Κανείς δεν την είδε που έφυγε,
σκαρφάλωσε στα φτερά μιας πεταλούδας
και τράβηξαν μαζί στο γαλάζιο της ουτοπίας
κι ούτε που έφτασε ένα μήνυμα
αν κάπου φάνηκαν και πότε.
Έτσι, αναπότρεπτα γίναμε οιωνοσκόποι
των μύθων
και των αντικατοπτρισμών.

Και η ζωή μας γέμισε άλλοθι.
 
Από τη συλλογή Υστερόγραφα για το αύριο (2010)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Είμαστε εδώ
« Reply #61 on: 16 Mar, 2017, 23:17:45 »
Βασίλης Φαϊτάς, Είμαστε εδώ

Είμαστε εδώ,
κρατάμε απ’ τον ίδιο σπόρο την ίδια ρίζα
πλάι στις φυματικές θάλασσες
τα προκατακλυσμιαία δάκρυα,
στα λιμάνια ανατινάζονται τα καράβια
οι γέφυρες αγκυροβολημένες στην άβυσσο
είμαστε εδώ... είμαστε εδώ...
αντένες στραμμένες σε λέξεις βαθιές και ξεχασμένες
οι αισθήσεις μάς εγκαταλείπουν μία-μία
ο έρωτας λεπιδόπτερο πουλί
σέρνεται πάνω σ’ αυτό που κάποτε ήταν γης
κάτω απ' αυτό που ήταν ουρανός.
Κι η Γη μολυσμένο μοναχικό ημισφαίριο
γυρίζει ακόμα γύρω απ’ τον τρόμο της
λάμνοντας έξω απ’ τον καιρό της.
Είμαστε εδώ... είμαστε εδώ...
πάνω σε πόλεις που κάποτε υπήρξαν
πλάι σε ποτάμια και βουνά που μένει μόνο τ’ όνομά τους,
φουγάρα τινάζουν τα σωθικά μας
κι ο άνεμος ο αρχέγονος άνεμος
γράμμα γεμάτο αναμνήσεις κατεβαίνει σφυρίζοντας
στα ερείπια του ύπνου μας,
στο ράδιο μια μακρινή φωνή λέει γι’ αυτό που είπαμε νιότη
είμαστε εδώ
πάνω στο μήκος κύματος μιας ζωής που λιγοστεύει
είμαστε ακόμα εδώ...
 
Από τη συλλογή Υστερόγραφα για το αύριο (2010)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:47:32 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Αιωνιότητα
« Reply #62 on: 16 Mar, 2017, 23:26:17 »
Βασίλης Φαϊτάς, Αιωνιότητα

Σε λίγο θα ’χω την ηλικία της γης
εθελοντής της ζωής μ’ άσπρα μαλλιά
κι ακόμα μαθαίνω να ιππεύω τις ανταύγειες
ν’ ανταλλάσσω ηλεκτρόνια με το χρόνο, το αρχέγονο σύμπαν.
Θα μείνω αντάρτης,
σ’ αυτόν τον αιώνα
το σκουπιδοτενεκέ,
η ταραγμένη μου διάνοια αναπνέει
βγάζοντας το κεφάλι πάνω
από τη θάλασσα των παγωμένων ημερών,
θα μείνω –θα μείνω άραγε– αντένα
σε μήκη κύματος εγκαταλειμμένα
στραμμένος στα σκοτεινά μου βάθη
ένας προφήτης μετεωρίζεται
εκεί που κάποτε γεννιόταν το αίμα
η αρχή και το τέλος.

Η ιστορία πια τώρα έμαθε,
τη γεωγραφία του αδιέξοδου
να σφίγγει το σχοινί γύρω
απ’ το λαιμό της, έμαθε,
να νεκροτομεί τη ζωή.
Θέλω να πω, θέλω να ουρλιάξω
είμαι ένα νόθο που τρέφεται
απ’ τη χλωροφύλλη των κιτρινισμένων ημερών.

Εδώ που όλα συγκλίνουν
σ’ έναν αποχαιρετισμό χωρίς προοπτική,
εδώ που όλοι εγκαταλείπουν κι εγκαταλείπονται
τραβώντας ο καθένας για ένα βέβαιο στίγμα,
δεν έχω άλλο ρούχο, άλλη διέξοδο
μου μένει μόνο
να προεκταθώ μέσα στην άβυσσο.

Σ’ αυτό το αστρικό ερείπιο
που καταρρέει στην καμπύλη της μοναξιάς και της απόγνωσης
κρυώνω περιμένοντας με το αυτί
ακουμπισμένο στην πόρτα της αιωνιότητας
στην αιωρούμενη σιωπή.
 
Από τη συλλογή Υστερόγραφα για το αύριο (2010)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:48:20 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Η επανάσταση της ουτοπίας

Στον Τόλη Νικηφόρου

Κάποτε θεέ μου θα σου μιλήσω για την επανάσταση
για μια παμπάλαιη στιγμή που αιωρείται στον ύπνο μας
για τη βουή στο βάθος μέσα των αρτηριών.
Όσο το αίμα μου κυλάει στις φλέβες
όσο υπάρχω κάτω απ’ το υγρό
βάρος των άστρων,
πρέπει να σου μιλήσω
για τις χίμαιρες του κύτταρου
τα παιδιά δίχως νιότη
τα πεινασμένα κορμιά που καμπυλώνουν
δίχως όνειρα, θα σου πω,
για τη φωνή μας που εκβάλλει στο τίποτα
κι ακόμα
θέλω να σου μηνύσω
με το σώμα, με σινιάλα,
λαχανιασμένα ποδοβολητά από φως
για τα κλουβιά, τις φυλακές, το αδιέξοδο,
τη διείσδυση της νύχτας μέσα στη μέρα
τη ζωή που κείτεται μισοβυθισμένο καράβι
κάτω απ’ τη σκόνη των αιώνων.

Κάποτε θεέ μου θα σου μιλήσω
για την κιβωτό της επανάστασης
το μήκος κύματος της μοναξιάς της
κι όσο ακόμα το ματωμένο ρολόι χτυπά στο στήθος μου
θα σου πω
πως θέλω να ’μαι η πρώτη
ερωτευμένη σφαίρα που θα πυροβολήσει το κενό.
 
Από τη συλλογή Υστερόγραφα για το αύριο (2010)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:48:53 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Το χρονικό της σιωπής

Μου είπε κάποτε η αδελφή μου η βροχή
από τη γέννησή του το φως
αναζητά το δημιουργό του,
οι ψυχές το κβαντικό αλφαβητάρι του Θεού
ακροβατούν στα χνάρια μιας μυθικής νιότης
σκορπίζει ο άνεμος
αποτεφρωμένους αιώνες
ασθμαίνοντας φωτίζει
το παγιδευμένο έρεβος.

Είναι αργά στη νιότη του.

Ανασηκώνονται τα βουνά στον ουρανό
φάροι αποδημητικοί
ενός ανερμήνευτου νόστου
από το βάθος της εντροπίας
ο πατέρας μου γνέφει
δείχνοντας κατά το παρελθόν του γαλαξία.

Το χρονικό της σιωπής παραμένει
μακρινό ποδοβολητό
αιωρούμενη απειλή,
κανείς δεν ξέρει αν έρχεται ή φεύγει.
 
Από τη συλλογή Συνάντηση με το σύμπαν (2011)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:49:07 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Αγγελιοφόροι
« Reply #65 on: 17 Mar, 2017, 14:31:46 »
Βασίλης Φαϊτάς, Αγγελιοφόροι

Έξω απ’ το παράθυρό μου
βιαστικοί αγγελιοφόροι
μεταφέρουν ανερμήνευτες συγχορδίες
στα σκουριασμένα κύτταρα της προαιώνιας θλίψης.

Πέρ’ απ’ το τίποτα
η οδύσσεια του Θεού
στο αδιαπέραστο
στ’ άδυτα της Ιθάκης.
 
Από τη συλλογή Συνάντηση με το σύμπαν (2011)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:49:26 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Το δίχτυ του χρόνου
« Reply #66 on: 17 Mar, 2017, 14:36:39 »
Βασίλης Φαϊτάς, Το δίχτυ του χρόνου

Από κάτι σαν λυγμό
ξυπνάω τις νύχτες
η βαρύτητα έρχεται καταπάνω μου
το απρόσιτο έκανε τον ουρανό
για να κρυφτεί στις πτυχώσεις του
μη με ρωτάς πού πήγε η νιότη
οι παλιοί φίλοι
συσπειρωμένοι γύρω απ’ την εφηβεία
περνούν με τους ήρωες
σε μια εφήμερη αιωνιότητα
ανεπιστρεπτί,
το γραμματοκιβώτιο γεμάτο βροχή
τα γράμματα της θάλασσας φθάνουν
τη ματαιότητα του φεγγαριού ακολουθώντας,
χρόνια πριν γεννηθώ
ήμουν ένα θραύσμα φανταστικής συνείδησης
παγιδευμένο στο δίχτυ του χρόνου
σε μια περιπλοκή του καιρού.

Απ’ όλα τα ναυαγισμένα πρωινά
σηκώνεται πίκρα ιστιοφόρα
πυξίδα του πουθενά γεννάει
ένα παράξενο πουλί που αυτοσυγκεντρώνεται
λίγο προτού εκραγεί σε νότες.
 
Από τη συλλογή Συνάντηση με το σύμπαν (2011)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:49:46 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Νυχτώνει
« Reply #67 on: 17 Mar, 2017, 14:41:28 »
Βασίλης Φαϊτάς, Νυχτώνει

Έτσι ξαφνικά χωρίς να το καταλάβω
πέρασα μέσ’ απ’ τον καθρέφτη
στην άλλη όχθη
σ’ ένα άλλο σύμπαν
ένα γοερό κλάμα ακούγεται
ανάμεσα στις χυμένες διαστάσεις
στο πανδαιμόνιο των πυρήνων.
Έμεινε πίσω
αυτό που είπαμε νιότη
και το ασημί της βροχής,
κάποιος μετατόπισε τις οδύνες
έχτισε τις συμπληγάδες πέτρες
στη ροή των λέξεων
στο χυμένο αίμα
κι απέδρασε σιωπηλά
απ’ τ’ ανοιχτά παράθυρα του Φλεβάρη.

Νυχτώνει ή έτσι μου φαίνεται...
η ακτινοβολία της φθοράς
μας ζώνει σαν αύρα.
 
Από τη συλλογή Συνάντηση με το σύμπαν (2011)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:50:10 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Μοναξιά
« Reply #68 on: 17 Mar, 2017, 14:43:12 »
Βασίλης Φαϊτάς, Μοναξιά

Ανάμεσα σε δύο αβύσσους
η μοναξιά περαστική
φευγαλέος κυματισμός
στους ώμους της φυτρώνουν διάττοντες.
Η περιπλάνηση του χρόνου τελειώνει
κι η αγάπη δε γεννήθηκε ακόμα.
 
Από τη συλλογή Συνάντηση με το σύμπαν (2011)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Νόστος
« Reply #69 on: 17 Mar, 2017, 14:49:23 »
Βασίλης Φαϊτάς, Νόστος

Άλλη μια μέρα
μισός στο φως μισός στο σκοτάδι
δεν ξαναγύρισα ποτέ
στον τόπο που γεννήθηκα
κι απ’ τον πατέρα μου
ούτε μια είδηση.
Ίχνη βημάτων λέξεις αδημιούργητες
το θαύμα κυλάει
πάνω στη χλόη του χρόνου
πριν απ’ το τίποτα
συλλέκτης φανταστικών μύθων
και βαθιάς σιωπής
κυματισμός αθωότητας στην απουσία.

Περισσεύουμε στο φως
βιογραφίες αποδημητικών ονείρων
περισσεύουμε
νότα παράξενη, λευκό πανί στον ορίζοντα
είμαστε το δέρμα του σύμπαντος
κωδικοί πεπρωμένου
στο πολλαπλό τοπίο της εφηβείας.
 
Από τη συλλογή Συνάντηση με το σύμπαν (2011)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:50:35 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Επάνοδος
« Reply #70 on: 17 Mar, 2017, 14:52:40 »
Βασίλης Φαϊτάς, Επάνοδος

Κάποιος ξεμακραίνει τρέχοντας μες στη νεροποντή
αναρωτιέμαι αν είμαι εδώ ή κάπου αλλού
νιογέννητο δελφίνι στον ιστό του χρόνου
θυμάμαι ακόμα τη θαλπωρή του γαλάζιου
τις βάρδιες της βροχής και των κυμάτων
την επάνοδο του ανέμου στα δάση,
προφητικές ροές χυμένες
στις αρτηρίες των χαμένων ημερών
των πρώτων καταδύσεων της αθανασίας
στους αλλεπάλληλους θανάτους της νιότης.
 
Από τη συλλογή Συνάντηση με το σύμπαν (2011)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Μετάλλαξη
« Reply #71 on: 17 Mar, 2017, 14:55:25 »
Βασίλης Φαϊτάς, Μετάλλαξη

Νόμιζα πως είχα πολύ χρόνο
να μεταλλαγώ σε κύμα
ως να υπήρχα από πάντοτε
μες στον ανοιξιάτικο άνεμο.
Δεν ήξερα πως η ζωή και το χάος
μας δόθηκαν δανεικά
πως ήμουν η σκιά
μιας φευγαλέας αχτίδας
μύθος προορισμένος να ξεχαστεί
εκεί που η μνήμη δεν θυμάται
η συνείδηση πορεύεται μονάχη
σκοτεινό απρόσιτο ποτάμι
αγνοώντας τη γνώση τα όνειρα τα γηρατειά
κυλάει και χύνεται
σε μιαν αδιαπέραστη κινούμενη άμμο.
 
Από τη συλλογή Συνάντηση με το σύμπαν (2011)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Το τίποτα
« Reply #72 on: 17 Mar, 2017, 14:58:36 »
Βασίλης Φαϊτάς, Το τίποτα

Ο άνεμος γέμισε χελιδόνια και σινιάλα
σημεία μιας εποχής που αλλάζει δέρμα,
ό,τι υπάρχει υπήρχε
η άβυσσος μοίρασε την ψυχή της
απόμεινε μόνο το κενό
κι ο νόστος για κάτι μεγαλύτερο απ’ τον έρωτα
οι αποικίες των χαμένων γενεών
η λύπη της Γαίας
κυματισμοί ιερογλυφικών μιας απρόσιτης πτήσης
στο τίποτα
το προσωπείο του Θεού.
 
Από τη συλλογή Συνάντηση με το σύμπαν (2011)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:50:58 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Το ποίημα
« Reply #73 on: 17 Mar, 2017, 15:01:02 »
Βασίλης Φαϊτάς, Το ποίημα

Το ποίημα είναι ένα σύμπαν
αδυσώπητη ρίζα φωτός
άλλη εκδοχή του πεπρωμένου
προϋπάρχει στο φέγγος μιας τραυματισμένης νότας
διαμελισμένο πρόσωπο με υπερβαίνει
ποτάμι που εκβάλλει στις πηγές του
αποικία κάπου στο βάθος της ηχώς
όπου οι καρδιές ανταλλάσσονται με το φως
και η πυξίδα κυνηγάει το άπειρο.
 
Από τη συλλογή Συνάντηση με το σύμπαν (2011)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66930
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Φαϊτάς, Αέναο
« Reply #74 on: 17 Mar, 2017, 15:05:17 »
Βασίλης Φαϊτάς, Αέναο

Όλες οι επαναστάσεις κάποτε τελειώνουν
το χάος εισβάλλει στα χρωμοσώματα
η απόγνωση γίνεται ιστορία
για να κοιμόμαστε βολικά πάνω της
βέβαιοι για την αιωνιότητά μας,
ο κόσμος έκθετο βρέφος
χορδή που αέναα πάλλεται
αμείλικτο κυπαρίσσι στη καρδιά του θαύματος
μέσα του κατοικεί η κραυγή του Οδυσσέα
ακροβατώντας πάνω στη χλόη
χαρτογραφεί το αέναο
το πριν και το μετά.
 
Από τη συλλογή Συνάντηση με το σύμπαν (2011)