Συζητήσεις για την ποίηση, τη Θεσσαλονίκη, την ποίηση της Θεσσαλονίκης... και άλλα πολλά

banned · 317 · 40025

Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Η δυτική, χειραφετημένη, αυτεξούσια γυναίκα πάλεψε για τη χειραφέτησή της, Τόλη - δεν της προέκυψε ως μάννα εξ ουρανού ούτε δι' επιφοιτήσεως. Εγώ νωρίτερα δεν αναφέρθηκα στους εκ γενετής ανάπηρους, αλλά σε όσους θέλουν να κρατούν το μυαλό τους, αυτό το θαυμαστό εργαλείο, παροπλισμένο και να κοιμούνται τάχα τον ύπνο του δικαίου γιατί τους στερούν την ελευθερία τους και δεν μπορούν να κάνουν τίποτε σε τούτο τον κόσμο. Όποιος σκέφτεται λιγότερο «αυτεπαγγέλτως» γίνεται ευτυχέστερος.

Ασφαλώς τα παιδάκια στο Νταρφούρ, στη Ρουάντα, στην Μπιάφρα και στους (συν)οικισμούς των Ρομά έχουν ισοδύναμα απεριόριστες δυνατότητες του νου. Κανένας θεός δεν φτιάχνει μυαλά δύο ταχυτήτων. Όσο για τα ιδρύματα, αυτά είναι αναγκαίο κακό, αν μπορούμε να το ονοματίσουμε έτσι. Αλλά δεν είδα και πολλούς από εμάς να έχουμε κάνα ζόρι για τις «αποθήκες ανθρώπινων απορριμμάτων» ή για τις αναξιοπαθούσες (από κάθε άποψη) γειτονιές του πλανήτη. Γιατί τότε, Τόλη μου, δεν θα 'μασταν εδώ τώρα να πίνουμε καφέ και να ανταλλάσσουμε θεωρητικά απόψεις στον καφενέ του Τρανσλάτουμ, αλλά θα βρισκόμασταν στο Νταρφούρ ή στο Αφγανιστάν για να προσφέρουμε ό,τι μπορούμε. Ελεύθερη επιιλογή μας είναι το να καθόμαστε στον καναπέ και την πολυθρονίτσα μας, όχι;

Σε ρώτησα για το τάξιμο, γιατί ήταν απορία μου κι όχι για να σε κοντράρω.

Τέλος, μπαίνω στη σπηλιά του σαρκοβόρου κρατώντας τα σφαχτά στο ένα χέρι και στο άλλο κλαδί ελιάς. Αν το σαρκοβόρο προτιμήσει να δει το κλαδί ως μέσο τσιγκλίσματος και παραβιάσει τα ανθρώπινα δικαιώματα, τουλάχιστον κανείς δεν θα το σύρει στα διεθνή δικαστήρια για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Κάτι μου λέει όμως ότι θ' ακολουθήσει τη φύση του και θα προτιμήσει τα σφαχτά, με ή χωρίς το χέρι που τα κρατάει - όλα έχουν ένα ρίσκο κι ένα τίμημα, έτσι δεν είναι; Εγώ είμαι κατά των τυχερών παιχνιδιών, αλλά με θέλγει η γνωριμία κι η επαφή με ζώντες οργανισμούς κάθε είδους. :-)
« Last Edit: 25 Aug, 2008, 13:45:44 by wings »


Offline banned

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1094
    • Gender:Male
«'Ελα παππού να σου δείξω τα αμπελοχώραφά σου». Στην ουσία, βρε Βίκυ, δεν διαφωνούμε παρά σε ελάχιιστα πράγματα. Τιμώ (και χαίρομαι) τις αγαθές προθέσεις σου, τις γνώσεις σου, το ήθος σου και την αγωνιστικότητά σου, το ξέρεις. Και το γινάτι σου.

Υπήρξα αντάρτης από την εφηβεία μου (στο σχολείο, στη δουλειά, παντού) και, αργότερα, ακτιβιστής της αριστεράς επί πάνω από 15 χρόνια. Αλώνιζα τη Θεσσαλονίκη από τη μία άκρη στην άλλη ως υπεύθυνος ταυτόχρονα 3-4 πολιτιστικών σωματείων. Κάποια στιγμή απογοητεύτηκα και αποσύρθηκα αλλά μετά μπήκα και πάλι στη μάχη. Και συνεχίζω στην ηλικία που έχω φτάσει. Έχω γράψει βιβλία και βιβλία «στρατευμένα», αγωνιστικά, για τα δικαιώματα των γυναικών και για κάθε καταπιεσμένο (το τελευταίο μυθιστόρημά μου το παρουσίασαν τέσσερις από τις πιο δυναμικές φεμινίστριες). Αυτά τα ξέρει ο κόσμος της λογοτεχνίας και της αριστεράς στην πόλη μας. Αγωνίστηκα εναντίον των προνομίων της τάξης μου, περιφρόνησα το χρήμα και την εξουσία, ήρθα σε σύγκρουση με την οικογένειά μου και με τους φίλους μου, έφαγα ξύλο σε διαδηλώσεις, απέκτησα ογκώδη φάκελο, έχασα όσα δικαιωματικά μου ανήκαν.

Υποθέτω ότι, μετά όλα αυτά και ένα σωρό άλλα, κάτι ξέρω κι εγώ για την πάλη της γυναίκας και για τη χειραφέτησή της. Κάτι ξέρω και για κείνους που κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου. Δυστυχώς, η φύση δεν φτιάχνει μυαλά και σώματα δύο μόνο ταχυτήτων αλλά πολλών. Από το σχεδόν ιδανικό έως το ασθενικό και το καταδικασμένο. Και δεν ξέρω κανένα σαρκοβόρο που να αναγνωρίζει το κλαδί ελιάς παρά μόνο τη μυρωδιά του αίματος.

Λοιπόν, εγώ το τίμημα το έχω καταβάλει στο ακέραιο. Κανένας δεν μου χάρισε, καμία εύνοια δεν επιζήτησα. Χρωστάω ακόμα; Καλώς, θα συνεχίσω να πληρώνω. Τι άλλο θέλεις από μένα;
« Last Edit: 25 Aug, 2008, 13:45:56 by wings »



Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Και δεν ξέρω κανένα σαρκοβόρο που να αναγνωρίζει το κλαδί ελιάς παρά μόνο τη μυρωδιά του αίματος.

Λοιπόν, εγώ το τίμημα το έχω καταβάλει στο ακέραιο. Κανένας δεν μου χάρισε, καμία εύνοια δεν επιζήτησα.
Χρωστάω ακόμα; Kαλώς, θα συνεχίσω να πληρώνω. Tι άλλο θέλεις από μένα;

Τι άλλο θέλω; Θα σου πω αμέσως.

Ως σαρκοβόρο, να μη δεχτείς το κλαδί ελιάς και να συνεχίσεις να «μαλώνεις» μαζί μου εδώ στο φόρουμ γιατί στις ενότητες της λογοτεχνίας είχαμε πολλή ησυχία και πολλή (δική μου) μονοτονία μέχρι που φάνηκες εσύ.

Χρωστάς ακόμα, ναι - και μόνο μία πληρωμή αξίζει τον κόπο... να συνεχίσεις να γράφεις ποιήματα για πολλά χρόνια ακόμα. Κι άμα καμιά φορά βαρεθείς να μαλώνεις μαζί μου, μπορείς να μου αφιερώσεις και κάνα καινούριο ποίημα εδώ, στις σελίδες του Τρανσλάτουμ. Να έχουμε να καυχηθούμε κι εμείς για κάποια (πανελλήνια) πρώτη δημοσίευση. :-)

Και μην τολμήσεις να απαντήσεις και σ' αυτό το μήνυμά μου γιατί θα αγριέψω... τόσα νήματα έχουμε ανοιχτά για τόσους άλλους ποιητές - εδώ πρέπει να τα πούμε όλα;

Ή, μάλλον, θέλω να πούμε κάτι ακόμα εδώ. Πες μας για το ιδιαίτερο κλίμα της πόλης μας στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.
« Last Edit: 25 Aug, 2008, 13:46:09 by wings »


Offline mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Χαίρομαι να διαβάζω αντιπαραθέσεις υψηλού επιπέδου. Αλλοίμονο αν συμφωνούσαμε σε όλα. Θα ζούσαμε ακόμη στα σπήλαια. Σχετικά με τη δύναμη του πεπρωμένου, θα παραθέσω δυο αποφθέγματα στα γαλλικά από μνήμης – συνεπώς να μου συγχωρεθούν τα λάθη και η έλλειψη τόνων.

"Le fatalisme est l'excuse des ames sans volonte", "Qu'il croit fuir son destin est seulement attache a une corde; mais, au bout de la corde nous faissons tous simplement ce qu' il etait fatale que nous fassions.

Μόλις τακτοποιήσω τα βιβλία μου, που είναι ανάκατα στο πάτωμα λόγω της ανακαίνισης, θα ανατρέξω στο Petit Robert για να διορθώσω τα λάθη μου.

 
« Last Edit: 25 Aug, 2008, 13:46:21 by wings »



Offline banned

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1094
    • Gender:Male
Δυο λόγια μόνο γιατί το αρσενικό σαρκοβόρο δεν είναι τίποτα μπροστά στο θηλυκό. Κι όταν «μαλώνουν» αυτά τα δυο, έχουν μαζεμένα τα νύχια και τα «τραύματά» τους είναι επιφανειακά. Φυσικά θα συνεχίσω να γράφω, μέχρι τελευταίας πνοής.

Ασφαλώς όχι στη μοιρολατρία. Noμίζω ότι το μεγαλείο του ανθρώπου είναι ότι αναγνωρίζει το πεπρωμένο του και ταυτόχρονα αγωνίζεται να το αλλάξει. Κι αν δεν μπορεί, αξίζει ο ωραίος αγώνας.


« Last Edit: 27 Jul, 2008, 07:21:48 by wings »


Offline mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Εύστοχες οι παρατηρήσεις σου, Τόλη. Επισημαίνω, βεβαίως, ότι, κατά κύριο λόγο, η τύχη και οι συμπτώσεις καθορίζουν την πορεία του ανθρώπου (και του σύμπαντος). Άσχετα με το λεχθέν από τον Αϊνστάιν ότι ο Θεός δεν παίζει ζάρια, πιστεύω ότι, παρά τα περιθώρια αυτενέργειας, είμαστε στην ουσία δημιουργήματα της τύχης.

Παραπέμπω στο συγκλονιστικό έργο του Carl Orff, Carmina Burana, όπου διατυπώνεται ότι η τύχη κυριαρχεί στον κόσμο (Fortuna Imperatrix Mundi).
« Last Edit: 25 Aug, 2008, 13:46:41 by wings »


Offline banned

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1094
    • Gender:Male
Η τύχη και οι συμπτώσεις. Πριν πάμε στον Στέργιο Βαλιούλη, λοιπόν, να αναφέρω μόνο ότι σε σχέση με το περίφημο του Αϊνστάιν «ο θεός δεν παίζει ζάρια με την ανθρωπότητα», ο Χόκιν είπε, «ο θεός όχι μόνο παίζει ζάρια με την ανθρωπότητα αλλά τα ρίχνει και σε σημείο που δεν μπορούμε να τα δούμε».
« Last Edit: 25 Aug, 2008, 13:48:40 by wings »


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Φυσικά θα συνεχίσω να γράφω, μέχρι τελευταίας πνοής.

Αυτή την υπόσχεση ήθελα αλλά με παίδεψες και με το τσιγκέλι σου την απέσπασα. Δράττομαι άλλη μια φορά της ευκαιρίας να σ' ευχαριστήσω πολύ για την παρουσία σου στο φόρουμ, για την εμπιστοσύνη σου και την τιμή που μου έχεις κάνει να μου δείξεις κάποια αδημοσίευτα ποιήματά σου, αλλά πρωτίστως για τη βοήθεια που αφειδώς μας προσφέρεις.

Ωστόσο, δεν θα μπω ποτέ στον πειρασμό να σ' ευχαριστήσω που ήδη αγάπησες όσο κι εγώ αυτή τη μικρούλα ανθολογία μας (που πάει να γίνει μεγάλη και τρανή με τη συμπαράστασή σου) γιατί η αγάπη αυτή δεν εκτιμάται, δεν αποτιμάται, δεν μετριέται, δεν σηκώνει ευχαριστίες και ταμπελάκια - η αγάπη είναι καρπός ψυχής και εξάλλου είπαμε... άλλοι μαζεύουν γραμματόσημα, μα εμείς περί άλλα τυρβάζουμε και πιστεύω πως πολύ καλά κάνουμε.
« Last Edit: 25 Aug, 2008, 13:50:17 by wings »


Offline banned

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1094
    • Gender:Male
Αυτή την υπόσχεση ήθελα αλλά με παίδεψες και με το τσιγκέλι σου την απέσπασα. Δράττομαι άλλη μια φορά της ευκαιρίας να σ' ευχαριστήσω πολύ για την παρουσία σου στο φόρουμ, για την εμπιστοσύνη σου και την τιμή που μου έχεις κάνει να μου δείξεις κάποια αδημοσίευτα ποιήματά σου, αλλά πρωτίστως για τη βοήθεια που αφειδώς μας προσφέρεις.

Ωστόσο, δεν θα μπω ποτέ στον πειρασμό να σ' ευχαριστήσω που ήδη αγάπησες όσο κι εγώ αυτή τη μικρούλα ανθολογία μας (που πάει να γίνει μεγάλη και τρανή με τη συμπαράστασή σου) γιατί η αγάπη αυτή δεν εκτιμάται, δεν αποτιμάται, δεν μετριέται, δεν σηκώνει ευχαριστίες και ταμπελάκια - η αγάπη είναι καρπός ψυχής και εξάλλου είπαμε... άλλοι μαζεύουν γραμματόσημα, μα εμείς περί άλλα τυρβάζουμε και πιστεύω πως πολύ καλά κάνουμε.

Τα είπες όλα, τι άλλο να προσθέσω; Ίσως μόνο ότι αξίζεις απόλυτα την εμπιστοσύνη μου και ότι είναι δική μου τιμή και χαρά να συνεισφέρω στην ανθολογία των ποιητών της πόλης μας.

Η λογοτεχνία της Θεσσαλονίκης κατέχει μια ιδιαίτερα σημαντική, συχνά πρωτοποριακή θέση στην ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας και κανείς άλλος ως τώρα δεν είχε αναλάβει αυτό το επίπονο αλλά και ευχάριστο έργο που χρειάζεται πολλούς μήνες ακόμη για να ολοκληρωθεί σε πρώτη φάση. Εγώ σε ευχαριστώ λοιπόν.
« Last Edit: 25 Aug, 2008, 13:53:28 by wings »


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Δεν με πειράζει καθόλου ο απαιτούμενος χρόνος, αν και, όπως ξέρεις, δεν μου περισσεύει. Ωστόσο, δεν είναι απλώς ευχάριστο το έργο αυτό... είναι υπέροχο, είναι η πρώτη φορά που γίνεται τόσο επιμελώς στο διαδίκτυο και οι λογοτέχνες της πόλης μας το αξίζουν πέρα για πέρα για το λόγο που αναφέρεις - αυτόν το λόγο θα τον συζητήσουμε εκτενέστερα στο μέλλον γιατί πολλά μέλη του φόρουμ είχαν την απορία τι ιδιαίτερο έχει η λογοτεχνία της Θεσσαλονίκης ώστε να της «χαλαλίζουμε» δύο χωριστές ενότητες (poetry & fiction).
« Last Edit: 25 Aug, 2008, 13:53:41 by wings »


Offline banned

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1094
    • Gender:Male
Το ιδιαίτερο στοιχείο της πόλης μας ήταν το «κλίμα» της. Ένα λιμάνι στο μεταίχμιο δύσης και ανατολής, το επίνειο των Βαλκανίων, μια πόλη των προσφύγων, «κόρη της Ιωνίας», με τη φτωχολογιά της, με πνιγηρή ατμόσφαιρα, μελαγχολία, με ραθυμία και εσωστρέφεια. Μια πόλη της καταπίεσης, των κινημάτων και των εξεγέρσεων. Όλα αυτά βέβαια αντικατοπτρίστηκαν στην εξαιρετικά σημαντική λογοτεχνία της. Αυτή που κάποτε ονομάστηκε, Σχολή της Θεσσαλονίκης, όρος που σωστά θεωρήθηκε υπερβολικός και πια δεν χρησιμοποιείται. Εισηγητής του «εσωτερικού μονολόγου» στην Ελλάδα υπήρξε ο Στέλιος Ξεφλούδας, με ένα μπαούλο βιβλία που έφερε από το Παρίσι στη Θεσσαλονίκη, και φυσικά με μία σειρά μυθιστορημάτων του. Να αναφέρω μόνο το ωραιότατο, Εσύ, ο κύριος Χ κι ένα μικρός πρίγκηπας που διάβασα περί τα τέλη της δεκαετίας του '50.

Να μην ξεχνάμε και τον βαρύνοντα ρόλο που παίζει η παράδοση στο κάθε τι. Επί πάνω από χίλια χρόνια που η Αθήνα ήταν χωριό, η Θεσσαλονίκη υπήρξε ένα σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών. Σημαντική πόλη της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η «συμβασιλεύουσα» της Βυζαντινής αυτοκρατορίας αργότερα, η δεύτερη πιο σημαντική πόλη στα Βαλκάνια κατά την Οθωμανική αυτοκρατορία. Η ζωτικής σημασίας γεωγραφική της θέση την έκανε το «μήλο της έριδος» των βαλκανικών λαών και μια μητρόπολη πολυεθνική και πολυπολιτισμική. Όπως αναδεικνύεται και πάλι σήμερα που θεωρείται η μελλοντική πρωτεύουσα των Βαλκανίων με πληθυσμό γύρω στα τέσσερα εκατομμύρια. Διαβάστε και το εξαιρετικό βιβλίο του ιστορικού Μark Mazower, Salonica, City of Ghosts, Christians, Muslims and Jews, 1430-1950.

Στον 20ο αιώνα λοιπόν, υπήρξαν στη Θεσσαλονίκη και άλλες λογοτεχνικές καινοτομίες και στοιχεία λογοτεχνικής πρωτοπορίας. Μια σοβαρότητα και αυστηρότητα, ένα μοναδικό «λογοτεχνικό ήθος». Αλλά και περιπτώσεις ποιητών που εξέφρασαν με σπάνιο τρόπο μια δραματική περίοδο ή μια προσωπική ιδιομορφία. Ενδεικτικά αναφέρω τον κορυφαίο της «γενιάς της ήττας» Μανόλη Αναγνωστάκη, που σιώπησε ποιητικά στα 45 του, και τον πιο χαρακτηριστικό εκπρόσωπο της σεξουαλικής ιδιαιτερότητας, Ντίνο Χριστιανόπουλο.

Αυτά τα ολίγα τώρα για ένα τεράστιο θέμα. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι το ιδιαίτερο «κλίμα» της Θεσσαλονίκης αποτελεί πλέον ιστορία. Λογοτεχνικά, και όχι μόνον, η πόλη μας είναι πλέον ισοπεδωμένη στην παρακμή της νέας εποχής. Το μόνο που παραμένει αμετάβλητο είναι η αγάπη που τελικά καθορίζει όσους μεγάλωσαν στις γειτονιές της.
« Last Edit: 25 Aug, 2008, 13:58:05 by wings »


Offline banned

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1094
    • Gender:Male
Νίκος Γρηγοριάδης, Σαν τις φασκιές
 
Μάνα,
τα «μαμά» και «μανούλα» που ήξερες
ξέχασέ τα. Κι άσε τα «μη»
και τα «να 'ρθεις νωρίς».
Εγώ τώρα πια, μάθε το,
είμαι τυλιγμένος στις αφίσες
και τις κόκκινες σημαίες,
 
ζεστές, μάνα,
 
ζεστές και στοργικές
σαν τις φασκιές σου.

Από τη συλλογή Δειγματοληψία Α' (1981)


Εδώ ξεφύγαμε εντελώς από τον ερωτισμό που συνήθως διακατέχει τους στίχους του Νίκου Γρηγοριάδη και περάσαμε σε κάτι πιο «στρατευμένο». Υπάρχουν κι άλλα ποιήματά του με περιεχόμενο αυτής της μορφής; Ομολογώ ότι με εξέπληξε λίγο αυτό το ποίημα γιατί στην ίδια συλλογή υπάρχουν και ιδιαζόντως ερωτικά ποιήματα.

Η «στρατευμένη ποίηση» έχει πιο εύστοχα ονομαστεί «πολιτική ποίηση», «κοινωνική ποίηση» ή ποίηση της «κοινωνικής οδύνης ή αγωνίας». Ο όρος «στρατευμένη ποίηση» επιδέχεται πολλές παρεξηγήσεις. «Στρατευμένος» ήταν ο Ρίτσος όταν έγραφε «Τα παιδιά της Κ.Ν.Ε.» για να εξυπηρετήσει κομματικούς σκοπούς, «στρατευμένος» και ο Αναγνωστάκης όταν έγραφε τον «Στόχο» από προσωπική οργή και απελπισία για τη δικτατορία. «Στρατευμένος» είναι ο κάθε ποιητής που καταγγέλλει τα εγκλήματα που διαπράττονται στον κόσμο.

Κατά τη γνώμη μου, ο Γρηγοριάδης σ' αυτό το ποίημα εκφράζει γνήσια προσωπικά συναισθήματα. «Στρατευμένοι» από τους ποιητές της πόλης μας υπήρξαν και οι Κύρου, Θασίτης από την πρώτη μεταπολεμική γενιά, οι Ευαγγέλου, Μάρκογλου, Νικηφόρου από την δεύτερη και ο Καρατζόγλου από την γενιά του '70. Σε ένα βαθμό και ο Μέσκος. Και είχαν γίνει μεγάλες συζητήσεις και φοβεροί καυγάδες τις δεκαετίες του '70 και του '80 για τη σημασία του όρου και την αξία των σχετικών ποιημάτων.

Από την άλλη μεριά, «στρατευμένος» στην αντίδραση μπορεί να θεωρηθεί και ο απολιτικός ποιητής, αυτός που επιμένει να «χτενίζεται» ενώ τριγύρω ο κόσμος καίγεται. Σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορεί να αποκλειστεί να είναι ένας «στρατευμένος» ποιητής ταυτόχρονα υπαρξιακός, ταυτόχρονα και γνήσια ερωτικός. Ή το αντίστροφο. Η ποίηση είναι έρωτας για τη ζωή και τα θαύματά της, έρωτας για τον άνθρωπο, έρωτας για τα πάντα. Άρα ο ποιητής είναι ένας άνθρωπος ισόβια ερωτευμένος. Ουδεμία έκπληξη λοιπόν.
« Last Edit: 23 Dec, 2008, 17:19:25 by wings »


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Αν πρόσεξες, απέφυγα επιμελώς να μιλήσω για «στρατευμένη ποίηση» στο προηγούμενο μήνυμά μου. Το διατύπωσα έτσι ώστε να φανεί ότι περιγράφονται κάποιες προσωπικές στιγμές του ποιητή.

Έκπληξη αποτέλεσε για μένα, γιατί τα ποιήματα του Νίκου Γρηγοριάδη που είχα δει ως τώρα ήταν συνήθως ερωτικά.

Οι διατυπώσεις με «συνώνυμα» της λέξης «στρατευμένος» δεν με απασχολούν ιδιαίτερα στην παρούσα φάση. Εξάλλου, προσωπικά δεν βρίσκω κάτι στραβό στο να είναι κανείς «στρατευμένος», πρωτίστως στις ιδέες του.
« Last Edit: 08 Aug, 2008, 15:53:59 by wings »


Offline mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Οι διατυπώσεις με «συνώνυμα» της λέξης «στρατευμένος» δεν με απασχολούν ιδιαίτερα στην παρούσα φάση. Εξάλλου, προσωπικά δεν βρίσκω κάτι στραβό στο να είναι κανείς «στρατευμένος», πρωτίστως στις ιδέες του.

Πρέπει να εξηγηθεί τι εννοείται με το «στρατευμένος». Αν έχει πολιτική χροιά, τότε, χάνει η ποίηση μια ευρύτερη προοπτική. Είναι γνωστή και η περίπτωση του Ρίτσου, ο οποίος σε κάποιο ποίημα υμνούσε την επέμβαση (επέλαση) με τα τανκς της ΕΣΣΔ στη Βουδαπέστη ή την Πράγα.
« Last Edit: 08 Aug, 2008, 15:55:08 by wings »


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Αααααααααα, θα μαλώσω και με τους δυο συντοπίτες μου απόψε, μου φαίνεται. :-)))

Βρε παιδιά, έχουμε μπροστά μας το ποίημα του Νίκου Γρηγοριάδη. Χρειάζεται να εξηγήσω τι εννοώ με το «κάτι πιο στρατευμένο» που έγραψα νωρίτερα; Αρκεί να διαβάσουμε το ποίημα για να δούμε ότι πρόκειται για αναδρομή σε προσωπικά βιώματα του ποιητή.

Να χαρείτε ό,τι αγαπάτε, μην κάνουμε την τρίχα τριχιά και πιανόμαστε από μια λέξη δικιά μου για 5 στίχους ενός ποιήματος όταν ασχολούμαστε με κοτζάμ ποιητικό έργο, όπως αυτό του Νίκου Γρηγοριάδη. Σιγά μη μας προτρέπει αυτό το συγκεκριμένο ποίημα να πάρουμε τους δρόμους και να βάψουμε με κόκκινα γκράφιτι κάθε τοίχο της Θεσσαλονίκης για να γίνει πιο χαρούμενος ο κόσμος μας και να δείξουμε την αντίδρασή μας στη νυν ή την τότε εξουσία. Το 1981 δημοσιεύτηκε η συγκεκριμένη συλλογή. Κι ο χριστιανός λέει είμαι τυλιγμένος στις αφίσες και τις κόκκινες σημαίες και όχι «εμπρός, τυλιχτείτε όλοι στις αφίσες και τις κόκκινες σημαίες και βγείτε στους δρόμους».
« Last Edit: 08 Aug, 2008, 15:56:19 by wings »


 

Search Tools