Author Topic: Νίκος Μυλόπουλος  (Read 51327 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62064
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Νίκος Μυλόπουλος, Μετά όλα καλά θα πάνε (I)

[Ενότητα Μετά όλα καλά θα πάνε]

I
 
Κρατώντας μόνο μιαν ομπρέλα κλειστή
Ξεκίνησα για πρωινό συνοικέσιο
Τα σύννεφα ταξιδιάρικα και ασταθή
Δεν καταδέχτηκαν ποτέ ν’ ασχοληθούν μαζί μου
Αργότερα πέταξα το χέρι που κράταγε την ομπρέλα
«Θα τα καταφέρω κι έτσι» μονολόγησα
Μπροστά στον σπασμένο καθρέφτη
ι ο άνεμος
Τότε ξεκίνησαν φονικές καταιγίδες
Καταστρέφοντας ολοσχερώς τα αισθήματα
Καθώς σίμωνε η μελαγχολία του απόβραδου
Τυλίχτηκα αν και μονόχειρας σε χρώμα κόκκινο
Γιατί είχα αμέτρητα κεριά και πεπρωμένα
Να φωτίσω ακόμη.
 
Από τη συλλογή Οι εραστές πάντα σιωπούν (2007)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62064
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Νίκος Μυλόπουλος, Μετά όλα καλά θα πάνε (II)

[Ενότητα Μετά όλα καλά θα πάνε]

II
 
Κάθε Σάββατο περιμένοντας να νυχτώσει
Φτιάχνεις με τα μάτια διαδρόμους μακρινούς
Ύστερα ξανοίγεσαι σ’ αυτούς αν και αισθάνεσαι ξένη
Κι όμως είναι εικόνες βγαλμένες απ’ τη ζωή
Που κάποια στιγμή δραπετεύουν στη φαντασία
Φτάνεις πάντα εκεί όπου ο δρόμος χωρίζει
Παίρνεις από ένστικτο τον αριστερό
Μόνη κι έρημη ποια να σε συμπονέσει ομορφιά
Αναρωτιέσαι πώς θα ήσουν αν διάλεγες τον άλλο
Φωνάζεις δυνατή να μη μοιάζεις με ξένη
Διπλώνεσαι να μη φαίνεσαι μόνη
Ώσπου κατάκοπη αποκοιμάσαι.
 
Από τη συλλογή Οι εραστές πάντα σιωπούν (2007)