Author Topic: Παναγιώτης Μαυρίδης  (Read 18141 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Τερμίτες & Γιάννης Σπυρόπουλος, Πόσο σε θέλω
(τραγούδι: Τερμίτες / δίσκος: Τσιμεντένιο κονσέρτο (1987))


Παναγιώτης Μαυρίδης, Άτιτλο (Η επιθυμία παίζει κρυφτό...)

II


1
                               
Η επιθυμία παίζει κρυφτό
με τα φυλλώματα της πικροδάφνης∙
τα δάκτυλα σε απόσταση ανατριχίλας,
το αίμα αφουγκράζεται αίμα∙
γαλάζιες λεπτές γραμμώσεις
στα κοιλώματα του λαιμού,
στους κροτάφους.

Το χρώμα επιμένει,
ενάντια στην ομίχλη των χρόνων
το χρώμα κυριαρχεί
στην ασαφή εικόνα της μνήμης∙
γαλάζιο με σπινθηρισμούς
διάφανου σμαραγδιού,
αχυρένιο με ανταύγειες σεληναχτίδων.
                             
Από τη συλλογή Επτά πλαστά προσωπεία του έψιλον (1991)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 18:17:55 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Κώστας Χατζόπουλος & Ελένη Ζιώγα, Φύγαμε
(τραγούδι: Άνεμος / από τη μουσική για την ομότιτλη τηλεοπτική σειρά του Mega (2000))


Παναγιώτης Μαυρίδης, Στον αντιχώρο (II)

II

Στρέψε τον ούριο άνεμο
στα γραμμωτά πανιά σου,
και ακολούθα, νου, τους ναυαγούς,
μοναχικοί που ταξιδεύουν
σε πλόες δίχως τέρμα.

Φεύγουνε ασταμάτητα
οι τόποι της αθανασίας,
σχεδίες σε απέραντο ωκεανό,
γυμνοί σωροί
μαντείων που ερειπώθηκαν,
κατοπτρισμοί
στην ερημιά της μνήμης.

Στους καυτερούς της λήθης θινολόφους,
κατάφορτα της σκέψης καραβάνια,
μ’ ασάνδαλες πατούσες
κυματιστά την άμμο αυλακώνουν.
 
Από τη συλλογή Στον αντιχώρο (1988)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 18:18:28 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Αλέξης Παπαδημητρίου & Σώτια Τσώτου, Ας ανταμώνουμε
(τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη & Φίλιππος Νικολάου / δίσκος: Μ' αγαπούσες θυμάμαι (1978))

 
V

Παναγιώτης Μαυρίδης, Μια ψευδαίσθηση και δύο όνειρα

1

                              
Στην Ινδία ή κάπου αλλού,
αόριστα θυμάμαι,
πραγματικότητα σαν όνειρο,
όνειρο σαν πραγματικότητα.

«Πόση από τη ζωή μας είναι αληθινή;»
η φωνή σου μακρινή ηχώ,
κραδασμός αγωνίας,
απορία που δεν ζητά απόκριση.
                              
Από τη συλλογή Επτά πλαστά προσωπεία του έψιλον (1991)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Ευανθία Ρεμπούτσικα & Ελένη Ζιώγα, Ο χορός των άστρων
(τραγούδι: Έλλη Πασπαλά / δίσκος: Ο χορός των άστρων (2007))


Παναγιώτης Μαυρίδης, Άτιτλο (Υγρές πνοές στο σκοτάδι...)

Υγρές πνοές στο σκοτάδι
αγγίζουν το κορμί μου,
εξωγήινο χάδι.

Η παρουσία σου
πόνος στο μυαλό
οδύνη στη σκέψη∙
αδιάκοπα με δονίζουν
τα καλέσματα του απείρου.

Ανατριχίλα, γλυκός σπασμός
πτυχώνει τη σάρκα μου∙
άπιαστη παρουσία
που άνεμος αστρικός σε φέρνει
λάμψη φευγαλέα
λεκιάζει την άναστρη νύχτα.

Στα δάχτυλα
το χιόνι, ατμός
υγραίνει τη ζεστή πνοή σου.

Ανάμεσα στη γη και τ’ άστρα
περιμένω μετέωρος.

Βοώτης (ε) 12600 π.Χ.
Θεσσαλονίκη 1978
Ιζάρ 12600 μ.Χ.

 
Από τη συλλογή Το μήνυμα του Βοώτη (1986)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 18:19:23 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Παναγιώτης Μαυρίδης, Άτιτλο (Απέναντι στης άρνησης το φόβο...)

Απέναντι στης άρνησης το φόβο,
πάλι ανήμπορος
στη γη δεμένος
διαγράφω
της ζωής και της μεταζωής
τους κύκλους.
Το νέο μυστικό σου μήνυμα
προσμένω,
τον άνθρωπο ξανά
να ξεπεράσω

Νοέμβριος 1983
 
Από τη συλλογή Το μήνυμα του Βοώτη (1986)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 18:19:52 by wings »