Author Topic: Φαίδων ο Πολίτης  (Read 20452 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Φαίδων ο Πολίτης, Κι όμως
« Reply #15 on: 14 Apr, 2011, 22:56:21 »


Τάκης Μωράκης & Κώστας Κοφινιώτης, Ήρθες σαν την άνοιξη (τραγούδι: Στέλλα Γκρέκα (1946))

Φαίδων ο Πολίτης, Κι όμως

Κι όμως, δεν θα σ’ ονόμαζα ποτέ ντροπή,
δεν θα σ’ ονόμαζα ποτέ καταισχύνη,
γλυκέ μου έρωτα, που απρόσκλητος ήρθες
και στην καρδιά μου έφερες θαλασσοταραχή.

Δεν θα σ’ ονόμαζα ποτέ ντροπή.
Η άνοιξή σου είναι τόσο αγνή,
τόσο γεμάτη φρεσκάδα και ήλιο
τόσο γεμάτη γοητεία και χάρη,
τόσο ανυποψίαστη για τη θνητή της μοίρα,
που ώρες ώρες με κάνει κι απορώ...

Από τη συλλογή Σαχάρα – In memoriam (1951)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:19:38 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Φαίδων ο Πολίτης, Λείψανο
« Reply #16 on: 11 Oct, 2013, 22:50:18 »


Βυζαντινές εκκλησίες της Θεσσαλονίκης (εργασία ομάδων μαθητών του 1ου ΓΕΛ Πανοράματος)

Φαίδων ο Πολίτης, Λείψανο

[Ενότητα Ποιήματα της περιόδου 1975-1978]

Αυτή η πόλη
σταλάζει θάνατο.

Στις παλιές εκκλησίες
ξεχνάς την αλήθεια.

7.6.1977

Από το βιβλίο Φαίδων ο Πολίτης, Ποιήματα (εισαγωγή & επιλογή Ντίνου Χριστιανόπουλου), εκδ. Διαγωνίου (1988)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:20:20 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Φαίδων ο Πολίτης, Έσβησε
« Reply #17 on: 31 Dec, 2014, 00:31:44 »
Φαίδων ο Πολίτης, Έσβησε

Τι ομορφιά που την είχε,
που πάει—έσβησε.

Ο πόλεμος, ο γάμος, δυο παιδιά,
αρρώστιες—στήθη χαλασμένα.

Κι όμως, σα να ’τανε προχθές∙
άλλωστε μόλις πέντε χρόνια πάνε.

Άστραφτε τότε η μαυριδερή ομορφιά,
που πάει χαμένη—έσβησε.

Από τη συλλογή Adios (1953)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 15:20:35 by wings »