Συζητήσεις για την ποίηση, τη Θεσσαλονίκη, την ποίηση της Θεσσαλονίκης... και άλλα πολλά

banned · 317 · 41363

mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Αγαπητή Βίκυ, δεν εννοούσα ούτε το συγκεκριμένο ποίημα ούτε τον ποιητή. Μιλούσα γενικά. Συγγνώμη, αν ενοχλήθηκες!
« Last Edit: 08 Aug, 2008, 16:00:02 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Μπα, δεν ενοχλήθηκα. Απλώς δεν θέλω να δίνουμε «χρωματικές» προεκτάσεις εκεί που δεν χρειάζεται.

Ακόμα και τους «στρατευμένους» ποιητές ή γενικά καλλιτέχνες, τελικά οφείλουμε να τους κρίνουμε αμιγώς ως ποιητές - αυτή είναι η δικιά μου άποψη.
« Last Edit: 08 Aug, 2008, 15:57:46 by wings »



mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Σ' αυτό συμφωνούμε, νομίζω και ο Τόλης, με του οποίου τις ιδέες συντάσσομαι. Στρατευμένοι, με την ευρεία έννοια του όρου είναι όλοι οι ποιητές. Άλλος εμπνέεται από τον έρωτά του, άλλος οιστρηλατείται με πολιτικά ιδεώδη κοκ. Φτάνει, βεβαίως, να μην παρασύρονται και να το παίζουν μοναδικοί προφήτες. Οι δούλοι και οι δήμιοι του έρωτα πάσης φύσεως ή παραφύσεως, ίσως καταλήγουν να γίνουν μονοδιάστατοι (για να θυμηθούμε και τον Adorno).
« Last Edit: 08 Aug, 2008, 15:47:32 by wings »


banned

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1094
    • Gender:Male
Με μια λεξούλα της η Βίκυ προκάλεσε αναστάτωση. Με μια φράση τι θα έκανε, επανάσταση; Για σκέψου, Θωμά, να ήταν και «στρατευμένη».

Νομίζω ότι δεν υπάρχει διαφωνία μεταξύ μας. Η ιστορία όμως και πάλι μας ειρωνεύεται. Ο σπουδαίος Μαγιακόφσκι ήταν στρατευμένος χωρίς εισαγωγικά όταν έγραψε μερικά από τα αριστουργήματά του. Και τι να πει κανείς για τον Αϊζενστάιν; Οι μεγαλοφυΐες εξαιρούνται, έτσι;
« Last Edit: 08 Aug, 2008, 16:00:51 by wings »



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Μα είμαι στρατευμένη... στην ποίηση της Θεσσαλονίκης.

Όσο για τις μεγαλοφυΐες, αυτές -φυσικά- εξαιρούνται.
« Last Edit: 08 Aug, 2008, 16:01:38 by wings »


mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Έχω τρεις ερωτήσεις για σας, Βίκυ και Τόλη, σχετικές με την ποίηση, γενικότερα και για τη Θεσσαλονίκη:
1. Γνωρίζετε τη Χαρούλα Συλλαίου, φιλόλογο καθηγήτρια στη Θεσσαλονίκη; Έχει εκδόσει (με επιμέλεια της Νέας Πορείας) ένα βιβλίο με ποιήματα με τίτλο "Κοίτασμα Σιωπής.
2. Γνωρίζετε ποιο είναι το ποσοστό των ποιητών που είναι αριστερόχειρες; Το ρωτώ αυτό γιατί οι αριστερόχειρες έχουν περισσότερο ανεπτυγμένο το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου, ενώ το κέντρο το λόγου είναι στο αριστερό (αυτά, ως γνωστό, πάνε χιαστί). Το ποσοστό των αριστεροχείρων στον πληθυσμό είναι περίπου 10-12% με αυξητικές τάσεις.
3. Οι ποιητές είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα άτομα. Διερωτώμαι αν αυτός είναι ο λόγος που κάποιοι από αυτούς αυτοκτονούν. Έβλεπα προχθές στην τηλεόραση για την περίπτωση της Κοραλίας Ανδρειάδου-Θεοτοκά και εντυπωσιάστηκα γιατί στα καλά καθούμενα αυτή η αξιόλογη γυναίκα αποφάσισε να μη συνεχίσει να ζει. Παραθέτω λεπτομέρειες για την σχετική εκπομπή από τον Ριζοσπάστη
Κυριακή 19 Αυγούστου 2007    Σελίδα 20 

Προγράμματα
Κοραλία Θεοτοκά
Με τη συμπλήρωση τριάντα χρόνων από την αυτοκτονία της Κοραλίας Θεοτοκά (1935-1976), η εκπομπή «Παρασκήνιο» παρουσιάζει ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τα κείμενα μίας σημαντικής Ελληνίδας ποιήτριας, της οποίας το έργο παραμένει ελάχιστα γνωστό. Σύντροφος του συγγραφέα Γιώργου Θεοτοκά στα τελευταία χρόνια της ζωής του, η Κοραλία Θεοτοκά κλονίστηκε ανεπανόρθωτα από το πρόωρο τέλος του, ενώ η ποίησή της σημαδεύτηκε για πάντα από το άγγιγμα του θανάτου. Τη σκοτεινή ιστορία της ποιήτριας αφηγείται η ζωγράφος Τζούλια Ανδρεάδου, αδελφή της και μητέρα του σκηνοθέτη του ντοκιμαντέρ Νίκου Σταμπουλόπουλου. Για τη ζωή και το έργο της Κοραλίας Θεοτοκά, μιλούν επίσης οι ποιητές Γιάννης Κοντός και Αντώνης Φωστιέρης, καθώς και οι ζωγράφοι Δημήτρης και Χαρίκλεια Μυταρά (Τρίτη, ΕΤ-1, 21.00).
« Last Edit: 30 Aug, 2008, 16:06:13 by wings »


banned

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1094
    • Gender:Male
1. Όχι δεν γνωρίζω τη Χαρούλα Συλλαίου. Ποιητικές συλλογές εκδίδονται κατά δεκάδες από νέους ποιητές και εκείνοι πρέπει (όπως πολλές φορές κάνουν) να στέλνουν τα βιβλία τους στους παλιούς για να γίνουν έστω και στοιχειωδώς γνωστοί στον λογοτεχνικό κύκλο της πόλης μας (αν η δουλειά τους είναι αξιόλογη).

2. Δεν έχω τέτοια στατιστικά στοιχεία. Γνωρίζω προσωπικά τους περισσότερους ποιητές της Θεσσαλονίκης και, χωρίς να το αποκλείω, δεν θυμάμαι να είναι αριστερόχειρας έστω και ένας.

3. Στο "είθισται να δολοφονούν τους ποιητές" του Εγγονόπουλου για τον Λόρκα, θα μπορούσε να προστεθεί το "είθισται να αυτοκτονούν οι ποιητές". Άμεσα ή έμμεσα. Φυσικά πρόκειται για άτομα με ιδιαίτερα ευαίσθητες κεραίες που σπάζουν πιο εύκολα. Κανένας όμως δεν αυτοκτονεί "στα καλά καθούμενα". Προηγείται μια συσσώρευση πολλών ετών που πιθανότατα δεν γνωρίζει παρά μόνο ο οικογενειακός του κύκλος. Εκτός από την Κοραλία Θεοτοκά και την πασίγνωστη περίπτωση του Καρυωτάκη, θα μπορούσα, έτσι πρόχειρα, να αναφέρω τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, τον Μηνά Δημάκη και τον Αλέξη Τραϊανό.


« Last Edit: 30 Aug, 2008, 16:05:45 by wings »


mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Ίσως κάποιοι αυτόχειρες ποιητές υπέφεραν από μανιοκατάθλιψη (τώρα λέγεται δίπολος κατάθλιψη). Έχω κάποιο φίλο που υποφέρει από την ασθένεια και γράφει και ποιήματα. Παραθέτω ένα εύρυμα από το Διαδίκτυο: There is an ironic twist to being manic depressive. We are often creative and intelligent people. Poets and artists have long had a reputation for being moody and tormented people. In her book Touched With Fire psychologist Kaye Redfield Jamison presents statistical studies that show that manic depression is found more frequently among artistically talented people than among the general population.

Dr. Jamison is herself manic depressive. She had to keep this hidden throughout much of her education and career, but has had the courage to write an excellent autobiography and account of her illness called An Unquiet Mind.


banned

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1094
    • Gender:Male
Πολύ σωστά όλα αυτά. Έπεσες όμως στην περίπτωση, Θωμά. Πριν 40 χρόνια περίπου στο Λονδίνο, μου είχε διαγνωστεί  "άγχος και κατάθλιψη" με τάσεις αυτοκαταστροφής (την όλη κατάσταση περιγράφω στο αυτοβιογραφικό μου μυθιστόρημα, Η γοητεία των δευτερολέπτων, 2001). Πάλεψα επί πολλά χρόνια για να ξεπεράσω τη μαυρίλα με ελάχιστα φάρμακα και κυρίως με εκείνα που ήταν ταυτόχρονα η δύναμη και η αδυναμία μου. Τη γνώση και την ευαισθησία. Και, αφού συνεχίζω να είμαι εδώ, μάλλον τα κατάφερα.


mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Εδώ ισχύει αυτό που είπε ο Νίτσε: Ό,τι δε με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό.

Όχι πάντα. Μπορεί και να σε αφήνει φυτό για μια ολόκληρη ζωή - με όλο το σεβασμό στο Νίτσε και τις ρήσεις του, ε;


mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Όχι πάντα. Μπορεί και να σε αφήνει φυτό για μια ολόκληρη ζωή - με όλο το σεβασμό στο Νίτσε και τις ρήσεις του, ε;
Αυτό που λες είναι αυτονόητο. Οι δοκιμασίες όμως στη ζωή σε σκληραγωγούν και δρουν ως ενισχυτικά του ανοσοποιητικού συστήματος για σκληρότερες δοκιμασίες.


auditor

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2469
    • Gender:Male
Αυτό που λες είναι αυτονόητο. Οι δοκιμασίες όμως στη ζωή σε σκληραγωγούν και δρουν ως ενισχυτικά του ανοσοποιητικού συστήματος για σκληρότερες δοκιμασίες.

Νομίζω ότι εξαρτάται από τον χαρακτήρα και τις συγκυρίες. Ξέρω ανθρώπους που οι συνεχείς δοκιμασίες τούς τσάκισαν, αργά αλλά σταθερά.
Nick Roussos


mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Σύμφωνοι. Όλα είναι σχετικά. Φανταστείτε, όμως, αυτόν που εξ απαλών ονύχων είναι υπερπροστατευόμενος (μαμόθρεπτος, με άλλα λόγια). Στην πρώτη δυσκολία θα δοκιμαστεί πολύ περισσότερο από κάποιον που έχει φάει τη ζωή με το κουτάλι.


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Νομίζω ότι εξαρτάται από τον χαρακτήρα και τις συγκυρίες. Ξέρω ανθρώπους που οι συνεχείς δοκιμασίες τούς τσάκισαν, αργά αλλά σταθερά.

Συμφωνώ απόλυτα κι αυτό ακριβώς εννοούσα νωρίτερα. Ξέρω κι εγώ τέτοιους ανθρώπους.


 

Search Tools