Author Topic: Κώστας Πλαστήρας  (Read 20290 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Ναζίμ Χικμέτ & Θάνος Μικρούτσικος, Αν η μισή μου καρδιά
(τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη / δίσκος: Πολιτικά τραγούδια (1975))


Κώστας Πλαστήρας, Ασκήσεις εγκλιματισμού
 
Στυφό απομεινάρι

Σταγόνες νερό όμοιες
είμαστε.
Μας κατέχει ο φόβος.

*

Καλά που έμαθα να γράφω, να διαβάζω,
να μιλώ
που δεν είμαι ανορθόγραφος, αδιάβαστος,
τραυλός
που ενδόμυχα αυτοαναιρούμαι
και που προσθέτω
στις φράσεις μου το Αν.
 
Από τη συλλογή Alarme (1979)
« Last Edit: 09 Jul, 2017, 21:38:28 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Ζορζ Μουστακί & Δημήτρης Χριστοδούλου, Ο μέτοικος
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας / δίσκος: Ο μέτοικος (1971))


Κώστας Πλαστήρας, [Χρώματα της ελιάς...]

[Ενότητα Αντιχάρισμα στον Κωνσταντίνο Μάνο (2000-2007)]

Β'

Εδώ τελειώνει η Ελλάδα
 
Χρώματα της ελιάς
Κίτρινο των ασπαλάθων
Της μαργαρίτας και της
Πικροδάφνης
Ρόδινο

Εδώ τελειώνει η Ελλάδα
Στην απόκρημνη αυτή
αιθρία
όπου χρώματα ιριδίζοντα
τυφλώνουν τον μέτοικο

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Τα ποιήματα του Quebracho, Ποίηση 1993-2007 (2007)

Σημείωση του συγγραφέα
Quebracho: [Κεμπράχο] = Ονομασία μπαρ στη Μυτιλήνη που προέρχεται από το όνομα δένδρου της νοτίου Αμερικής.
« Last Edit: 09 Jul, 2017, 21:39:35 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κώστας Πλαστήρας, Η αγωνία
« Reply #17 on: 17 Dec, 2014, 16:56:49 »
Κώστας Πλαστήρας, Η αγωνία
 
[Ενότητα Το κύκλωμα]

Η αγωνία μου
σα σκουλήκι τρώει
σα σαράκι ρημάζει το ξύλο.

Εισέρχεται
διαχωρίζει
καταστρατηγεί
καραδοκεί.
Η παρουσία της τονίζεται
ασύστολα.

Οι άνθρωποι
–εμείς–
χώμα και νερό.

Μάστιγα.
 
Από τη συλλογή Παγκλήρως (1976)
« Last Edit: 09 Jul, 2017, 21:39:52 by wings »